Μανώλης Καραταράκης, Η ποιητική της καθημερινότητας

Μανώλης Καραταράκης, Η ποιητική της καθημερινότητας

«Ο αληθινός δημιουργός αναγνωρίζεται από την ικανότητα να βρίσκει πάντα , ακόμα και στα πιο κοινά, στα πιο ταπεινά πράγματα, στοιχεία άξια προσοχής». Igor Stravinsky  

Σ’ αυτή τη φωτοβόλτα θαρρείς πως ούτε ένα χνάρι ζωής δεν απειλείται να χαθεί μέσα στο θόρυβο της οπτικής πληροφορίας… Η δημιουργική παρατηρητικότητα του καλλιτέχνη γεφυρώνει  με διακριτική σχολαστικότητα τη διαφορά ανάμεσα  στο εννοιακά σημαντικό και το φαινομενικά ασήμαντο. Όλα, όσα συλλαμβάνει ο φακός  του, γίνονται φωτογραφικά δρώμενα βγαίνοντας από την ακινησία της αφάνειας. Κι ενώ κάθε εικόνα έχει τη δική της αυτονομία, αυτό καθόλου δεν αναιρεί την υφολογική της συγγένεια με τις  υπόλοιπες. Μιλάμε λοιπόν, για μια φωτογραφική αφήγηση με εσωτερική συνεκτικότητα μάλλον παρά θεματική, μέσα από την οπτική ποιητική του Μανώλη Καραταράκη. Ο λόγος δικός του: 

Πώς ορίζεις την φωτογραφία;

Tο παραλληλόγραμμο ή τετράγωνο σχήμα που μέσα στα όριά του υπάρχει  μια αυτοτελή ιστορία με πολλαπλές αναγνώσεις, είτε από διαφορετικούς θεατές είτε από τον ίδιο θεατή σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Πότε ξεκίνησε η φωτογραφική σου διαδρομή και ποιοι ήταν οι άνθρωποι ή τα γεγονότα που την επηρέασαν καθοριστικά;

Αν ορίσουμε την αρχή της φωτογραφικής  διαδρομής τη στιγμή που σου εμπιστεύτηκαν μια μηχανή για να καλύψεις ένα γεγονός αυτό ήταν στην ηλικία των εννιά ετών που με είχε στείλει φωτογραφείο της πόλης μου για να φωτογραφίσω ένα μυστήριο.

Σχετικά με επηρεασμούς θα απαντήσω με ένα απόφθεγμα του Αnsel Andams : «Όταν φωτογραφίζεις «κουβαλάς» μαζί  σου όλες τις εικόνες που έχεις δει, όλα τα βιβλία που έχεις διαβάσει, τη μουσική που έχεις ακούσει, τους ανθρώπους που έχεις αγαπήσει».

Στη φωτογραφική σου διαδρομή είσαι αυτοδίδακτος ή με κάποιο τρόπο διδάχτηκες τη φωτογραφία; Τελικά τι πιστεύεις, η φωτογραφία διδάσκεται;

Θα ξεκινήσω από το τέλος απαντώντας ότι το σκέλος το τεχνικό σαφώς και διδάσκεται και είναι και σχετικά απλό. Εκείνο που καλλιεργείται και αναπτύσσεται, άρα αντί του διδάσκεται θα πω «κτίζεται», είναι η προσωπικότητα του φωτογράφου.

Έτσι κι εγώ είχα εκπαιδευτεί σε ιδιωτικό  ινστιτούτο μονοετούς φοίτησης όπου πήρα κυρίως τεχνικές γνώσεις.Το κομμάτι το ουσιαστικό της εκπαίδευσης που καλύπτει τον τομέα του «τι φωτογραφίζω» έγινε αρκετά αργότερα από διάφορα σεμινάρια που έχω παρακολουθήσει .

Υπάρχει κάποιος λόγος που φωτογραφίζεις;

Ένας είναι ο λόγος που το κάνω: για να πω το δικό μου ψέμα, ή αν ακούγεται παράξενα, ας πούμε, ότι το κάνω για να δείξω  την δική μου αλήθεια.

Κουβαλάς πάντα την κάμερα μαζί σου;

Ναι…., σπάνια την αποχωρίζομαι,  είμαστε μια καλή παρέα που μου δείχνει (πολλές φορές είναι και ισχυρογνώμων)  και της δείχνω τον κόσμο.

Βάλε μας λίγο σε όλη τη φωτογραφική διαδικασία: λήψη, επιλογή, επεξεργασία …. Πώς «γεννιούνται» οι φωτογραφίες σου;

Νομίζω ότι οι φωτογραφίες γεννιούνται στο μυαλό μας σε απροσδιόριστο τόπο και χρόνο, όταν λοιπόν θα την αντιληφθείς υλοποιημένη μπροστά σου, τότε είναι που την αποτυπώνεις με το φωτογραφικό  μέσο.

Το ίδιο ισχύει για την διαδικασία της επιλογής πρέπει να είσαι «έτοιμος» να δεις τις εικόνες σου. Πολλές φορές μου έχει τύχει να διαπιστώσω από παλαιότερες λήψεις , φωτογραφίες που είχαν ενδιαφέρον αλλά όταν τις πρωτοαντίκρισα μού ήταν αδιάφορες. Έτσι, δε διαγράφω φωτογραφίες γι’ αυτό το λόγο , αλλά και  γιατί θεωρώ ασέβεια τη διαγραφή μιας «αποτυχημένης» λήψης διότι πιστεύω ότι η «επιτυχημένη» οφείλει πολλά στην προηγούμενη, άρα πρέπει να τη σέβομαι εξ ίσου και δεν είναι για «τα σκουπίδια».

Η επεξεργασία της φωτογραφίας είναι επίσης  μια πολύ ιδιαίτερη διαδικασία που απαιτεί συνεργασία και ετοιμότητα με την ψυχή σου. Πρέπει να είσαι και για αυτό το στάδιο ώριμος και «έτοιμος» να το κάνεις. Κοντολογίς η όλη διαδικασία λήψης,  επιλογής, επεξεργασίας, είναι μια «μεταλαβιά» πρέπει να είσαι έτοιμος για να την κάνεις.

Μέσα στη φωτογραφική σου διαδρομή είδες τις φωτογραφίες σου να αλλάζουν; Τι θα έλεγες για το έργο σου τελικά;

Να βάλω λίγο μια τάξη στην λέξη «έργο» όσο και αν θα ήθελα να βαυκαλιστώ, ξέρω, ότι δεν έχω κάνει τίποτα το ιδιαίτερο στο χώρο της φωτογραφίας όπως και χιλιάδες από εμάς που ασχολούμαστε. Για να το παραλληλίσω είμαστε τραγουδιστές (άλλος καλύτερος άλλος χειρότερος) αλλά δεν είμαστε ερμηνευτές. Αυτός που κάνει για μένα έργο είναι αυτός που ανοίγει νέους δρόμους καλούς ή κακούς δεν έχει σημασία .Τώρα αν η δουλειά μου άλλαξε ή αλλάζει ; Η απάντηση είναι θετική, γιατί καθημερινά αλλάζω και διαφοροποιούμαι και αυτό έχει αντίκτυπο και στην οπτική μου αντίληψη.

Ποια φωτογραφία σου είναι  εξαιρετικά ‘’αγαπημένη’’ και γιατί;

Για να απαντήσω θα επικαλεστώ το θεατρικό έργο του Άρθουρ Μίλερ με τον τίτλο  «Ήταν όλοι τους παιδιά μου» (άλλη αγάπη το θέατρο) όπου μετά από ένα πόλεμο δίνει το μήνυμα ο συγγραφέας, ότι όλοι τελικά ήταν παιδιά μας και όλοι ισάξια θα πρέπει να «τιμηθούν» ζωντανοί, νεκροί, νικητές, ηττημένοι.

Έτσι και με τις φωτογραφίες μου, όλες μπήκαν σ’ έναν πόλεμο και σ’ όλες αξίζουν τα δέοντα. Όλες έχουν βάλει το λιθαράκι τους για το σύνολο.

Τι κάνεις αυτό τον καιρό φωτογραφικά; Έχεις μελλοντικά σχέδια;

Φωτογραφίζω.

Σκέπτομαι και στο μέλλον να κάνω το ίδιο δεν γλυτώνει από μένα η φωτογραφία.(γέλια) Ακόμα στα σχέδιά μου είναι να βγάλω ένα 10τομο μνημειώδες έργο με τις φωτογραφίες μου (πολλά γέλια). Σοβαρά τώρα ,κάνω πολλά σχέδια που το πιο πιθανόν είναι να μην υλοποιηθεί τίποτα από αυτά, οπότε δεν θα πούμε κάτι σ’ αυτή την ερώτηση, χαμένος χρόνος να τα πούμε και για τους αναγνώστες να τα διαβάζουν.

Πώς βλέπεις την κύρια τάση της καλλιτεχνικής φωτογραφίας σήμερα;

Σήμερα…., το να κρίνεις το σήμερα, είναι πολύ επικίνδυνο δεν έχει περάσει ο χρόνος που φιλτράρει και δείχνει τα πράγματα πιο καθαρά. Έτσι δεν θα πω κάτι σε αυτή την ερώτησή σου.

Το μόνο που θα ήθελα να πω για το σήμερα, είναι ότι χαίρομαι, που το μέσο έχει γίνει προσιτό σε όλους και σε ηλικίες μικρές που στο παρελθόν ήταν απαγορευτικό  άρα θα ευνοήσουν οι συνθήκες να έχουμε «ερμηνευτές» και να γευτούμε  πολλούς νέους καρπούς στο μέλλον.

Ο Μανώλης Καραταράκης είναι ερασιτέχνης φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο όπου ζει και εργάζεται. Μετά την μέση εκπαίδευση παρακολούθησε την σχολή φωτογραφίας ΑΚΤΟ.
Αρχικά ασχολήθηκε με την αναλογική φωτογραφία αλλά εδώ και 12 χρόνια περίπου ασχολείται αποκλειστικά με την ψηφιακή. Συντονισμένη ενασχόληση σε καθημερινή βάση έχει τα τελευταία 5 χρόνια από όπου προέρχεται και ο κύριος όγκος της δουλειάς του. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις.

http://www.manoliskaratarakis.com/

https://www.facebook.com/kritimanos?ref=br_rs

http://www.manoliskaratarakis.com/blog

https://www.flickr.com/photos/kritimanos/

https://www.instagram.com/manolis_karatarakis/


 

Οποιαδήποτε αναδημοσίευση υλικού επιτρέπεται μόνο με την άδεια του φωτογράφου
και την ενημέρωση του red line