Οι περιστρεφόμενες πόρτες και ο διαρκής πόλεμος για τα…μάτια της τυφλής Δικαιοσύνης

Οι περιστρεφόμενες πόρτες και ο διαρκής πόλεμος για τα…μάτια της τυφλής Δικαιοσύνης

Γιάννης Νικολόπουλος

Η Βασιλική Θάνου αποχώρησε λόγω ορίου ηλικίας και συνταξιοδότησης από την προεδρία του Αρείου Πάγου και σχεδόν αμέσως τοποθετήθηκε σε ad hoc θέση υπερπροϊσταμένης νομικών υπηρεσιών στο Μέγαρο Μαξίμου και παρά τω πρωθυπουργώ.

Με την κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ κα­νείς και καμιά δεν χά­νε­ται, όταν έχει να προ­σφέ­ρει στον τόπο και τη χώρα, αρκεί να λει­τουρ­γή­σουν οι πε­ρι­στρε­φό­με­νες πόρ­τες εναλ­λα­γής ρόλων στα δη­μό­σια αξιώ­μα­τα. Για την ακρί­βεια, όταν έχει να προ­σφέ­ρει στον πρω­θυ­πουρ­γό, την κυ­βέρ­νη­ση και την υλο­ποί­η­ση των μνη­μο­νια­κών δε­σμεύ­σε­ων. Αλλά, στη συ­νεί­δη­ση και το πο­λι­τι­κό πρό­γραμ­μα όλων των μνη­μο­νια­κών κυ­βερ­νή­σε­ων, η χώρα συ­νταυ­τί­ζε­ται με τον εκά­στο­τε, κυ­βερ­νη­τι­κό σχη­μα­τι­σμό και τον οδο­στρω­τή­ρα κοι­νω­νι­κής ισο­πέ­δω­σης, στο τι­μό­νι του οποί­ου βρί­σκε­ται. Το ίδιο και η πε­ρί­φη­μη προ­στα­σία της διά­κρι­σης των εξου­σιών ή η τή­ρη­ση του Συ­ντάγ­μα­τος, που έχει γίνει χαρ­το­πό­λε­μος με τη στα­θε­ρή προ­σή­λω­ση και επι­μέ­λεια στην κα­τα­πά­τη­ση και την πα­ρα­βί­α­ση των κατά τα άλλα αστών φρου­ρών της νο­μι­μό­τη­τας, όταν έτσι υπα­γο­ρεύ­ουν τα υπέρ­τε­ρα συμ­φέ­ρο­ντά τους.

 

Όσο στα πράγ­μα­τα ήταν οι γα­λα­ζο­πρά­σι­νοι, δεν υπήρ­χε, πχ. ζή­τη­μα ανε­ξαρ­τη­σί­ας της δι­καιο­σύ­νης ή των λει­τουρ­γών της, όταν ο Χα­ρά­λα­μπος Αθα­να­σί­ου ανα­λάμ­βα­νε πρώτα βου­λευ­τής Επι­κρα­τεί­ας στη ΝΔ του Αντώ­νη Σα­μα­ρά και μετά, υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης. Τώρα που στα πράγ­μα­τα είναι οι ροζ­βα­θυ­μπλέ συ­ρι­ζα­νελ­λί­τες και η Θάνου πιά­νει στα­σί­δι στο Μα­ξί­μου, κιν­δυ­νεύ­ει και η ανε­ξαρ­τη­σία της δι­καιο­σύ­νης και η χώρα και το Σύ­νταγ­μα.

 

Όσο στα πράγ­μα­τα είναι οι ροζ­βα­θυ­μπλέ, το να γί­νε­ται,πχ, ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης πρώην ει­σαγ­γε­λέ­ας με θη­τεία και στην κε­φα­λή της ΕΥΠ, ο οποί­ος μά­λι­στα έχει δη­λώ­σει δη­μό­σια ότι οι πα­λιοί συ­νά­δελ­φοί του στην Ευ­ελ­πί­δων, «τον αγα­πά­νε»(χωρίς να κάνει τον κόπο να διευ­κρι­νί­σει το εύρος και το είδος αυτής της…αγά­πης), και εν συ­νε­χεία να ανα­λαμ­βά­νει προϊ­στα­μέ­νη προ­φα­νώς όλων των νο­μι­κών γρα­φεί­ων της κυ­βέρ­νη­σης και της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας της, η τέως πρό­ε­δρος του Αρεί­ου Πάγου, δεν προ­κα­λεί κα­νέ­ναν τριγ­μό και κα­νέ­να πλήγ­μα ούτε στη δι­καιο­σύ­νη, ούτε στη χώρα, ούτε στο Σύ­νταγ­μα. Γιατί τώρα στα πράγ­μα­τα είναι αυτοί και όχι οι άλλοι. Όταν και αν και εφό­σον επα­νέλ­θουν στα πράγ­μα­τα, οι… άλλοι, και απο­χω­ρή­σουν οι…αυτοί, τότε το νό­μι­σμα θα γυ­ρί­σει ανά­πο­δα στη λο­γι­κή «και εσείς βα­σα­νί­ζε­τε τους μαύ­ρους ή κα­τα­δυ­να­στεύ­ε­τε τους κι­τρι­νιά­ρη­δες».

 

Έχου­με ξα­να­γρά­ψει στο rproject για τον ανε­λέ­η­το πο­λυ­πό­λε­μο ισχύ­ος και επιρ­ρο­ής που δια­περ­νά το σύ­νο­λο των μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων και έχει ει­δι­κό πεδίο αντι­πα­ρά­θε­σης και τη δι­καιο­σύ­νη ανε­ξάρ­τη­τα από τις επι­μέ­ρους «ανα­κω­χές», τις αλ­λα­γές «στρα­το­πέ­δου» ή τις «με­τα­γρα­φές» από τη μια και την άλλη πλευ­ρά. Ένας διαρ­κής εσω­τε­ρι­κός πό­λε­μος για τα μάτια της κατά τα άλλα τυ­φλής και υπο­τί­θε­ται ανε­ξάρ­τη­της δι­καιο­σύ­νης.

 

Στο ίδιο πλαί­σιο εντάσ­σε­ται και ο… θό­ρυ­βος για τη νέα απο­στο­λή παρά τω πρω­θυ­πουρ­γώ της Βα­σι­λι­κής Θάνου, απο­στο­λή που συν­δυά­ζε­ται προ­φα­νώς και ου­σιω­δώς με τα κατά και­ρούς «πα­ρά­πο­να» (εντός και εκτός της χώ­ρας-και εί­πα­με τι εν­νο­εί­ται κάτω από αυτή τη λέξη) για τα λάθη, τις αστο­χί­ες, τις φρα­στι­κές ανα­κο­λου­θί­ες σε σχέ­δια νόμων και τρο­πο­λο­γί­ες της κυ­βέρ­νη­σης. Η υψηλή επο­πτεία που θα προ­σφέ­ρει η πρώην πρό­ε­δρος θα εξα­σφα­λί­ζει την αρ­τιό­τη­τα και την πλη­ρό­τη­τα των νέων νό­μων-τη μνη­μο­νια­κή αρ­τιό­τη­τα και πλη­ρό­τη­τα, για να απο­φευ­χθούν και τα… πα­ρά­πο­να.

rproject.gr