Μεταμόρφωση…

Μεταμόρφωση…

Ένας ταπεινός γραφιάς, η μέρα του πρωτόκολλο, εισερχόμενα, εξερχόμενα, τα στοιχεία σας, υπογράψτε παρακαλώ, ναι κ. διευθυντά, με ένα βουβό σώμα έτοιμο να εκραγεί, με την παρηκμασμένη ομορφιά ενός έκπτωτου αγγέλου, σκοτωμένες περνούν οι μέρες του σαν στενάχωρο κολάρο που σφίγγει το λαιμό  αλλά τις νύχτες μεταμορφώνεται, βγάζει τη φορεσιά της μέρας και την ακουμπά στην καρέκλα, και τα βράδια, όταν οι άλλοι κοιμούνται, αναπνέει τη σιωπή, οι σκέψεις του φαγούρα που δε λέει να περάσει, και το σπίτι μια έρημος όπου περιπλανιέται άσκοπα, μια φυλακή…

  •  Μαργαρίτα Μανώλη

Αλλά  τις μικρές ώρες της νύχτας μεταμορφώνεται, συλλέγει λέξεις, θραύσματα από ναυάγια, υφαίνει ένα χαλί, να τυλιχτεί μέσα του, αν είχε τη στεντόρεια του ρήτορα κραυγή, θα τον  επευφημούσαν τα πλήθη, έπη αν ιστορούσε, ανδριάντες θα του ’στηναν  στους αιώνες, κι αν κέρδιζε βραβεία, δάφνες  θα σκόρπαγαν στο πέρασμά του, μόνο που  δεν γράφει  αριστουργήματα κι έχει μια φωνούλα ασθενική κι οι λέξεις του μικρές ρωγμές στον τοίχο της σιωπής, ένα βοτσαλάκι στη θάλασσα της απελπισίας…

Ο καθείς και τα όπλα του.


artinews.gr