Η στρατηγική επιβίωσης της ελίτ του ΣΥΡΙΖΑ

Η στρατηγική επιβίωσης της ελίτ του ΣΥΡΙΖΑ

Στο άρθρο [i] μου «Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει τη διάσπαση της ΝΔ;» που δημοσιεύτηκε στο RedLine στις 2016-09-21 υποστήριζα ότι το μοναδικό μέσο που η Κεντροδεξιά Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είχε στη διάθεσή της για να αποτρέψει τη μοιραία ήττα της στις επερχόμενες εκλογές ήταν η -κατά προτίμηση, προεκλογική- διάσπαση της ΝΔ ανάμεσα στους Μητσοτακικούς (“φιλελέδες αντι-κρατιστές”) και τους Καραμανλικούς (“φιλολαϊκούς κρατιστές”). Ας μην ξεχνάμε ότι ο δεξιός κυβερνητικός εταίρος του κεντρώου πλέον ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ, καθώς και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανήκουν οργανικά στη δεύτερη ομάδα και όχι την πρώτη.

  • του Κώστα Λαμπρόπουλου |  | red line

Τώρα πλέον, διαφαίνεται ότι αυτή η λύση αχρηστεύτηκε. Συγκεκριμένα, η δεξιά μετατόπιση που σημειώθηκε στη Γερμανία από το αποτέλεσμα των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών υποχρεώνει τους Χριστιανοδημοκράτες της κας. Μέρκελ να βάλουν χαλινάρι στη ΝΔ και να καταστείλουν ανελέητα τις όποιες “υπερβατικές” ή -καλύτερα- “τυχοδιωχτικές” τάσεις εκδηλώνουν τμήματά της. Επίσης, οι μηχανορραφίες του κου. Καμμένου στην υπόθεση του Noor1 κατεδάφισε την (όποια) αξιοπιστία του είχε απομείνει ως δίαυλου επικοινωνίας των καραμανλικών εντός και εκτός της ΝΔ.

Αν όντως είναι έτσι, τότε ποιος μπορεί να είναι ο τρόπος διάσωσης της κυβερνητικής, κοινοβουλευτικής, κομματικής και κοινωνικής ελίτ του ΣΥΡΙΖΑ από την προδιαγεγραμμένη πολιτική καταστροφή;

Η ξαφνική φιλοεπενδυτική στροφή του κου. Πρωθυπουργού που άρχισε με την πρόσφατη επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου της Δημοκρατίας στην Αθήνα και παρουσιάστηκε μετά πάσης επισημότητας στην επακολουθήσασα ομιλία του στη Διεθνή Έκθεσης της Θεσσαλονίκηςαποκαλύπτει πλήρως την στρατηγική επιβίωσης που έχει προκρίνει να εφαρμόσει η ελίτ του ΣΥΡΙΖΑ: είναι η μονοθεματική εστίαση, μόνο και αποκλειστικά,στο ζήτημα της αύξησης της απασχόλησης / μείωσης της ανεργίας.

Η δημιουργία, ωστόσο, θέσεων απασχόλησης / μείωσης της ανεργίας διαμέσου των ιδιωτικών επενδύσεων, εγχώριων και ξένων, περισσότερο υπογραμμίζει το δεξιό πρόσημοτης Κεντροδεξιάς Συγκυβέρνησης παρά την αντιδιαστέλλει από τη καθαρή Φιλελεύθερη Δεξιά ΝΔ του κου. Μητσοτάκη. Ακόμα χειρότερα, στο πεδίο της προσέλκυσης / παρακίνησης ιδιωτικών επενδύσεων ο κ. Μητσοτάκης μάλλον είναι εξ ορισμού καταλληλότερο πρόσωπο για το καθήκον απ’ ότι ο κ. Τσίπρας. Επομένως, στο πεδίο των ιδιωτικών επενδύσεων η αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ μάλλον ευνοεί την πλευρά της ΝΔ!

Εντελώς αντανακλαστικά το κόμμα και ο κοινωνικός περίγυρός του αντιδρούν πολυποίκιλα και πολύμορφα στον νυν υπέρ πάντων επενδυτικό αγώνα του κου. Πρωθυπουργού και Προέδρου τους που διαισθάνονται ότι τους κατευθύνει στην εκλογική συντριβή. Το “αγνό” / ακόμα “αριστερό” τμήμα του κόμματος δίνει το δικό του ύστατο αγώνα ενάντια στην επιχειρούμενη από την ελίτ φιλελευθεροποίησή του. Φέρνει προσκόμματα, βάζει εμπόδια, προκαλεί καθυστερήσεις, πολώνει το «καλό» κλίμα, κ.λπ., κ.λπ.…

Με έναν εξελισσόμενο ενδο-κομματικό και ενδο-κρατικό εμφύλιο πόλεμο όλων των τάσεων, ομάδων, συσπειρώσεων, συμπαρατάξεων εναντίον όλων των υπολοίπων ούτε ιδιωτικές επενδύσεις θα γίνουν, ούτε οι εκλογές θα κερδηθούν… Η απόλυτη καταστροφή!

Ωστόσο, εκτός των ιδιωτικών επενδύσεων υπάρχουν, επίσης, και οι δημόσιες. Μόνο που η κυβέρνηση δεν έχει τα κεφάλαια για να τις χρηματοδοτήσει. Επιπλέον, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται σε «δημόσια επένδυση» -πρακτικά- εννοεί την «πρόσληψη στο Δημόσιο». Η Κεντροδεξιά Συγκυβέρνηση χρειάζεται επειγόντως κεφάλαια για να βάλει το Δημόσιο να “αγοράσει” τη νίκη ή έστω μια αποδεκτή πιθανότητα νίκης (άρα και διαχειρίσιμης ήττας) στις εκλογές που έρχονται. Τα κεφάλαια αυτά μπορούν να βρεθούν μόνο μέσω νέου δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου.

Το νέο σχήμα στρατηγικής που προκύπτει από την επενδυτική προτεραιοποίηση που έχει θέσει η ελίτ του ΣΥΡΙΖΑ είναι συνοπτικάτο ακόλουθο: ολοκλήρωση της αξιολόγησης – έξοδος στις αγορές – νέος δανεισμός – προσλήψεις στο Δημόσιο.

Εν ολίγοις, σύμφωνα με τη στρατηγική αυτή, η δίχρονη συγκυβερνητική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ επανερμηνεύεται ως ακολούθως: μετά την ήττα του πρώτου εξαμήνου 2015 (επιβολή ελέγχων στην κίνηση των κεφαλαίων από την ΤτΕ & ΕΚΤ) και ως συνέπεια αυτής, το κόμμα “δεξιοποιήθηκε” (μνημόνιο, αξιολόγηση, έξοδος στις αγορές) προκειμένου να βρει με δανεικά τους αναγκαίους πόρους που απαιτούνται για μαζικές προσλήψεις στο στενό και τον ευρύτερο δημόσιο και δημοτικό τομέα, δηλαδή να ξαναγίνει “αριστερό”, αφού η απασχόληση / μείωση ανεργίας αποτελούν το ύψιστο αντι-νεοφιλελεύθερο αριστερό αγαθό!

Ο πασίγνωστος ήρωας που συμβολίζει αυτή τη στρατηγική είναι ο για πολλούς αμφιλεγόμενος σύμβουλος του Πρωθυπουργού στο στρατηγικό σχεδιασμό κ. Ν. Καρανίκας: ο σ. Νίκος προσωποποιεί συμβολικά τον ανειδίκευτο ως προς το εργασιακό του αντικείμενο εργαζόμενο που “κέρδισε”εν μία νυκτί την (προσωρινή) επαγγελματική αποκατάστασή του στα ανώτατα κλιμάκια του κράτους αποκλειστικά και μόνο για να πείσει με το παράδειγμα της ιλιγγιώδους προσωπικής ανέλιξής του τις μάζες των ανέργων ότι δεν πρέπει να αγωνιούν για τις επενδυτικές δραστηριότητες των ιδιωτικών επιχειρήσεων που θα ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας («στα τσακίδια eldorado και να μην στεριώσεις πουθενά»[ii]) αφού ο «Μεγάλος Αδελφός & Εργοδότης», το Κράτος, θα ανοίξει οσονούπω τις πύλες του (δηλαδή μετά την αξιολόγηση, μετά την έξοδο στις αγορές και μετά το φρέσκο δανεισμό του κράτους) για να τους αποκαταστήσει δια βίου και μάλιστα αντι-καπιταλιστικά και δίχως αξιολογήσεις προσόντων και λοιπά παρόμοια νέο-φιλελεύθερα κουραφέξαλα. Στο δε Βιογραφικό Σημείωμά του ο κ. Καρανίκας -κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες[iii]- σημειώνει με νόημα ότι «Η καριέρα είναι χολέρα» και, επομένως, κατ’ αντιδιαστολή αυτοπροσδιορίζεται ως «αντικαριερίστας» στρατηγός, δηλαδή «εραστής της τέχνης» ή -συνοπτικά- ερασιτέχνης … Ζήτω η νέα σοσιαλιστική εποχή του αμειβόμενου ερασιτεχνισμού!

Το κεντρικό προεκλογικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι λοιπόν: «Αποτρέψαμε τα χειρότερα – Φέρνουμε τα καλύτερα!».

Πρακτικά το «καλύτερα» σημαίνει ότι η ελίτ του ΣΥΡΙΖΑ θα υποσχεθεί προσλήψεις σε όλους και για όλα και ό,τι ψάρια -ψηφάκια πιάσει. Επιπλέον του διαρκούς εκφοβισμού των ταλαίπωρων δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων με τον καταφθάνοντααπό στιγμή σε στιγμή περιώνυμοσαδιστή δήμιο Μητσοτάκηείναι ό,τι καλύτερο και το μόνο που μπορεί πιά να κάνει…Το εάν αυτό αποτελεί το άκρον άωτον του εγχώριου παλαιοκομματισμού, αυτό είναι μια άλλη, επίσης, “αριστερή” ιστορία

[i] Δείτε ΕΔΩ
[ii] Δείτε ΕΔΩ
[iii] Δείτε ΕΔΩ