Ο μαύρος καθρέφτης

Ο μαύρος καθρέφτης

Αν είσαι λάτρης της έβδομης τέχνης, ειδικά των κινηματογραφικών σειρών και πόσο μάλλον δημιουργίες που ξεφεύγουν από την πεπατημένη, το Black Mirror απευθύνεται σε σένα.Από την άλλη τα happy end αν είναι μονόδρομος για εσένα θα σου συνιστούσα να μη δεις ούτε ένα επεισόδιο.

Ή μαύρη απεικόνιση της τεχνολογίας. Μια σειρά επιστημονικής φαντασίας με δημιουργό τον Τσάρλι Μπρούκερ απεικονίζει δυστοπικές κοινωνίες του μέλλοντος με την τεχνολογία να παίζει κυρίαρχο ρόλο και να μπλέκει τους πρωταγωνιστές σε διάφορες περιπέτειες. Μια σειρά με αυτοτελή χαρακτήρα, διαφορετικές ιστορίες αλλά και διαφορετικούς ηθοποιούς σε κάθε επεισόδιο, σε βάζει μαζί με την βοήθεια της φαντασίας σου να μπεις σε άλλες πραγματικότητες, διαφορετικές από την αυτή που βιώνουμε. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η υπερβολή είναι βασικό συστατικό του Black Mirror και οπτικοποιεί πολύ καλά σε αρκετές περιπτώσεις εικόνες φρίκης κάνοντας σε να αναρωτηθείς πως θα ήταν τα πράγματα αν…

Με αφορμή το Black Mirror θέλω να αναφερθώ σε κάποιους επικριτές του.

Γνωρίζω πολύ καλά πως πολύς κόσμος θα πει πως απεικονίζει την τεχνολογική εξέλιξη ως κάτι κακό και περνάει λάθος μηνύματα. Διαφωνώ και διαφωνώ γιατί πάντα τον κινηματογράφο, τη μουσική, τη ζωγραφική και γενικότερα την τέχνη στην ζωή μας δεν την έβλεπα ως ένα μέσο για να διαμορφωθούνε ντε και καλά συνειδήσεις αλλά ως ένα μέσο για ανακαλύψουμε τη φαντασία μας, να γελάσουμε, να νευριάσουμε, να συγκινηθούμε. Αυτά και άλλα τόσα όσο αφορά το νοηματικό κομμάτι. Μια ταινία μπορεί να είναι κακή αλλά για άλλους λόγους(και κυκλοφορούνε πολλές κακές ταινίες εκεί έξω). Μια κακή ταινία δε μπορεί όμως να είναι βλαβερή για την συνείδηση της ανθρωπότητας όπως και ένας κακός πίνακας δεν θα σε αφήσει τυφλό και πάει λέγοντας. Σε όλους αυτούς τους καταστροφολόγους θέλω να πω πως είναι πιο υπερβολικοί και από το Black Mirror.

Π.Π