Ο Δούλος

Ο Δούλος

  • του Μιχάλη Κατσαρού
    (Εικόνα: Δημήτρης Γέρος)
    ————————

Ο Δούλος πού δραπέτευσε
έλεγε προσευχές στους φιλήσυχους πολίτες
γονατίζοντας σε λιγδωμένα προσκέφαλα.
Εγώ δέν ήλπιζα πως μπορεί να σωθεί.
Οι χωροφύλακεςέχουν γερή όραση
δε διαλύονται με αυταπάτες και ψυχοσάββατα.
Τώρα αυτός που επέμενε να ρωτάει
φαίνεται θάταν αποφασισμένος για θάνατο
θάταν κατάσκοπος που δε φοβάται.
Εγώ πάντως
εξακολουθώ να βλέπω τον επερχόμενο
μεσαίωνα
με φάλαγγες πιστών
με αργυρά δισκοπότηρα αφρίζοντα αίμα
με σημαιοστολισμούς και παρελάσεις
με ραβδούχους καλοθρεμμένους καλόγερους
εικόνες από παλιές εκστρατείες
και τυφεκισμούς
ήρωες με αυστηρά βλέμματα
Αμες δε γ εσόμεθα
πληρωμένη εκπαίδευση
θεάς αγέρας τα στοιχεία της φύσεως
κλειδωμένα στην εποχή σε χάλκινα θησαυροφυλάκια.
Αν άξαφνα σας γεννηθεί το ερώτημα
πώς τα κατάφερε αυτός ο θνητός
μέσα σ᾿ αυτό το βαρύγδουπο διαπασών των ύμνων
να δραπετεύσει με αληθινό λαμπερόν ήλιο
με αληθινές εξαρτήσεις του βίου –
αν δε μπορείτε να καταλάβετε
τι τον οδήγησε σ αυτό το τελευταίο διάβημα
που βρήκε την έξοδο αφού γύρω ήταν μπετόν
αφού γύρω τραγουδούσε φοιτήτρια
ένα τραγούδι ιστορικό παλιών ηρώων
τότε
δε θάχετε δει κάτι κρυφές μικρές πόρτες
όμως ολοφάνερες στα μάτια των εδικών
δεν θάχετε δει το ραγισμένο τοίχο
όπου βλασταίνουν κάτι φυτά
πάνω σ᾿ ασβέστη κίτρινο απ την πολυκαιρία.
Το ζήτημα πια έχει τεθεί:
Ή θα εξακολουθούμε να γονατίζουμε
όπως αυτός ὁ δραπέτης
ή θα σηκώσουμε άλλον πύργο ατίθασο
απέναντίτους.

———————————————————————-
Πόσες φορές αυτό το καλοκαίρι δεν μου ήρθε στη σκέψη αυτό το ποίημα κι αυτός ο πίνακας; Κάθε φορά που άκουγα τον «δούλο» του Μαξίμου να μιλάει σκεφτόμουνα πως «το ζήτημα έχει τεθεί: Ή θα εξακολουθούμε να γονατίζουμε όπως αυτός ο δραπέτης ή θα σηκώσουμε άλλον πύργο ατίθασο απέναντι τους».

Κανείς δεν μπορεί να αντέξει τόσο πολύ σκηνικό κόκκινο πάνω σε μια τόσο υποβόσκουσα και πηχτή πρασινάδα!