Η γιορτή

Η γιορτή

  • του Ιωάννη Κατσούλη
    ——————–———–—–

Γιορτάζουν κάθε χρόνο άχρωμα που σβήνει
κάθε κερί χλομό·
σαν να κουράστηκαν από το φως που χάριζε
ή από συνήθεια,
αλλά ποτέ δεν τις ακούνε
όταν στο ρολόι τριγύρω φτερουγίζουν,
όταν τα δυο μικρά του άλογα περήφανες ιππεύουν
–οι μύγες.
Αεικίνητες –παραφωνία μιας προσευχής μικρής
για μια παγωμένη αγάπη·
μια πικραμένη αγκαλιά,
ένας ψίθυρος στους δείκτες του επάνω.
Ανυπομονούν να αποδείξουν αυτό που δεν δεχτήκαμε ποτέ:
το τέλος κανείς δε θα γιορτάσει.
Αργοκίνητοι –μαραμένοι– οι δείκτες.
Το ρολόι χάθηκε μες στο σκοτάδι –ακούς;
Μόνο οι μύγες.