Επτά βήματα μακριά (Από τη Μακρόνησο στο Καστελόριζο)

Επτά βήματα μακριά (Από τη Μακρόνησο στο Καστελόριζο)

  • του Λευτέρη Τηλιγάδα
    ———————————–—–

Βήμα πρώτο

Γεννηθήκαμε
μέσα στις ρημαγμένες αυλές
ενός τοκετού εμφυλίου.

Η πόρτα στο δρόμο ξεκλείδωτη
και τα παράθυρα ορθάνοιχτα,
να σκορπίζουνε στη γειτονιά
τη νοστιμιά της κατσαρόλας
και της γιαγιάς τα παραμύθια.

Ανοίξαμε την αυλόπορτα
και βγήκανε σ’ έναν κόσμο
χαμηλό κι ασβεστωμένο.

Τόσο χαμηλό, που χώραγε μόνο
το μπόι του πατέρα.
Τόσο ασβεστωμένο, που έλαμπε μόνο
το νοικοκυριό της μάνας.

Στους δρόμους της γειτονιάς
κυνηγηθήκαμε με τα πουλιά
και τα όνειρα.

Μετρήσαμε τις αποστάσεις
με τα τσιγάρα
και τα κουράγια
με τις εκτοπίσεις.

———————————–—–

Βήμα δεύτερο

Πήλινα τα αρχιτεκτονήματα της μνήμης μας…

Καταναλώσαμε τόνους θεωρίας
και διαλεκτικής,
οικοδομώντας τον καρκίνο
του δωδεκαδάκτυλου.

Γεννήσαμε μόνοι μας τον άνεμο,
που γέμισε τις παντιέρες
του μυαλού μας
και μιλήσαμε φθόγγους αγνώστους
μιας γλώσσας ανείπωτης.

Αερικά οι μέσα μας αναπνοές,
ντύθηκαν τις βαριές χλαίνες
και μπήκαν στη πορεία των βουνών,
να πάνε γυρεύοντας
την ανατολή του κόσμου.

———————————–—–

Βήμα τρίτο

Τίποτα χειρότερο απ’ τον εκτοπισμό
στη μέση μιας θάλασσας,
που δεν μπορείς να την κολυμπήσεις
ή να την ταξιδέψεις.

Σκηνικές ερημιές τα διόδια που καταβάλαμε,
εθισμένοι στο νόστο εκείνων των ουρανών,
που δεν μπόρεσαν να χωρέσουν
σε άρτους και θεάματα μιας ραθυμίας βολικής.

Στις γειτονιές μας, οι μπακάληδες του κόσμου,
πούλησαν ακριβά τη φτηνή τους πραμάτεια.

———————————–—–

Βήμα τέταρτο

Κανείς δεν θα ξύπνησε σήμερα νωρίς,
για να πλύνει
το πρόσωπο του στο φως.

———————————–—–

Βήμα πέμπτο

Τα μάτια των παιδιών
έχουν μαζέψει πολύ κόκκινο …

Με συνθήματα ξυράφια
χαρακώνουν το σκοτάδι,
για να βρει τρόπο το φως,
να πλημμυρίσει τον κόσμο.

Ν’ ανησυχείτε πιο πολύ, στις δημοκρατίες.
Οι πλειοψηφίες πυροβολούν ψηφίζοντας.

Θα ‘ρθουν οι μέρες του οργασμού
των καθοδικών σωλήνων.
Η βία των μηχανισμών καταστολής
θα βιντεοσκοπείται, για να προβληθεί
στα δελτία των οκτώ
μιας φλυαρίας κανιβαλικής.

Ο χρόνος θα πιστώνεται με χρήμα
την ώρα που εσύ
θα τρως το ξύλο της ζωής σου.

———————————–—–

Βήμα έκτο

Θα το δεις… Θα αλλάξουν όλα.

Με αλαλαγμούς και σημαίες
θα βγούμε ξανά στους δρόμους,
για να κουβαλήσουμε πάλι στους ώμους
τις καινούργιες εξουσίες
μιας ασύμμετρης ασέλγειας,
που ξέρει να ανακυκλώνεται συνεχώς.

Μια λαοθάλασσα υπομονής
μπροστά στα μεταγωγικά
θα φορέσει τις δάφνες
στο κεφάλι των εξόριστων,
που αύριο θα εκδώσουν
τα νέα φύλλα πορείας
και θα ορίσουν, ερήμην μας,
τη νέα τους επιτροπεία.

Ένα τριγύρω
θα βυσσοδομήσει
ένας λαός αλαλάζον
πάνω στην παλιά
αλλά κυρίως τη νέα συνενοχή του.

Οι εθνάρχες και οι σωτήρες
θα καταφθάσουν στις αγορές,
να εξαργυρώσουν γοητεία
και διαλεκτική υποταγής.

———————————–—–

Βήμα έβδομο

Ώρες πολλές… μαγκωμένες
στο εκκρεμές του χεριού.

Αυτοί που δεν ξέρουν τον ιδρώτα
θα τάξουν πάλι
μεροδούλια με το τσουβάλι.

Η αντίσταση θα φυτρώσει,
εκεί που δεν θα τη σπείρει κανείς
Το λένε οι γραμμένες προφητείες
πάνω στα τρύπια πανιά που περπατάνε.

Θα έρθουν χρόνια,
που το μοντάζ των εικόνων της μνήμης,
θα καταργήσει τις λέξεις,
που λέγονται εύκολα.