Editorial

Αμνησία

του Μιχάλη Γκανά ——————–———- Η κάθε μέρα σαν τη γομολάστιχα σβήνει την προηγούμενη και πάει. Άλλοτε σβήνει την επόμενη, καμιά φορά ολόκληρη βδομάδα. Βροχές θυμάμαι και πουλιά και ιστορίες που δεν έζησα ποτέ μου. Τις…

Μια δοξασία κ’ η ζωή ολάκερη νομίζω

του Νίκου Καρούζου ——————–————– Το καλοκαίρι μένουν άναυδοι οι χείμαρροι κι αυτό το πριονίδι του καιρού με την παράξενη οσμή: τα δευτερόλεπτα σιγά-σιγά σαπίζει. Πότε κ’ εγώ θα ξεμεθύσω; Η νύχτα του Καρκίνου μπερδεύει το…

Με την Τοκογλυφία | Κάντο XLV

του Έζρα Πάουντ μετάφρ. Γιώργος Μπλάνας ——————–———–—–—— Με την τοκογλυφία, δεν φτιάχνουν σπίτια οι άνθρωποι γερά: η κάθε πέτρα λαξεμένη και βαλμένη στη θέση της σωστά να στρώσει απάνω ο σοβάς, να δέσει ο σκελετός,…

Ο ληξιπρόθεσμος χρόνος

του Ingeborg Bachmann μετάφρ. Γιώργος Καρτάκης ——————–———–—–———— Έρχονται δύσκολες μέρες. Η λήξη του επί πιστώσει χρόνου είναι ορατή στον ορίζοντα. Σε λίγο θα΄ναι ώρα πια να βάλεις τα παπούτσια, και πίσω στα αλίπεδα να διώξεις…

Στη χώρα του ποτεδήποτε

της Κωνσταντίας Γέροντα Δίπλα ένα ζαρκάδι με κοιτάει Πιο ‘κει δυο μάτια λάμπουν μέσα στη νύχτα Κι αν η ψυχή πρωτοζευγάρωσε με λύκο Μένει τώρα να ξαναφτιάξουμε ένα μύθο -Όπως αυτόν της Ευρώπης- και να…

Άργησα (13-14.2.11)

του Θοδωρή Σαρηγκιόλη ——————–————–—– Τη νύχτα θέλω, θέλω ν αρνηθώ τις απεχθείς συναλλαγές, κάτω απ’ την ανελέητη φωτοχυσία ν ‘ αλλάξω χρώμα στο χρήμα. Τη νύχτα θέλω , θέλω ν’ ανταλλάξω το φιλί και το…

Μα τι γυρεύουν οι ψυχές μας ταξιδεύοντας

του Γιώργου Σεφέρη ——————–————– Μα τι γυρεύουν οι ψυχές μας ταξιδεύοντας πάνω σε καταστρώματα κατελυμένων καραβιών στριμωγμένες με γυναίκες κίτρινες και μωρά που κλαίνε χωρίς να μπορούν να ξεχαστούν ούτε με τα χελιδονόψαρα ούτε με…

Δράμα

του Άγγελου Λουκά ——————–———— Σε μια συνηθισμένη πόλη μιας συνηθισμένης χώρας και σε μια συνηθισμένη ώρα είδα πως πεθαίνουν οι συνηθισμένοι άνθρωποι σ’ ένα συνηθισμένος μέρος και με ένα συνηθισμένο τρόπο. Από τότε προσπαθώ να ζω…

Τετέλεσται

της Κατερίνας Καπουλέα ——————–———————- Θα τρίψω τα μάρμαρα κι από τη σκόνη τους θα φτιάξω ένα λευκό χυλό. Θα τον απλώσω πάνω στο μελαμψό τους πρόσωπο. Θα τους πασαλείψω όπου φαίνεται δέρμα. Τι θα βρείτε…

[Στα μεγάλα κόσκινα του καλοκαιριού]

του Γιάννη Ρίτσου ——————–———- Όμορφη, Θε μου, που ‘ναι η πλάση, μύρια ποτήρια του νερού φρεσκοπλυμένα, σκουπισμένα στο περιγιάλι αστράφτουνε.   Στα μεγάλα κόσκινα του καλοκαιριού, κοκκινίζεις του ήλιου το κριθάρι, το φλουρί, το κεχριμπάρι παίζει…

Μικρή ιστορία ανταλλακτικής ισομετρίας

της Άννας Αφεντουλίδου ——————–—————— Κτήριο αναπαλαιωμένα καινούριο. Παράθυρα, ταβάνια και κάγκελα. Δάπεδα βουβά, σώματα σκαλιστά, σκοτεινοί σταλακτίτες της μνήμης. Σκουριασμένο ασανσέρ μετρά τις σελίδες σου. Στο βάθος μια σειρά από πόρτες. Αν διαλέξεις την κόκκινη, ίσως…

Ατάκτως

του Γιώργου Πήττα ——————–———— Να που οι πέτρες μιλούν για λογαριασμό των ανθρώπων. Να που τα σύννεφα περιθάλπουν τα όνειρά μας. Είναι τα κυπαρίσσια που ταξιδεύουν σε τούτον τον τόπο ή τα νέφη που φέρνουν…

Προσχέδιο δοκιμίου πολιτικῆς ἀγωγῆς

του Μανώλη Αναγνωστάκη ——————–——————– Οἱ τσαγκαράδες νὰ φτιάσουν ὅπως πάντα γερὰ παπούτσια Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ νὰ συμμορφώνονται μὲ τὸ ἀναλυτικὸ πρόγραμμα τοῦ Ὑπουργείου Οἱ τροχονόμοι νὰ σημειώνουν μὲ σχολαστικότητα τὶς παραβάσεις Οἱ ἐφοπλιστὲς νὰ καθελκύουν διαρκῶς…

Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι

του Γιάννη Ρίτσου ——————–——— Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε· αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών…

Φυσάει φυγή

Στίχοι: Λευτέρη Τηλγάδα Μουσική: Σπύρος Νικολάου ——————–———–—–——— Άιντε ανάψτε παιδιά να φουμάρουμε, έχω καιρό να τα δω όλα μπλε, στου ουρανού το γαλάζιο να πάρουμε, όσους δεν έχουν πετάξει ποτέ. Άιντε ανοίξτε κρασί ανθοζύμωτο, ο…

Κλείσε τα παράθυρα

του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη ——————–——————— Κλείσε τα παράθυρα μη βλέπουν οι γειτόνοι, και την πόρτα σφάλισε και σβήσε το κερί. Η αγκαλιά μου επύρωσε σαν το κερί και λιώνει, για σφιχταγκαλιάσματα κι όλο καρτερεί. Κλείσε μη…

Προσφυγικό Μπλουζ

του Γ.Χ.Ώντεν μετάφρ. Ερρίκος Σοφράς ——————–———–—–———— Εστω πὼς ἡ πόλη αὐτὴ ἔχει δέκα ἑκατομμύρια ψυχές, Κάποιοι ζοῦν σὲ μέγαρα, κάποιοι σὲ καταπακτές: Μὰ δὲν ὑπάρχει τόπος γιὰ μᾶς, ἀγάπη, μὰ δὲν ὑπάρχει τόπος γιὰ μᾶς.…

Ελαφρόπετρα

του Τάκη Τσαντήλα ——————–————— Η ανάσα είναι καλά κρυμμένη σαν ελαφρόπετρα στον πάτο της θάλασσας σαν νόθο πάθος εραστών του δειλινού που κάπου χάθηκε κι αιμορραγεί ένα φεγγάρι λειψό που δειλά ξεπροβάλλει στο διάκενο σιωπηλής…