Ίμπρα, αυτή η παράξενη θεότητα

Ίμπρα, αυτή η παράξενη θεότητα

Παίκτης που έχει εκστομίσει το αμίμητο: «Μουντιάλ χωρίς εμένα παρόντα δεν αξίζει να το παρακολουθεί κανείς» ή τον παίρνεις στο ψιλό ή τον δέχεσαι για τη δύναμη της μεγαλαυχίας του. Υπάρχει και μια τρίτη περίπτωση: να το έχει πει ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς. 

Παρά το γεγονός ότι ο τρελο-Σουηδός έχει αποδείξει πως δεν ορρωδεί προ ουδενός, αυτού του είδους το «αφιόνι» που έχει καταπιεί δεν τον κάνει αντιπαθή. Ναι, προφανώς δεν διαθέτει το αγαθό πρόσωπο του Μέσι, δεν κουβαλάει το σκέρτσο του Νεϊμάρ. Δεν είναι καν τόσο όμορφος όσο ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Είναι, όμως, μια κατηγορία μόνος του.

Λες και μάχεται άνευ αντιπάλου του τα «στοιχειά» του ποδοσφαιρικού χρηματιστηρίου. Εν πολλοίς, το κάνει. Άλλωστε, τι Θεός θα ήταν; Ναι, έχει πει κι αυτό το εξίσου ανεπανάληπτο: «Τι να σας πω, μόνο ο Θεός ξέρει και, τώρα, αυτή τη στιγμή, μιλάτε μ’ αυτόν». Εννοώντας, φυσικά, τον εαυτό του!

Είναι ο προβοκάτορας σε σύνοψη παίκτη. Είναι ο άνθρωπος που φιλοδοξεί να έχει εκλεκτικές συγγένειες μόνο με υψηλά πνεύματα. Από όπου πέρασε άφησε το σημάδι του. Και η αλήθεια είναι ότι δεν έχει αφήσει σταθμό για σταθμό στην καριέρα του. Από την άσημη Μάλμο έως τους LA Galaxy δεν το λες και ένα… τσιγάρο δρόμο. Το λες, βέβαια, πούρο καθώς τα μυθικά συμβόλαια που έχει υπογράψει κατά καιρούς του δίνουν το δικαίωμα να ζει ζωή τρυφηλή. Τι Θεός θα ήταν άλλωστε;

Μάστορας της πρόκλησης, ο Ίμπρα θα βρει την υγειά του στις ΗΠΑ. Είναι προφανές πως πέρασε τον Ατλαντικό για τα δολάρια και όχι για κάποια ιδιαίτερη πρόκληση. Από αυτές είχε ουκ ολίγες στη ζωή του, δεν χρειαζόταν να φτάσει στα στερνά του ποδοσφαιρικού του βίου για να αναζητήσει συγκινήσεις. Οι Αμερικανοί θα τον λατρέψουν. Οι διαφημιστές θα τον διαχειριστούν καταλλήλως. Και ο ίδιος, όπως κάνει πάντα, θα αποθεώσει τον εαυτό του για άλλη μια φορά.

Αν δεν έχετε πειστεί ακόμη, αρκεί να διαβάσετε τι έχει πει για τον εαυτό του: «Ήρθα σαν ήρωας, έφυγα σαν θρύλος». Ο Ζλάταν δεν είναι από τους κλασικούς «πιστούς» σε μιαν ομάδα. Τον αγαπάς, αλλά δεν τον παντρεύεσαι. Δεν το θέλει ο ίδιος και δεν το επιδίωξε ποτέ.

Οι αλλαγές που έχει κάνει στην καριέρα του μπορούν να ζαλίσουν και τον πιο φιλόδοξο αθλητή: Άγιαξ, Γιουβέντους, Ίντερ, Μπαρτσελόνα, Μίλαν, Παρί, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και τώρα LA Galaxy. Αν ήταν διαβατήριο (από εκείνα τα παλιά), το σώμα του θα ήταν γεμάτο σφραγίδες. Αν ήταν χάρτης θα έφερε κόκκινα στίγματα από τις πόλεις που έχει περάσει.

Θα έλεγε κανείς πως είναι ένας ποδοσφαιριστής του κόσμου ή ένας ακριβός μισθοφόρος ή ένας πλάνης που δεν αντέχει να μένει πολύ σε ένα σημείο. Βέβαια, ενδέχεται να είναι ένας κλασικός παραδόπιστος που ακολουθεί αυτόν που θα του δώσει τα περισσότερα χρήματα. Στον επαγγελματικό αθλητισμό όλα είναι επιτρεπτά και ο Ιμπραΐμοβιτς δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος παίκτης που δελεάστηκε από τα χρήματα και δεν μπήκε στο τριπάκι να ταυτιστεί με μια φανέλα ή μια και μόνη ιδέα.

Εντέλει ποτέ δεν είσαι σίγουρος αν αυτά που λέει τα πιστεύει ή αν έχει δημιουργήσει για λόγους προσωπικού marketing μια περσόνα που πουλάει περισσότερο κι από το ταλέντο του. Διότι αυτό υπάρχει. Αν δεν υπήρχε τότε θα ήταν ένας ακόμη γραφικός των γηπέδων που λέει πολλά και πράττει λιγότερα. Για τον Ίμπρα δεν ισχύει κάτι τέτοιο: μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς για πολλά, αλλά όχι για την έλλειψη της «ποδοσφαιροσύνης» του. Ένας ψηλός που βάζει τα γυαλιά στο άθλημα των κοντών.

Ένας αθλητής που τολμάει να τρολάρει ακόμη και τον εαυτό του λέγοντας: «Δεν μπορώ να μην γελάσω όταν σκέφτομαι πόσο τέλειος είμαι». Τώρα αυτοαναγορεύεται Θεός. Τίποτα λιγότερο δεν του ταιριάζει κατά την άποψή του. Στη χώρα που λατρεύει τα μεγάλα μεγέθη, τις ΗΠΑ, ο make me big Ζλάταν δεν γινόταν να μην φτιάξει τη δική του θρησκεία και να μην ξεκινήσει να προσηλυτίζει πολλούς πιστούς.

Τα δύο γκολ που σημείωσε με τους LA Galaxy στην πρώτη του εμφάνιση ήταν το αναγκαίο πρελούδιο για να δημιουργεί ορδές φανατικών που θα πίνουν νέκταρ στο όνομά του. Ίμπρα, αυτή η παράξενη θεότητα.

πηγή:sportime