Ζαπατίστας: «Βλέπουμε και ακούμε…»

Ζαπατίστας: «Βλέπουμε και ακούμε…»

Ζαπατιστικός Στρατός για την Εθνική Απελευθέρωση
Μεξικ 16 Αυγ 2015
Προς την Εθνική και Διεθνή Έκτη Διακήρυξη | Προς το Εθνικό γηγενές Συνέδριο | Προς τους “κάτω” σε όλο τον κόσμο | Προς κάθε ενδιαφερόμενο:

by  europazapatista.org

Για άλλη μία φορά γίνεται σαφές, ότι η αλήθεια και η δικαιοσύνη ποτέ μα ποτέ δεν θα έρθει από πάνω. Από πάνω το μόνο πράγμα που μπορούμε να περιμένουμε είναι υποκρισία, εξαπάτηση, ατιμωρησία, και κυνισμό. Ο εγκληματίας που βρίσκεται στους πάνω, λαμβάνει πάντα άφεση αμαρτιών και ανταμοιβή, γιατί αυτός που τον κρίνει είναι ίδιος με εκείνον, που τον πληρώνει. Είναι ίδιοι, εγκληματίες και δικαστές. Είναι δηλητηριώδη κεφάλια της ίδιας Λερναίας Ύδρας. Τώρα έχουμε ένα νέο παράδειγμα:

Ως Ζαπατίστας, έχουμε συνειδητοποιήσει ότι οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του συντρόφου και δασκάλου Γκαλεάνο έχουν επιστρέψει, τροφαντοί και ευτυχισμένοι, στα σπίτια τους στο χωριό La Realidad. Υποτίθεται ότι ήταν υπό κράτηση υπό κράτηση για τη δολοφονία του δασκάλου και σύντροφού μας. Γνωρίζουμε ήδη ότι έχουν κριθεί αθώοι γι’αυτό το έγκλημα από τους ίδιους ανθρώπους , που τους χρηματοδότησαν και τους υποστήριξαν: τις ομοσπονδιακές και πολιτειακές κυβερνήσεις της Τσιάπας. Στις 12 Αυγούστου του τρέχοντος έτους, ο αυτοαποκαλούμενος «δικαστής» Victor Manuel López Zepeda, του ποινικού δικαστηρίου στην Comitán de Domínguez, στην Τσιάπας, δήλωσε ότι ο κ Carmelino Rodríguez Jiménez και ο κ Javier López Rodríguez είναι αθώοι, παρά το γεγονός ότι αυτοί και οι συνεργοί τους στην CIOAC γνωρίζουν, ότι είναι ένοχοι για την οργάνωση του εγκλήματος. Δεν είναι οι μόνοι υπεύθυνοι, αλλά είναι ένοχοι.

Τους έφεραν κρυφά πίσω στη La Realidad. Τους είπαν να μην βγαίνουν πολύ έξω και να είναι διακριτικοί, αλλά η περηφάνεια και η ματαιοδοξία εκείνων που γνωρίζουν, ότι μπορούν να απολαμβάνουν την ατιμωρησία από την δικαιοσύνη που ελέγχουν οι από πάνω, χαλάρωσε τις γλώσσες τους. Έτσι, δηλώνουν, σε όποιον ακούει, ότι δεν μπήκαν στη φυλακή καθόου, αλλά αντίθετα διέμεναν σε ένα σπίτι, όπου λάμβαναν ιδιαίτερη προσοχή και συγχαρητήρια από την πολιτειακή κυβέρνηση του Manuel Velasco και τους ηγέτες της CIOAC, για τη δολοφονία του δασκάλου Γκαλεάνο. Τους είπαν ότι θα πρέπει να περιμένουν για ένα χρόνο, πριν από την επιστροφή στο χωριό τους «για να συνεχίσουν το έργο, που άφησαν σε εκκρεμότητα.»

Τώρα δεν έχουμε παρά να περιμένουμε τις δηλώσεις υποστήριξης τους από τους συνεργούς τους: Pablo Salazar Mendeguchía, Luis H. Álvarez, Jaime Martínez Veloz, Juan Sabines Guerrero, Manuel Velasco, Manuel Culebro Gordillo, Vicente Fox, Felipe Calderón, Enrique Peña Nieto και Rosario Robles.Αυτοί είναι μερικοί από τους ανθρώπους, που οργάνωσαν τοπικά την CIOAC και την μετέτρεψαν σε αυτό που είναι σήμερα: μια παραστρατιωτική ομάδα, χρήσιμη να συγκεντρώνει ψήφους και να δολοφονεί εκείνους , που ασχολούνται με την κοινωνική πάλη.

Αναμένουμε επίσης τους «προοδευτικούς» δημοσιογράφους, να τους πάρουν συνέντευξη και να τους παρουσιάσουν ως θύματα του «άγριου» Γκαλεάνο (αυτός μόνος του ενάντια σε περισσότερο από δύο δεκάδες μέλη της εγκληματικής CIOAC), αναβιώνοντας το ψέμα της «σύγκρουσης», δημοσιεύοντας τις παραποιήσεις τους, με φωτογραφίες , να πληρώνουν, με το δεξί χέρι τους, για την παροχή υπηρεσιών, οχήματα και οδηγούς, να επαινούν την «μεγάλη» ανάπτυξη της νοτιο-ανατολικής μεξικανικής πολιτείας της Τσιάπας και να γιορτάζουν, με το αριστερό τους χέρι, την «προσήλωση τους στην κοινωνική πάλη».

Αλλά …

Ως Ζαπατίστας, βλέπουμε και να ακούμε όχι μόνο τη δική μας οργή, το θυμό μας, το μίσος μας προς αυτούς που ανήκουν στους πάνω, που θεωρούν τους εαυτούς τους ιδιοκτήτες και κυρίαρχους της ζωής και της μοίρας , των εδαφών και του υπεδάφους, καθώς και προς εκείνους που ξεπουλούν τα πάντα, μέσα από τα κινήματά τους και τους οργανισμούς τους, προδίδοντας την ιστορία τους και τις αρχές τους.

Ως Ζαπατίστας βλέπουμε επίσης και ακούμε τον πόνο των άλλων, την οργή των άλλων, το μίσος των άλλων.

Βλέπουμε και ακούμε τον πόνο και την οργή, που συνοδεύουν τα αιτήματα των οικογενειών των χιλιάδων δολοφονημένων και εξαφανισμένων πολιτών και μεταναστών.

Βλέπουμε και ακούμε την επίμονη αναζήτηση για δικαιοσύνη των οικογενειών των παιδιών, που δολοφονήθηκαν στο Daycare ABC στη Σονόρα.

Βλέπουμε και ακούμε την οργή, που έγινε αξιοπρεπής και επαναστατική απεργία πείνας από τους φυλακισμένους αναρχικούς στο Μεξικό και σε άλλα μέρη του κόσμου.

Βλέπουμε και ακούμε την οργή στα άοκνα βήματα των οικογενειών των 47 απαχθέντων μαθητών από την Ayotzinapa.

Βλέπουμε και ακούμε την οργή της αδελφικής μας κοινότητας Ναχούα στην Ostula, που δέχτηκε επίθεση από το στρατό.

Βλέπουμε και ακούμε την οργή της αδελφικής μας κοινότητας Ñahtó του Σαν Φρανσίσκο Xochicuautla για την εκδίωξή τους από τα δάση τους.

Βλέπουμε και ακούμε την οργή της αδελφικής μας κοινότητας Γιακί, για την άδικη φυλάκιση των μελών της και την αναίσχυντη κλοπή της επικράτειάς τους.

Βλέπουμε και ακούμε την οργή, για την αστεία δήθεν διερεύνηση των δολοφονιών των Olivia Alejandra Negrete Avilés, Yesenia Atziry Quiroz Alfaro, Nadia Dominicque Vera Pérez, Mile Virginia Martin Gordillo και Rubén Espinosa Becerril στην Πόλη του Μεξικού.

Βλέπουμε και ακούμε την οργή της δημοκρατικής ένωσης των δασκάλων, που αντιστέκεται στα μέσα ενημέρωσης, την αστυνομία και τις στρατιωτικές επιθέσεις που λειτουργούν εναντίον τους , για το αδίκημα ότι δεν υποχωρούν από τα αιτήματά τους.

Βλέπουμε και ακούμε την αγανάκτηση εκείνων που, στον βάναυσο Βορά, δέχονται επίθεση και καταδικάζονται λόγω του χρώματος του δέρματός τους.

Βλέπουμε και ακούμε την οργή και τον πόνο που εκφράζεται για τις γυναίκες που εξαφανίστηκαν, δολοφονήθηκαν, για το αδίκημα να είναι γυναίκες. Την οργή και τον πόνο για όλους εκείνους, που δέχονται επίθεση επείδη η Εξουσία δεν μπορεί να ανεχθεί τίποτα έξω από τα στενά όρια της σκέψης της, για την παιδική ηλικία που έχει καταστραφεί, πριν καν να έχει την ευκαιρία να γίνει μια μακροοικονομική στατιστική.

Βλέπουμε και ακούμε, ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι δέχονται μόνο ψέματα και κοροϊδία από εκείνους, που διακηρύσσουν, ότι υπερασπίζονται τη δικαιοσύνη και που στην πραγματικότητα διαχειρίζονται μόνο την ατιμωρησία και ενθαρρύνουν το έγκλημα.

Βλέπουμε και ακούμε παντού τις ίδιες υποσχέσεις για αλήθεια και δικαιοσύνη και τα ίδια ψέματα. Δεν χρειάζεται, να μπουν καν στον κόπο να αλλάξουν τις λέξεις, όλοι αυτοί που ανήκουν στους πάνω, έχουν ήδη ένα ίδιο κείμενο που διαβάζουν και μάλιστα άσχημα.

Είναι καιρός που, όταν εκείνοι που είναι στους “κάτω” ρωτούν, γιατί δέχονται επιθέσεις, η απάντηση από τους “πάνω” είναι «γιατί είστε αυτοί που είστε».

Επειδή σε αυτόν τον κόσμο στον οποίο έχουμε πληγωθεί, ο εγκληματίας είναι ελεύθερος και αυτός που είναι δίκαιος, είναι φυλακισμένος. Ο δολοφόνος ανταμείβεται και οι νεκροί συκοφαντούνται.

Αλλά επίσης βλέπουμε και ακούμε ότι υπάρχουν όλο και περισσότερες φωνές, που δεν εμπιστεύονται τους πάνω και που δεν αφήνουν τον εαυτό τους να χειραγωγηθεί και επαναστατούν.

Εμείς, ως Ζαπατίστας, γυναίκες και άνδρες, δεν εμπιστευόμασταν «τους πάνω» ούτε πριν , ούτε τώρα, ούτε θα μπορέσουμε ποτέ, ανεξάρτητα από το χρώμα της σημαίας τους, ανεξάρτητα από το ύφος του λόγου τους, ανεξάρτητα από τη φυλή τους. Αν κάποιος είναι πάνω, είναι επειδή καταπιέζει τα άτομα που είναι κάτω.

Όσοι είναι “πάνω” δεν έχουν καμία αξιόπιστη λέξη, καμία τιμή, καμία ντροπή, καμία αξιοπρέπεια.

Η αλήθεια και η δικαιοσύνη δεν θα έρθει ποτέ, μα ποτέ, από τους πάνω.

Θα πρέπει να τα κατασκευάσουμε από κάτω. Και οι εγκληματίες θα πληρώσουν μέχρις ότου οι λογαριασμοί, να είναι ισορροπημένοι.

Επειδή αυτό, που δεν γνωρίζουν οι πάνω είναι, ότι κάθε έγκλημα, που παραμένει στην ατιμωρησία δυναμώνει το μίσος και την οργή.

Και κάθε αδικία που διαπράττεται, ανοίγει μόνο το δρόμο αυτό το μίσος και η οργή να γίνει οργανωμένη.

Και για την ισορροπία του πόνου μας, θα ζυγίσουμε αυτά που μας οφείλουν.

Και θα παραδώσουμε τον λογαριασμό … και θα εξασφαλίσουμε να πληρωθεί.

Τότε, στην πραγματικότητα, θα έχουμε την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Όχι ως ελεημοσύνη από αυτούς που είναι πάνω, αλλά ως κατάκτηση από τους κάτω.

Οι φυλακές τότε θα είναι για τους εγκληματίες, και όχι για το δίκαιο.

Και η ζωή-αξιοπρεπής, δίκαιη, ειρηνική -θα είναι για όλους.

Αυτό, μόνο αυτό.

Από τα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικού.
Εξεγερμένος Moisés.
Εξεγερμένος Γκαλεάνο.

Μεξικό Αύγουστος 2015
Dorset Chiapas Solidarity