ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΕΠΟΧΗ

ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΕΠΟΧΗ

  • |

 

 

«Τελείωσε ο Αύγουστος, πάει το καλοκαιράκι, τέλος οι διακοπές και η ανεμελιά. Άντε καλό φθινόπωρο να έχουμε τώρα και καλή σχολική χρονιά. Να είμαστε καλά του χρόνου, να απολαύσουμε το καλοκαίρι μας»

Αυτή θα μπορούσε να είναι, να ακουστεί και να γραφεί ως ευχή σε μια φυσιολογική εποχή.

Μια εποχή όπου:

–          Η εξωφρενική ακρίβεια στις τιμές βασικών προϊόντων και υπηρεσιών ( όπως τρόφιμα και ενέργεια) δε θα είχε αδειάσει τα πορτοφόλια των ελληνικών νοικοκυριών.

–          Η μετακίνηση με ΙΧ που καταναλώνει βενζίνη, πετρέλαιο, υγραέριο, δε θα λογιζόταν ως πολυτέλεια.

–          Η αισχροκέρδεια των εμπόρων ενέργειας δε θα συνεχιζόταν επί μακρόν, πριμοδοτούμενη μάλιστα από κρατικά χρήματα.

–          Όσα νομοθετεί η Κυβέρνηση θα ήταν προς όφελος των πολλών και όχι των λίγων και εκλεκτών.

–          Το 8ωρο εργασίας θα εξασφάλιζε στον κάθε εργαζόμενο έστω τα βασικά για να διαβιεί.

–          Τα εργατικά ατυχήματα (είτε λόγω κακών συνθηκών εργασίας, είτε λόγω υπερκόπωσης από υπερεργασία) που στερούν ανθρώπινες ζωές δε θα είχαν σπάσει κάθε ρεκόρ.

–          Εμείς οι πολίτες αυτού του κράτους θα μπορούσαμε να απολαμβάνουμε τις θάλασσες, τα βουνά, τα δάση μας.

–          Η Υγεία, η Παιδεία, η Πρόνοια, η Ασφάλεια, η Δικαιοσύνη, θα εξασφαλίζονταν από ένα κράτος Δικαίου.

Δυστυχώς όμως ζούμε στην εποχή όπου ο καπιταλισμός στη χώρα μας δείχνει το πιο σκληρό και απάνθρωπο πρόσωπό του.

Μια εποχή όπου η πολιτική ηγεσία της χώρας μεθοδικά και συντεταγμένα επιδιώκει:

–          Την αποψίλωση και πλήρη κατάρρευση του ΕΣΥ.

–          Την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση κάθε Δημόσιου Αγαθού ( Υγεία, Παιδεία, Μεταφορές, Νερό, Δημόσιοι Χώροι ) με ένα και μοναδικό στόχο το Κέρδος.

–          Τον αφανισμό της μικρομεσαίας επιχείρησης από τον ελληνικό χώρο προς όφελος των αλυσίδων και υπεραγορών.

–          Τη μετατροπή του συνόλου σχεδόν της χώρας σε δουλοπαροικία τουρισμού, όπου όσοι πολίτες δεν μεταναστεύουν θα δουλεύουν 12ωρα,16ωρα και γιατί όχι και 24ωρα συνεχόμενα, υπηρετώντας τους πλούσιους τουρίστες μας.

–          Την εξαθλίωση του εργατικού δυναμικού της χώρας με νόμους που καταργούν το 8ωρο εργασίας και το δικαίωμα για ανάπαυση και ελεύθερο χρόνο.

Μια πολιτική ηγεσία που μοιάζει να τρέφεται από το φόβο και την τρομοκρατία που προκαλεί η επιδρομή μιας ορδής ναζιστών δολοφόνων στην πρωτεύουσα Αθήνα.

Τρέφεται και επιζητά αυτό το φόβο για να μπορεί να προσλάβει και άλλους αστυνομικούς, αντί για δασκάλους, υγειονομικούς, πυροσβέστες.

Μια ηγεσία που επιτρέπει να καίγονται τα δάση μας, να πνίγονται νερά στις θάλασσές μας, να μετατρέπονται τα όνειρά μας σε εφιάλτες.

ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ Ε.Σ.Α.