Το μήνυμα της φεμινιστικής απεργίας να φτάσει παντού

Το μήνυμα της φεμινιστικής απεργίας να φτάσει παντού

  • |

8 Mάρτη: Ενάντια σε έμφυλη βία, θεσμικό σεξισμό, πολλαπλές ανισότητες

Της Κα­τε­ρί­νας Γιαν­νού­λια

Στις 8 Μάρτη 2022 πολ­λές συλ­λο­γι­κό­τη­τες δί­νουν ήδη ρα­ντε­βού στους δρό­μους της Αθή­νας (στην απερ­για­κή κι­νη­το­ποί­η­ση ΑΔΕΔΥ και σω­μα­τεί­ων, 1μμ, στην Κλαυθ­μώ­νος και στις απο­γευ­μα­τι­νές συ­γκε­ντρώ­σεις, στις 6μμ), αλλά και σε πολ­λές πό­λεις της πε­ρι­φέ­ρειας, όπως σε Θεσ­σα­λο­νί­κη, Κα­λα­μά­τα, Ζά­κυν­θο και αλλού.

Το ελ­λη­νι­κό #metoo, η τρα­γι­κή και επα­να­λαμ­βα­νό­με­νη επι­και­ρό­τη­τα των γυ­ναι­κο­κτο­νιών, οι κα­ταγ­γε­λί­ες σε­ξουα­λι­κής πα­ρε­νό­χλη­σης, κα­κο­ποί­η­σης, έμ­φυ­λης βίας και δια­κρί­σε­ων, απο­κα­λύ­πτουν σε πολύ με­γά­λο τμήμα της κοι­νω­νί­ας, κα­θη­με­ρι­νές «εμπει­ρί­ες» των γυ­ναι­κών στη δου­λειά, τις σχο­λές, τα σχο­λεία, στο σπίτι, στη ζωή τους.

Αρ­χι­κά από τους χώ­ρους του αθλη­τι­σμού και του θε­ά­τρου, «οι σιω­πές έχουν σπά­σει»  κι έχουν συ­μπε­ρι­λά­βει δή­μους, σχο­λές, σχο­λεία. Αυτό που έχουν φέρει στην επι­φά­νεια οι αυ­ξα­νό­με­νες κα­ταγ­γε­λί­ες φαί­νε­ται πως οι ίδιες οι γυ­ναί­κες και τα κο­ρί­τσια έχουν τη διά­θε­ση να το αντι­με­τω­πί­σουν, να μην το ανε­χτούν άλλο, να το στα­μα­τή­σουν. Και οι συλ­λο­γι­κό­τη­τες των χώρων όπου εκ­φρά­ζε­ται η έμ­φυ­λη βία κι ο σε­ξι­σμός δεν μπο­ρούν να απο­φύ­γουν το θέμα, κάτι πρέ­πει να κά­νουν.

Το ίδιο το σύ­στη­μα, η κυ­βέρ­νη­ση και τα κόμ­μα­τα εξου­σί­ας πιέ­ζο­νται από την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που οι ίδιες οι γυ­ναί­κες δεν φαί­νο­νται δια­τε­θει­μέ­νες να απο­σιω­πή­σουν και να αντέ­ξουν άλλο, απαι­τώ­ντας δρα­στι­κές πρω­το­βου­λί­ες.

Θε­σμι­κός σε­ξι­σμός

Όμως, το ίδιο το σύ­στη­μα είναι υπεύ­θυ­νο για τον εντει­νό­με­νο σε­ξι­σμό που εξα­πο­λύ­ει, σε συ­νέ­χεια των μνη­μο­νί­ων, της παν­δη­μί­ας, των υπερ-ελα­στι­κών σχέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας, των ανύ­παρ­κτων Συλ­λο­γι­κών Συμ­βά­σε­ων Ερ­γα­σί­ας, των Νόμων Χα­τζη­δά­κη και Τσιά­ρα, των ιδε­ο­λο­γι­κών επι­θέ­σε­ων για τη «φύση της γυ­ναί­κας» ως φρο­ντί­στριας των αν­θρω­πί­νων ανα­γκών και υπεύ­θυ­νης για την κοι­νω­νι­κή ανα­πα­ρα­γω­γή, με τα συ­νέ­δρια γο­νι­μό­τη­τας και τα μα­θή­μα­τα «γο­νεϊ­σμού» σε μικρά παι­διά, με την υπο­βάθ­μι­ση κι αλ­λα­γή του ρόλου της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Ισό­τη­τας των Φύλων (σε Οι­κο­γε­νεια­κής και Δη­μο­γρα­φι­κής Πο­λι­τι­κής), της απρο­θυ­μί­ας πα­ρέμ­βα­σης κρά­τους και θε­σμών, ταυ­τό­χρο­να με την ανυ­παρ­ξία δομών χρή­σι­μων στην πρό­λη­ψη, στην προ­στα­σία και στη στή­ρι­ξη των κα­κο­ποι­η­μέ­νων γυ­ναι­κών. Ο σύγ­χρο­νος ιμπε­ρια­λι­στι­κός πό­λε­μος είναι άλλος ένας οδυ­νη­ρός κρί­κος στην ιδιαί­τε­ρη επι­βά­ρυν­ση των γυ­ναι­κών της ερ­γα­τι­κής τάξης.

Οι σε­ξι­στι­κές επι­θέ­σεις των θε­σμι­κών πα­ρα­γό­ντων (από την Προ­ε­δρία της Δη­μο­κρα­τί­ας, μέχρι την Υπουρ­γό Παι­δεί­ας κι από την Πε­ρι­φέ­ρεια Ατ­τι­κής, μέχρι την εκ­κλη­σία και την Υπουρ­γό Υγεί­ας, μαζί με τα συ­στη­μι­κά ΜΜΕ, με­γα­λο­για­τρούς των εξω­σω­μα­τι­κών κι άλ­λους πολ­λούς) δεν κρύ­βο­νται και το φε­μι­νι­στι­κό κί­νη­μα, μαζί με την κοι­νω­νία, έχουν δεί­ξει γρή­γο­ρα αντα­να­κλα­στι­κά πε­τυ­χη­μέ­νων απα­ντή­σε­ων, ακυ­ρώ­νο­ντας πολ­λές τέ­τοιες προ­σπά­θειες του επί­ση­μου κρά­τους.

Οι διά­χυ­τες απα­ντή­σεις και κι­νη­το­ποι­ή­σεις, ενά­ντια στο θε­σμι­κό σε­ξι­σμό και την έμ­φυ­λη βία, του προη­γού­με­νου δια­στή­μα­τος μπρο­στά στη φε­τι­νή 8 Μάρτη συ­νε­νώ­νο­νται και αρ­χί­ζουν να απο­τε­λούν συλ­λο­γι­κή υπό­θε­ση σω­μα­τεί­ων, ερ­γα­τι­κών και δια­φό­ρων άλλων ειδών συλ­λο­γι­κο­τή­των, σχο­λών, σχο­λεί­ων, δη­μο­τι­κών σχη­μά­των. Οι κι­νη­το­ποι­ή­σεις έχουν εξαγ­γελ­θεί και προ­ε­τοι­μά­ζο­νται σε διά­φο­ρες με­γά­λες πό­λεις.

Κι­νη­μα­τι­κή προ­ε­τοι­μα­σία

Παρά το γε­γο­νός ότι η ΑΔΕΔΥ άρ­γη­σε να προ­κη­ρύ­ξει την, έγκαι­ρα προ­τει­νό­με­νη από τη δική της Γραμ­μα­τεία Ισό­τη­τας, φε­μι­νι­στι­κή απερ­γία και δια­δή­λω­ση, αρ­κε­τές απο­φά­σεις σω­μα­τεί­ων προη­γή­θη­καν, χωρίς να πε­ρι­μέ­νουν τις κα­θυ­στε­ρή­σεις της συν­δι­κα­λι­στι­κής γρα­φειο­κρα­τί­ας. Η ΕΛΜΕ Εύ­βοιας, ο Σύλ­λο­γος Ερ­γα­ζο­μέ­νων του Δήμου Αγ. Πα­ρα­σκευ­ής και του Δήμου Καλ­λι­θέ­ας, το Νο­μαρ­χια­κό Τμήμα ΑΔΕΔΥ Μεσ­ση­νί­ας κι ο Σύλ­λο­γος Πρω­το­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης Κα­λα­μά­τας, σω­μα­τεία νο­σο­κο­μεί­ων της Αθή­νας είναι κά­ποια από αυτά που κι­νή­θη­καν δυ­να­μι­κά κι απο­φα­σι­στι­κά προς την εξα­σφά­λι­ση της φε­μι­νι­στι­κής απερ­γί­ας της 8 Μάρτη 2022.

Μια σειρά από άλλα σω­μα­τεία και ομο­σπον­δί­ες ετοι­μά­ζουν τις επό­με­νες μέρες τις δικές τους απο­φά­σεις (ΕΛΜΕ Πει­ραιά, ΝΤ ΑΔΕΔΥ Άρτας), ενώ η ΕΛΜΕ Φω­κί­δας, η ΕΣΠΗΤ (Ένωση Συ­ντα­κτών Πε­ριο­δι­κού και Ηλε­κτρο­νι­κού Τύπου), το ΣΕ­ΡΕ­ΤE (Πα­νελ­λα­δι­κό Σω­μα­τείο Ερ­γα­ζο­μέ­νων στην Έρευ­να και την Τρι­το­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση) και άλλοι σύλ­λο­γοι κι ενώ­σεις έχουν ανα­κοι­νώ­σει δρά­σεις ή συμ­με­το­χή και κά­λε­σμα στη φε­μι­νι­στι­κή απερ­γία για τη φε­τι­νή 8 Μάρτη.

Εκ­δη­λώ­σεις για συ­ζή­τη­ση για τα προ­βλή­μα­τα των γυ­ναι­κών στη δου­λειά προ­γραμ­μα­τί­ζο­νται και γί­νο­νται, όπως αυτή που διορ­γα­νώ­νε­ται από τον ΕΝΙΑΙΟ ΣΥΛ­ΛΟ­ΓΟ ΥΠΑΛ­ΛΗ­ΛΩΝ ΕΜΠΟ­ΡΙΟΥ ΚΑ­ΤΑ­ΝΑ­ΛΩ­ΤΗ –  Υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης  & Επεν­δύ­σε­ων – ΓΕ­ΝΙ­ΚΗ ΓΡΑΜ­ΜΑ­ΤΕΙΑ ΕΜΠΟ­ΡΙΟΥ & ΠΡΟ­ΣΤΑ­ΣΙΑΣ ΚΑ­ΤΑ­ΝΑ­ΛΩ­ΤΗ, με θέμα «8 Μάρτη, τι ση­μαί­νει για τις ση­με­ρι­νές γυ­ναί­κες για τις ερ­γα­ζό­με­νες και τους ερ­γα­ζό­με­νους στη χώρα μας; Γιορ­τή ή ορό­ση­μο αγώνα για τη διεκ­δί­κη­ση των σύγ­χρο­νων αι­τη­μά­των της ερ­γα­ζό­με­νης γυ­ναί­κας». Και μά­λι­στα, ο στό­χος είναι φι­λό­δο­ξος για τη συ­νέ­χεια και πέραν της 8 Μάρτη, όπως δια­τυ­πώ­νε­ται και στην αντί­στοι­χη πρό­σκλη­ση:  «Θα ακο­λου­θή­σει ελεύ­θε­ρη συ­ζή­τη­ση ανταλ­λα­γή από­ψε­ων για να κα­τα­λή­ξου­με σε προ­τά­σεις δρά­σης του συλ­λό­γου μας στον αγώνα για ου­σια­στι­κή  ισό­τη­τα.»

Στη Ζά­κυν­θο, με πρω­το­βου­λία της προ­έ­δρου του Συλ­λό­γου Πρω­το­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης, πέρα από τη στάση ερ­γα­σί­ας της ΑΔΕΔΥ, γί­νε­ται προ­σπά­θεια για απερ­για­κή συ­γκέ­ντρω­ση με άλλα σω­μα­τεία και σε συ­νερ­γα­σία με ομάδα μα­θη­τριών διορ­γα­νώ­νε­ται προ­βο­λή σχε­τι­κής ται­νί­ας, με τη συ­ζή­τη­ση που της αντι­στοι­χεί, το από­γευ­μα της 8 Μάρτη.

Στη Φω­κί­δα, με πρω­το­βου­λία της ΕΛΜΕ, ορ­γα­νώ­νο­νται σχε­τι­κά αφιε­ρώ­μα­τα στα σχο­λεία.

Στην Κα­λα­μά­τα, η αντι­φα­σι­στι­κή κί­νη­ση θα μοι­ρά­σει σχε­τι­κή  ανα­κοί­νω­ση ανή­με­ρα της 8ης Μάρτη, στην κε­ντρι­κή πλα­τεία όπου το Νο­μαρ­χια­κό τμήμα της ΑΔΕΔΥ κι ο σύλ­λο­γος δα­σκά­λων κα­λούν σε απερ­για­κή κι­νη­το­ποί­η­ση με μι­κρο­φω­νι­κή-μου­σι­κή-συν­θή­μα­τα.

Αν στους ερ­γα­τι­κούς χώ­ρους η φε­τι­νή 8 Μάρτη έχει απο­τε­λέ­σει φέτος, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο ερ­γα­τι­κή υπό­θε­ση, σε γει­το­νιές, σχο­λές και σχο­λεία η αντα­πό­κρι­ση του κό­σμου για συμ­με­το­χή στις φε­μι­νι­στι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις είναι ορατή και εκ­φρά­ζε­ται πολύ θε­τι­κή αλ­λη­λε­πί­δρα­ση.

Φε­μι­νί­στριες, αγω­νί­στριες, συν­δι­κα­λί­στριες, μέλη δη­μο­τι­κών πα­ρα­τά­ξε­ων, φοι­τη­τι­κών συλ­λό­γων, φε­μι­νι­στι­κών συλ­λο­γι­κο­τή­των, σε μα­ζι­κές εξορ­μή­σεις στις γει­το­νιές και τις σχο­λές, με «όπλο» τις ανα­κοι­νώ­σεις της Συ­νέ­λευ­σης 8 Μάρτη της Αθή­νας και της Συ­νέ­λευ­σης Γυ­ναι­κών 8 Μάρτη Θεσ­σα­λο­νί­κης έχουν να με­τρή­σουν όχι μόνο καλές αντι­δρά­σεις, αλλά και προ­θυ­μία για νέες συμ­με­το­χές στο φε­μι­νι­στι­κό αγώνα του επό­με­νου δια­στή­μα­τος.

Στην Καλ­λι­θέα, η δη­μο­τι­κή πα­ρά­τα­ξη ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ έχει βάλει στόχο τη δη­μιουρ­γία δομής κα­κο­ποι­η­μέ­νων γυ­ναι­κών και μα­ζεύ­ει υπο­γρα­φές, ενη­με­ρώ­νο­ντας και συ­σπει­ρώ­νο­ντας τον κόσμο της πε­ριο­χής, ενώ η ΑΝΥ­ΠΟ­ΚΤΑ­ΚΤΗ ΑΘΗΝΑ, η δη­μο­τι­κή πα­ρά­τα­ξη της Αθή­νας, εξορ­μά σε διά­φο­ρες πε­ριο­χές του κέ­ντρου, με φε­μι­νι­στι­κά αι­τή­μα­τα και δρά­σεις που κα­λούν στις 8 Μάρτη, αλλά και σε γε­νι­κό­τε­ρη φε­μι­νι­στι­κή πάλη.

Στα σχο­λεία έχουν ήδη υπάρ­ξει αντι­δρά­σεις για σε­ξι­στι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές (βλέπε Ίλιον, κα­τα­λή­ψεις σχο­λεί­ων σε Θεσ­σα­λο­νί­κη κι αλλού) και αυτό εκ­φρά­ζε­ται στις αγω­νί­ες και ανη­συ­χί­ες μα­θη­τριών και μα­θη­τών για το θέμα και με αφορ­μή τη φε­τι­νή 8 Μάρτη.

Το από­γευ­μα, στις 6μμ στην Αθήνα και τη Θεσ­σα­λο­νί­κη, από φε­μι­νι­στι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες κα­λού­νται, επί­σης, δια­δη­λώ­σεις, για τον κόσμο που δεν θα μπο­ρέ­σει να είναι στις με­ση­με­ρια­νές-απερ­για­κές.

Η ΟΓΕ (Ορ­γά­νω­ση Γυ­ναι­κών του ΚΚΕ) καλεί σε απο­γευ­μα­τι­νή κι­νη­το­ποί­η­ση, ενώ δεν έχει ψη­φί­σει στα σω­μα­τεία τις στά­σεις ερ­γα­σί­ας και τις απερ­για­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις, μη ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την ανά­γκη ιδιαί­τε­ρης φε­μι­νι­στι­κής-ερ­γα­τι­κής πάλης, εντάσ­σο­ντας το πρό­βλη­μα των δια­κρί­σε­ων των γυ­ναι­κών στη γε­νι­κή τα­ξι­κή πάλη, θε­ω­ρώ­ντας το τα­ξι­κή συ­νέ­πεια της εκ­με­τάλ­λευ­σης αν­θρώ­που από άν­θρω­πο. Ωστό­σο, δεν γί­νε­ται να απο­φευ­χθεί η ανα­γνώ­ρι­ση ότι οι γυ­ναί­κες της ερ­γα­τι­κής τάξης «ζο­ρί­ζο­νται» υπερ­βο­λι­κά κι έτσι, το κά­λε­σμα σε κι­νη­το­ποί­η­ση (έστω απο­γευ­μα­τι­νή) επα­νέρ­χε­ται φέτος, καθώς την προη­γού­με­νη χρο­νιά δεν υπήρ­ξε. Κα­λο­δε­χού­με­νο κι αυτό!

Ο νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρος και συ­στη­μι­κός φε­μι­νι­σμός επι­χει­ρεί φέτος να εν­σω­μα­τώ­σει στις αδιέ­ξο­δες πο­λι­τι­κές της κυ­βέρ­νη­σης και των κομ­μά­των εξου­σί­ας την αυ­ξα­νό­με­νη ανά­γκη των ερ­γα­ζο­μέ­νων, κυ­ρί­ως, γυ­ναι­κών, για αντι­με­τώ­πι­ση της βάρ­βα­ρης σε­ξι­στι­κής κα­θη­με­ρι­νό­τη­τάς τους. Πολλά τα κα­λέ­σμα­τα και οι εκ­δη­λώ­σεις από αυτό το τμήμα του φε­μι­νι­σμού (για τις γυ­ναι­κο­κτο­νί­ες, βα­σι­κά), χωρίς δια­χω­ρι­σμό από γυ­ναί­κες σε πο­λι­τι­κές θέ­σεις, που ψη­φί­ζουν και προ­ω­θούν πο­λι­τι­κές και ιδε­ο­λο­γί­ες, που χει­ρο­τε­ρεύ­ουν στην πράξη τη θέση των γυ­ναι­κών, αυ­ξά­νο­ντας ανά­λο­γα και τους κιν­δύ­νους έμ­φυ­λης βίας.

Την ώρα που γρά­φε­ται αυτό το κεί­με­νο, η 8η Μάρτη είναι μπρο­στά. Η πρό­βλε­ψη είναι εύ­κο­λη: θα είναι μια μέρα με μα­ζι­κές δια­δη­λώ­σεις, τόσο το με­ση­μέ­ρι (απερ­για­κές), όσο και το από­γευ­μα.

Αυτό που προ­σπα­θή­σα­με φέτος, όπως ανα­φέ­ρε­ται και στο ψή­φι­σμα της Συ­νέ­λευ­σης 8 Μάρτη, ήταν η «8 Μάρτη 2022 να γίνει απερ­για­κός σταθ­μός». Η επέ­κτα­ση της πα­γκό­σμιας ημέ­ρας των γυ­ναι­κών σε ερ­γα­τι­κά σω­μα­τεία και συλ­λο­γι­κό­τη­τες (φοι­τη­τι­κές, σχο­λι­κές, γει­το­νιών), γιατί ο φε­μι­νι­σμός είναι λαϊκή υπό­θε­ση και αυτό πρέ­πει και μπο­ρεί να εκ­φρα­στεί αυτήν τη χρο­νιά, μετά από όσα έχουν προη­γη­θεί.

Όπως γρά­φου­με και στην ανα­κοί­νω­ση του ΜΕΤΑ, «Η φε­τι­νή 8 Μάρτη στη χώρα μας και τον κόσμο είναι ‘πολύ κο­ντά’ στη Νέα Υόρκη του 1857 και τα αι­τή­μα­τα των ερ­γα­τριών της κλω­στο­ϋ­φα­ντουρ­γί­ας που πά­λε­ψαν για μεί­ω­ση των ωρών ερ­γα­σί­ας και κα­λύ­τε­ρες συν­θή­κες ζωής.

Με την πα­γκό­σμια φε­μι­νι­στι­κή απερ­γία, τα τε­λευ­ταία χρό­νια και στην Ελ­λά­δα, διεκ­δι­κού­με ΚΑΙ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΤΡΙΑ­ΝΤΑ­ΦΥΛ­ΛΑ!

Και φέτος, ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο, πα­λεύ­ου­με μέσα από τα σω­μα­τεία μας για μια κοι­νω­νία χωρίς έμ­φυ­λη βία, χωρίς σε­ξι­σμό, χωρίς φτώ­χια, χωρίς κα­τα­πί­ε­ση κι εκ­με­τάλ­λευ­ση. Για μια κοι­νω­νία που η απε­λευ­θέ­ρω­ση των γυ­ναι­κών θα έχει κα­τα­κτη­θεί.»

Η ματιά μας είναι για τη συ­νέ­χεια, μετά την επι­τυ­χία της φε­μι­νι­στι­κής απερ­γί­ας, μετά τις 8 Μάρτη. Σκο­πεύ­ου­με να μην αφή­σου­με τα σω­μα­τεία σε ησυ­χία, για να βά­λουν στην ατζέ­ντα τους και να πα­λέ­ψουν τα αι­τή­μα­τα για την απε­λευ­θέ­ρω­ση των γυ­ναι­κών, για ζωή και δου­λειά με ισό­τη­τα, χωρίς θε­σμι­κό σε­ξι­σμό και έμ­φυ­λη βία. Σκο­πεύ­ου­με να μην αφή­σου­με τις σχο­λές και τα σχο­λεία χωρίς αντι­σε­ξι­στι­κή πα­ρέμ­βα­ση. Σκο­πεύ­ου­με να κρα­τή­σου­με τις γει­το­νιές και τις δη­μο­τι­κές πα­ρα­τά­ξεις σε φε­μι­νι­στι­κό διεκ­δι­κη­τι­κό παλμό.

/rproject.gr/