Ενάντια στην πανδημία φτώχειας, καταστολής και αστυνομοκρατίας

Ενάντια στην πανδημία φτώχειας, καταστολής και αστυνομοκρατίας

  • |

Οι ζωές μας μετράνε – Νίκη στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη με μπρο­στά­ρη τον Μι­χά­λη Χρυ­σο­χο­ΐ­δη οδη­γεί την πο­λι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή ζωή σε έναν αυ­ταρ­χι­κό κα­τή­φο­ρο. Η απά­ντη­ση σε όλα τα κοι­νω­νι­κά προ­βλή­μα­τα, που συσ­σω­ρεύ­ο­νται εκρη­κτι­κά, είναι ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρη αστυ­νό­μευ­ση και κα­τα­στο­λή. Έχο­ντας την πλήρη πο­λι­τι­κή κά­λυ­ψη του υπουρ­γεί­ου και της κυ­βέρ­νη­σης, οι συμ­μο­ρί­ες έν­στο­λων τρα­μπού­κων συ­μπε­ρι­φέ­ρο­νται ως στρα­τός κα­το­χής στις γει­το­νιές και τους δρό­μους μας.

Από την πλα­τεία Μερ­κού­ρη στα Πε­τρά­λω­να ως τη λαϊκή αγορά του Χα­λαν­δρί­ου, με απο­κο­ρύ­φω­μα τα γε­γο­νό­τα στην πλα­τεία της Νέας Σμύρ­νης, είναι μόνο τα πιο πρό­σφα­τα πα­ρα­δείγ­μα­τα της ασύ­δο­της δρά­σης τους (για να μη θυ­μη­θού­με την πλα­τεία Γε­ωρ­γί­ου στην Κυ­ψέ­λη, την πλα­τεία Αγίας Πα­ρα­σκευ­ής και δε­κά­δες άλλα κα­θη­με­ρι­νά πε­ρι­στα­τι­κά κα­κο­ποί­η­σης αν­θρώ­πων στους δρό­μους της Αθή­νας).

Το άρθρο 11 του Συ­ντάγ­μα­τος, για το δι­καί­ω­μα της δη­μό­σιας συ­νά­θροι­σης, πότε ανα­στέλ­λε­ται με εντο­λή αστυ­νο­μι­κού διευ­θυ­ντή και πότε κα­ταρ­γεί­ται στην πράξη από τις απρό­κλη­τες επι­θέ­σεις των δυ­νά­με­ων κα­τα­στο­λής, με τε­λευ­ταίο και πιο χο­ντρό πα­ρά­δειγ­μα την άγρια επί­θε­ση στους δι­κη­γό­ρους (με­τα­ξύ πολ­λών άλλων) που επι­χεί­ρη­σαν να συ­γκε­ντρω­θούν στο Σύ­νταγ­μα για την υπε­ρά­σπι­ση του αι­τή­μα­τος του Δη­μή­τρη Κου­φο­ντί­να.

Κα­τα­λα­βαί­νει κα­νείς τι θα ση­μαί­νει η μό­νι­μη εγκα­τά­στα­ση αστυ­νο­μι­κών δυ­νά­με­ων στα πα­νε­πι­στή­μια, που ψη­φί­στη­κε πρό­σφα­τα από την κυ­βέρ­νη­ση. Πρό­σφα­τα αστυ­νο­μι­κές δυ­νά­μεις πε­ρι­κύ­κλω­σαν την κα­τά­λη­ψη του ΑΠΘ, επι­βάλ­λο­ντας ένα κα­θε­στώς τρό­μου στους γύρω δρό­μους, ενώ δυ­νά­μεις κα­τα­στο­λής εμ­φα­νί­στη­καν προ­κλη­τι­κά στο Πά­ντειο Πα­νε­πι­στή­μιο την ώρα γε­νι­κής συ­νέ­λευ­σης φοι­τη­τών.

Κα­τα­λα­βαί­νει κα­νείς πώς θα κα­τα­λή­ξει η απερ­γία πεί­νας του Δη­μή­τρη Κου­φο­ντί­να, αν δεν υπο­χρε­ώ­σου­με την κυ­βέρ­νη­ση να αλ­λά­ξει στάση. Θα τον οδη­γή­σουν στο θά­να­το, αντί να δε­χτούν να εφαρ­μό­σουν το (δυ­σμε­νή!) νόμο που ψή­φι­σαν ει­δι­κά για αυτόν. Το μή­νυ­μα που θέ­λουν να στεί­λουν στην κοι­νω­νία είναι σαφές: Δεν θα δι­στά­σου­με μπρο­στά σε τί­πο­τα απέ­να­ντι σε όποιον θε­ω­ρού­με «εχθρό»/Δεν θα σε­βα­στού­με ούτε καν τους δι­κούς μας νό­μους άμα χρεια­στεί/δεν θα υπο­χω­ρή­σου­με σε κα­νέ­να αί­τη­μα και καμία πίεση.

Ταυ­τό­χρο­να, η κυ­βέρ­νη­ση κα­τα­σκευά­ζει μα­ζι­κά «εχθρούς». Οι δια­δη­λω­τές, οι αρι­στε­ροί, οι αντιε­ξου­σια­στές, οι συν­δι­κα­λι­στές, τα μέλη συλ­λο­γι­κο­τή­των, οι ενερ­γοί πο­λί­τες είναι «ύπο­πτοι», «σε­ση­μα­σμέ­νοι», δεν είναι «απλοί πο­λί­τες» που δι­καιού­νται να μι­λούν ή να μην ξυ­λο­φορ­τώ­νο­νται. Η πο­λι­τι­κή άποψη γί­νε­ται ιδιώ­νυ­μο αδί­κη­μα στην ρη­το­ρι­κή της κυ­βέρ­νη­σης και την πρα­κτι­κή της αστυ­νο­μί­ας. Τα ΜΜΕ ευ­θυ­γραμ­μί­ζο­νται με την κυ­βέρ­νη­ση και την αστυ­νο­μία, τα social media επι­χει­ρούν να επι­βά­λουν λο­γο­κρι­σία σε αναρ­τή­σεις, φω­το­ρε­πόρ­τερ δέ­χο­νται επι­θέ­σεις γιατί απο­κα­λύ­πτουν με το φακό τους τα αν­δρα­γα­θή­μα­τα της ΕΛΑΣ.

Αυτός ο κα­τή­φο­ρος αφορά τον κα­θέ­να και την κα­θε­μιά από εμάς. Η υπε­ρά­σπι­ση των δη­μο­κρα­τι­κών ελευ­θε­ριών και δι­καιω­μά­των γί­νε­ται υπό­θε­ση όλων μας.

Να σπά­σου­με την πα­ρα­πλη­ρο­φό­ρη­ση. Απέ­να­ντι στα ψέ­μα­τα, τις δια­στρε­βλώ­σεις και τη μο­νο­μέ­ρεια των με­γά­λων ΜΜΕ, είναι η «δη­μο­σιο­γρα­φία των πο­λι­τών», που απο­κα­λύ­πτει συ­στη­μα­τι­κά από τα κι­νη­τά της στα social media τι συμ­βαί­νει στους δρό­μους της Αθή­νας –ποιοι είναι πραγ­μα­τι­κά οι επι­τι­θέ­με­νοι, ποιοι είναι πραγ­μα­τι­κά οι επι­κίν­δυ­νοι, δη­λα­δή οι άντρες της αστυ­νο­μί­ας. Αυτό το μή­νυ­μα πρέ­πει να το με­γε­θύ­νου­με –στις γει­το­νιές μας, στους χώ­ρους δου­λειάς μας, συ­ζη­τώ­ντας με τους γεί­το­νες και τους συ­να­δέλ­φους μας.

Να πά­ρου­με πίσω τις γει­το­νιές μας. Η συ­γκλο­νι­στι­κή παλ­λαϊ­κή δια­δή­λω­ση στη Νέα Σμύρ­νη ήταν μια τέ­τοια απά­ντη­ση, όπου ένας ολό­κλη­ρος Δήμος φώ­να­ξε «ως εδώ!». Πα­ρό­μοιες κι­νη­το­ποι­ή­σεις έγι­ναν ή θα γί­νουν και σε άλ­λους Δή­μους και γει­το­νιές, γιατί το πρό­βλη­μα είναι γε­νι­κευ­μέ­νο, γιατί δεν πρό­κει­ται για «με­μο­νω­μέ­να πε­ρι­στα­τι­κά». Χρειά­ζε­ται να πυ­κνώ­σου­με και να στη­ρί­ξου­με τέ­τοιες δρά­σεις στις πλα­τεί­ες, στους δρό­μους, στα πάρκα μας.

Να υπε­ρα­σπι­στού­με το δι­καί­ω­μα στη δια­δή­λω­ση. Η κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία έχει πολ­λούς λό­γους να δια­δη­λώ­σει. Ερ­γα­ζό­με­νοι-ες στον του­ρι­σμό-επι­σι­τι­σμό, οι καλ­λι­τέ­χνες, οι υγειο­νο­μι­κοί, οι εκ­παι­δευ­τι­κοί και οι φοι­τη­τές, όλοι-ες οι ερ­γα­ζό­με­νοι και οι ερ­γα­ζό­με­νες που ασφυ­κτιού­με από τη δια­χεί­ρι­ση της παν­δη­μί­ας και της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης. Θέ­λουν να επι­βά­λουν κλίμα τρό­μου για να μην αντι­δρά­σου­με απέ­να­ντι σε όλα αυτά. Η κα­λύ­τε­ρη απά­ντη­ση είναι να μα­ζι­κο­ποι­ή­σου­με τις δια­δη­λώ­σεις, να πυ­κνώ­σου­με τις κι­νη­το­ποι­ή­σεις, να στεί­λου­με μή­νυ­μα ότι δεν θα μας φο­βί­σει η κα­τα­στο­λή.

Σε όλους αυ­τούς τους αγώ­νες, να μην αφή­σου­με να «ξε­χα­στεί» ο αργός θά­να­τος του Δ. Κου­φο­ντί­να. Αν επι­τρέ­ψου­με να συμ­βεί, θα είναι μια ντρο­πια­στι­κή μαύρη σε­λί­δα στην ιστο­ρία, που θα δη­μιουρ­γεί ένα εφιαλ­τι­κό «τε­τε­λε­σμέ­νο» για τα δη­μο­κρα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα στη χώρα.

Το πρό­σφα­το διάγ­γελ­μα Μη­τσο­τά­κη ήταν σαφές. Αξί­ζει ανα­φο­ράς μόνο ένας τραυ­μα­τί­ας αστυ­νο­μι­κός. Οι ζωές όλων των άλλων, που κα­κο­ποιού­νται συ­στη­μα­τι­κά από την κυ­βέρ­νη­ση και την αστυ­νο­μία, δεν με­τρά­νε. Όσα «φτια­σί­δια» και να πα­ρου­σιά­σουν (τις γνω­στές ΕΔΕ, κού­φια λόγια περί «κα­λύ­τε­ρης εκ­παί­δευ­σης» κ.ο.κ.), το πρό­βλη­μα είναι ρι­ζι­κό και ως τέ­τοιο πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί.

• Διά­λυ­ση των σι­δε­ρό­φρα­κτων «ει­δι­κών σω­μά­των», πρό­κει­ται για αφιο­νι­σμέ­νες έν­στο­λες συμ­μο­ρί­ες που απο­τε­λούν δη­μό­σιο κίν­δυ­νο, που βρί­σκο­νται σε κα­θη­με­ρι­νό πό­λε­μο ενά­ντια στην κοι­νω­νία.

• Απο­χρη­μα­το­δό­τη­ση της αστυ­νο­μί­ας. Οι πόροι που πάνε σε δια­δο­χι­κές προ­σλή­ψεις όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρων αστυ­νο­μι­κών και στο στρα­τιω­τι­κο­ποι­η­μέ­νο οπλο­στά­σιό τους, να κα­τευ­θυν­θούν σε υπο­δο­μές της υγεί­ας και της παι­δεί­ας, σε προ­σλή­ψεις υγειο­νο­μι­κών κι εκ­παι­δευ­τι­κών.

• Πα­ρα­δειγ­μα­τι­κή τι­μω­ρία όλων των έν­στο­λων που εμπλέ­κο­νται σε πε­ρι­στα­τι­κά βίας και των διοι­κη­τών τους –να τε­λειώ­νου­με με την συ­στη­μα­τι­κή ατι­μω­ρη­σία.

• Νίκη στην απερ­γία πεί­νας του Δη­μή­τρη Κου­φο­ντί­να. Να μην επι­τρέ­ψου­με να γίνει η Ελ­λά­δα η χώρα με τον πρώτο νεκρό απερ­γό πεί­νας στην Ευ­ρώ­πη μετά από 40 χρό­νια.

• Κάτω τα χέρια από τα δι­καιώ­μα­τά μας –στη δια­δή­λω­ση, στην ελεύ­θε­ρη ενη­μέ­ρω­ση, στην πο­λι­τι­κή δια­κί­νη­ση ιδεών, στη συν­δι­κα­λι­στι­κή δράση, στο δη­μό­σιο χώρο.

rproject.gr/