Η αντιρατσιστική πάλη πιο αναγκαία από ποτέ

Η αντιρατσιστική πάλη πιο αναγκαία από ποτέ

  • |

Παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού – Διαδηλώνουμε στις 20 Μάρτη

Για ακόμη μια χρο­νιά η 21η Μάρτη, η πα­γκό­σμια ημέρα ενά­ντια στο ρα­τσι­σμό, πα­ρα­μέ­νει τρα­γι­κά και απελ­πι­στι­κά ίδια. Ή θα λέ­γα­με και χει­ρό­τε­ρη. Χι­λιά­δες άν­θρω­ποι βιώ­νουν στο πετσί τους το θε­σμι­κό αλλά και τον πα­ρα­κρα­τι­κό ρα­τσι­σμό κα­θη­με­ρι­νά. Από το Καρά Τεπέ μέχρι τον Ελαιώ­να και από τα Δια­βα­τά μέχρι τη Ρι­τσώ­να, η Ελ­λά­δα έχει με­τα­τρα­πεί σε μια απέ­ρα­ντη απο­θή­κη ψυχών, στην οποία πα­ρα­βιά­ζο­νται στοι­χειώ­δη αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα, διε­θνείς συμ­βά­σεις προ­στα­σί­ας των προ­σφύ­γων και συ­νταγ­μα­τι­κές δια­τά­ξεις.

Νικόλας Κολυτάς

Εγκα­τα­λειμ­μέ­νοι πρό­σφυ­γες

Η κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί στα Κέ­ντρα Υπο­δο­χής και Ταυ­το­ποί­η­σης προ­σφύ­γων είναι γνω­στή. Χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες ζουν σε δομές, υπε­ρά­ριθ­μοι, στοι­βαγ­μέ­νοι κυ­ριο­λε­κτι­κά ο ένας πάνω στον άλλο μέσα σε σκη­νές και κο­ντέι­νερς. Η στέ­γα­ση, η σί­τι­ση, ο ρου­χι­σμός και η ια­τρο­φαρ­μα­κευ­τι­κή πε­ρί­θαλ­ψη που δεν τους πα­ρέ­χο­νται απο­τε­λούν μια διαρ­κή ντρο­πή για τη λε­γό­με­νη «πο­λι­τι­σμέ­νη Ευ­ρώ­πη του 21ου αιώνα». Μια ντρο­πή όμως αό­ρα­τη στη δη­μό­σια σφαί­ρα καθώς οι πρό­σφυ­γες έχουν χάσει κάθε έν­νοια ορα­τό­τη­τας και φωνής στο δη­μό­σιο διά­λο­γο. Η επέ­λα­ση της παν­δη­μί­ας και η επα­κό­λου­θη πο­λυ­ε­πί­πε­δη κρίση, τούς έθεσε ολο­κλη­ρω­τι­κά σε δεύ­τε­ρη μοίρα, τους κα­τέ­στη­σε κυ­ριο­λε­κτι­κά «πο­λί­τες δεύ­τε­ρης κα­τη­γο­ρί­ας» και «παι­διά ενός κα­τώ­τε­ρου θεού» που πρέ­πει όχι απλώς να διεκ­δι­κούν τα δι­καιώ­μα­τά τους, αλλά να λένε και ευ­χα­ρι­στώ που επι­βιώ­νουν και δεν είναι ήδη νε­κροί.

Μια απλή πα­ρα­τή­ρη­ση του πώς βίωσε ο εγ­χώ­ριος προ­σφυ­γι­κός πλη­θυ­σμός το φε­τι­νό βαρύ χει­μώ­να, αρκεί να μας σφί­ξει το στο­μά­χι. Για εβδο­μά­δες οι με­τε­ω­ρο­λό­γοι προει­δο­ποιού­σαν για τις πολύ χα­μη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες και τα υψηλά πο­σο­στά χιο­νό­πτω­σης, αλλά η πο­λι­τεία δεν έδει­ξε να προ­βλη­μα­τί­ζε­ται ιδιαί­τε­ρα. Έτσι λοι­πόν, η δομή του Ελαιώ­να βρέ­θη­κε κυ­ριο­λε­κτι­κά γυμνή μπρο­στά στο ψύχος. Παρά τις εκ­κλή­σεις του Διε­θνούς Ορ­γα­νι­σμού Με­τα­νά­στευ­σης αλλά ακόμη και του Δήμου της Αθή­νας, να με­τα­φερ­θούν οι δια­μέ­νο­ντες σε σκη­νές σε κλει­στούς θερ­μαι­νό­με­νους χώ­ρους κατά τη διάρ­κεια του ψύ­χους, το Υπουρ­γείο Με­τα­νά­στευ­σης, προ­έ­κρι­νε αρ­χι­κά απλώς τη με­τα­φο­ρά τους σε κο­ντέι­νερς εντός της δομής και όταν είδε ότι η κα­τά­στα­ση αγριεύ­ει, με­τέ­φε­ρε μόλις 66 πρό­σφυ­γες που ανή­κουν σε ευά­λω­τες ομά­δες, με­τα­ξύ των οποί­ων 40 έγκυ­ες γυ­ναί­κες, στο Ρουφ.

Εξί­σου τρα­γι­κές ει­κό­νες θα συ­να­ντού­σε κα­νείς σε νη­σιω­τι­κές δομές. Αν η Μόρια απο­τε­λού­σε ένα σύγ­χρο­νο κο­λα­στή­ριο, το οποίο είχε κα­ταγ­γελ­θεί από πλή­θος ορ­γα­νώ­σε­ων και διε­θνείς φο­ρείς για τις τρα­γι­κές συν­θή­κες δια­βί­ω­σης, τότε το κατ’ ανά­γκη υπο­κα­τά­στα­τό του, ονό­μα­τι Καρά Τεπέ τι ακρι­βώς είναι; Χι­λιά­δες άν­θρω­ποι, ανά­με­σά τους σε με­γά­λο πο­σο­στό μικρά παι­διά, έζη­σαν για μέρες μέσα σε μια απέ­ρα­ντη λα­σπου­ριά, με τον αέρα να λυσ­σο­μα­νά­ει τις σκη­νές και τους πρό­σφυ­γες να είναι εγκα­τα­λειμ­μέ­νοι κυ­ριο­λε­κτι­κά στο έλεός του. Σύμ­φω­να με στοι­χεία των Για­τρών Χωρίς Σύ­νο­ρα, η ψυ­χι­κή υγεία των προ­σφυ­γό­που­λων στα νησιά του βο­ρειο­α­να­το­λι­κού Αι­γαί­ου δια­τρέ­χει σο­βα­ρό κίν­δυ­νο καθώς μόνο μέσα στο 2020 δια­πι­στώ­θη­καν 50 πε­ρι­πτώ­σεις ανη­λί­κων, που είχαν προ­βεί σε από­πει­ρες αυ­το­κτο­νί­ας ή είχαν αυ­το­κτο­νι­κές τά­σεις.

Πο­λι­τι­κές ευ­θύ­νες

Προ­φα­νώς για αυτή τη δια­χρο­νι­κή τε­ρα­τώ­δη κα­τά­στα­ση υπάρ­χουν σο­βα­ρές πο­λι­τι­κές ευ­θύ­νες. Η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη ξε­κί­νη­σε τη θη­τεία της κα­ταρ­γώ­ντας το Υπουρ­γείο Με­τα­νά­στευ­σης(!), σε μια κί­νη­ση ιδιαί­τε­ρου πο­λι­τι­κού συμ­βο­λι­σμού. Το ότι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα την οδή­γη­σε να το επα­να­συ­στή­σει, δεν αναι­ρεί το γε­γο­νός της υπο­τί­μη­σης του προ­σφυ­γι­κού ζη­τή­μα­τος στην κυ­βερ­νη­τι­κή ατζέ­ντα. Οι πρό­σφυ­γες γί­νο­νται μπα­λά­κι στην επι­κοι­νω­νία με­τα­ξύ των κομ­μά­των που διεκ­δι­κούν τον κυ­βερ­νη­τι­κό θώκο χωρίς καμία πραγ­μα­τι­κή πρό­νοια. Έτσι, ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός μπο­ρεί να επι­κα­λεί­ται την ευαι­σθη­σία του για τα ασυ­νό­δευ­τα προ­σφυ­γό­που­λα σε συ­ζή­τη­ση στη Βουλή, την ίδια στιγ­μή που αυτά μπο­ρεί να πε­θαί­νουν από το κρύο στις σκη­νές, να μα­στί­ζο­νται από τον κο­ρω­νο­ϊό και να πα­θαί­νουν ψυ­χο­γε­νείς και επι­λη­πτι­κές κρί­σεις. Όμως τα πάντα σή­με­ρα είναι επι­κοι­νω­νία. Άλ­λω­στε που­θε­νά δεν ακού­στη­καν στα κο­ρυ­φαία ΜΜΕ της χώρα οι πα­ρά­νο­μες επα­να­προ­ω­θή­σεις του ελ­λη­νι­κού λι­με­νι­κού καθώς και οι κα­ταγ­γε­λί­ες που έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί εις βάρος της πα­ρά­τυ­πης δρά­σης της Frontex.

Η κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ έχει πάρει σαφή θέση απέ­να­ντι στους πρό­σφυ­γες. Όμως η πο­λι­τι­κή της δεν κα­τέ­βη­κε από τον ου­ρα­νό. Απο­τε­λεί τη σκλη­ρό­τε­ρη συ­νέ­χεια της πο­λι­τι­κής που θε­με­λί­ω­σε ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ήταν αυτή που στη­ρί­ζο­ντας πε­ρή­φα­να τη Συμ­φω­νία ΕΕ-Τουρ­κί­ας, ου­σια­στι­κά με­τέ­τρε­ψε την Ελ­λά­δα από χώρα τράν­ζιτ σε χώρα εγκλω­βι­σμού χι­λιά­δων προ­σφύ­γων σε ακα­τάλ­λη­λες δομές και ανέ­τοι­μο κρα­τι­κό μη­χα­νι­σμό χωρίς επαρ­κώς στε­λε­χω­μέ­νη υπη­ρε­σία ασύ­λου. Η ΝΔ αξιο­ποί­η­σε την εγκλη­μα­τι­κή πο­λι­τι­κή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σει ένα βήμα πα­ρα­κά­τω και να κάνει ση­μαία τις πο­λι­τι­κές των απω­θή­σε­ων, των απε­λά­σε­ων και της κα­τα­στο­λής. Κάπως έτσι, φτά­νου­με σή­με­ρα στο ση­μείο, χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες να στε­ρού­νται στοι­χειω­δών δι­καιω­μά­των τους και να μην ανοί­γει ρου­θού­νι.

Οι ελ­λη­νι­κές κυ­βερ­νή­σεις, λοι­πόν, συ­ντέ­λε­σαν κα­θο­ρι­στι­κά σε αυτό που σή­με­ρα ονο­μά­ζε­ται «Ευ­ρώ­πη Φρού­ριο». Σε μια Ευ­ρώ­πη που προ­τι­μά να στοι­βά­ζει τους πρό­σφυ­γες στις συ­νο­ρια­κές γραμ­μές και σε χώ­ρες-απο­θή­κες παρά να πάρει γεν­ναί­ες απο­φά­σεις αντι­με­τώ­πι­σης ενός πραγ­μα­τι­κού φαι­νο­μέ­νου που οφεί­λε­ται εν πολ­λοίς στα ιμπε­ρια­λι­στι­κά παι­χνί­δια και τις πο­λε­μι­κές επι­χει­ρή­σεις στη Μέση Ανα­το­λή. Κάπως έτσι, η φε­τι­νή 21 Μάρτη έρ­χε­ται να προ­στε­θεί σε μια σειρά από πολ­λές τα τε­λευ­ταία χρό­νια, όπου η ανά­γκη προ­ώ­θη­σης των δί­καιων αι­τη­μά­των των προ­σφύ­γων κρί­νε­ται ως ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας. Ει­δι­κά μέσα σε συν­θή­κες παν­δη­μι­κής κρί­σης όπου οι ήδη εγκα­τα­λειμ­μέ­νοι πρό­σφυ­γες, είναι αντι­μέ­τω­ποι με έναν πα­ρα­πά­νω κίν­δυ­νο.

Αντι­ρα­τσι­στι­κό κί­νη­μα

Σε μια πε­ρί­ο­δο υγειο­νο­μι­κής κρί­σης, οι­κο­νο­μι­κή ύφε­σης, φι­λο­πό­λε­μου κλί­μα­τος και έντο­νης ρα­τσι­στι­κής πο­λι­τι­κής, οι πρό­σφυ­γες πρέ­πει να ακου­στούν πε­ρισ­σό­τε­ρο από ποτέ. Αυτοί που βιώ­νουν τις πολ­λα­πλές κα­τα­πιέ­σεις ενός βά­ναυ­σου συ­στή­μα­τος, έχουν ένα λόγο πα­ρα­πά­νω να το εκ­θέ­σουν. Η ορ­γα­νω­μέ­νη Αρι­στε­ρά, το ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα, αντι­ρα­τσι­στι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες, με­τα­να­στευ­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις, μα­θη­τι­κές ομά­δες και φοι­τη­τι­κοί σύλ­λο­γοι, οφεί­λουν για ακόμη μια χρο­νιά να υψώ­σουν τη γρο­θιά τους στο πλευ­ρό των προ­σφύ­γων και των με­τα­να­στών, όχι ως μια εθι­μο­τυ­πι­κή πράξη τη συ­γκε­κρι­μέ­νη ημέρα, αλλά ως ένα εν­διά­με­σο βήμα σε μια σειρά αγώ­νων που ανα­πό­φευ­κτα θα ξε­δι­πλω­θούν το επό­με­νο διά­στη­μα.

Οι ρα­τσι­στι­κές πο­λι­τι­κές του Μη­τσο­τά­κη πρέ­πει να βρουν την απά­ντη­σή τους στο δρόμο, στις γει­το­νιές και στους κοι­νω­νι­κούς χώ­ρους. Παρά την αστυ­νο­μο­κρα­τία και την κα­τα­στο­λή, το αντι­ρα­τσι­στι­κό κί­νη­μα έχει δη­λώ­σει το «παρών» σε πλή­θος δύ­σκο­λων πε­ρι­πτώ­σε­ων τα τε­λευ­ταία χρό­νια, μην υπο­κύ­πτο­ντας στο κλίμα φόβου και τρο­μο­κρα­τί­ας είτε των ΜΑΤ είτε των εκά­στο­τε ακρο­δε­ξιών ομά­δων. Η κε­ντρι­κό­τη­τα του ζη­τή­μα­τος της προ­σφυ­γι­κής κρί­σης πρέ­πει να τεθεί ξανά στο προ­σκή­νιο από τη σκο­πιά της υπε­ρά­σπι­σης των δι­καιω­μά­των και των συλ­λο­γι­κών αγώ­νων. Απέ­να­ντι στις πο­λι­τι­κές των κλει­στών κέ­ντρων, των απε­λά­σε­ων, των επα­να­προ­ω­θή­σε­ων και της κα­τα­στο­λής πρέ­πει να αντι­πα­ρα­τε­θούν τα αι­τή­μα­τα για ανοι­χτά σύ­νο­ρα, οι ανοι­χτές προ­σφυ­γι­κές δομές, η αύ­ξη­ση της χρη­μα­το­δό­τη­σης για τη δια­χεί­ρι­ση της προ­σφυ­γι­κής κρί­σης με σε­βα­σμό στα δι­καιώ­μα­τα και στις διε­θνείς συμ­βά­σεις.

Με το­πι­κές και κε­ντρι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις και πρω­το­βου­λί­ες, πιά­νο­ντας το νήμα της συ­νέ­χειας από την 8η Μάρτη, το Σάβ­βα­το 20 Μάρτη συ­νε­χί­ζου­με το δρόμο των αγώ­νων και των αντι­στά­σε­ων. Ιδιαί­τε­ρα σή­με­ρα, σε μια εποχή που αυτές κα­θί­στα­νται ποι­νι­κά κο­λά­σι­μες αυτό κρί­νε­ται, ίσως πιο ανα­γκαίο από ποτέ. Και για τους πρό­σφυ­γες, και για εμάς.

Κα­νέ­νας εφη­συ­χα­σμός απέ­να­ντι στους

κα­τα­δι­κα­σμέ­νους νε­ο­να­ζί
Η εί­δη­ση της απο­φυ­λά­κι­σης του κα­τα­δι­κα­σμέ­νου χρυ­σαυ­γί­τη Νίκου Πα­πα­βα­σι­λεί­ου έκανε το γύρο του δια­δι­κτύ­ου και όχι τυ­χαία. Δεν έχουν πε­ρά­σει παρά λίγοι μήνες από την κα­τα­δι­κα­στι­κή από­φα­ση εις βάρος της εγκλη­μα­τι­κής να­ζι­στι­κής ορ­γά­νω­σης της Χρυ­σής Αυγής και ήδη ένα κα­τα­δι­κα­σμέ­νο μέλος της κυ­κλο­φο­ρεί ελεύ­θε­ρο. Πρό­κει­ται για μια πρό­κλη­ση απέ­να­ντι στα θύ­μα­τα αλλά και ολό­κλη­ρη την κοι­νω­νία που όλα τα τε­λευ­ταία χρό­νια έστει­λε τους νε­ο­να­ζί εκεί που ανή­κουν: Στη φυ­λα­κή και στο κοι­νω­νι­κό πε­ρι­θώ­ριο.

Ο απο­φυ­λα­κι­σθείς Νίκος Πα­πα­βα­σι­λεί­ου, είχε κα­τη­γο­ρη­θεί για έντα­ξη σε εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση, λόγω των «εκ­κα­θα­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σε­ων» ενα­ντί­ον με­τα­να­στών στην πε­ριο­χή του Αγ. Πα­ντε­λε­ή­μο­να και της Κυ­ψέ­λης. Οι επι­χει­ρή­σεις αυτές πε­ριε­λάμ­βα­ναν εμπρη­σμούς, βα­ριές σω­μα­τι­κές βλά­βες και δια­κε­κρι­μέ­νες φθο­ρές. Στο πλαί­σιο αυτών εντάσ­σε­ται η επί­θε­ση στην ταν­ζα­νι­κή κοι­νό­τη­τα στις 26/9/2012 και ο εμπρη­σμός του μπαρ «Cointreau» στην πλα­τεία Αμε­ρι­κής στις 13/5/2013, για τον οποίο μά­λι­στα κα­τα­δι­κά­στη­κε σε ένα έτος φυ­λά­κι­σης.

Κατά την απο­λο­γία του το 2019 υπε­ρα­σπί­στη­κε την άποψη ότι η Χρυσή Αυγή δεν είχε ρα­τσι­στι­κές από­ψεις(!), ενώ σχε­τι­κά με την επί­θε­ση στο ιδιο­κτη­σί­ας Κα­με­ρου­νέ­ζου νυ­χτε­ρι­νό κέ­ντρο «Cointreau», τό­νι­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ότι: «Τη νύχτα, σπά­σα­με τη τζα­μα­ρία και πε­τά­ξα­με ένα στου­πί με βεν­ζί­νη. Ήταν πολύ προ­κλη­τι­κός, συ­νέ­βαι­ναν συ­νέ­χεια έκτρο­πα έξω από το μα­γα­ζί του». Κι όμως αυτός ο άν­θρω­πος τέσ­σε­ρις μήνες μετά την κα­τα­δι­κα­στι­κή από­φα­ση αφέ­θη­κε ελεύ­θε­ρος.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι η έδρα του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου ανα­στο­λών που έκανε δεκτή την αί­τη­ση απο­φυ­λά­κι­σης του Νίκου Πα­πα­βα­σι­λεί­ου, έλαβε την από­φα­ση σε αντι­δια­στο­λή με την ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση, η οποία ζη­τού­σε να απορ­ρι­φθεί το αί­τη­μα. Για ακόμη μια φορά, λοι­πόν, γι­νό­μα­στε μάρ­τυ­ρες μιας ιδιαί­τε­ρα ευ­νοϊ­κής με­τα­χεί­ρι­σης των κα­τα­δι­κα­σμέ­νων Χρυ­σαυ­γι­τών.

Ο Νίκος Πα­πα­βα­σι­λεί­ου, γί­νε­ται λοι­πόν, ο πρώ­τος Χρυ­σαυ­γί­της που απο­φυ­λα­κί­ζε­ται πρό­ω­ρα με μο­να­δι­κή υπο­χρέ­ω­ση την εμ­φά­νι­ση στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα κάθε πρώτη του μήνα και την απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα. Όλα αυτά τη στιγ­μή που ο νού­με­ρο ένα κα­τα­ζη­τού­με­νος στη χώρα και νού­με­ρο δύο της εγκλη­μα­τι­κής ορ­γά­νω­σης Χρή­στος Παπ­πάς, αγνο­εί­ται, και που ο ευ­ρω­βου­λευ­τής Γιάν­νης Λαγός συ­νε­χί­ζει να ζει στο εξω­τε­ρι­κό απο­λαμ­βά­νο­ντας τα προ­νό­μια του ευ­ρω­βου­λευ­τή.

Και επει­δή τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες στην υπό­θε­ση Κου­φο­ντί­να τέ­θη­κε επα­νει­λημ­μέ­νως το ερώ­τη­μα «ναι αλλά αν στη θέση του ήταν ένας Χρυ­σαυ­γί­της» τι θα λέ­γα­τε, μπο­ρού­με με άνεση να πούμε ότι την απά­ντη­ση τη δίνει η ίδια η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Οι Χρυ­σαυ­γί­τες δε θα έφτα­ναν ποτέ σε αυτό το ση­μείο ακρι­βώς γιατί δεν τυγ­χά­νουν βά­ναυ­σης με­τα­χεί­ρι­σης όπως ο Κου­φο­ντί­νας, αλλά το ακρι­βώς αντί­θε­το.

Όσοι είναι φυ­λα­κι­σμέ­νοι ζουν σε vip κελιά και κά­νουν μέχρι και δια­δι­κτυα­κές εκ­πο­μπές, κά­ποιοι από αυ­τούς έχουν δια­φύ­γει με ιδιαί­τε­ρη ευ­κο­λία της σύλ­λη­ψης (βλέπε Παππά, Λαγό), ενώ άλλοι κά­νουν αί­τη­ση απο­φυ­λά­κι­σης, η οποία γί­νε­ται δεκτή παρά την αντί­θε­τη ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση. Για ποιο λόγο, λοι­πόν, να κά­νουν απερ­γία πεί­νας οι κα­τα­δι­κα­σμέ­νοι νε­ο­να­ζί εγκλη­μα­τί­ες;

Για ακόμη μια φορά οι Χρυ­σαυ­γί­τες απο­δει­κνύ­ουν με τον πιο ξε­κά­θα­ρο τρόπο ότι είναι τα χαϊ­δε­μέ­να παι­διά του συ­στή­μα­τος που απλώς έχα­σαν λίγο τον έλεγ­χο και γι’ αυτό τι­μω­ρή­θη­καν. Το αντι­φα­σι­στι­κό-αντι­ρα­τσι­στι­κό κί­νη­μα δεν πρέ­πει σε καμία πε­ρί­πτω­ση να εφη­συ­χά­σει και να ατο­νή­σει. Χρειά­ζε­ται διαρ­κής επα­γρύ­πνη­ση απέ­να­ντι στην ακρο­δε­ξιά απει­λή με όποιο προ­σω­πείο και αν κάνει την εμ­φά­νι­σή της. Η 21ή Μάρτη λοι­πόν, απο­τε­λεί μια πρώ­της τά­ξε­ως ευ­και­ρία να στα­λεί ένα ισχυ­ρό πο­λι­τι­κό μή­νυ­μα προς πάσα κα­τεύ­θυν­ση.

rproject.gr