Καλοδεχούμενοι ΟΛΟΙ οι πρόσφυγες

Καλοδεχούμενοι ΟΛΟΙ οι πρόσφυγες

  • |

Η  ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έθεσε σε ένα τελείως νέο πλαίσιο το προσφυγικό ζήτημα στην Ευρώπη. Στους φτωχούς και κυνηγημένους Ασιάτες και Αφρικανούς, προστίθενται οι Ουκρανοί που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την εμπόλεμη χώρα τους.

Άγριες συν­θή­κες

Η «πο­λι­τι­σμέ­νη Ευ­ρώ­πη» δεί­χνει αυτή τη στιγ­μή μια μπα­ρου­τα­πο­θή­κη. Το πλαί­σιο εντός του οποί­ου κα­λού­νται να συ­νυ­πάρ­ξουν οι λαοί, ακόμη κι αν λή­ξουν οι εχθρο­πρα­ξί­ες, πε­ρι­λαμ­βά­νει απει­λές για χρήση πυ­ρη­νι­κών όπλων, οι­κο­νο­μι­κά αντί­με­τρα, φί­μω­ση του τύπου, τε­ρα­τώ­δεις πο­λε­μι­κές επεν­δύ­σεις, ανί­ε­ρες συμ­μα­χί­ες και διαρ­κή φόβο. Το διε­θνές δί­καιο σε τέ­τοιες πε­ρι­πτώ­σεις γί­νε­ται ένα κου­ρε­λό­χαρ­το που ερ­μη­νεύ­ε­ται κατά το δο­κούν, ενώ τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα πε­τιού­νται στον κά­λα­θο των αχρή­στων. 

Νικόλας Κολυτάς

Μπρο­στά σε τέ­τοιες κα­τα­στά­σεις, οι μόνοι ητ­τη­μέ­νοι είναι οι λαοί. Δεν είναι κα­θό­λου τυ­χαίο ότι στα Μέσα Κοι­νω­νι­κής Δι­κτύ­ω­σης πολ­λοί θυ­μή­θη­καν τους στί­χους του Μπρε­χτ που έλε­γαν ότι «Ο πό­λε­μος που έρ­χε­ται δεν είναι ο πρώ­τος. Πριν απ’ αυτόν γί­να­νε κι άλλοι πό­λε­μοι. Όταν τε­λεί­ω­σε ο τε­λευ­ταί­ος, υπήρ­χαν νι­κη­τές και νι­κη­μέ­νοι. Στους νι­κη­μέ­νους, ο φτω­χός λαός πέ­θαι­νε από την πείνα. Στους νι­κη­τές ο φτω­χός λαός πέ­θαι­νε το ίδιο». Ψήγ­μα­τα αυτών των στί­χων τα βλέ­που­με ήδη. Με την κα­τα­στο­λή των αντι­πο­λε­μι­κών δια­δη­λω­τών στη Ρωσία και με τη μα­ζι­κή έξοδο προ­σφύ­γων από την Ου­κρα­νία.

Σύμ­φω­να με στοι­χεία της Ύπα­της Αρ­μο­στεί­ας του ΟΗΕ, από τα πρώτα 24ωρα της σύρ­ρα­ξης, υπήρ­ξαν πε­ρί­που 1 εκα­τομ­μύ­ριο εκτο­πι­σμέ­νοι από τις εστί­ες τους, από τους οποί­ους 660.000 άν­θρω­ποι είχαν εγκα­τα­λεί­ψει την Ου­κρα­νία ως την 1η Μάρτη. Υπάρ­χουν εκτι­μή­σεις ότι σε βάθος χρό­νου το συ­νο­λι­κό προ­σφυ­γι­κό κύμα των Ου­κρα­νών μπο­ρεί και να ξε­πε­ρά­σει τα τέσ­σε­ρα εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους.

Επι­λε­κτι­κή ευαι­σθη­σία

Καθώς οι ευ­ρω­παϊ­κές κυ­βερ­νή­σεις πα­σχί­ζουν να εμ­φα­νι­στούν ως «προ­στά­τες του ου­κρα­νι­κού λαού», στα πλαί­σια της σύ­γκρου­σής τους με τη Ρωσία, υπο­χρε­ώ­νο­νται να δεί­ξουν ένα πιο αν­θρω­πι­στι­κό προ­φίλ απέ­να­ντι στους Ου­κρα­νούς πρό­σφυ­γες. Οι άν­θρω­ποι αυτοί αντι­με­τω­πί­ζουν το δικό τους δράμα (περ­πά­τη­μα στο κρύο, ατε­λεί­ω­τες ουρές) και στη­ρί­ζο­νται σε με­γά­λο βαθμό στην εθε­λο­ντι­κή αλ­λη­λεγ­γύη, αλλά η «άνεση» με την οποία κά­ποιες από τις ξε­νο­φο­βι­κές κυ­βερ­νή­σεις της Ευ­ρώ­πης διευ­κο­λύ­νουν την υπο­δο­χή δεν έχει καμία σχέση με τις συ­νη­θι­σμέ­νες ει­κό­νες αγριό­τη­τας στα τείχη της Ευ­ρώ­πης. Και δεν πρό­κει­ται μόνο για τις γει­το­νι­κές χώρες (Πο­λω­νία, Ρου­μα­νία, Ουγ­γα­ρία, Ρου­μα­νία, Μολ­δα­βία) που υπο­δέ­χο­νται τα κύ­μα­τα χι­λιά­δων αν­θρώ­πων. Οι υπουρ­γοί Εσω­τε­ρι­κών της ΕΕ, σε έκτα­κτη συ­νε­δρί­α­σή τους, προ­χώ­ρη­σαν σε έναν πρώτο συ­ντο­νι­σμό για το κα­θε­στώς υπο­δο­χής των χι­λιά­δων προ­σφύ­γων από την Ου­κρα­νία που διέ­φυ­γαν της ρω­σι­κής ει­σβο­λής. Συ­γκε­κρι­μέ­να, συ­ζη­τή­θη­κε η δυ­να­τό­τη­τα να δοθεί στους Ου­κρα­νούς το κα­θε­στώς προ­σω­ρι­νής προ­στα­σί­ας βάσει μιας ακόμη αχρη­σι­μο­ποί­η­της Οδη­γί­ας Προ­σω­ρι­νής Προ­στα­σί­ας του 2001 που θα τους επέ­τρε­πε να ζή­σουν και να ερ­γά­ζο­νται στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση για έως και τρία χρό­νια. Μά­λι­στα η Γερ­μα­νί­δα υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών Νάνσυ Φίζερ, ανέ­φε­ρε πως τα κράτη μέλη της ΕΕ συμ­φώ­νη­σαν ομό­φω­να να δέ­χο­νται Ου­κρα­νούς πρό­σφυ­γες για έως και τρία χρό­νια χωρίς να τους ζη­τή­σουν να υπο­βά­λουν αί­τη­ση για άσυλο.

Όλα αυτά είναι κα­λο­δε­χού­με­να και θα έπρε­πε να είναι αυ­το­νό­η­τα για τους ξε­ρι­ζω­μέ­νους,  αν και ο χρό­νος θα δεί­ξει κατά πόσο οι πρό­σφυ­γες πο­λέ­μου από την Ου­κρα­νία θα τύ­χουν της αντι­με­τώ­πι­σης που πρέ­πει, ει­δι­κά αν η επι­κοι­νω­νια­κή αξιο­ποί­η­ση του θέ­μα­τος υπο­χω­ρή­σει από την επι­και­ρό­τη­τα.

Όμως δε γί­νε­ται να μην ανα­δει­χθεί η ρα­τσι­στι­κή χυ­δαιό­τη­τα: Η Ευ­ρώ­πη δια­βαθ­μί­ζει την αλ­λη­λεγ­γύη της ανά­λο­γα με την εθνι­κό­τη­τα και το χρώμα του δέρ­μα­τος των προ­σφυ­γι­κών ρευ­μά­των; Δεν έχουν πε­ρά­σει παρά λίγοι μήνες από το Νο­έμ­βριο του 2021, όταν η προ­σπά­θεια 3.000 Σύ­ριων και Ιρα­κι­νών προ­σφύ­γων να πε­ρά­σουν από τη Λευ­κο­ρω­σία στην Πο­λω­νία έγινε αφορ­μή σχε­δόν «θερ­μού επει­σο­δί­ου» ανά­με­σα στις δύο χώρες. Σή­με­ρα, ξαφ­νι­κά, εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες είναι «κα­λο­δε­χού­με­νοι». Ενώ ο αριθ­μός των προ­σφύ­γων συ­γκλο­νί­ζει, δεν υπάρ­χει κα­νέ­νας «πα­νι­κός» στα επι­τε­λεία των ευ­ρω­παϊ­κών κυ­βερ­νή­σε­ων.  Ποια είναι την ίδια ακρι­βώς στιγ­μή η στάση της ΕΕ απέ­να­ντι στους πρό­σφυ­γες από τη Μέση Ανα­το­λή και την Αφρι­κή; Διαρ­κείς επα­να­προ­ω­θή­σεις, εξα­φα­νί­σεις, στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης, φρά­χτες και ει­δι­κά ευ­ρω­παϊ­κά σώ­μα­τα επι­φορ­τι­σμέ­να με κάθε εί­δους απώ­θη­ση αν­θρώ­πων στα σύ­νο­ρα.

Ο ακρο­δε­ξιός Βί­κτορ Ορ­μπάν το έχει δια­τυ­πώ­σει ξε­διά­ντρο­πα στο πα­ρελ­θόν: Δέ­χε­ται μόνο χρι­στια­νούς λευ­κούς πρό­σφυ­γες. Ακόμα εν τω μέσω της ου­κρα­νι­κής κρίση, στα σύ­νο­ρα των ανα­το­λι­κο­ευ­ρω­παϊ­κών κρα­τών, αυτή η «γραμ­μή» γί­νε­ται πράξη. Οι άπει­ρες κα­ταγ­γε­λί­ες και μαρ­τυ­ρί­ες για δια­κρί­σεις ανά­με­σα στους Ου­κρα­νούς και τους «σκου­ρό­χρω­μους» κα­τοί­κους Ου­κρα­νί­ας που επί­σης πα­λεύ­ουν να δια­φύ­γουν, έχει οδη­γή­σει ακόμα και κυ­βερ­νή­σεις των χωρών κα­τα­γω­γής τους να δια­μαρ­τυ­ρη­θούν. Ο Βούλ­γα­ρος πρω­θυ­πουρ­γός έκανε λόγο για «Ευ­ρω­παί­ους, έξυ­πνους, μορ­φω­μέ­νους αν­θρώ­πους, προ­γραμ­μα­τι­στές Η/Υ… δεν είναι το συ­νη­θι­σμέ­νο προ­σφυ­γι­κό κύμα αν­θρώ­πων με άγνω­στο πα­ρελ­θόν. Καμιά ευ­ρω­παϊ­κή χώρα δεν τους φο­βά­ται…», ενώ ένας Γάλ­λος κε­ντρώ­ος βου­λευ­τής μας ενη­μέ­ρω­σε ότι πρό­κει­ται για «με­τα­νά­στευ­ση εξαι­ρε­τι­κής ποιό­τη­τας, δια­νο­ού­με­νοι, άν­θρω­ποι που μπο­ρούν να αξιο­ποι­ή­σου­με». Η ίδια άθλια λο­γι­κή των «φω­να­κλά­δων» Ορ­μπάν, πιο άρ­ρη­τα και «ντρο­πα­λά», επι­κρα­τεί και στους «κε­ντρώ­ους» του Βε­ρο­λί­νου και του Πα­ρι­σιού, που σή­με­ρα συ­ντο­νί­ζουν την «πα­νευ­ρω­παϊ­κή αλ­λη­λεγ­γύη» ενώ 6 χρό­νια πριν προ­ω­θού­σαν τη ρα­τσι­στι­κή συμ­φω­νία ΕΕ-Ελ­λά­δας-Τουρ­κί­ας.

19 Μάρτη

Οι κι­νη­το­ποι­ή­σεις που θα γί­νουν στις 19 Μάρτη (στα πλαί­σια της Πα­γκό­σμιας Μέρας κατά του Ρα­τσι­σμού στις 21 Μάρτη), από αντι­ρα­τσι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις, με­τα­να­στευ­τι­κές κοι­νό­τη­τες, πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις της Αρι­στε­ράς, απο­κτούν επι­πλέ­ον ση­μα­σία, στο φόντο των εξε­λί­ξε­ων. Η ανά­δει­ξη και της αντι­πο­λε­μι­κής αιχ­μής («όχι στον πό­λε­μο, τους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς αντα­γω­νι­σμούς, την κούρ­σα των εξο­πλι­σμών») γί­νε­ται δρα­μα­τι­κά επί­και­ρη, τη στιγ­μή που η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη συ­ντάσ­σε­ται με τις να­τοϊ­κές ιαχές και αντί για αν­θρω­πι­στι­κή βο­ή­θεια στέλ­νει όπλα.

Την ώρα που ο Μη­τα­ρά­κης λέει ότι «αυτοί είναι πραγ­μα­τι­κοί πρό­σφυ­γες» και ο Κι­κί­λιας καλεί τις ΜΚΟ του βο­ρεί­ου Αι­γαί­ου να… πάνε στην Ου­κρα­νία, έχο­ντας το θρά­σος να μιλά αυτός για «δύο μέτρα και σταθ­μά» (!), οι δια­δη­λω­τές στους δρό­μους της Αθή­νας και άλλων πό­λε­ων θα απαι­τή­σουν αλ­λη­λεγ­γύη στους πρό­σφυ­γες από την Ου­κρα­νία, ενώ θα κα­ταγ­γέ­λουν τη ρα­τσι­στι­κή συμ­φω­νία ΕΕ-Ελ­λά­δας-Τουρ­κί­ας, που απο­δει­κνύ­ει ότι η όποια «αλ­λη­λεγ­γύη» κι ελευ­θε­ρία με­τα­κί­νη­σης εντός της Ευ­ρώ­πης Φρού­ριο, είναι χτι­σμέ­νη πάνω στον απάν­θρω­πο απο­κλει­σμό των «άλλων».

Ο κό­σμος της πραγ­μα­τι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης άνευ όρων, οι άν­θρω­ποι του αντι­ρα­τσι­στι­κού κι­νή­μα­τος, χρειά­ζε­ται να κι­νη­το­ποι­η­θεί μα­ζι­κά φέτος, για να δη­λώ­σου­με από τα κάτω και δυ­να­τά ότι ΟΛΑ τα θύ­μα­τα του ιμπε­ρια­λι­σμού, του πο­λέ­μου, της φτώ­χειας και των δι­κτα­το­ριών είναι κα­λο­δε­χού­με­να. Ανε­πι­θύ­μη­τοι είναι οι πο­λε­μο­κά­πη­λοι, οι ιμπε­ρια­λι­στές και όλη η δο­λο­φο­νι­κή βιο­μη­χα­νία τους.

rproject.gr/