Η Κεντροαριστερά στα πρόθυρα νευρικής, εκλογικής κρίσης

Η Κεντροαριστερά στα πρόθυρα νευρικής, εκλογικής κρίσης

Σε ένα παράλληλο σύµπαν, ένα άρθρο για την Κεντροαριστερά στην Ελλάδα θα είχε τη µορφή ιστορικού απολογισµού και επικήδειου µιας προ πολλού εξαϋλωµένης πολιτικής παράταξης, η οποία πρώτα φρόντισε να προωθήσει τον σηµιτικό εκσυγχρονισµό αλά γκρέκα, ξεφτιλιζόµενη διά στόµατος Τσουκάτου σχετικά µε τις βαλίτσες που πηγαινοέρχονταν στα µαύρα ταµεία του ΠΑΣΟΚ, και κατόπιν αυτοκτόνησε στα χρόνια του µνηµονίου, όταν επέβαλε τη βίαιη διαδικασία πτώχευσης των εργατικών τάξεων, διαλύοντας και τη δική της εκλογική βάση, προκειµένου να διασωθούν το αξιόχρεο της χώρας, τα συµφέροντα της ελλαδικής αστικής τάξης και η «ευταξία» του ευρώ.

Γιάννης Νικολόπουλος

Αυτά σε ένα πα­ράλ­λη­λο σύ­µπαν, όπου ο Αλέ­ξης Τσί­πρας, η πρω­θυ­πουρ­γι­κή κα­µα­ρί­λα και η ηγε­τι­κή οµάδα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, που πρω­τα­γω­νί­στη­σαν στο εσω­τε­ρι­κό πρα­ξι­κό­πη­µα και την κω­λο­τού­µπα του κα­λο­και­ριού του 2015, δεν θα είχαν προ­σχω­ρή­σει ψυχή τε και σώ­µα­τι στην ΤΙΝΑ του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σµού και τον λε­γό­µε­νο µερ­κε­λι­σµό, ρί­χνο­ντας σω­σί­βιο εξου­σί­ας στην εν Ελ­λά­δι Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά και τα πε­ρι­φε­ρό­µε­να στε­λέ­χη της.

Αξί­ζει σε αυτό το ση­µείο να θυ­µη­θού­µε, προ­κα­ταρ­κτι­κά, ότι το φλερτ που εξε­λίσ­σε­ται σε δύ­σκο­λο και και­ρο­σκο­πι­κό σύ­µφω­νο συ­µβί­ω­σης ανά­µε­σα στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και διά­φο­ρα σχή­µα­τα και ση­µαί­ες ευ­και­ρί­ας που προ­σπα­θούν να χτί­σουν… γέ­φυ­ρες επι­κοι­νω­νί­ας και συ­νερ­γα­σί­ας µε κο­µµά­τια ή υπο­λεί­µµα­τα της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς, είχε ξε­κι­νή­σει ήδη την επαύ­ριο των εκλο­γών του Ια­νουα­ρί­ου του 2015, όταν πρώ­τος ο Γε­ρµα­νός τότε πρό­ε­δρος του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου, Μάρ­τιν Σουλτς, είχε προ­τεί­νει κάπως «αθώα» την κυ­βερ­νη­τι­κή σύ­µπρα­ξη ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-Πο­τα­µιού.

«Γέ­φυ­ρες»

Αρ­γό­τε­ρα και όσο οι εσω­τε­ρι­κές, κυ­βερ­νη­τι­κές σχέ­σεις µε τον Πάνο Κα­µµέ­νο περ­νού­σαν διά εκ­κλη­σια­στι­κού πυρός και µα­κε­δο­νι­κού σι­δή­ρου, στε­λέ­χη όπως ο Νίκος Φίλης δεν απέ­κλειαν συ­νερ­γα­σία µε το ΠΑΣΟΚ, εφό­σον απο­µα­κρύ­νο­νταν κακές «επιρ­ρο­ές», όπως ο Βαγ­γέ­λης Βε­νι­ζέ­λος και ο Αν­δρέ­ας Λο­βέρ­δος, µε το βαρύ υπουρ­γι­κό πα­ρελ­θόν στους κυ­βερ­νη­τι­κούς συ­να­σπι­σµούς µε τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ. Στο µε­τα­ξύ η µισή και πλέον ΔΗΜΑΡ κα­τέ­λα­βε διά­φο­ρα κυ­βερ­νη­τι­κά πόστα στο πλαί­σιο της «επα­να­συ­γκόλ­λη­σης» της ανα­νε­ω­τι­κής και ευ­ρω­κο­µου­νι­στι­κής πτέ­ρυ­γας του Συ­να­σπι­σµού, µέχρι την επα­νε­µφά­νι­ση σε υπουρ­γείο και του Φώ­τη-Φα­νού­ρη Κου­βέ­λη, του δια­σπα­στή του Συ­να­σπι­σµού και της ΚΟ του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το 2010.

Το ίδιο διά­στη­µα, διά­φο­ροι «αλε­ξι­πτω­τι­στές» από το ΠΑΣΟΚ προ­σγειώ­θη­καν στην αυλή του Με­γά­ρου Μα­ξί­µου, ανα­λα­µβά­νο­ντας υπουρ­γεία από το που­θε­νά και στο πλαί­σιο της συ­γκρό­τη­σης του… αντι­δε­ξιού µε­τώ­που (Ξε­νο­γιαν­να­κο­πού­λου, Μω­ρα­ΐ­της, Τόλ­κας), προ­κα­λώ­ντας στα­θε­ρά εκνευ­ρι­σµό στα ανα­ξιο­ποί­η­τα στε­λέ­χη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και τα µέλη της ΚΟ που βλέ­πουν όχι µόνο πα­λιούς ΠΑ­ΣΟ­Κους, χωρίς καν σβη­σµέ­νο ίχνος πα­λιών αντι­µνη­µο­νια­κών περ­γα­µη­νών, να µπαί­νουν στην κυ­βέρ­νη­ση, αλλά και να παίρ­νουν πολύ βαριά και πο­λυ­σή­µα­ντα χαρ­το­φυ­λά­κια, ενό­ψει των εθνι­κών εκλο­γών. Η Ξε­νο­γιαν­να­κο­πού­λου κρατά στα χέρια της τα κλει­διά του κρά­τους και των δια­δι­κα­σιών αξιο­λό­γη­σης των κρα­τι­κών υπαλ­λή­λων, Μω­ρα­ΐ­της και Τόλ­κας πήραν υφυ­πουρ­γεία που δια­χει­ρί­ζο­νται ζεστό κρα­τι­κό και ευ­ρω­παϊ­κό χρήµα και προ­γρα­µµα­τί­ζουν τις διά­φο­ρες ΣΔΙΤ στις υπο­δο­µές και το µε­τα­να­στευ­τι­κό.

Σαν κε­ρα­σά­κι στη γα­µή­λια τούρ­τα ήρθαν πρώτα η επα­νά­κα­µψη διά­φο­ρων «προ­σω­πι­κο­τή­των» της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς, µέσω της «Γέ­φυ­ρας» που φι­λο­δο­ξεί να αφή­σει πίσω της τα προη­γού­µε­να… γιο­φύ­ρια της Άρτας, που «ολη­µε­ρίς τα χτί­ζα­νε, το βράδυ γκρε­µι­ζό­ντου­σαν», προ­κει­µέ­νου να συν­δε­θεί ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ µε το ΚΙΝΑΛ και το Πο­τά­µι, αν όχι ως σχή­µα­τα συ­γκρο­τη­µέ­να του­λά­χι­στον µε την πλειο­νό­τη­τα των πρώ­της γρα­µµής στε­λε­χών τους, και έπει­τα η διορ­γά­νω­ση στην Αθήνα της εκ­δή­λω­σης µε οµι­λη­τή τον έτερο πρό­θυ­µο γε­ρµα­νό προ­ξε­νη­τή και υπο­ψή­φιο των ευ­ρω­παί­ων Σο­σια­λι­στών για την προ­ε­δρία της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, Ότο Μπού­λµαν. Ους ο Γε­ρµα­νός συ­νέ­ζευ­ξε, Φώφη µη χω­ρι­ζέ­τω, ένα πρά­γµα.

Μια Φώφη Γεν­νη­µα­τά που προ­σπα­θεί απελ­πι­σµέ­να να κρα­τή­σει γε­µά­το το πάλαι ποτέ «µα­γα­ζί γωνία» του ΠΑΣΟΚ, το οποίο µε τους ρυ­θµούς «λε­η­λα­σί­ας» και «µε­τα­γρα­φών» κο­ντεύ­ει να βα­ρέ­σει ορι­στι­κή διά­λυ­ση. Εξού και προ­χω­ρεί σε έκτα­κτο συ­νέ­δριο του ΚΙΝΑΛ (κατ’ ουσία του «ντρο­πα­λού» ΠΑΣΟΚ) στα τέλη του Μάρτη, µπας και πάρει αρ­κε­τές πα­ρου­σί­ες, ώστε να εµφα­νι­στεί… αρ­χη­γός και… ρυ­θµι­στής των µε­τε­κλο­γι­κών εξε­λί­ξε­ων, µε ένα καλό πο­σο­στό τόσο στις ευ­ρω­ε­κλο­γές όσο και στις εθνι­κές εκλο­γές.

Ας γυ­ρί­σου­µε όµως στα έργα «υπο­δο­µής» της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς. Κάτω από τη «Γέ­φυ­ρα» συ­γκε­ντρώ­θη­καν πολ­λές από τις περ­σό­νες που κά­πο­τε ήταν οι συ­νε­πέ­στε­ροι απο­λο­γη­τές του ση­µι­τι­κού εκ­συγ­χρο­νι­σµού και αρ­γό­τε­ρα άλλοι βρή­καν κα­τα­φύ­γιο στο ΓΑ­Πι­κό ΠΑΣΟΚ και άλλοι στη ΔΗΜΑΡ, όπως ο Λιά­κος, ο Μου­ζέ­λης, ο Μπί­στης και ο Μα­χαί­ρας. Ως αφο­ρµή εµφά­νι­σαν (τι άλλο!) το µα­κε­δο­νι­κό και ως στόχο (τι άλλο!) την υπο­τι­θέ­µε­νη από­πει­ρα να ανα­κο­πεί ο δρό­µος της εξου­σί­ας στην ακρο­δε­ξιά στην Ελ­λά­δα και την Ευ­ρώ­πη. Φυ­σι­κά, πα­ρέ­λει­ψαν να ανα­φέ­ρουν, µε­τα­ξύ πολ­λών άλλων, ότι νερό στον µύλο της ακρο­δε­ξιάς ρί­χνει και ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, για πα­ρά­δει­γµα, µε την άθλια και απάν­θρω­πη µε­τα­χεί­ρι­ση των προ­σφύ­γων στα στρα­τό­πε­δα-κο­λα­στή­ρια ψυχών των νη­σιών, όπου έχουν εγκλω­βι­στεί πε­ρί­που 75.000 άν­θρω­ποι κάθε ηλι­κί­ας και απο­τε­λούν συ­νε­χές στί­γµα και πρω­το­σέ­λι­δο ντρο­πής για την Ελ­λά­δα σε όλα τα σο­βα­ρά ΜΜΕ του εξω­τε­ρι­κού.

Θε­σι­θη­ρία και εξου­σιο­µα­νία

Αλλά το µα­κε­δο­νι­κό και η ακρο­δε­ξιά απει­λή είναι οι προ­φά­σεις. Στην ουσία, η επα­νεκ­κί­νη­ση του εγ­χει­ρή­µα­τος µιας ενω­µέ­νης ή κα­λύ­τε­ρα χα­λα­ρά συ­νο­µο­σπον­διο­ποι­η­µέ­νης Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς, δο­ρυ­φο­ρι­κής στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, σχε­τί­ζε­ται µε τη θε­σι­θη­ρία και την εξου­σιο­µα­νία στε­λε­χών κυ­ρί­ως του ΠΑΣΟΚ της ύστε­ρης πε­ριό­δου, που προσ­δο­κούν να ανέ­βουν ξανά στο «κύµα» και να κα­τα­λά­βουν θέ­σεις και ρό­λους ακόµη και µε τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην αντι­πο­λί­τευ­ση. Υπό αυτό το πρί­σµα πρέ­πει να ερµη­νευ­θούν και οι δη­λώ­σεις του υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών, Αλέξη Χα­ρί­τση, και του κυ­βερ­νη­τι­κού εκ­προ­σώ­που, Δη­µή­τρη Τζα­να­κό­που­λου, πι­στών πραι­το­ρια­νών του πρω­θυ­πουρ­γού, πως για πα­ρά­δει­γµα οι ευ­ρω­ε­κλο­γές πι­θα­νό­τε­ρα θα διε­ξα­χθούν µε σταυ­ρό προ­τί­µη­σης όπως το 2014. Το υπο­νο­ού­µε­νο είναι σαφές: Αν στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­µου κα­τα­λή­ξουν ότι δί­νουν αγώνα κυ­βερ­νη­τι­κής ζωής και θα­νά­του σε χρόνο δια­φο­ρε­τι­κό από εκεί­νον των αυ­το­διοι­κη­τι­κών και των ευ­ρω­παϊ­κών εκλο­γών, θέση στα ψη­φο­δέλ­τια θα έχουν µόνο όσοι µπο­ρούν να φέ­ρουν ικανό αρι­θµό ψήφων. Και πολ­λοί θα προ­έρ­χο­νται από το ΠΑΣΟΚ. Κα­θα­ρά, κυ­νι­κά πρά­γµα­τα. Όπως κά­πο­τε ο Συ­να­σπι­σµός απο­τε­λού­σε τον «πάγκο» του ΠΑΣΟΚ, ει­δι­κά κατά τη ση­µι­τι­κή πε­ρί­ο­δο, έτσι σή­µε­ρα το ΚΙΝΑΛ, ο φε­ρε­τζές του «ντρο­πα­λού» ΠΑΣΟΚ, θα εκ­πέ­σει σε «απο­δυ­τή­ρια» του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Αυτά αντι­λα­µβά­νε­ται η Φώφη Γεν­νη­µα­τά και το επι­τε­λείο της και έχουν βρε­θεί στα πρό­θυ­ρα πο­λι­τι­κού, νευ­ρι­κού κλο­νι­σµού, καθώς το ΠΑ­ΣΟΚ-ΚΙ­ΝΑΛ-Δη­µο­κρα­τι­κή Συ­µπα­ρά­τα­ξη δεί­χνει να συν­θλί­βε­ται ανά­µε­σα στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και τη ΝΔ, καθώς οι προ­σω­πι­κές στρα­τη­γι­κές πο­λι­τι­κής επι­βί­ω­σης των βου­λευ­τών και των κο­µµα­ταρ­χών του ΠΑΣΟΚ ξε­περ­νούν τη «νο­µι­µο­φρο­σύ­νη» στην ηγε­σία της Γεν­νη­µα­τά και τα ορ­γα­νω­τι­κά σχή­µα­τα , τα εµβλή­µα­τα και τους τί­τλους, που αλ­λά­ζουν σαν τα που­κά­µι­σα. Όσο για την επα­µφο­τε­ρί­ζου­σα στάση και τις γρι­φώ­δεις δη­λώ­σεις του Γιώρ­γου Πα­παν­δρέ­ου και του Κώστα Λα­λιώ­τη, ται­ριά­ζει ταµάµ η λαϊκή πα­ροι­µία, πα­ραλ­λα­γµέ­νη: Ήταν στρα­βό το κλήµα στην Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά, το έφα­γαν και οι γάι­δα­ροι…

rproject.gr/