«Μένουμε Επισφαλείς» στη χώρα που «Δεν θα μείνει τίποτα Όρθιο».

«Μένουμε Επισφαλείς» στη χώρα που «Δεν θα μείνει τίποτα Όρθιο».

  • |

Οι διόσκουροι του μνημονιακού πολιτικού συστήματος έδειξαν τα προεκλογικά δόντια της μυλόπετρας κατ’ εντολή του ΣΕΒ και της Τράπεζας της Ελλάδος και τις προοπτικές ενός μεγάλου συνασπισμού μετά τις κάλπες.

Η συ­νέ­ντευ­ξη του πρω­θυ­πουρ­γού, Κυ­ριά­κου Κων­στα­ντί­νου Μη­τσο­τά­κη στο Σταρ και τη δη­μο­σιο­γρά­φο, Μάρα Ζα­χα­ρέ­α­και η πα­ρου­σί­α­ση στο Ζάπ­πειο του προ­γράμ­μα­τος που «Δεν θα αφή­σει τί­πο­τα Όρθιο» από τον αρ­χη­γό της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, Αλέξη Τσί­πρα, είχαν έντο­νο, προ­ε­κλο­γι­κό άρωμα.

Γιάννης Νικολόπουλος

Ως γνω­στόν και έως ότου η μικρά και ανέ­ντι­μος Ελλάς ει­σέλ­θει στο ευρώ, δύο πράγ­μα­τα στην Ψω­ρο­κώ­σται­να δεν προ­α­ναγ­γέλ­λο­νταν επ’ ου­δε­νί λόγω – η πρό­ω­ρη προ­σφυ­γή στην εθνι­κή, βου­λευ­τι­κή κάλπη και η υπο­τί­μη­ση της δραχ­μής. Άλλο, βέ­βαια, αν οι πα­ροι­κού­ντες την Ιε­ρου­σα­λήμ γνώ­ρι­ζαν συ­νή­θως εκ των προ­τέ­ρων το τι μέλ­λει γε­νέ­σθαι και θη­σαύ­ρι­ζαν στις πλά­τες των πο­λι­τι­κών και οι­κο­νο­μι­κών κο­ρόι­δων.

Και η συ­νέ­ντευ­ξη και η πα­ρου­σί­α­ση απέ­δει­ξαν ξανά το ηλίου του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ/δυο χωριά, χω­ριά­τε­ςφα­ει­νό­τε­ρον : οι διό­σκου­ροι του μνη­μο­νια­κού πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος ελά­χι­στα δια­φέ­ρουν πλέον με­τα­ξύ τους. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, και ενώ η Ελλάς με την κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη απο­φεύ­γει να κάνει μα­ζι­κά τεστ για τη δια­πί­στω­ση της πραγ­μα­τι­κής δια­σπο­ράς του κο­ρω­νοϊ­ού, προ­κει­μέ­νου αφε­νός να μην κα­ταρ­ρεύ­σει το επι­κοι­νω­νια­κό πυ­ρο­τέ­χνη­μα της «επι­τυ­χί­ας» του Μωυσή και αφε­τέ­ρου να μην τρο­μά­ξουν οι όποιοι του­ρί­στες του φε­τι­νού κα­λο­και­ριού και τρα­βή­ξουν για δια­κο­πές σε άλλες χώρες και πο­λι­τεί­ες, η συ­νέ­ντευ­ξη Μη­τσο­τά­κη και η πα­ρου­σί­α­ση Τσί­πρα υπήρ­ξαν ακρι­βέ­στα­τα τεστ για να δια­πι­στω­θεί η πραγ­μα­τι­κή, πο­λι­τι­κή δια­σπο­ρά του ιού του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού ανά­με­σα στους δύο ηγέ­τες και τους ακο­λού­θους τους.

Ο Κού­λης, βέ­βαια, είναι βα­ριάς μορ­φής και συμ­πτω­μά­των ασθε­νής της νόσου ΤΙ­ΝΑ-79 (έτος πρώ­των ση­μα­ντι­κών ασθε­νών στο δί­δυ­μο Ρί­γκαν-Θά­τσερ). Ο Αλέ­ξης, αντί­θε­τα, το παί­ζει ήπιων συμ­πτω­μά­των και αρ­νεί­ται να υπο­βλη­θεί σε θερ­μο­μέ­τρη­ση, μο­ρια­κή εξέ­τα­ση και επ’ άπει­ρον και κατ’ οίκον πε­ριο­ρι­σμό και μό­νι­μη απο­μό­νω­ση – μπας και γλι­τώ­σει και κα­νέ­νας τη­λε­θε­α­τής, ακρο­α­τής και ψη­φο­φό­ρος από τις αρ­λού­μπες που εκτο­ξεύ­ει ως σχε­τι­κά, νε­ο­φώ­τι­στος δια­χει­ρι­στής της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης, κοι­νω­νι­κής κα­τα­στρο­φής. Και οι δύο, φυ­σι­κά, δεν σκέ­φτο­νται καν το εν­δε­χό­με­νο να φο­ρέ­σουν μάσκα, να πλύ­νουν τα βρώ­μι­κα χε­ρά­κια τους  ή να απο­λυ­μαν­θούν στον πλη­σιέ­στε­ρο κλί­βα­νο έστω ενός πραγ­μα­τι­κού κεϋν­σια­νού κρά­τους-νο­σο­κο­μεί­ου, μπας και σωθεί ο κα­πι­τα­λι­σμός από τους κα­πι­τα­λι­στές του.

Αλλά, τι να πε­ρι­μέ­νει κα­νείς, πχ από τον Κούλη, ο οποί­ος ολο­φά­νε­ρα θε­ω­ρεί ότι ο Κέυνς είχε προ­ω­θή­σει την επί­τα­ξη και τη λε­η­λα­σία του δη­μό­σιου συ­στή­μα­τος υγεί­ας από τα ιδιω­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα ή ότι το ασφα­λι­στι­κό σύ­στη­μα ενός Μπέ­βε­ριτζ θα ήταν πα­ρα­δο­μέ­νο στις ιδιω­τι­κές ασφα­λι­στι­κές εται­ρεί­ες και την κε­φα­λαιο­ποι­η­τι­κή «πε­ρι­χα­ρά­κω­ση» του ο σώζων εαυ­τόν σω­θή­τω; Μι­λά­με για πλήρη και γε­νι­κή σύγ­χυ­ση, τρι­κυ­μία στο ούτως ή άλλως μυα­λο­φυ­γό­δι­κο κρα­νίο του Μωυσή που δια­βά­ζει  Φρί­ντμαν φο­ρώ­ντας όχι μάσκα, αλλά απο­κριά­τι­κη στολή… Σκέρ­τσου.

Και, ‘ ντά­ξει, ο Κού­λης αυτά θα λέει και αυτά θέλει να κάνει εκ­με­ταλ­λευό­με­νος ολο­κλη­ρω­τι­κά και ισο­πε­δω­τι­κά, την κρίση του κο­ρω­νοϊ­ού που και ο ίδιος, συ­νέρ­γη­σε για την εξά­πλω­ση της, από την υγεία, στην οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Ο Αλέ­ξης; Πώς του ΄ρθε, να «Πάει Ζάπ­πειο», σαν άλλος πάλαι ποτέ αντι­μνη­μο­νια­κός Αντώ­νης Σα­μα­ράς και να τα ‘πει αλά ΣΕΒ και Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος; Μύ­ρι­σε θυ­μά­ρι, βα­σι­λι­κό και κάλ­πες στην Ψω­ρο­κώ­σται­να και ο Αλέ­ξης έσκα­σε μύτη, μι­κρο­πο­λι­τι­κά­ντι­κα σκε­πτό­με­νος ότι με την όχι και τόσο απλή δυ­σα­να­λο­γι­κή που έχει ψη­φί­σει, θα μπο­ρού­σε να είναι ο μέγας ρυθ­μι­στι­κός πα­ρά­γων της πρώ­της επό­με­νης εκλο­γι­κής μέρας; Με τέ­τοιο πρό­γραμ­μα που «Δεν αφή­νει τί­πο­τα Όρθιο», την ψήφο και το χει­ρο­κρό­τη­μα του Φέσσα του ΣΕΒ, οι συ­ρι­ζαί­οι μπο­ρεί και να τα κερ­δί­σουν – του Σκέρ­τσου και του Στουρ­νά­ρα, δεν παίρ­νω όρκο.

Οι δε απο­στά­σεις ασφα­λεί­ας που τη­ρή­θη­καν ανά­με­σα στους ακο­λού­θους, τα στε­λέ­χη και τους πα­ρά­γο­ντες του ΤΣΙ­ΠΡΙ­ΖΑ, μέσα στο Ζάπ­πειο, (ωραία, τη­λε­ο­πτι­κή ει­κό­να «νο­μι­μο­φρο­σύ­νης») ελά­χι­στη πραγ­μα­τι­κή σχέση έχουν με τον κο­ρω­νο­ϊό – έχουν βγει τα μα­χαί­ρια στην Κου­μουν­δού­ρου και τη Βουλή και καλό είναι οι τσι­πρι­ζαί­οι να τη­ρούν απα­ρέ­γκλι­τα απο­στά­σεις 2-3 μέ­τρων με­τα­ξύ τους, μπας και γλι­τώ­σουν από τα συ­ντρο­φι­κά μα­χαι­ρώ­μα­τα, τις αλ­λη­λο­κα­ταγ­γε­λί­ες και τις αλ­λη­λο­ϋ­πο­νο­μεύ­σεις. Την επό­με­νη φορά, ας φο­ρούν και αλε­ξί­σφαι­ρα γι­λέ­κα (το έπια­σες, το υπο­νο­ού­με­νο, με­γά­λε;) – πρά­σι­να οι πα­σο­κο­γε­νείς, ροζ, τα γκε­σέ­μια του ΣΥΝ, για να ξέρει ο κα­θείς, ποιος είναι ποιος. Κακό χωριό, τα λίγα σπί­τια του ΠΑΣΟΚ, (ει­δι­κά αν αυτά έγι­ναν «ρε­τι­ρέ» του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ), όπως λένε και στα ορει­νά της Άρτας, κατά Θε­ο­δώ­ρια­να μεριά…

Τέλος πά­ντων. Στο ιδιο­κτη­σια­κά και ει­δη­σε­ο­γρα­φι­κά φι­λι­κό έδα­φος του Σταρ (ο Σκάι δεν ήταν εύ­και­ρος ή ο Κού­λης απο­φά­σι­σε να δια­φυ­λά­ξει δε­σμούς και με τους κρη­τα­γε­νείς με­τό­χους του κα­να­λιού;), ο Κυ­ριά­κος Κων­στα­ντί­νου Μη­τσο­τά­κης ανέ­λυ­σε το πρό­γραμ­μα του πως οι Πα­νέλ­λη­νες ερ­γα­ζό­με­νοι και υπάλ­λη­λοι θα «μεί­νουν επι­σφα­λείς» – και όσοι δεν ήταν έως σή­με­ρα, θα γί­νουν. Στο συμ­βο­λι­κά και ιδε­ο­λο­γι­κά ναρ­κο­θε­τη­μέ­νο έδα­φος του Ζαπ­πεί­ου, ο Αλέ­ξης Τσί­πρας υπερ­θε­μά­τι­σε, ζε­σταί­νο­ντας τις μη­χα­νές του οδο­στρω­τή­ρα που «Δεν θα αφή­σει τί­πο­τα Όρθιο».

Πέρα από το αν­θρώ­πι­νο κρέας που μύ­ρι­σε, για να θυ­μη­θώ και τον ποι­η­τή, ανα­δύ­θη­καν οι πρώ­τες οσμές του αλά γκρέ­κα, Κου­λα­λέ­ξη και μετά τις εκλο­γές, με­γά­λου συ­να­σπι­σμού, όπως συμ­βαί­νει στη Γερ­μα­νία της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης συ­ναί­νε­σης ανά­με­σα στους Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τες και τους Σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες. Μόνο το όνομα του πρω­θυ­πουρ­γού λεί­πει από το κάδρο (και αν δεν ήταν τόσο γνω­στός, για να το γράψω ήπια, ευ­θυ­νό­φο­βος, ο Πα­πα­δη­μού­λης, θα ήταν ίσως και πρώ­τος υπο­ψή­φιος. Εκτός και αν υπάρ­χει στα σκα­ριά, δι­κα­στι­κή λύση κοι­νής απο­δο­χής, τύπου «Ρα­σπού­τιν»).

/rproject.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.