Η κυβέρνηση Αναστασιάδη μπροστά στην τέλεια καταιγίδα

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη μπροστά στην τέλεια καταιγίδα

  • |

Αυτές τις μέρες η κυπριακή κυβέρνηση και ο πρόεδρος Αναστασιάδης βρίσκονται αντιμέτωποι με μια «τέλεια καταιγίδα», μια καταιγίδα που οι ίδιοι προκάλεσαν.

Πέτρος Γιαννούλης, ανταπόκριση από την Κύπρο

H E.E δεί­χνει τις προ­θέ­σεις της μέσω της Γε­νι­κής της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Λά­ου­ρα Κο­βέ­σι η οποία δή­λω­σε πως «μπο­ρού­με με ασφά­λεια να υπο­θέ­σου­με ότι 10% των υπο­θέ­σε­ων της Ευ­ρω­παϊ­κής Ει­σαγ­γε­λί­ας το επό­με­νο διά­στη­μα έχουν ένα Cyprus element». Κατά την Κο­βέ­σι δη­λα­δή, η Κύ­προς με το 0.2% του πλη­θυ­σμού της Ε.Ε. σχε­τί­ζε­ται με το 10% των υπο­θέ­σε­ων που θα απα­σχο­λή­σουν την Ευ­ρω­παϊ­κή Ει­σαγ­γε­λία. Σύμ­φω­να με τους Financial Times,  ο λόγος που η Κύ­προς μπήκε στο στό­χα­στρο της ευ­ρω­παϊ­κής επι­τρο­πής είναι ότι το πρό­σφα­το σκάν­δα­λο απο­κά­λυ­ψε το συ­νο­λι­κό πρό­βλη­μα των «χρυ­σών δια­βα­τη­ρί­ων» της Ε.Ε. Πολ­λές ευ­ρω­παϊ­κές χώρες (π.χ. Ελ­λά­δα, Γαλ­λία, Αυ­στρία) προ­σφέ­ρουν «χρυ­σές βίζες» πα­ρέ­χο­ντας δι­καί­ω­μα δια­μο­νής και προ­ο­πτι­κή από­κτη­σης ιθα­γέ­νειας στους πλού­σιους με fasttrack δια­δι­κα­σί­ες. Η κυ­πρια­κή κυ­βέρ­νη­ση, όμως, «τε­λειο­ποί­η­σε» τη μέ­θο­δο προ­σφέ­ρο­ντας πλήρη υπη­κο­ό­τη­τα ακόμα και σε τύ­πους σαν τον Τζο Λόου, κα­τα­ζη­τού­με­νο από το 2016 για την κλοπή εκα­τομ­μυ­ρί­ων δο­λα­ρί­ων από επεν­δυ­τι­κό τα­μείο που συν­δια­χει­ρι­ζό­ταν με τον τότε πρω­θυ­πουρ­γό της Μα­λαι­σί­ας. Για την ιστο­ρία, ο Λόου κα­τά­φε­ρε να πάρει το πο­λύ­τι­μο δια­βα­τή­ριο με τη στή­ρι­ξη του Αρ­χιε­πι­σκό­που Κύ­πρου, αφού πρώτα έκανε μια «δωρεά» 310.000 ευρώ στην αρ­χιε­πι­σκο­πή.

Το ξέ­σπα­σμα του σκαν­δά­λου, που απέ­κτη­σε διε­θνείς δια­στά­σεις μέσω του ρε­πορ­τάζ του Αλ Τζα­ζί­ρα και το πά­γω­μα του προ­γράμ­μα­τος δια­βα­τη­ρί­ων φαί­νε­ται να προ­κά­λε­σε δυ­σα­ρέ­σκεια και στη «ρα­χο­κο­κα­λιά του εγ­χώ­ριου εθνι­κού κορ­μού», των με­γά­λων του κα­τα­σκευα­στι­κού τομέα δη­λα­δή, γνω­στών και ως«developers» οι οποί­οι, με­τρώ­ντας ση­μα­ντι­κές απώ­λειες κερ­δών, βλέ­πουν το όραμα για με­τα­τρο­πή της Κύ­πρου σε με­σο­γεια­κό Ντου­μπάι να απο­μα­κρύ­νε­ται. Και σαν να μην έφτα­ναν αυτά ο Ανα­στα­σιά­δης έχει κα­τα­φέ­ρει να δυ­σα­ρε­στή­σει τους πά­ντες και στο άλλο καυτό ζή­τη­μα της πε­ριό­δου, στο κυ­πρια­κό.

Η σκλη­ρή εθνι­κι­στι­κή γραμ­μή που επέ­λε­ξε το 2017 στο Κραν Μο­ντα­νά με στόχο αφε­νός να ικα­νο­ποι­ή­σει τα εθνι­κι­στι­κά αντα­να­κλα­στι­κά της πλειο­ψη­φί­ας του κόμ­μα­τος του ενό­ψει προ­ε­δρι­κών εκλο­γών και ταυ­τό­χρο­να να εξα­σφα­λί­σει το πάνω χέρι στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις οδή­γη­σε στην κα­τάρ­ρευ­ση των συ­νο­μι­λιών. Ήταν μια επι­κίν­δυ­νη και και­ρο­σκο­πι­κή τα­κτι­κή που βα­σί­στη­κε στο «αί­σθη­μα υπε­ρο­χής» που προ­σέ­φε­ρε η σύ­μπρα­ξη Κύ­πρου-Ελ­λά­δας με δι­κτα­το­ρί­ες και εγκλη­μα­τι­κά κα­θε­στώ­τα (βλ. άξονα Κύ­πρου-Ελ­λά­δας-Αι­γύ­πτου-Ισ­ρα­ήλ) και η συ­να­κό­λου­θη εκτί­μη­ση ότι η Τουρ­κία θα υπο­χω­ρού­σε σε μία σειρά από επί­δι­κα υπό την πίεση του διε­θνούς πα­ρά­γο­ντα (βλ. ΗΠΑ, Ε.Ε.). Αυτή η τα­κτι­κή είχε ως απο­τέ­λε­σμα η κυ­βέρ­νη­ση Ανα­στα­σιά­δη να χάσει την πρω­το­φα­νή υπο­στή­ρι­ξη που απο­λάμ­βα­νε μέχρι τότε, όχι μόνο από τη μειο­ψη­φι­κή αλλά υπαρ­κτή πτέ­ρυ­γα του κόμ­μα­τος του που υπο­στη­ρί­ζει τη λύση στη βάση της ΔΔΟ, αλλά και από το ΑΚΕΛ. Είναι αλή­θεια πως μέχρι τη στρο­φή Ανα­στα­σιά­δη από το δρόμο του κο­σμο­πο­λι­τι­σμού στο δρόμο του εθνι­κι­σμού, το κόμμα του, ο Δη­μο­κρα­τι­κός Συ­να­γερ­μός και η τάξη που εκ­προ­σω­πεί είχαν από­λυ­τη πρω­το­βου­λία κι­νή­σε­ων ως προς τη δια­μόρ­φω­ση του χα­ρα­κτή­ρα και του πε­ριε­χο­μέ­νου της υπό δια­πραγ­μά­τευ­σης λύσης, με το γνω­στό απο­τέ­λε­σμα…

Αυτό όμως που έχει αλ­λά­ξει την πε­ρί­ο­δο που δια­νύ­ου­με είναι πως  ο Ανα­στα­σιά­δης φαί­νε­ται να χάνει πλέον και τη στή­ρι­ξη του απορ­ρι­πτι­κού μπλοκ, των δυ­νά­με­ων δη­λα­δή εκεί­νων που στην ουσία απορ­ρί­πτουν οποια­δή­πο­τε μορφή κοινά απο­δε­κτής λύσης στο κυ­πρια­κό και προ­κρί­νουν τη δια­τή­ρη­ση του status quo ως το κα­λύ­τε­ρο μο­ντέ­λο για την εξα­σφά­λι­ση των συμ­φε­ρό­ντων του. Μετά το ναυά­γιο του Κραν Μο­ντα­νά ακο­λού­θη­σε ντό­μι­νο πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων με πιο πρό­σφα­τες: α. την ήττα του Μου­στα­φά Ακιν­τζί και την επι­κρά­τη­ση του εθνι­κι­στή και εκλε­κτού της Άγκυ­ρας Τατάρ στις προ­ε­δρι­κές εκλο­γές του πε­ρα­σμέ­νου Οκτώ­βρη στη βό­ρεια Κύπρο. β. την πρό­τα­ση Ερ­ντο­γάν/Τατάρ για λύση δύο κρα­τών (την πα­τρό­τη­τα της οποί­ας μά­λι­στα απο­δί­δουν βά­σι­μα στον ίδιο τον Ανα­στα­σιά­δη) και γ. τα σκάν­δα­λα δια­φθο­ράς που κλυ­δω­νί­ζουν την κυ­βέρ­νη­ση. Υπό το πρί­σμα αυτών των εξε­λί­ξε­ων, η στή­ρι­ξη και μέ­ρους του απορ­ρι­πτι­κού μπλοκ τί­θε­ται υπό δο­κι­μα­σία, καθώς η κυ­βέρ­νη­ση δυ­σκο­λεύ­ε­ται να πεί­σει για τη δυ­να­τό­τη­τα να ηγη­θεί του οποιου­δή­πο­τε.

Η αλ­λα­γή της πε­ριό­δου φά­νη­κε ξε­κά­θα­ρα από τη στάση του Αν­δρέα Πα­ρά­σχου, του πρώην διευ­θυ­ντή της κυ­πρια­κής Κα­θη­με­ρι­νής, η οποία απο­τε­λεί και την ναυαρ­χί­δα του πα­ρα­δο­σια­κού αστι­σμού στο νησί. Ο Πα­ρά­σχος οδη­γή­θη­κε σε πα­ραί­τη­ση αφού απο­κά­λυ­ψε ετε­ρο­χρο­νι­σμέ­να πως ο Ανα­στα­σιά­δης υπε­ρη­φα­νευό­ταν ότι έβγα­ζε εκα­τομ­μύ­ρια από τα χρυσά δια­βα­τή­ρια, τα οποία με­τα­φέ­ρο­νταν με αε­ρο­πλά­να στις Σεϋ­χέλ­λες και αυτός είναι ένας από τους λό­γους που η λύση του Κυ­πρια­κού πα­ρα­πέμ­φθη­κε στις κα­λέν­δες. Στο ίδιο μήκος κύ­μα­τος φαί­νε­ται να εντάσ­σε­ται και η έκ­δο­ση του βι­βλί­ου του άλ­λο­τε σύμ­βου­λου του, Μα­κά­ριου Δρου­σιώ­τη, με τον τίτλο “η Συμ­μο­ρία”. Από την άλλη ξε­δι­πλώ­νο­νται και κι­νή­σεις από­συρ­σης της υπο­στή­ρι­ξης στο πρό­σω­πο του προ­έ­δρου από τον απορ­ρι­πτι­κό αρ­χιε­πί­σκο­πο Κύ­πρου ο οποί­ος τον εκ­θέ­τει στε­γνά με δη­λώ­σεις όπως «ο Πρό­ε­δρος μου έλεγε για λύση δύο κρα­τών και εγώ δια­φώ­νη­σα έντο­να» ή η πιο πρό­σφα­τη «είπα στον Ανα­στα­σιά­δη να στα­μα­τή­σου­με να κλέ­βου­με». Το άδεια­σμα του προ­έ­δρου γί­νε­ται μά­λι­στα λί­γους μόλις μήνες πριν από τις βου­λευ­τι­κές εκλο­γές του Μάη, οι οποί­ες, αν και δεν έχουν τη βα­ρύ­τη­τα των προ­ε­δρι­κών εκλο­γών, θα είναι ωστό­σο κα­τα­λυ­τι­κές για την  επό­με­νη μέρα.

Κάπως έτσι φτά­σα­με στο ση­μείο όπου επι­χει­ρη­μα­τί­ες, σύμ­βου­λοι, μέχρι και ο αρ­χιε­πί­σκο­πος, στυ­λο­βά­τες δη­λα­δή της πο­λι­τι­κής του, φαί­νε­ται να εγκα­τα­λεί­πουν βια­στι­κά ένα πλοίο που βου­λιά­ζει. Συ­νο­ψί­ζο­ντας, το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα βλέ­που­με τους τί­τλους του τέ­λους της πο­λι­τι­κής «διπλό τα­μπλό» που ακο­λου­θού­σε ο Ανα­στα­σιά­δης. Της πο­λι­τι­κής, δη­λα­δή, που υλο­ποιού­σε απα­ρέ­γκλι­τα το πρό­γραμ­μα των χρυ­σών δια­βα­τη­ρί­ων τα­ΐ­ζο­ντας στο εσω­τε­ρι­κό ένα ολό­κλη­ρο «δί­κτυο παι­κτών» ενώ ταυ­τό­χρο­να μι­λού­σε γε­νι­κώς και αο­ρί­στως για λύση του Κυ­πρια­κού. Η πλά­στιγ­γα γέρ­νει πλέον ορ­μη­τι­κά προς την επι­λο­γή της επα­να­σύν­δε­σης με το στενό ιδε­ο­λο­γι­κό-πο­λι­τι­κό σώμα του ΔΗΣΥ και τις πα­λιές καλές συ­ντα­γές δια­κυ­βέρ­νη­σης, μέσω της άσκη­σης «σι­δε­ρέ­νιας πυγ­μής», επί­δει­ξης αυ­ταρ­χι­σμού προς πάσα κα­τεύ­θυν­ση και υπα­να­χώ­ρη­σης στις συ­ντη­ρη­τι­κό­τε­ρες των θέ­σε­ων.

Η φού­σκα του success story έχει σκά­σει και τα κομ­μά­τια εκτι­νάσ­σο­νται προς κάθε κα­τεύ­θυν­ση. Το σί­γου­ρο είναι ότι όλες αυτές οι εξε­λί­ξεις συ­νέ­βη­σαν σε μια πε­ρί­ο­δο που η κοι­νω­νία ήταν εγκλω­βι­σμέ­νη σε με­γά­λες πε­ριό­δους lockdown και λοι­πών απα­γο­ρεύ­σε­ων. Παρ’ όλα αυτά υπάρ­χουν ήδη αντι­δρά­σεις, το μέ­γε­θος και την κα­τεύ­θυν­ση των οποί­ων ανα­μέ­νε­ται να δούμε να ξε­δι­πλώ­νο­νται στο αμέ­σως επό­με­νο διά­στη­μα. Με άλλα λόγια θα φανεί αρ­κε­τά σύ­ντο­μα αν αυτές οι αντι­δρά­σεις του κό­σμου ενά­ντια στη δια­φθο­ρά θα μπο­ρέ­σουν να συν­δε­θούν με τα αι­τή­μα­τα για ενί­σχυ­ση της δη­μό­σιας δω­ρε­άν υγεί­ας, μεί­ω­ση των υπέ­ρο­γκων ενοι­κί­ων, προ­στα­σία των φυ­σι­κών πόρων και φυ­σι­κά με το κί­νη­μα υπέρ της δί­και­ης λύσης του Κυ­πρια­κού. Γιατί μπο­ρεί οι συν­θή­κες να είναι δύ­σκο­λες αλλά εξί­σου δύ­σκο­λες είναι και για τους Τουρ­κο­κύ­πριους, οι οποί­οι έχουν δώσει ήδη τα πρώτα ξε­κά­θα­ρα δείγ­μα­τα αντί­στα­σης στον Τατάρ και στην πο­λι­τι­κή του τόσο θε­σμι­κά όσο και στο δρόμο. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση μπαί­νου­με σε μια πε­ρί­ο­δο πυ­κνών πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων. Αν αυτές θα τρο­φο­δο­τή­σουν  τις εθνι­κι­στι­κές δυ­νά­μεις ή την ανα­ζω­πύ­ρω­ση ενός κι­νή­μα­τος από τα κάτω είναι και στο χέρι μας να το κα­θο­ρί­σου­με.

«Αμό­λυ­ντος Ανα­στα­σιά­δης». Πί­να­κας του ει­κα­στι­κού και εκ­παι­δευ­τι­κού Γιώρ­γου Γα­βρι­ήλ, ενα­ντί­ον του οποί­ου το  υπουρ­γείο παι­δεί­ας διέ­τα­ξε πρό­σφα­τα πει­θαρ­χι­κή έρευ­να «για εν­δε­χό­με­νη δυ­σφή­μη­ση της Εκ­παι­δευ­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας και εν­δε­χό­με­νη πα­ρά­λει­ψη πρέ­που­σας συ­μπε­ρι­φο­ράς προς το κοινό». Η αλή­θεια είναι πως με τέ­τοιους πί­να­κες και με αυτή την κυ­βέρ­νη­ση η δίωξη ήταν μάλ­λον ανα­με­νό­με­νη…

/rproject.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.