ΗΠΑ και Καταλονία: Οάσεις μαζικής λαϊκής αντίστασης σε ένα κόσμο σε αποσύνθεση!

Ίσως δεν είναι διό­λου τυ­χαίο ότι οι κάθε λογής νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ροι αλλά και οι αντί­πα­λοί τους ποι­κί­λοι “πα­τριώ­τες” και λοι­ποί εθνι­κι­στές γυρ­νά­νε την πλάτη και δεν τρέ­φουν την πα­ρα­μι­κρή συ­μπά­θεια -όταν βέ­βαια δεν επι­τί­θε­νται βί­αια- στα δυο μα­ζι­κό­τε­ρα και ρι­ζο­σπα­στι­κό­τε­ρα λαϊκά κι­νή­μα­τα των και­ρών μας: Στο ανε­ξαρ­τη­σια­κό κί­νη­μα του κα­τα­λα­νι­κού λαού και στα κι­νή­μα­τα που πο­λε­μά­νε τις πο­λι­τι­κές του Τραμπ αλλά και το κα­τε­στη­μέ­νο των Δη­μο­κρα­τι­κών στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες της Αμε­ρι­κής! Σύμ­πτω­ση από­ψε­ων και πρά­ξε­ων κα­θό­λου τυ­χαία και μάλ­λον απο­λύ­τως λο­γι­κή καθώς τόσο το κα­τα­λα­νι­κό, όσο και το βο­ρειο­α­με­ρι­κα­νι­κό λαϊκό κί­νη­μα όχι μόνο απορ­ρί­πτουν αλλά είναι η ζω­ντα­νή άρ­νη­ση του ψευ­το­δι­λήμ­μα­τος “νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη πα­γκο­σμιο­ποί­η­ση ή πα­τριω­τι­κή/εθνι­κή ανα­δί­πλω­ση”… 

Καμιά έκ­πλη­ξη λοι­πόν όταν σύσ­σω­μος ο πα­γκό­σμιος νε­ο­φι­λευ­θε­ρι­σμός (ευ­ρω­παϊ­κές -και όχι μόνο- κυ­βερ­νή­σεις, Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή, ΜΜΕ, ΔΝΤ, ΝΑΤΟ, και όλοι οι διε­θνείς τους ορ­γα­νι­σμοί) αλλά και η αντί­πα­λη -και όχι λι­γό­τε­ρο νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη- ευ­ρω­παϊ­κή και υπε­ρα­τλα­ντι­κή “πα­τριω­τι­κή πα­ρά­τα­ξη” (Τραμπ, Πού­τιν, Ορ­μπάν, Σαλ­βί­νι,…) κά­νουν τα πάντα, εδώ και ένα χρόνο, για να συ­ντρί­ψουν το ανε­ξαρ­τη­σια­κό κί­νη­μα της Κα­τα­λο­νί­ας και ταυ­τό­χρο­να αγνο­ούν, δυ­σφη­μούν ή και χτυ­πούν τα μα­ζι­κά ρι­ζο­σπα­στι­κά κι­νή­μα­τα που ανα­πτύσ­σο­νται σή­με­ρα στις ΗΠΑ. Καμιά έκ­πλη­ξη επει­δή όλοι αυτοί και όλες αυτές οι πο­λι­τι­κές και οι­κο­νο­μι­κές δυ­νά­μεις δεν κά­νουν παρά τη δου­λειά τους, έχο­ντας πλήρη συ­νεί­δη­ση του γε­γο­νό­τος ότι είναι η έκ­βα­ση των υπό εξέ­λι­ξη ιστο­ρι­κών συ­γκρού­σε­ων στις ΗΠΑ και στην Κα­τα­λο­νία που θα κρί­νει την τύχη όλων μας…

Αν λοι­πόν υπάρ­χει έκ­πλη­ξη αυτή οφεί­λε­ται στην ευ­ρω­παϊ­κή -και ει­δι­κά στην ελ­λη­νι­κή- αρι­στε­ρά που αρ­νεί­ται πει­σμα­τι­κά να κάνει τη δική της δου­λειά, καθώς στη με­γά­λη της πλειο­ψη­φία, όχι μόνο δεν υπο­στη­ρί­ζει ενερ­γά αυτά τα κι­νή­μα­τα αλλά τα αγνο­εί επι­δει­κτι­κά, τους αρ­νεί­ται συ­στη­μα­τι­κά την αλ­λη­λεγ­γύη της, φτά­νο­ντας μά­λι­στα με­ρι­κές φορές να συ­ντάσ­σε­ται με τους ορ­κι­σμέ­νους εχθρούς τους! Πρό­κει­ται για μια αλη­θι­νή τρα­γω­δία ή μάλ­λον για κάτι που μοιά­ζει με αλη­θι­νή αυ­το­κτο­νία αυτής της πα­ρα­παί­ου­σας και σε βα­θειά κρίση ευ­ρω­παϊ­κής αρι­στε­ράς καθώςδεν σπεύ­δει ούτε να εμπνευ­στεί ούτε να συν­δε­θεί με τους αγώ­νες και το καλό πα­ρά­δειγ­μα αυτών των δυό -μο­να­δι­κών στον κό­σμο- οά­σε­ων μα­ζι­κού ρι­ζο­σπα­στι­σμού και αυ­θε­ντι­κής κι­νη­μα­τι­κό­τη­τας, χά­νο­ντας έτσι τη (μόνη) ευ­και­ρία που της προ­σφέ­ρε­ται σή­με­ρα για να αρ­χί­σει να ανα­κάμ­πτει και να κερδίσει την χα­μέ­νη αξιο­πι­στία της!

Έστω λοι­πόν και με κα­θυ­στέ­ρη­ση 2-3 ετών, θα ήταν όχι απλώς χρή­σι­μο αλλά μάλ­λον ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας για αυτή την πα­ρα­παί­ου­σα και σε ελεύ­θε­ρη πτώση ευ­ρω­παϊ­κή αρι­στε­ρά να αντι­λη­φτεί μια με­γά­λη αλή­θεια των και­ρών μας: Ότι υπάρ­χει σή­με­ρα μια χώρα που απο­τε­λεί εξαί­ρε­ση στο κα­νό­να που θέλει την αρι­στε­ρά και τις ιδέες της σε άτα­κτη υπο­χώ­ρη­ση μπρο­στά στη -συ­χνά σα­ρω­τι­κή- άνοδο της ακρο­δε­ξιάς, του ρα­τσι­σμού και των εθνι­κι­σμών. Και αυτή η χώρα δεν είναι όποια κι όποια, είναι οι Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες της Αμε­ρι­κής της ιστο­ρι­κής κρί­σης, των ερει­πί­ων του δι­κομ­μα­τι­σμού και της πιο ακραί­ας κοι­νω­νι­κής πό­λω­σης!

Υπερ­βο­λές; Την απά­ντη­ση την δί­νουν τα γε­γο­νό­τα που μι­λούν από μόνα τους. Σε πλήρη αντί­θε­ση λοι­πόν με ό,τι συμ­βαί­νει σε όλες τις ευ­ρω­παϊ­κες -και όχι μόνο- χώρες μας, είναι στην αμε­ρι­κα­νι­κή κοι­νω­νία που η αρι­στε­ρά και ο σο­σια­λι­σμός ξα­να­βρί­σκουν την παλιά τους αίγλη και ελ­κτι­κή δύ­να­μη, που οι νέοι κατά εκα­τομ­μύ­ρια στρα­τεύ­ο­νται σε κάθε λογής κοι­νω­νι­κά κι­νή­μα­τα και δη­λώ­νουν σο­σια­λι­στές, που ακόμα και ο μαρ­ξι­σμός ξα­να­γί­νε­ται της “μόδας”! Και είναι επί­σης στην αμε­ρι­κα­νι­κή κοι­νω­νία που υπο­ψή­φιοι/ες σε κάθε λογής εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, κα­τορ­θώ­νουν εσχά­τως να επι­κρα­τή­σουν δη­λώ­νο­ντας σο­σια­λι­στές και με ση­μαία τους ένα πρό­γραμ­μα ρι­ζο­σπα­στι­κών διεκ­δι­κή­σε­ων που θα ήταν εντε­λώς αδια­νό­η­το μόλις πριν από 2-3 χρό­νια! (1)

Φυ­σι­κά, η εμ­φά­νι­ση ακόμα και σε εκλο­γι­κό επί­πε­δο της στρο­φής προς τον (δη­μο­κρα­τι­κό) σο­σια­λι­σμό ενός πολύ με­γά­λου μέ­ρους των αμε­ρι­κα­νών Μι­llennials ηλι­κί­ας από 18 μέχρι 35 ετών, θο­ρυ­βεί ή ακόμα και πα­νι­κο­βά­λει το κα­τε­στη­μέ­νο της χώρας που δεν μπο­ρεί να χω­νέ­ψει το γε­γο­νός ότι η “βρώ­μι­κη λέξη που αρ­χί­ζει από Σ” ει­σβά­λει και πάλι στο αμε­ρι­κα­νι­κό πο­λι­τι­κό προ­σκή­νιο μετά από 120 ολά­κε­ρα χρό­νια! Και τα με­γά­λα ΜΜΕ -στις ΗΠΑ αλλά και σε όλο τον κό­σμο- δεν πα­ρα­λεί­πουν να πε­ρά­σουν στην αντε­πί­θε­ση, συ­κο­φα­ντώ­ντας και… πα­νη­γυ­ρί­ζο­ντας το τέλος μιας εν τέλει εφή­με­ρης “σο­σια­λι­στι­κής μόδας” κάθε φορά που μια σο­σια­λι­στι­κή υπο­ψη­φιό­τη­τα δεν κα­τα­φέρ­νει να κερ­δί­σει.

Να λοι­πόν που το εί­δα­με και αυτό: Σύσ­σω­μο το (Ρε­που­μπλι­κα­νι­κό και Δη­μο­κρα­τι­κό) κα­πι­τα­λι­στι­κό κα­τε­στη­μέ­νο των ΗΠΑ να θριαμ­βο­λο­γεί όταν κά­ποια νεαρή Λα­τί­να ή Αφρο­α­με­ρι­κα­νί­δα σο­σια­λί­στρια δεν κα­τα­φέρ­νει να νι­κή­σει κά­ποιο “βα­ρό­νο” του πα­ρα­δο­σια­κού δι­κομ­μα­τι­σμού της χώρας! Και ομο­λο­γου­μέ­νως, αν και οι εκλεγ­μέ­νοι σο­σια­λι­στές και σο­σια­λί­στριες υπο­ψή­φιοι/ες σε όλα τα επί­πε­δα ξε­περ­νούν ήδη τους 550 (!), στην πλε­ο­ψη­φία των εκλο­γι­κών ανα­με­τρή­σε­ων είναι οι εκ­πρό­σω­ποι του κα­τε­στη­μέ­νου που υπε­ρι­σχύ­ουν…

Όμως, οποία ιστο­ρι­κή αλ­λα­γή που εγκυ­μο­νεί αυ­ρια­νές πρω­το­φα­νείς κοι­νω­νι­κές εκρή­ξεις! Οποία αλ­λα­γή (που οι καλοί μας Ευ­ρω­παί­οι αρι­στε­ροί αδυ­να­τούν να αντι­λη­φτούν και να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σουν) όταν ακόμα και όταν χά­νουν, οι νέοι και οι νέες σο­σια­λι­στές και σο­σια­λί­στριες των ΗΠΑ χά­νουν με σκορ (30%, 40%, 45% ή ακόμα και 48%) που είναι -αλί­μο­νο- αδια­νό­η­τα στη ση­με­ρι­νή μας Ευ­ρώ­πη και που θα φά­ντα­ζαν εντε­λώς εξω­πραγ­μα­τι­κά μόλις πριν από λί­γους μήνες στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες!…

Κάτι ανά­λο­γο συμ­βαί­νει όμως και πολύ πιο κοντά μας, στην καρ­διά της Ευ­ρώ­πης, στηνΚα­τα­λο­νία. Μόλις πριν από λίγες μέρες, στις 11 του Σε­πτέμ­βρη, 1 εκα­τομ­μύ­ριο Κα­τα­λα­νοί -με­τρη­μέ­νοι ένας προς ένα και ανά τε­τρα­γω­νι­κό μέ­τρο- δια­δή­λω­σαν στην ετή­σια Diada τους στη Βαρ­κε­λώ­νη υπέρ της πο­λυ­πό­θη­της ανε­ξάρ­τη­της Κα­τα­λα­νι­κής τους Δη­μο­κρα­τί­ας (Republica)! Και όμως, η εί­δη­ση πέ­ρα­σε στο ντού­κου και η καλή μας ευ­ρω­παϊ­κή -και ελ­λη­νι­κή- αρι­στε­ρά όλων των απο­χρώ­σε­ων προ­τί­μη­σε να σφυ­ρί­ξει αδιά­φο­ρα καθώς όπως φαί­νε­ται, έχει… βα­ρε­θεί να βλέ­πει τέ­τοιες γι­γά­ντιες λαϊ­κές δια­δη­λώ­σεις στην Ιτα­λία, στη Γαλ­λία, στη Γερ­μα­νία και στις άλλες ευ­ρω­παΪ­κές χώρες στις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες…

Αυτό που όμως κάνει την Κα­τα­λο­νία των τε­ρά­στιων λαϊ­κών κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων να ξε­χω­ρί­ζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα στη ση­με­ρι­νή κα­τα­θλι­πτι­κή και συ­ντη­ρη­τι­κή Ευ­ρώ­πη, δεν είναι μόνο η πο­σό­τη­τα, είναι και η ποιό­τη­τα του λαϊ­κού της κι­νή­μα­τος. Είναι ότι αυτές οι εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες δια­δη­λω­τές είναι αυ­το-ορ­γα­νω­μέ­νοι όσο που­θε­νά αλλού και ποτέ άλ­λο­τε στη με­τα­πο­λε­μι­κή Ευ­ρώ­πη. Είναι ότι οι εκα­το­ντά­δες Επι­τρο­πές Υπε­ρά­σπι­σης της Δη­μο­κρα­τί­ας (CDR) του κα­τα­λα­νι­κού λαού είναι ήδη κα­θ’ο­δόν για να απο­τε­λέ­σουν σύ­ντο­μα (;) το πρό­πλα­σμα μιας δεύ­τε­ρης και μά­λι­στα λαϊ­κής εξου­σί­ας. Είναι ότι αυτός ο αυ­το-ορ­γα­νω­μέ­νος και τόσο προ­ο­δευ­τι­κός κα­τα­λα­νι­κός λαός δια­δη­λώ­νει κατά εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες υπέρ των με­τα­να­στών και των ανοι­κτών συ­νό­ρων, που κά­ποιοι επαί­σχυ­ντοι Ευ­ρω­παί­οι αρι­στε­ροί ηγέ­τες κα­τα­κε­ραυ­νώ­νουν ως “νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο” εφεύ­ρη­μα. Και είναι, φυ­σι­κά, ότι αυτός ο κα­τα­λα­νι­κός λαός κάνει όλα αυτά και πολλά άλλα ενώ η δη­μο­κρα­τι­κά εκλεγ­μέ­νη κυ­βέρ­νη­σή του είναι είτε στα σί­δε­ρα είτε στην εξο­ρία, ενώ εκα­το­ντά­δες δή­μαρ­χοί και καλ­λι­τέ­χνες του διώ­κο­νται για…τρο­μο­κρα­τία, και ενώ σύσ­σω­μος ο διε­θνής συρ­φε­τός του κε­φα­λαί­ου, του σκο­τα­δι­σμού και της εστε­μέ­νης και μη αντί­δρα­σης τού έχει κη­ρύ­ξει πό­λε­μο μέ­χρις εσχά­των!…

Το συ­μπέ­ρα­σμα δεν είναι δύ­σκο­λο. Προ­φα­νώς, δεν μπο­ρού­με να προ­βλέ­ψου­με την τε­λι­κή έκ­βα­ση της τι­τά­νιας σύ­γκρου­σης ανά­με­σα στους “από πάνω” και στους “από κάτω” που έχει αρ­χί­σει και είναι ήδη σε πλήρη εξέ­λι­ξη τόσο στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες όσο και στη Κα­τα­λο­νία. Όμως, για εμάς ένα πράγ­μα είναι ήδη βέ­βαιο: Αντί­θε­τα από ό,τι συμ­βαί­νει στην Ευ­ρώ­πη και στον υπό­λοι­πο κόσμο όπου οι λαϊ­κές αντι­στά­σεις έχουν μειω­θεί στο ελά­χι­στο και το μέλ­λον δια­γρά­φε­ται πιο σκο­τει­νό από ποτέ, στις ΗΠΑ και στη Κα­τα­λο­νία οι “από κάτω” δεν πρό­κει­ται να πέ­σουν αμα­χη­τί. Έχο­ντας συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει ότι ο αγώ­νας τους ξε­περ­νά­ει τα σύ­νο­ρα και επει­δή ση­μαία τους είναι ο πιο αυ­θε­ντι­κός έμπρα­κτος διε­θνι­σμός, δί­νουν και θα δώ­σουν τη μάχη τους και για λο­γα­ρια­σμό όλων μας, γνω­ρί­ζο­ντας ότι εκεί που έχουν φτά­σει τα πράγ­μα­τα, τα πάντα είναι πια δυ­να­τά, το χει­ρό­τε­ρο αλλά -ευ­τυ­χώς- και το κα­λύ­τε­ρο!…

Ας κά­νου­με λοι­πόν ό,τι περ­νά­ει από το χέρι του κα­θε­νός και της κα­θε­μιάς μας, για να κά­νου­με τη δική τους μάχη και δική μας. Επει­δή αυτή θα είναι πι­θα­νό­τα­τα και η τε­λε­ταία μας ευ­και­ρία…

Ση­μειώ­σεις

1. Για λε­πτο­με­ρή ανά δυο ώρες και από πρώτο χέρι πλη­ρο­φό­ρη­ση για τα τε­κται­νό­με­να στις ΗΠΑ, τη ση­μα­σία και τις συ­νέ­πειές τους, τόσο στην κο­ρυ­φή όσο και -κυ­ρί­ως- στη βάση της αμε­ρι­κα­νι­κής κοι­νω­νί­ας, μπο­ρεί­τε να συμ­βου­λεύ­ε­στε το Facebook :

https://​www.​facebook.​com/​Gre​eksF​orBe​rnie​sMas​sMov​emen​t/

2. Για τις εξε­λί­ξεις στην Κα­τα­λο­νία και στο Ισπα­νι­κό Κρά­τος, μπο­ρεί­τε να συμ­βου­λευ­τεί­τε τα δε­κά­δες σχε­τι­κά άρθρα που έχουν δη­μο­σιευ­τεί την τε­λευ­ταία τε­τρα­ε­τία στην ιστο­σε­λί­δα: https://​www.​contra-​xreos.​gr/

Γιώργος Μητραλιάς

rproject.gr