Η Ροζάβα στη Βόρεια Συρία, ένα από τα πιο ζωντανά κινήματα αυτοδιαχείρισης τον εικοστό πρώτο αιώνα, μοιάζει να συντρίβεται από τις δυνάμεις του σκότους, που δεν είναι άλλες από τις ΗΠΑ, την Τουρκία και ασφαλώς τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις καταστολής. Πριν από μερικά χρόνια εφαρμόστηκαν εκεί οι αρχές της αυτονομίας και της αυτοοργάνωσης, βασισμένες στην άμεση δημοκρατία, με γενικές συνελεύσεις, ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, ισοτιμία, ίδια παραγωγή και διακίνηση εμπορευμάτων [και βεβαίως ιδεών], ανεξαρτησία, εθνική γλώσσα. (Τα μαντάτα δεν είναι καλά και για το κίνημα των Ζαπατίστας, το οποίο δέχεται αφόρητες πιέσεις για να πάψει η επαναστατική και ενοχλητική άρα παρουσία του.) Στη Ροζάβα όμως έγινε μια πραγματική κοινωνική επανάσταση με μπροστάρισσες τις γυναίκες, που ήταν θέμα τεράστιας σημασίας [γεγονός!] για τον αραβικό κόσμο. Οι γυναίκες έπαψαν να είναι αντικείμενα και θύματα βάναυσης ανδρικής βίας, σταμάτησε ο διασυρμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας με τους παιδικούς γάμους, η ενδοοικογενειακή βία εξοστρακίστηκε.
Γιώργος Σταματόπουλος
Οι θρησκευτικές μειονότητες είχαν απόλυτη ελευθερία στην πίστη τους και στη λατρεία της θρησκείας τους, η κουρδική γλώσσα επανεμφανίστηκε στον χώρο αυτόν της αυτονομίας και αυτοδιοίκησης, ένας άνεμος συνομοσπονδισμού, με έντονα αποτυπώματα συνεταιριστικής οικονομίας και περιφερειακά αλλά και πολιτικά συμβούλια. Το κύριο ήταν το νέο Σύνταγμα που διασφάλιζε και εγγυάτο την πολιτική-πολιτιστική-θρησκευτική ελευθερία, πράγματα πρωτόγνωρα για τον κόσμο της Συρίας και γενικότερα του αραβικού κόσμου. Ηταν μια πρόταση για τις εναλλακτικές μορφές διακυβέρνησης όχι μόνο στην περιοχή αλλά και στον ευρύτερο δυτικό πολιτισμό, που χειμάζεται από την αγριότητα του καπιταλιστικού συστήματος -μια ασπίδα στην ΤΙΝΑ [Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση]. Να που φάνηκε ότι υπάρχει άλλος δρόμος, πιο ανθρώπινος, πιο ήπιος, πιο δίκαιος.
Αυτό τελικά εξόργισε τους ισχυρούς της περιοχής και του πλανήτη και αποφάσισαν την εισβολή και διάλυση του μικρού θαύματος της αυτονομίας, διότι και εκεί υπάρχουν ορυκτά πολύτιμα κοιτάσματα. Εκεί λοιπόν που λέγαμε ότι οι καταπιεσμένοι ανέλαβαν δράση, αποφάσισαν ότι αυτόβουλα πλέον έπρεπε να διαμορφώσουν τη δική τους ιστορία, αλλάζοντας ριζοσπαστικά το τοπίο της πολιτικής και του πολιτισμού, απαλλασσόμενοι από δεισιδαιμονίες, μυθολογικά στοιχεία, θρησκευτικά και μυστικιστικά, στοιχεία που δυστυχώς επανεμφανίζονται και μοιάζουν ισοπεδωτικά απέναντι στην ελεύθερη σκέψη και δράση, εκεί μαθαίνουμε ότι το μέγιστο αυτό εγχείρημα πάνε να το εξαφανίσουν. Η Ροζάβα απέδειξε (!) σε πολλούς το πόσο απαραίτητα είναι σήμερα τα κοινωνικά κινήματα και ότι η υπομονή μπορεί να οδηγήσει σε ωραίες μορφές συνύπαρξης, που θα έχουν ως βάση πρωτίστως την αλληλεγγύη, ότι είναι δυνατή μια νέα πολιτική και κοινωνική μεταρρύθμιση και διαρρύθμιση η οποία θα μπορεί να προσφέρει στους ανθρώπους, όπως ισχυρίζεται και ο Μάρεϊ Μπούκτσιν, που είναι και το αεί ζητούμενο όλων των πολιτισμών του πλανήτη.
Αμα πέσει η Ροζάβα, θα πέσει και το ηθικό όλων όσοι στοχάζονται και αγωνιούν για την εξάλειψη της αδικίας και της φτώχειας που επικρατούν σε όλες τις πολιτείες, σε όλους τους «πολιτισμούς».
https://www.efsyn.gr/stiles/yposimeioseis/498529_tis-rozabas
Σχόλια (0)