Το πολυσχιδές-πολυσήμαντο αθλητικό ρεπορτάζ, όπου η αγωνιστική δράση είναι μόνο το προφανές, προσφέρει και πάλι συμβάν-σχόλιο με γενικότερη θωριά! Στην επέτειο γέννησης του φιδιού σαν σήμερα (21 Απριλίου) το 1967 χαρίζω-απαντώ το χειροκρότημα-χαστούκι στην επαναπαυμένη σκέψη μας. Αναφέρομαι στην ειρηνική επανάσταση των παικτών αλλά και των οπαδών της ισπανικής Ράγιο Βαγεκάνο στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας μετά το τέλος του παιχνιδιού με την ΑΕΚ
Σπύρος Τσάμης
. Οφείλουμε να το θυμίζουμε στην άρρωστη συνείδησή μας, του στενού προσωπικού συμφέροντος, πόσο μάλλον λίγες μέρες μετά. Μήπως και καταφέρουμε η ίδια πράξη τους να μας ακολουθεί (για την ακρίβεια να μας καταδιώκει!) στην καθημερινότητα. Ποιους; Τους οπαδούς κάθε ομάδας; Οχι μόνο! Ολους μας, οπαδούς με τη γενικότερη έννοια του προσωπικού συμφέροντος, συχνά σε βάρος της κοινής ισορροπίας: Παίκτες και οπαδοί, λοιπόν, της Ράγιο, νικητές, κάτοχοι της πρόκρισης, χειροκρότησαν παρατεταμένα τους ηττημένους της ΑΕΚ.
Μίλησα με επικεφαλής των «Bucaneros» (οι οργανωμένοι οπαδοί της ομάδας) με έδρα τη Βαγέκας, τη νοτιοανατολική πλευρά της Μαδρίτης. Μου απάντησαν «εννοούμε το χειροκρότημά μας, η αξία του αντιπάλου είναι κίνητρο, παρέχει πρόσθετη σημασία στην επιτυχία μας!». Οι «Bucaneros» αυτοπροσδιορίζονται «η εκπροσώπηση της εργατικής τάξης στις οργανώσεις οπαδών ομάδων». Σε τοίχους της συνοικίας-έδρας της ομάδας-αντιπάλου της ΑΕΚ υπάρχουν σημάδια από τις σφαίρες του δικτάτορα Φράνκο στις μέρες της δημοκρατικής αντίστασης. Υπομνήσεις ελευθερίας. Αφιερωμένες ως ερωτήσεις στους εαυτούς μας για τη σημερινή δική μας ημέρα πένθους…
https://www.efsyn.gr/stiles/ano-kato/508997_toys-moiazoyme
Σχόλια (0)