Με ανοιχτά το συνταξιοδοτικό, το φορολογικό, τα αντίμετρα και τα εργασιακά, αλλά με συμφωνία σε περιφερειακά ζητήματα, όπως το δημοσιονομικό κενό του 2018, ολοκληρώθηκαν ολοκληρώθηκε ένας ακόμα κύκλος συναντήσεων μεταξύ του οικονομικού επιτελείου και των ανωτάτων κλιμακίων των Θεσμών.
Σύμφωνα με κορυφαίο αξιωματούχο, αυτή ήταν η τελευταία συνάντηση, ενώ όπως ανέφερε «σημειώθηκε σημαντική πρόοδος στη διαμόρφωση ενός ισορροπημένου πακέτου” μέτρων” για μετά το πρόγραμμα, κυρίως στο πεδίο των μεταρρυθμίσεων στο χρηματοπιστωτικό τομέα».
Τα τρία αγκάθια
Ωστόσο, όπως πρόσθεσε, παραμένουν εκκρεμότητες στο μέγεθος του πακέτου του 2019, στη μορφή των αντίμετρων και στα εργασιακά.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δανειστές επιμένουν σε συνολικό πακέτο μέτρων 2% του ΑΕΠ (3,6 δισ. ευρώ) το οποίο αναλύεται σε 1% από το αφορολόγητο το 2019 και 1% από τις συντάξεις το 2020.
Σε ό,τι αφορά τα αντιμέτρα, οι δανειστές απορρίπτουν την μεγάλη μείωση του ΕΝΦΙΑ που ζητούσε η Αθήνα και φέρνουν σε πρώτο πλάνο τις μειώσεις φόρων για τις επιχειρήσεις και τα ανώτερα εισοδηματικά στρώματα των φυσικών προσώπων.
Tο δημοσιονομικό κενό για το 2018, χαρακτηρίζεται από τον κυβερνητικό παράγοντα ως «ασήμαντο», λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα σε κανέναν και έχει καλυφθεί από τα διαρθρωτικά μέτρα που είχαν συμφωνηθεί στο παρελθόν». Υπάρχει μόνον ένα τεχνικό ζήτημα στον τομέα της ενέργειας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού, το οποίο θα επιλυθεί.
Οι συζητήσεις θα συνεχιστούν την επόμενη εβδομάδα μέσω τηλεδιασκέψεων είτε σε τεχνικό είτε σε υπουργικό επίπεδο για διάφορα ζητήματα «που θέλουν περισσότερη δουλειά, ενδεχομένως και πολιτική συζήτηση». Προκειμένου, όπως επισήμανε ο συγκεκριμένος αξιωματούχος, να καταγραφεί ακόμη περισσότερη πρόοδος στο Eurogroup της 20ης Μαρτίου.
Διαφωνίες με το ΔΝΤ
Η κυβέρνηση, σύμφωνα με υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Εργασίας, σε σχέση με το νέο εργασιακό, «έχει να αντιμετωπίσει τις ιδεολογικές εμμονές του ΔΝΤ για τις ομαδικές απολύσεις και για το lock out». Τόνισε δε, ότι το ΔΝΤ επαναλαμβάνει τις πάγιες θέσεις του και δεν ασχολείται, ούτε με την απόφαση του Ευρωδικαστηρίου, ούτε με τις ευρωπαϊκές πρακτικές.
Αντίθετα, οι θέσεις της ελληνικής πλευράς είναι η μη αλλαγή του ορίου των ομαδικών απολύσεων και η διατήρηση του πλαισίου για την απεργία και το συνδικαλιστικό νόμο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το ΔΝΤ επιμένει σε αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων από το 5 στο 10% και μη επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Όπως ανέφερε ο ίδιος, διαφωνία με τους θεσμούς εξακολουθεί να υπάρχει κυρίως στο χρόνο κατά τον οποίο θα εφαρμοστούν οι παρεμβάσεις στις συντάξεις.
Όπως ανέφερε το εν λόγω στέλεχος, στη διάρκεια αυτού του γύρου των διαπραγματεύσεων για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης σημειώθηκε σημαντική πρόοδος, η οποία θα καταγραφεί και από τους θεσμούς.
Σε ερώτηση για τη στάση που τηρούν οι Ευρωπαίοι, το υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Εργασίας απάντησε ότι «οι Ευρωπαίοι αναγνωρίζουν τις ευρωπαϊκές καλές πρακτικές, αλλά αυτήν τη στιγμή, είναι περιορισμένοι, δεδομένης της μέχρι στιγμής συνεννόησης για παραμονή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα».
Σχετικά με το συνταξιοδοτικό, αυτό συζητιέται στο πλαίσιο του «συνολικού ισορροπημένο πακέτου των επιβαρυντικών και ελαφρυντικών μέτρων» που θα ισχύσουν μετά το τέλος του προγράμματος. «Η διαφωνία εστιάζεται στο χρόνο» ανέφερε χαρακτηριστικά: Το μεν ΔΝΤ ζητάει οι παρεμβάσεις στο συνταξιοδοτικό-ασφαλιστικό να γίνουν μέσα σε μία χρονιά, ενώ η θέση της ελληνικής πλευράς, η οποία έχει αποτυπωθεί και στο Eurogroup και εφαρμόζεται και στις άλλες χώρες, είναι να πραγματοποιηθούν σε βάθος ετών και όχι σε έναν χρόνο. «Όποια παρέμβαση γίνει στο συνταξιοδοτικό πρέπει να γίνει σε βάθος ετών» επέμεινε.
