Ένας ακόμα εργαζόμενος δεν επέστρεψε σήμερα στο σπίτι του. Η φονική έκρηξη στο εργοστάσιο στα Εξαμίλια Κορινθίας προσθέτει έναν ακόμη κρίκο στη μακριά, αιματηρή αλυσίδα των εργατικών δυστυχημάτων στη χώρα μας.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά ή «κακές στιγμές». Μέσα στον Ιούλιο του 2026 γινόμαστε μάρτυρες μιας συνεχιζόμενης τραγωδίας: από τη βαριά εγκληματική αμέλεια στον Ασπρόπυργο και τον καρφωμένο οικοδόμο στο Ελληνικό, μέχρι τον 20χρονο διανομέα στην Αγία Παρασκευή και το σημερινό δυστύχημα στην Κόρινθο.
Η παραγωγή κινδύνου δεν είναι παρεκτροπή. Είναι δομικό χαρακτηριστικό ενός παραγωγικού μοντέλου που θεωρεί την ασφάλεια των εργαζομένων ως «περιττό κόστος» και την ανθρώπινη ζωή ως αναλώσιμο υλικό.
Τα στοιχεία είναι αμείλικτα: Μέσα στο 2026 μετράμε ήδη 91 νεκρούς εργάτες, σταθερά πάνω από 150 νεκρούς ετησίως τα τελευταία χρόνια, δηλαδή 1 νεκρός εργάτης κάθε 2 ημέρες.
Καταγγέλλουμε απερίφραστα:
Τη συνειδητή πολιτική επιλογή διάλυσης της Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ): Από τις 750 οργανικές θέσεις επιθεωρητών, λειτουργούν λιγότερες από τις μισές, αφήνοντας ολόκληρες βιομηχανικές περιοχές με 3 έως 7 ελεγκτές για δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις. Η ανυπαρξία ελέγχων είναι το πράσινο φως για την εργοδοτική ασυδοσία.
Την ελαστικοποίηση της εργασίας, τις εργολαβίες και την εντατικοποίηση, που θυσιάζουν την τεχνική πειθαρχία και την ασφάλεια στον βωμό της μέγιστης κερδοφορίας.
Την κυβέρνηση, που λειτουργεί ως θεματοφύλακες των εργοδοτικών συμφερόντων πάνω από τις ζωές μας.
Απαιτούμε άμεσα:
Επαναφορά και πλήρη στελέχωση του ΣΕΠΕ με μόνιμους ελεγκτές και ουσιαστικές εξουσίες επιβολής προστίμων και αναστολής λειτουργίας επικίνδυνων χώρων.
Υποχρεωτική εφαρμογή αυστηρών πρωτοκόλλων ασφαλείας και τεχνικής πειθαρχίας σε όλες τις μονάδες παραγωγής.
Ποινική δίωξη και παραδειγματική τιμωρία των εργοδοτών για κάθε παραβίαση μέτρων υγιεινής και ασφάλειας.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του αδικοχαμένου εργαζομένου.
Οργάνωση και αγώνας τώρα για δουλειά με δικαιώματα, αξιοπρέπεια και ασφάλεια. Γιατί οι ζωές μας μετράνε.
Σχόλια (0)