Πριν το διάβολο

Πριν το διάβολο

  • |

«Πάω για ύπνο, πριν ο διάβολος ξυπνήσει». Ο στίχος ανήκει στο συγκρότημα Walkabouts από το Σιάτλ. Το τραγούδι μιλάει για την πόλη. Την πόλη των κορακιών, που πετάνε χαμηλά, ψάχνοντας γι’ ανθρώπους που «πεινάνε όπως εμείς, που δεν φοβούνται να πετάξουν, που δεν φοβούνται να χαθούν». Στις αρχές της εφηβείας μου το άκουσα, μιας εφηβείας που δεν πέρασα ποτέ και από το χρονοντούλαπο των αγαπημένων εφηβικών ακουσμάτων, μιας εφηβείας που ποτέ δεν πέρασα, το ανέσυρα προχθές, που οδηγούσα στο κέντρο της πόλης. Και σκέφτηκα πως λάθος, πολύ λάθος είναι αυτός ο στίχος.

Νόρα Ράλλη

Ωρα: μεσημέρι. Τόπος: κοινή θέα.

Οδηγώντας, στο κέντρο της πόλης, περιμένοντας στο φανάρι το είδα. Ενα νεκρό γατί, κοντά στο νεκρό δέντρο του Συντάγματος, πατημένο από κάποιο αυτοκίνητο; Μηχανάκι; Κοντά σε ανθρώπους πολλούς ήταν. Δυο παιδιά -να ‘ταν 12;- κάθονταν σ’ ένα πεζούλι, μασουλώντας ένα αμφιβόλου ποιότητας σάντουιτς, δίπλα (πολύ δίπλα όμως) σε δυο άλλα παιδιά, που δεν ξέρω πώς ήταν όταν ήταν παιδιά, αλλά τώρα πολύ εξουθενωμένα φαίνονταν και το ένα μια σύριγγα έμπηγε στο μπράτσο του άλλου και πιο δίπλα ένας κύριος που τον παρατηρώ κάθε φορά, γιατί πολύ κύριος μοιάζει και γύρω στα 50 είναι κι ας δείχνει 80 και σε μια εσοχή του τοίχου έχει φτιάξει το «σπίτι» του και κάθε πρωί σκουπίζει το πεζοδρόμιο μπροστά του και ποτέ δεν ζητάει ελεημοσύνη παρά βιβλία και κάτι χαρτομάντηλα πουλάει αν θέλεις κάτι να του αφήσεις και συνέχεια διαβάζει και σκουπίζει, την ίδια στιγμή που ο Χαρδαλιάς λέει πως δεν είναι αυτός υπεύθυνος ν’ απαντήσει πώς η Αψογοτάτη, σύζυγος Μητσοτάρχα του Ανέμελου, μπόρεσε και πήγε στην Καλαμάτα για να κάνει τουρνέ με τον οίκο Dior, οπότε απάντησε το Μαξίμου αντ’ αυτού, δηλαδή ο Μητσοτάρχας ο Ανέμελος, κι είπε πως από την Επανάσταση του ’21 θέλει να εμπνευστεί ο Dior και πήγε η εν λόγω να τους βοηθήσει στην έμπνευση γιατί δεν είναι πλέμπα, όπως ο κύριος που και κύριος είναι και μένει στον δρόμο σκουπίζοντας και διαβάζοντας, αλλά είναι Αψογοτάτη κι από Dior ξέρει κι από ’21 κατέει και τελοσπάντων δεν θα μας δώσει και λογαριασμό και σε ποιους να δώσει δηλαδή; Στην πλέμπα; Οχι, χρυσούλια μου, σε αυτή το πολύ πολύ να δώσει κανά λαμπάκι μπακογιαννέικο που είναι και της οικογενείας αλλά με λεφτά του δήμου που τον ψήφισε μας λαμποκόπησε, σχεδόν ένα εκατομμύριο κόστισαν τα λαμπάκια για δυο δρόμους, γιατί τα περσινά ήταν κακής ποιότητας και κάηκαν, έτσι είπε το ανίψι και τελοσπάντων δεν θα δώσει και λογαριασμό κι ας μπορούσαν με τα ίδια λεφτά ν’ αγοράσουν χίλιους τουλάχιστον υπολογιστές για να κάνουν παιδιά μάθημα, παιδιά όπως εκείνα με το σάντουιτς το αμφιβόλου, αλλά εκείνα βλέπεις κάθονταν δυο δρόμους πάνω από τους μπακογιαννοφωτισμένους και δεν φαίνονταν, οπότε αφού δεν τα βλέπουν γιατί να τα προστρέξουν, εξάλλου ποιος θα γράψει για όλα τούτα, αφού όποιος γράφει για όλα αυτά τον τρώει η μαύρη ανεργία και τ’ ακούει κι από πάνω, γιατί αν είσαι πλέμπα δεν σε βλέπουν, μα σαν είσαι αστός και δεν τους γλείφεις πολύ βαριά το παίρνουν γιατί αστοί είναι αυτοί και το άστυ δικό τους κι ένας από δαύτους με μια αμαξάρα τρία μέτρα το στοπ πέρασε κι άρχισε να βρίζει, αχ πώς έβριζε τη μπροστινή μου οδηγό που κατατρόμαξε και να κατέβω κάτω να του σπάσω τα μούτρα ήθελα και βαρέθηκα να συγκρατώ τον εαυτό μου από τη βία που φωλιάζει μέσα μου, μα θα τον συγκρατώ για να μη γίνω σαν τα μούτρα που να σπάσω ήθελα κι όλα αυτά σε μια πόλη που ένας κρεμάστηκε σε πάρκο κεντρικό και για ώρα, ώρα πολλή τον έβλεπαν, πάρκαραν ξεπάρκαραν δίπλα του, κανείς σχεδόν δεν νοιάστηκε, τι άνθρωπος κρεμασμένος, τι γατί σκοτωμένο, το βράδυ σουβλάκια να πάρουμε και να δούμε bachelor.

Οχι μετά. Πριν το διάβολο πρέπει να ξυπνήσουμε. Αν εκεί δεν θέλουμε να πάμε σούμπιτοι. Ισα που προλαβαίνουμε.

.efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.