Υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται. Αγραφος κανόνας στην πολιτική. Διαχρονικός. Στη σύγχρονη εποχή που οι εντυπώσεις κυριαρχούν έναντι της ουσίας, όσα λέγονται αποκτούν ορισμένες φορές μεγαλύτερη «αξία» απ’ όσα γίνονται. Βροντοφώναζε τόσο καιρό στο εσωτερικό του ακροατήριο (και όχι μόνο) ο Ερντογάν ότι θα ασκήσει «βέτο» στην ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, φάνταζε νταής και μέγας στρατηγιστής, αλλά όταν ήρθε η κρίσιμη ώρα έβαλε την ουρά στα σκέλια κι έκανε χωρίς πολλά πολλά την κυβίστηση. Την πρώτη μέρα της συνόδου. Ούτε καν τη δεύτερη. Εστω για τα μάτια του κόσμου. Γιατί; Διότι δεν τον έπαιρνε. Το γνώριζαν όλοι από την πρώτη στιγμή επειδή πολύ απλά ήταν ζήτημα υψηλής στρατηγικής της αυτοκρατορίας του δυτικού κόσμου.
Κώστας Μανωλιουδάκης
Εάν, μάλιστα, πίστευε ότι με αυτή τη στάση θα μπορούσε να εκβιάσει και να αποκομίσει ανταλλάγματα, κάνοντας παζάρι, καλά ξυπνητούρια. Περισσότερα οφέλη θα είχε εάν είχε τεθεί εξ αρχής υπέρ της ένταξης των δύο χωρών παρά τώρα. Ούτε σταμάτησε κάτι, ούτε κέρδισε τίποτα επί της ουσίας ο Ερντογάν.
Δεν «ξεπάγωσε» η κατάσταση με τα μαχητικά αεροσκάφη F-35, ενώ η τοποθέτηση του Μπάιντεν, περί εξάντλησης της επιρροής του προς το Κογκρέσο για τα F-16, ήταν για τα μάτια του κόσμου. Οι γνωρίζοντες τον τρόπο λειτουργίας των ΗΠΑ μπορούν να επιβεβαιώσουν ότι η Γερουσία και το Κογκρέσο λειτουργούν αυτόνομα και, καλώς ή κακώς, ο εκάστοτε Αμερικανός πρόεδρος δεν έχει τόσο μεγάλη επιρροή πάνω τους. Υπήρξε απλώς μια διπλωματική στάση χωρίς ουσιαστικό υπόβαθρο, που ειπώθηκε για να ειπωθεί. Είπαμε: Τα λόγια τα παίρνει ο αέρας. Τις πράξεις όχι.
efsyn.gr
