Οι μπουρζουάδες και οι συγγραφείς

Οι μπουρζουάδες και οι συγγραφείς

Διάβασα ότι ένας συγγραφέας λέει πως γράφει [μυθιστορήματα] για να κάνει την μπουρζουαζία να ντρέπεται. Σκασίλα των μπουρζουάδων τι γράφει ο καθένας, όσο αναγνωρισμένος κι αν είναι, συγγραφέας. Σκασίλα ίδια και για τους λαϊκούς, όταν ένας συγγραφέας τούς λέει ότι είναι απαθείς ή αδρανείς και ότι επιτρέπουν έτσι στους (μεγαλο)αστούς [δεν είναι βέβαιο ότι ο όρος αυτός στέκει για την Ελλάδα], τους αφήνουν λοιπόν να αλωνίζουν, αφού οι κυβερνήσεις καταντάνε μαριονέτες τους [ας πούμε των μπουρζουάδων].

Γιώργος Σταματόπουλος

Με αυτή τη λογική, η τέχνη δεν παίζει πλέον κανένα ρόλο σε ό,τι αφορά τη δύναμη της παρέμβασης υπέρ της κοινωνίας -και άρα όλα έχουν τελειώσει με αυτόν τον τομέα του πολιτισμού.

Κάπως έτσι είναι τα πράγματα -αυτό δεν είναι απαισιοδοξία ή υποταγή στη μοίρα, διότι δεν υπάρχει κοινωνική μοίρα, αυτή είναι κατασκεύασμα και βολεύει εξουσιαστές αλλά και ράθυμους υπηκόους. Οπότε κάτι άλλο πρέπει να εφεύρουν οι συγγραφείς για να αποκτήσουν ξανά κάποια οντότητα, ώστε να είναι σε θέση να καθορίζουν την πορεία της χώρας τους [των συγγραφέων]. Να ανακαλύψουν τις μυστικές δονήσεις της χώρας και να φέρουν στην επιφάνεια την εθνική ψυχή της. Μετά, κάτι μπορεί να γινόταν· μπορεί οι άνθρωποι να άρχιζαν να διαβάζουν επιτέλους, με χαρά αλλά και προσμονή -και συγκίνηση. Α, μπα.

Η ανθρωπότητα του νυν έχει αποφασίσει, σαν να έχει προδιαγράψει το μέλλον των απογόνων. Και ποια είναι αυτή η απόφαση; Η εξής: όσα παν κι όσα έρθουν. Δεν υπάρχει φως πουθενά και λοιπά. Γιατί να ταλανίζεται η σκέψη; Προς τι η προσφυγή σε στοχασμούς, που κουράζουν ούτως ή άλλως;

Εχει ενδιαφέρον, λοιπόν, ένας συγγραφέας να γράφει έχοντας κατά νου ότι προκαλεί την κυρίαρχη τάξη, δεν είναι κατανοητό όμως τι ακριβώς της προκαλεί. Νευρικό κλονισμό; Τύψεις συνειδήσεως; Να ντρέπεται, λέει. Να ντρέπεται γιατί; Επειδή αυτή περνάει ζωή και κότα και οι υπόλοιποι πασχίζουν να κρατηθούν στη ζωή; Ποιος τους έφταιξε, που λένε και οι Αμερικανοί -από τους Αμερικανούς πήραν αυτά τα κυνικά μαθήματα και οι Ευρωπαίοι και έγιναν μάλιστα οι καλύτεροι μαθητές στα συγκεκριμένα μαθήματα.

Αλλά τάχα μου η ίδια η κοινωνία τι λέει; «Οπου φτωχός κι η μοίρα του» ή «άμα έχεις γεννηθεί από φτωχά…». Ολοι λοιπόν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σχεδόν συμφωνούμε, στην νυν κατάσταση πραγμάτων.

Δεν γίνεται βεβαίως λόγος για πολιτικά κόμματα, αυτά έχουν προ πολλού παραδοθεί στη «μαγεία» της εξουσίας και ουδόλως γνοιάζονται για το πόπολο και τα συμφέροντά του -αγνοούν ίσως ότι έχει συμφέροντα και το πόπολο. Αυτά είναι γνωστά. Είναι;

Υ.Γ.: Στο κείμενο για το Ρέθυμνο, λόγω ταχύτητας ανταλλαγής πληροφοριών, εγράφη ότι οι «ευωδιές» στην παλιά πόλη οφείλονται στο απηρχαιωμένο αποχετευτικό σύστημα. Δεν άκουσα καλά, παρότι με πληροφόρησαν -σωστά- ότι αυτές [οι «ευωδιές»] προέρχονται από τους βιολογικούς καθαρισμούς -το αποχετευτικό έχει χρόνια τώρα λυθεί. Τι να κάνουμε. Οποιος βιάζεται…

efsyn.gr