Ξεσηκωμός και στην Κολομβία, στους Δρόμους η ελπίδα

Ξεσηκωμός και στην Κολομβία, στους Δρόμους η ελπίδα

Ο λαός ξεσηκώθηκε και στην Κολομβία. Ένα εκατομμύριο πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν εναντίον του δεξιού προέδρου της Κολομβίας Ιβάν Ντούκε.

Ένα πανό γράφει ότι ο λόγος της εξέγερσης είναι «Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο». Όποιος δει την απόλυτα ρεαλιστική ταινία του Κεν Λόουτς, θα αντιληφθεί τι σημαίνει η εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου μοντέλου στην οικονομία. Θα καταλάβει ότι η ζωή των εργαζόμενων της νεοφιλελεύθερης κοινωνίας είναι αβίωτη.

Γιώργος X. Παπασωτηρίου

Δεν είναι ζωή που αξίζει σε ανθρώπους, ούτε καν σε ζώα. Ο δήθεν «υπεργολάβος», ο τάχα «συνέταιρος» της «ουμπεροποιημένης» οικονομίας είναι ο εργαζόμενος που του έχουν στερήσει τα πάντα, που του έχουν αφαιρέσει σιγά σιγά όλα, μα όλα τα εργασιακά του δικαιώματα. Του είπαν ότι θα γίνει επιχειρηματίας, ότι δεν θα έχει κανέναν πάνω από το κεφάλι του, ότι θα είναι αφεντικό, και τώρα δεν τολμά ούτε καν να αρρωστήσει. Ό,τι του συμβεί θα το πληρώσει ακριβά. Η οικονομία γίνεται μία κρεατομηχανή που του αλέθει τη ζωή, μια κρεατομηχανή σαν κι αυτή του διεστραμμένου Τούρκου που άλεσε τη γυναίκα του. Κάθε μέρα η ζωή και η ψυχή των αποκάτω τσακίζεται, γίνεται κιμάς.

Ο Κεν Λόουτς δεν δίνει λύση. Στον «Τζόκερ» η λύση είναι η επανάσταση που εντέλει αφομοιώνεται και η όποια αντίδραση εξουδετερώνεται μέσω του χημικού ζουρλομανδύα. Στα «Παράσιτα» η λύση που προτείνεται είναι «το σκοινί που θα μας πουλήσει ο καπιταλισμός για να τον κρεμάσουμε»! Πολιτική λύση δεν υπάρχει καμιά. Πολιτική οργάνωση αξιόπιστη πουθενά. Τα συστημικά πολιτικά κόμματα και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις είναι κελύφη αδειανά, σύνολα εξωνημένων παραγόντων. Η καθημερινή αλλοτρίωση δεν βρίσκει τρόπο για να αναταχθεί. Καμία διέξοδος.

Και απομένει ο αυθόρμητος ξεσηκωμός. Εκεί στους Δρόμους της Φωτιάς θα δημιουργηθεί η νέα πολιτική διέξοδος, εκεί που η μίμος Ντανιέλα Καράσκο δολοφονείται και πεθαίνει κρεμασμένη στο φράχτη από τα ανδρείκελα. Στους Δρόμους της Χιλής, της Κολομβίας, της Βολιβίας, του Χονγκ Κονγκ, της Βηρυτού ανατάσσεται η αξιοπρέπεια των εργαζόμενων και ανασυστήνεται το διαλυμένο Πρόσωπό τους.

Στους Δρόμους η Ελπίδα.

Στους Δρόμους…

Ώσπου

“Κάποτε θὰ ἀποδίδουμε δικαιοσύνη
μ᾿ ἕνα ἄστρο ἢ μ᾿ ἕνα γιασεμὶ
σὰν ἕνα τραγοῦδι ποὺ καθὼς βρέχει
παίρνει τὸ μέρος τῶν φτωχῶν”(Τάσος Λειβαδίτης)

http://artinews.gr