Κανένας Μόνος / Καμία μόνη

Ζούμε μέρες που λίγο καιρό πριν δεν θα πε­ρι­μέ­να­με ποτέ ότι θα ζή­σου­με. Τα μέτρα κα­ρα­ντί­νας, οι έρη­μοι δρό­μοι, η ανα­στο­λή λει­τουρ­γί­ας επι­χει­ρή­σε­ων και υπη­ρε­σιών δια­μορ­φώ­νουν μια πρω­τό­γνω­ρη συν­θή­κη για τον κα­θέ­να και την κάθε μια.

καμπάνια «Κανένας Μόνος / Καμία Μόνη AntiviruSolidarityGR»

H εξά­πλω­ση του κο­ρο­νοϊ­ού Covid-19 έχει προ­κα­λέ­σει μια με­γά­λη υγειο­νο­μι­κή κρίση διε­θνώς και στην Ελ­λά­δα.  Η εξά­πλω­ση απει­λεί την υγεία χι­λιά­δων συ­μπο­λι­τών μας, κυ­ρί­ως ηλι­κιω­μέ­νων, πιο αδύ­να­μου ανο­σο­ποι­η­τι­κού συ­στή­μα­τος και με υπο­κεί­με­να νο­σή­μα­τα. Και φα­νε­ρώ­νει μια σειρά από ανε­πάρ­κειες, ελ­λεί­ψεις και εγκλη­μα­τι­κές πο­λι­τι­κές επι­λο­γές των μέχρι σή­με­ρα κυ­βερ­νη­τι­κών πο­λι­τι­κών στη δη­μό­σια υγεία, την ερ­γα­σία και τις κοι­νω­νι­κές πα­ρο­χές.

Τόσα χρό­νια, οι πο­λι­τι­κές που εφαρ­μό­ζουν η τω­ρι­νή και οι προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις, τα απα­νω­τά μνη­μό­νια και οι επι­τα­γές της ΕΕ δεν άφη­σαν τί­πο­τα όρθιο. Θυ­σί­α­σαν ακόμη και τη δη­μό­σια υγεία για το χρέος και τα πλε­ο­νά­σμα­τα της λι­τό­τη­τας.

Τώρα είναι καλό το Εθνι­κό Σύ­στη­μα Υγεί­ας (;)

Το Εθνι­κό Σύ­στη­μα Υγεί­ας (ΕΣΥ) σή­με­ρα γί­νε­ται, με την αυ­το­θυ­σία του υγειο­νο­μι­κού προ­σω­πι­κού, η ασπί­δα ενός ολό­κλη­ρου λαού απέ­να­ντι σε μια επι­θε­τι­κή παν­δη­μία. Μόλις «χθες» λοι­δο­ρού­ταν ως «κα­τε­δα­φι­στέο» και υπο­βαθ­μι­ζό­ταν με συ­νε­χή υπο­στε­λέ­χω­ση και ανε­παρ­κείς υπο­δο­μές. Ακόμα και σή­με­ρα δίνει την μάχη αυτή χωρίς τα απα­ραί­τη­τα εφό­δια, με ελ­λεί­ψεις σε για­τρούς και ανα­λώ­σι­μα, ενώ δεν υπάρ­χει η δυ­να­τό­τη­τα εξέ­τα­σης πολ­λών ασθε­νών για τον Covid-19 λόγω σο­βα­ρής έλ­λει­ψης των σχε­τι­κών τεστ.

Δεν είναι δυ­να­τόν το κρά­τος να μην μπο­ρεί να εξε­τά­σει τους ασθε­νείς και να υπο­λο­γί­σει τον αριθ­μό των κρου­σμά­των. Εδώ και 3 βδο­μά­δες η κυ­βέρ­νη­ση δεν έχει προ­μη­θευ­τεί τον επαρ­κή αριθ­μό δια­γνω­στι­κών τεστ που σύμ­φω­να με τον Πα­γκό­σμιο Ορ­γα­νι­σμό Υγεί­ας είναι ο μόνος απο­τε­λε­σμα­τι­κός τρό­πος ελέγ­χου της διά­δο­σης του ιού.

Η κυ­βέρ­νη­ση επι­χει­ρεί να επιρ­ρί­ψει την ευ­θύ­νη απο­κλει­στι­κά στην ατο­μι­κή στάση των πο­λι­τών, ανα­κοι­νώ­νο­ντας με κυ­νι­σμό την πα­ντε­λή έλ­λει­ψη ΜΕΘ κι ενώ για­τροί και νο­ση­λευ­τές πε­ρι­θάλ­πουν ασθε­νείς χωρίς μά­σκες και γά­ντια. Δεν αρ­κούν τα μέτρα πε­ριο­ρι­σμού των πο­λι­τών. Χρειά­ζε­ται άμεσα απο­φα­σι­στι­κή ενί­σχυ­ση του δη­μο­σί­ου συ­στή­μα­τος υγεί­ας, επέ­κτα­ση των ΜΕΘ και υγειο­νο­μι­κό υλικό.

Ποιος θα επω­μι­στεί το βάρος; Το κρά­τος ή ο ερ­γα­ζό­με­νος κό­σμος;

Στο με­τα­ξύ, οι ερ­γα­ζό­με­νες και οι ερ­γα­ζό­με­νοι βρί­σκο­νται σε δεινή θέση. Οι απο­λύ­σεις τον τε­λευ­ταίο μήνα άγ­γι­ξαν τις 40.000. Όσες και όσοι ερ­γά­ζο­νται σε το­μείς που λει­τουρ­γούν ακόμα (π.χ, σου­περ μαρ­κετ, delivery κ.α.) αντι­με­τω­πί­ζουν εξο­ντω­τι­κή υπε­ρερ­γα­σία και απλή­ρω­τες υπε­ρω­ρί­ες. Για τους υπό­λοι­πους τα μέτρα στή­ρι­ξης είναι σαφώς ανε­παρ­κή μέχρι στιγ­μής, αφού οι κυ­βερ­νη­τι­κές εξαγ­γε­λί­ες έχουν ως προ­τε­ραιό­τη­τα την ενί­σχυ­ση των με­γά­λων επι­χει­ρή­σε­ων.

Τα κόστη ζωής τρέ­χουν σε μια πε­ρί­ο­δο που όλη σχε­δόν η οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα και τα ει­σο­δή­μα­τα έχουν πα­γώ­σει. Μας κα­λούν να «μεί­νου­με σπίτι», αλλά καμία πρό­βλε­ψη δεν υπάρ­χει ακόμα για το κό­στος στέ­γα­σης και ζωής για εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες από εμάς για το επό­με­νο διά­στη­μα, για τα ενοί­κια και τους λο­γα­ρια­σμούς ρεύ­μα­τος, νερού και τη­λε­φώ­νου. Κό­στος το οποίο δεν κα­λύ­πτε­ται από τα εξαγ­γελ­θέ­ντα επι­δό­μα­τα. Πα­ράλ­λη­λα, γά­ντια, μά­σκες και αντι­ση­πτι­κά έχουν εξα­ντλη­θεί ή συ­να­ντώ­νται σε τιμές αι­σχρο­κέρ­δειας.

Κα­νέ­νας μόνος και καμία μόνη στην κρίση αυτή

Σε μια τέ­τοια κρί­σι­μη στιγ­μή μπο­ρεί να μέ­νου­με σπίτι, αλλά κα­νείς δεν πρέ­πει να μεί­νει μόνος και μόνη. Είναι ση­μα­ντι­κό να κι­νη­θού­με με αί­σθη­μα συλ­λο­γι­κής ευ­θύ­νης, κυ­ρί­ως προς τις ευ­πα­θείς ομά­δες.

Να στα­θού­με αλ­λη­λέγ­γυοι/ες, να βοη­θή­σου­με όσες και όσους το έχουν ανά­γκη, να στα­θού­με δίπλα στον συ­νά­δελ­φο μας στην δου­λειά, στον ηλι­κιω­μέ­νο γεί­το­να, στους πρό­σφυ­γες, να βά­λου­με φρένο στην αύ­ξη­ση της εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας. Δεν πρέ­πει να υπάρ­χουν «αό­ρα­τοι» στην κρίση αυτή. Χρειά­ζε­ται ει­δι­κή πρό­νοια για τους κρα­τού­με­νους/ες σε φυ­λα­κές και αντι­με­τώ­πι­ση των απάν­θρω­πων συν­θη­κών κρά­τη­σης των προ­σφύ­γων.

Πα­ράλ­λη­λα, είναι κρί­σι­μο να απαι­τή­σου­με από το κρά­τος να ανα­λά­βει την δική του ευ­θύ­νη, με:

– Άμεση ενί­σχυ­ση και θω­ρά­κι­ση του ΕΣΥ: άμεση και πλήρη κά­λυ­ψη σε ανα­λώ­σι­μα, μα­ζι­κή πρό­σλη­ψη ια­τρών, να ανοί­ξουν όλες οι κλί­νες ΜΕΘ, να επι­τα­χθούν οι κλί­νες ΜΕΘ των ιδιω­τι­κών κλι­νι­κών, να προ­μη­θευ­τού­με τον απα­ραί­τη­το αριθ­μό τεστ για τον Covid-19.

 

– Μέτρα προ­στα­σί­ας των ερ­γα­ζο­μέ­νων απέ­να­ντι στην αυ­θαι­ρε­σία των ερ­γο­δο­τών, στή­ρι­ξη χα­μη­λό­τε­ρων ει­σο­δη­μά­των: κα­θο­λι­κή απα­γό­ρευ­ση απο­λύ­σε­ων και δυ­σμε­νούς με­τα­βο­λής ερ­γα­σια­κών συν­θη­κών, επί­δο­μα βα­σι­κού μι­σθού σε κάθε ερ­γα­ζό­με­νο/η, αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νο/η και επαγ­γελ­μα­τία σε ανα­στο­λή λει­τουρ­γί­ας επι­χεί­ρη­σης/υπη­ρε­σί­ας ή που απο­δε­δειγ­μέ­να μη­δε­νί­στη­κε ή συρ­ρι­κνώ­θη­κε ο μι­σθός/τζί­ρος του και το ει­σό­δη­μα του για τους επό­με­νους μήνες.

 

– Μέτρα για την Υγεία, όχι Κα­ρα­ντί­να στην Δη­μο­κρα­τία: τα διά­φο­ρα έκτα­κτα πε­ριο­ρι­στι­κά μέτρα δεν θα πρέ­πει να λει­τουρ­γούν ως αφορ­μή για την κα­τά­πνι­ξη της φωνής της κοι­νω­νί­ας και κα­τα­πά­τη­σης των δη­μο­κρα­τι­κών δι­καιω­μά­των. Κα­νέ­να κρί­σι­μο νο­μο­σχέ­διο δεν μπο­ρεί να τεθεί προς ψή­φι­ση από την κυ­βέρ­νη­ση όσο ο λαός δεν μπο­ρεί να εκ­φρά­σει την αντί­θε­ση και δια­μαρ­τυ­ρία του.

Η υγειο­νο­μι­κή κρίση ανα­δει­κνύ­ει τα αδιέ­ξο­δα της πο­λι­τι­κής  που βάζει τα κέρδη των λίγων πάνω από την υγεία και την ζωή των πολ­λών.

Mε αλ­λη­λεγ­γύη και διεκ­δί­κη­ση για απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρη αντι­με­τώ­πι­ση του ιού σή­με­ρα και πιο αξιο­πρε­πείς συν­θή­κες ζωής την επό­με­νη μέρα, η ζωή θα νι­κή­σει και τον κο­ρο­νο­ϊό και τις πο­λι­τι­κές υπο­βάθ­μι­σης της δη­μό­σιας υγεί­ας.

 

Με την κα­μπά­νια «Κα­νέ­νας Μόνος / Καμία Μόνη AntiviruSolidarityGR» επι­χει­ρού­με να δυ­να­μώ­σου­με την φωνή μας στην ανά­δει­ξη των πα­ρα­πά­νω ζη­τη­μά­των, διεκ­δι­κή­σε­ων και αι­τη­μά­των, να συμ­βάλ­λου­με στην αλ­λη­λεγ­γύη που αυ­θόρ­μη­τα δεί­χνει ήδη πολύς κό­σμος, να ενι­σχύ­σου­με πα­ρό­μοιες κι­νή­σεις και πρω­το­βου­λί­ες.

//rproject.gr