Περί κορωνοϊού, παλινδρομήσεων στην ανοσία της αγέλης, ολλανδικού ποδοσφαίρου, συναυλιών και άλλων δαιμονίων

1. Είχαμε προβλέψει στη φιλόξενη γωνιά του rproject, ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είτε εντός είτε εκτός ΕΕ, οι οποίες κατέφυγαν στο γενικό λουκέτο για να περιορίσουν, τάχα, πρώτα τους «ανακοινώσιμους», και θα καταλάβετε παρακάτω τι εννοώ, αριθμούς των νεκρών και κατόπιν την κοινωνική δυσαρέσκεια και κατακραυγή μπροστά στη διάλυση των συστημάτων υγείας και την πλήρη αδυναμία αποτελεσματικής αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης, ότι, λοιπόν, αυτές, οι ίδιες, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις (της ελληνικής, μη εξαιρουμένης) θα προσπαθούσαν να αλλάξουν την «επικοινωνιακή», δημόσια ατζέντα, και όχι τη διαλυμένη, δημόσια υγεία, μετατοπίζοντας το εκκρεμές των «βέλτιστων πρακτικών» εναντίον του κορωνοϊού, στην ανοσία της αγέλης, είτε ακαριαία είτε, όπως θα το πάει η Ελλάδα, «σταδιακά».

Γιάννης Νικολόπουλος

Αυτή η από­φα­ση, δεν είναι υγειο­νο­μι­κή, ούτε επι­στη­μο­νι­κή. Και τα ερευ­νη­τι­κά δε­δο­μέ­να στα οποία βα­σί­ζε­ται είναι φτωχά, απο­σπα­σμα­τι­κά και σε με­γά­λο βαθμό, ει­κο­νι­κά και υπό αί­ρε­ση, και ως προς την πραγ­μα­τι­κή διά­δο­ση του ιού ανά­με­σα στους πλη­θυ­σμούς και ως προς τις πραγ­μα­τι­κές «αντο­χές» των ίδιων πλη­θυ­σμών στη νόσο και ως προς την πραγ­μα­τι­κή «ανο­σία» δια των αντι­σω­μά­των.

 

Αυτή η από­φα­ση είναι οι­κο­νο­μι­κή και πο­λι­τι­κή, μπρο­στά στο γε­νι­κό­λου­κέ­το, χωρίς πραγ­μα­τι­κή στό­χευ­ση και γε­ω­γρα­φι­κό και υγειο­νο­μι­κό προσ­διο­ρι­σμό, το οποίο όμως ήδη έχει βρει τα πε­ρισ­σό­τε­ρα θύ­μα­τα του, ανά­με­σα στους ανε­λα­στι­κά απα­σχο­λού­με­νους και τους «και­νούρ­γιους» άνερ­γους. Την κρίση και του κο­ρω­νοϊ­ού, ξα­να­πλη­ρώ­νουν οι ερ­γα­τι­κές τά­ξεις στην Ευ­ρώ­πη και όχι μόνο σε αυτή. Και την πλη­ρώ­νουν από κάθε άποψη – θα­νά­των, μα­κρο­χρό­νιας ασθέ­νειας, εξα­νέ­μι­σης ει­σο­δη­μά­των και απο­τα­μιεύ­σε­ων, δια­τρο­φι­κής επι­σφά­λειας, εξά­πλω­σης της φτώ­χειας, επι­κυ­ριαρ­χί­ας των , δια­κιν­δύ­νευ­σης της στέ­γης ή της τη­λερ­γα­τι­κής «ει­σβο­λής» των ερ­γο­δο­τών και των κυ­βερ­νή­σε­ων στο άσυλο της κα­τοι­κί­ας και τον όποιο, ελεύ­θε­ρο χρόνο εντός ή εκτός αυτής (για όσους έχουν ακόμη κα­τοι­κία ή ελεύ­θε­ρο χρόνο…).

 

Με αυτό το πρί­σμα, πλέον, και οι όποιες ανα­κοι­νώ­σεις και «ενη­με­ρώ­σεις» γί­νο­νται από τους ει­δι­κούς (ή, τους «ει­δι­κούς») προ­σαρ­μό­ζο­νται στις προ­τε­ραιό­τη­τες και τις προει­λημ­μέ­νες απο­φά­σεις των κυ­βερ­νή­σε­ων.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα, οι τε­λευ­ταί­ες «ενη­με­ρώ­σεις» από τον ιε­ρο­ψάλ­τη της λοι­μω­ξιο­λο­γί­ας, Σω­τή­ρη Τσιό­δρα, ο οποί­ος υπο­στή­ρι­ξε ότι επει­δή δεν υπάρ­χει ούτε απο­τε­λε­σμα­τι­κό εμ­βό­λιο σε χρο­νι­κό βάθος του­λά­χι­στον 18 μηνών ούτε και κά­ποια «ανά­γκη» να πα­ρα­μεί­νει το γε­νι­κό λου­κέ­το επ’ αό­ρι­στον, η Ελ­λά­δα και η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη θα άρουν «στα­δια­κά» την ούτως ή άλλως τρύ­πια με κυ­βερ­νη­τι­κή συ­νε­νο­χή κα­ρα­ντί­να για να χτι­στεί η «ανο­σία» του πλη­θυ­σμού – χωρίς, να προη­γη­θούν τεστ, χωρίς να γνω­ρί­ζει κα­νείς πόσα είναι τα πραγ­μα­τι­κά και όχι τα στα­τι­στι­κά ή «βαριά» κρού­σμα­τα κο­ρω­νοϊ­ού στην Ελ­λά­δα, χωρίς να επαρ­κούν τα υγειο­νο­μι­κά, γε­ω­γρα­φι­κά και ολο­κλη­ρω­μέ­να δε­δο­μέ­να για μια επα­να­φο­ρά στην προ­τε­ραία αντι-κα­νο­νι­κό­τη­τα.

 

Πα­ράλ­λη­λα, ο Τσιό­δρας τό­νι­σε την «άποψη» πολ­λών ει­δι­κών πως οι όποιοι ασθε­νείς αναρ­ρώ­νουν από τον κο­ρω­νο­ϊό, ανα­πτύσ­σουν αντι­σώ­μα­τα «μάλ­λον» για ένα χρόνο. Μάλ­λον… Και οι δυο συ­στά­σεις ή από­ψεις ΔΕΝ βα­σί­ζο­νται σε επι­στη­μο­νι­κά δε­δο­μέ­να. Βα­σί­ζο­νται σε πο­λι­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες και σκο­πι­μό­τη­τες ή σε προ­ϋ­πάρ­χου­σες αντι­λή­ψεις – πχ, αντι­σώ­μα­τα για του­λά­χι­στον έναν χρόνο ανα­πτύσ­σουν όσοι αναρ­ρώ­νουν από τις διά­φο­ρες πα­ραλ­λα­γές του ιού της γρί­πης (κοι­νής, Η1Ν1, πτη­νών κτλ), ανε­ξάρ­τη­τα αν έχουν εμ­βο­λια­στεί ή όχι. Γι’ αυτό και οι ομά­δες υψη­λού κιν­δύ­νου κα­λού­νται να επα­να­λαμ­βά­νουν τον εμ­βο­λια­σμό κατά της γρί­πης κάθε χρόνο.

Ταυ­τό­χρο­να, μόλις πριν από λίγες εβδο­μά­δες και σωστά, τό­νι­ζαν όλοι ότι πραγ­μα­τι­κή ανο­σία χωρίς εμ­βό­λιο, ΔΕΝ υφί­στα­ται ανά­με­σα στον γε­νι­κό πλη­θυ­σμό. Τώρα παί­ζουν στα ζάρια της επα­νεκ­κί­νη­σης της ούτως ή άλλως κατά δια­ό­λου πή­γαι­νε, ελ­λη­νι­κής και όχι μόνο αυτής, οι­κο­νο­μί­ας, παί­ζουν στην τρα­μπά­λα του «στο πε­ρί­που» και της ανο­σί­ας της αγέ­λης άνευ εμ­βο­λί­ου, την υγεία, τη ζωή και σί­γου­ρα και την «πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα» όσων θα έχουν τέλος πά­ντων ερ­γα­σία μετά το –κα­νέ­νας ασθε­νής ήπιος ή σο­βα­ρός, δεν μπο­ρεί να ερ­γα­στεί απο­δο­τι­κά. Αλλά αυτό, είναι μάλ­λον αδιά­φο­ρο για τα αφε­ντι­κά – ιδιω­τι­κά, κρα­τι­κά, δεξιά ή «αρι­στε­ρά».

 

Αλλά τι να πε­ρι­μέ­νεις, από αν­θρώ­πους και «ει­δι­κούς» που ακόμη και σή­με­ρα, ΔΕΝ μπο­ρούν να δώ­σουν σα­φείς και ξε­κά­θα­ρες οδη­γί­ες, πχ, για τη χρήση μά­σκας όταν κατά τα άλλα ο υπ΄αριθ­μόν ένα κα­νό­νας προ­σω­πι­κής υγιει­νής είναι να κα­ταρ­γού­νται ει το δυ­να­τόν οι επα­φές των (πε­ντα­κά­θα­ρων και πλυ­μέ­νων) χε­ριών μας με το πρό­σω­πο μας – πόσες φορές θα πλη­σιά­σουν τα χέρια μου και θα βά­λουν ή θα βγά­λουν τη μάσκα από το πρό­σω­πο μου, τη μύτη και το στόμα μου, για­τρέ μου;

 

Και το ίδιο μο­τί­βο, ακο­λου­θεί ασθμαί­νο­ντας και ο ΠΟΥ – οι ανα­κοι­νώ­σεις και οι συ­στά­σεις του, ελά­χι­στη επι­στη­μο­νι­κή βα­ρύ­τη­τα και σο­βα­ρό­τη­τα έχουν, από τη στιγ­μή που αλ­λά­ζουν σαν την ανε­μο­δού­ρα και ανά­λο­γα με τις πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις κρα­τών ή κυ­βερ­νή­σε­ων, τις πα­ρα­σκη­νια­κές πιέ­σεις προς τη μία ή την άλλη κα­τεύ­θυν­ση, τη χρη­μα­το­δό­τη­ση των φαρ­μα­κευ­τι­κών εται­ρειών ή την «επα­νεκ­κί­νη­ση» της οι­κο­νο­μί­ας με βιο­μη­χα­νί­ες που πια κατά προ­τε­ραιό­τη­τα κα­τα­σκευά­ζουν γά­ντια ή μά­σκες. Τρε­χά­τε να αγο­ρά­σε­τε, αλ­λο­παρ­μέ­νοι κα­τα­να­λω­τές της ατο­μι­κής ευ­θύ­νης, μπας και σω­θεί­τε, τρο­μο­κρα­τη­μέ­νοι και χε­σμέ­νοι, γιατί ΜΕΘ, για­τροί και εξο­πλι­σμός δεν ιδρύ­ο­νται, δεν διο­ρί­ζο­νται και δεν υπάρ­χουν ακόμη στα συ­στή­μα­τα υγεί­ας της Ευ­ρώ­πης.

 

Φα­ντά­ζο­μαι ότι θυ­μά­στε πως στην Ελ­λά­δα, πέρα από την απα­γό­ρευ­ση της κυ­κλο­φο­ρί­ας χωρίς ει­δι­κές άδειες και την «αλλού για αλλού και όπως και αν (δεν) εφαρ­μό­ζε­ται» κα­ρα­ντί­να, ισχύ­ει και απα­γό­ρευ­ση δη­μό­σιας ή ιδιω­τι­κής συ­νά­θροι­σης άνω των 10 ατό­μων γε­νι­κά και ει­δι­κά, κάτω των 10 ατό­μων χωρίς ελά­χι­στες απο­στά­σεις 2 μέ­τρων. Το θυ­μά­στε, φα­ντά­ζο­μαι.
Θυ­μη­θεί­τε τώρα και ποιοι πο­δο­πά­τη­σαν αυτή την έκτα­κτη νο­μο­θε­σία – ο Τσιό­δρας όταν έκανε τον ατο­μι­κό ιε­ρο­ψάλ­τη στα Σπάτα, με καμιά εκα­το­στή πι­στούς απέξω να πε­ρι­μέ­νουν για αντί­δω­ρο και συ­να­θροι­σμέ­να τα τη­λε­ο­πτι­κά κα­νά­λια για να πά­ρουν τα κα­λύ­τε­ρα, φι­λο­κυ­βερ­νη­τι­κά πλάνα.

 

Ο Χαρ­δα­λιάς του­λά­χι­στον δυο φορές, όταν συ­γκα­λού­σε «πο­λε­μι­κές» συ­σκέ­ψεις σε κλει­στό χώρο και χωρίς ελά­χι­στες απο­στά­σεις ασφα­λεί­ας, πρώτα στην Ξάνθη (ο ένας πάνω στον άλλο, μέσα στην αί­θου­σα) και μετά, στο Κρα­νί­δι.

 

Και προ­χθές, ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός, Κυ­ριά­κος Κων­στα­ντί­νου Μη­τσο­τά­κης όταν «όλως αυ­θορ­μή­τως προ­σερ­χό­με­νος δια υπό­θε­σιν του», όπως θα έγρα­φαν και οι με­τεμ­φυ­λια­κοί χω­ρο­φύ­λα­κες, βγήκε στην Ηρώ­δου Ατ­τι­κού, πε­ρι­στοι­χι­σμέ­νος από ορδή δη­μο­σιο­γρά­φων και φω­το­γρά­φων και είδε την πάλαι ποτέ υπουρ­γό Του­ρι­σμού, στην υπη­ρε­σια­κή κυ­βέρ­νη­ση της Βα­σι­λι­κής Θάνου, το 2015, να τρα­γου­δά «αυ­θορ­μή­τως» έξω από το Μα­ξί­μου, σε μια προ­σπά­θεια μάλ­λον να απο­κα­τα­στα­θεί το του­ρι­στι­κό κύρος της Αθή­νας ενό­ψει της άρσης του και σε στιλ «καλώς τα του­ρι­στά­κια, τα ζου­μπουρ­λού­δι­κα, το Ελ­λά­ντα σας κα­λω­σο­ρί­ζει εκ νέου κάτω από τον… κο­ρω­νοϊ­ο­κτό­νο ήλιο του (κάτι που δεν έχει προ­κύ­ψει ακόμη επι­στη­μο­νι­κά, μόνο πι­θα­νο­λο­γώ­ντας, ως εάν ο κο­ρω­νο­ϊ­ός «να είναι» γρίπη)».

 

Και σί­γου­ρα, από την άλλη πλευ­ρά, μπο­ρού­με να ισχυ­ρι­στού­με ότι, αν οποιο­δή­πο­τε συ­γκρό­τη­μα μου­σι­κών και τρα­γου­δι­στών έκανε την ίδια ή πα­ράλ­λη­λη πε­ριο­δεία, με την πρώην υπουρ­γό Του­ρι­σμού, και μά­ζευε κόσμο στα πε­ζο­δρό­μια, στην Αθήνα, τη Θεσ­σα­λο­νί­κη, την Πάτρα, το Ηρά­κλειο, τα Ιω­άν­νι­να ή το Αγρί­νιο, το συ­γκρό­τη­μα αυτό θα έτρω­γε εξο­ντω­τι­κά πρό­στι­μα από τον μέσο κο­μπλε­ξι­κό Ελ­λη­νά­ρα μπά­τσο. Αυτά είναι τα δυο μέτρα και τα δυο σταθ­μά στην εποχή του κο­ρω­νοϊ­ού και της «για γέλια και για κλά­μα­τα», κα­ρα­ντί­νας, που δεν ισχύ­ει για όλους και δεν εφαρ­μό­ζε­ται από όλους.

 

Οι άν­θρω­ποι στην κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη και στις εκλε­κτι­κές της συγ­γέ­νειες, με κα­θε­στω­τι­κούς ου­σια­στι­κά καλ­λι­τέ­χνες, που­λά­νε τρέλα, δεν εξη­γεί­ται δια­φο­ρε­τι­κά. Που­λά­νε τρέλα και πα­ρα­βιά­ζουν «αυ­θόρ­μη­τα» και ξε­διά­ντρο­πα τη δική τους, έκτα­κτη νο­μο­θε­σία! Για να κά­νουν τα επι­κοι­νω­νια­κά τους σόου. Λίγη τσίπα και λίγη εν­συ­ναί­σθη­ση δεν βλά­πτουν τέ­τοιες ώρες.

 

Διά­βα­σα με κά­ποια κα­θυ­στέ­ρη­ση, ότι οι Νε­ο­Δη­μο­κρά­τες πα­ρο­μοιά­ζουν τον πρω­θυ­πουρ­γό «τους», Κυ­ριά­κο Κων­στα­ντί­νου Μη­τσο­τά­κη, με­τα­ξύ άλλων γε­λοιο­τή­των, με τον Μωυσή! Λοι­πόν, απο­τυ­χη­μέ­νοι ά(χ)ρι­στοι της γα­λά­ζιας γε­νιάς, είναι η πρώτη φορά που θα συμ­φω­νή­σου­με σε κάτι.
Γιατί μπο­ρεί ο Μω­υ­σής να έβγα­λε τους Εβραί­ους από την Αί­γυ­πτο στο Πεσάχ (Πάσχα) της Εξό­δου, αλλά μετά το πέ­ρα­σμα της Ερυ­θράς Θά­λασ­σας, ο ίδιος «ηγέ­της» επέ­βα­λε μια άγονη, άσκο­πη και «στα­δια­κή» πε­ρι­πλά­νη­ση στην έρημο για 40, ολό­κλη­ρα χρό­νια. Σχε­δόν δυο γε­νιές Εβραί­ων αφα­νί­στη­καν στις ερη­μιές επει­δή ο «ηγέ­της» δεν έβρι­σκε, με… άνω­θεν εντο­λή του Κυ­ρί­ου του Θεού του, τον σωστό δρόμο για τη γη Χα­να­άν.

 

Νο­μί­ζω ότι και ο δικός «σας» ηγέ­της, γα­λά­ζιοι νε­ο­δη­μο­κρά­τες και χα­ζο­φι­λε­λεύ­θε­ροι, μετά από το , για πέμ­πτο μνη­μό­νιο 40 και πλέον ετών το πάει, με… άνω­θεν εντο­λή της Κυ­ρί­ας της Θεάς του, Μέρ­κελ και του ΣΕΒ, οπότε σωστά τον πα­ρο­μοιά­ζε­τε με τον Μωυσή της ερή­μου, της ακρι­δο­φα­γί­ας και της ανέ­φι­κτης και απλη­σί­α­στης Γης της Επαγ­γε­λί­ας, «ηγέ­της» που θα­νά­τω­σε τους Εβραί­ους της γε­νιάς του και όχι μόνο αυ­τούς, μέσα στο αμ­μώ­δες και ηλιό­λου­στο κα­μί­νι της αρα­βι­κής χερ­σο­νή­σου.

 

Με­ρι­κές φορές είναι να απο­ρεί κα­νείς με τις προ­τε­ραιό­τη­τες και τις συ­γκρί­σεις στο διε­θνές ρε­πορ­τάζ, όχι μόνο στην Ελ­λά­δα, αλλά σε όλο τον κόσμο και τα ΜΜΕ του.
Εδώ και μια εβδο­μά­δα έχει γίνει πρώτη, διε­θνής και αθλη­τι­κή εί­δη­ση η από­φα­ση «τρα­βά­τε με και ας κλαίω» της ολ­λαν­δι­κής κυ­βέρ­νη­σης να τερ­μα­τί­σει ορι­στι­κά την αγω­νι­στι­κή πε­ρί­ο­δο σε όλες τις εθνι­κές κα­τη­γο­ρί­ες του πο­δο­σφαί­ρου και να θε­ω­ρη­θεί η σεζόν 2019-20 ως μη γε­νό­με­νη. Βέ­βαια, σε μια χώρα που πλη­ρώ­νει βαρύ φόρο αί­μα­τος λόγω όχι του κο­ρω­νοϊ­ού, αλλά της αρ­χι­κής από­φα­σης της κυ­βέρ­νη­σης Ρούτε να επεν­δύ­σει στην «ανο­σία της αγέ­λης» και ταυ­τό­χρο­να είναι μια χώρα όπου οι μη­τρο­πο­λι­τι­κές διοι­κή­σεις των κατά τό­πους δήμων είχαν προ­α­πο­φα­σί­σει απα­γό­ρευ­ση δη­μό­σιων δρα­στη­ριο­τή­των και συ­να­θροί­σε­ων άνω των 10 ατό­μων έως την 1η Σε­πτεμ­βρί­ου, είναι απο­ρί­ας άξιο πως θα παι­ζό­ταν «νό­μι­μα» και «υπεύ­θυ­να», πο­δό­σφαι­ρο στις πα­ρού­σες συν­θή­κες.

 

Στη συ­γκυ­ρία όμως, πέ­ρα­σε στα ψιλά μια άλλη, πραγ­μα­τι­κά ση­μα­ντι­κή στις απο­κα­λύ­ψεις της και σπου­δαία στην κυ­νι­κό­τη­τα της, εί­δη­ση από την Ολ­λαν­δία και τη Χάγη.

 

Η κυ­βέρ­νη­ση Ρούτε, η αντι­προ­ε­δρία αρ­μό­δια για την παν­δη­μία, με επι­κε­φα­λής τον Χιού­γκο ντε Γιονγκ, οι απο­κε­ντρω­μέ­νες, υγειο­νο­μι­κές πε­ρι­φέ­ρειες και το Εθνι­κό Πα­ρα­τη­ρη­τή­ριο για τη Δη­μό­σια Υγεία και το Πε­ρι­βάλ­λον, πα­ρα­δέ­χτη­καν (φρι­κα­λέα και κυ­νι­κά) την πε­ρα­σμέ­νη Πέμ­πτη, 23 Απρι­λί­ου ότι οι «ανα­κοι­νώ­σι­μοι» αριθ­μοί των νε­κρών (σή­με­ρα, 4.475) είναι «πολύ λι­γό­τε­ροι» από τους πραγ­μα­τι­κούς, που «δεν μπο­ρεί να κα­τα­γρα­φούν (!)» ενώ και η παν­δη­μία στην Ολ­λαν­δία ξε­κί­νη­σε «βά­σι­μα» πολύ πριν δια­πι­στω­θεί το πρώτο «σο­βα­ρό» κρού­σμα στη χώρα, στις 26 του Φλε­βά­ρη.

 

Μετά την Ιτα­λία, η Ολ­λαν­δία γί­νε­ται η δεύ­τε­ρη χώρα στην Ευ­ρώ­πη και την ΕΕ, που ομο­λο­γεί, με­τα­ξύ άλλων, το προ­φα­νές – ότι ο κο­ρω­νο­ϊ­ός βρι­σκό­ταν, εξα­πλω­νό­ταν και «βά­σι­μα» σκό­τω­νε σε ολ­λαν­δι­κό έδα­φος, προ­τού ενερ­γο­ποι­η­θούν τα κυ­βερ­νη­τι­κά αντα­να­κλα­στι­κά και τα υγειο­νο­μι­κά πρω­τό­κολ­λα ασφα­λεί­ας για την αντι­με­τώ­πι­ση του, στο πρώτο, «βαρύ» πε­ρι­στα­τι­κό.

 

Η υφή­λιος μα­θαί­νει για τις «πε­τυ­χη­μέ­νες» και «ηθι­κές» απο­φά­σεις της κυ­βέρ­νη­σης Ρούτε στο πο­δό­σφαι­ρο, και όχι για τις κυ­νι­κές ομο­λο­γί­ες των ’ στους αριθ­μούς και τον «πό­λε­μο» της παν­δη­μί­ας! Μι­λά­με για τα πιο ξε­φτι­λι­σμέ­να του τε­λευ­ταί­ου 15ν­θη­μέ­ρου, όταν δί­νουν προ­τε­ραιό­τη­τα τα διε­θνή πρα­κτο­ρεία στο πο­δό­σφαι­ρο, και όχι στις φρι­κτές πα­ρα­δο­χές της κυ­βέρ­νη­σης, στους ασθε­νείς και τους νε­κρούς.

 

Ανα­ρω­τιέ­μαι πότε θα προ­βεί σε ανά­λο­γες ανα­κοι­νώ­σεις και η κυ­βέρ­νη­ση Κυ­ριά­κου Κων­στα­ντί­νου Μη­τσο­τά­κη. Ει­δι­κά για το θέμα των «ανα­κοι­νώ­σι­μων» και όχι των πραγ­μα­τι­κών νε­κρών. Και φυ­σι­κά, δια­πι­στώ­νε­ται ξανά ο απο­προ­σα­να­το­λι­στι­κός ρόλος του εται­ρι­κού πο­δο­σφαί­ρου της επο­χής μας, που μπο­ρεί να απο­τε­λεί πρώτη εί­δη­ση «επι­τυ­χί­ας» ή «ηθι­κής επα­νά­στα­σης», στην υφή­λιο και τη σύγ­χρο­νη κοι­νω­νία του θε­ά­μα­τος, την ώρα που κατά τα άλλα, κυ­βερ­νή­σεις, γρα­φειο­κρα­τί­ες και κρα­τι­κές υπη­ρε­σί­ες ομο­λο­γούν τις με­γά­λες και θα­να­τη­φό­ρες απο­τυ­χί­ες τους στην κα­τα­πο­λέ­μη­ση της παν­δη­μί­ας.

 

Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμ­μές (βράδυ Κυ­ρια­κής, 26 Απρι­λί­ου) μια έρευ­να των , που αφορά συ­γκρι­τι­κά στοι­χεία τε­λευ­ταί­ας πε­ντα­ε­τί­ας, σε σχέση με την τρέ­χου­σα, δρα­μα­τι­κή άνοι­ξη του 2020 και διε­ξή­χθη σε 14 χώρες με υψηλό αριθ­μό κρου­σμά­των και θα­νά­των από τον κο­ρω­νο­ϊό, υπο­στη­ρί­ζει ότι στην Ολ­λαν­δία οι θά­να­τοι που μπο­ρεί να απο­δο­θούν στην παν­δη­μία, είναι 42% πε­ρισ­σό­τε­ροι από όσους έχουν ανα­κοι­νω­θεί. Σε χώρες, όπως η Ισπα­νία, το πο­σο­στό των αφα­νών θα­νά­των από τον κο­ρω­νο­ϊό, ανε­βαί­νει στο 52% όσων έχουν δια­πι­στω­θεί ή ανα­κοι­νω­θεί.

 

Κά­ποια στιγ­μή θα φανεί αν αντί­στοι­χη από­κλι­ση, ση­μα­ντι­κή, ου­σιώ­δης, μα­κά­βρια και κυ­βερ­νη­τι­κά δια­μορ­φω­μέ­νη σε βάρος της αλή­θειας, εμ­φα­νί­ζε­ται και στην Ελ­λά­δα.

 

ΥΓ. Τέσ­σε­ρις νε­κροί από τον κο­ρω­νο­ϊό στη δια­σπο­ρά του ιού μέσα στην ιδιω­τι­κή κλι­νι­κή «Τα­ξιάρ­χες» και εντός λίγων ει­κο­σι­τε­τρά­ω­ρων. Με­γά­λη επι­τυ­χία της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη η επί­τα­ξη του ιδιω­τι­κού τομέα υγεί­ας στην Ελ­λά­δα για να αντι­με­τω­πι­στεί η παν­δη­μία… Α, δεν έγινε επί­τα­ξη; Ούτε υπάρ­χει κά­ποια… επι­τυ­χία της κυ­βέρ­νη­σης; Μα, άλλα λένε τα τη­λε­ο­πτι­κά κα­νά­λια και οι δια­δι­κτυα­κές εκ­δο­χές του «Μέ­νου­με Και Εξα­γο­ρα­ζό­μα­στε Μα­ξί­μου». όπως Ολ­λαν­δία, που κατά τα άλλα ομο­λό­γη­σαν το ενη­με­ρω­τι­κό και στα­τι­στι­κό έγκλη­μα τους, για τους πραγ­μα­τι­κούς νε­κρούς, τα πραγ­μα­τι­κά κρού­σμα­τα, τις πραγ­μα­τι­κές… επι­τυ­χί­ες της κυ­βέρ­νη­σης και τις πραγ­μα­τι­κές συ­νέ­πειες της παν­δη­μί­ας.

rproject.gr