Νικάμε τον ιό; Μια μαρτυρία από την Κίνα, του Francesco Piccion*

Νικάμε τον ιό; Μια μαρτυρία από την Κίνα, του Francesco Piccion*

  • |

(ο  F. Piccioni  είναι  πρώην  στέλεχος των  Ερυθρών Ταξιαρχιών  ακόμα  φυλακισμένος. Φεύγει το πρωί απ’ την φυλακή, δημοσιογραφεί κατά τη διάρκεια της  ημέρας και το βραδύ  επιστρέφει μέσα για ύπνο.

Δεν συνεργάστηκε ποτέ  με τις αρχές).

 

Αναδημοσίευση από την Contro Piano, εφημερίδα του δικτύου κομμουνιστών

*Μετάφραση – επιμέλεια, Τάσος Κωσταμπάρης, Αλέκος Αναγνωστάκης
Είναι καλό να το πούμε ευθύς εξαρχής πως η  ιδεολογία εν προκειμένω δεν έχει μεγάλη σημασία.

Στην Κίνα υπάρχει μια γενική λογική συλλογικής διακυβέρνησης που επιτρέπει στις ιδιωτικές εταιρείες να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο, αλλά στο πλαίσιο προτεραιοτήτων, κανόνων και συμφερόντων που δεν συμπίπτουν πλήρως με το «ιδιωτικό συμφέρον». Επομένως, δεν έχει νόημα να παίζουμε με τις πολύ ηλίθιες συζητήσεις που είναι τόσο δημοφιλείς στην «αριστερά» και που στοχεύουν όλοι να καθορίσουν το «ποσοστό του κομμουνισμού» (ή του σοσιαλισμού) σε κάθε χώρα για την οποία μιλάμε. Προφανώς σχεδόν πάντα χωρίς καν να τον γνωρίζουμε.

Εδώ βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια πανδημία, όχι μια πανούκλα αλλά αρκετά επικίνδυνη, η οποία έχει ήδη προκαλέσει το θάνατο σε πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους και πολλά άλλα προτού ένα αποτελεσματικό εμβόλιο έρθει σε δισεκατομμύρια δόσεις. Ως εκ τούτου τίθεται το ερώτημα, τι είδους αντίδραση είναι πιο αποτελεσματική για την ελαχιστοποίηση των θανάτων και της αναπηρίας (προβλήματα αναπνοής σε ασθενείς που έχουν περάσει από οξεία φάση επιμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα…).

Υπάρχουν επί του παρόντος μόνο δύο μοντέλα: το νεοφιλελεύθερο (με μερικές εξαιρέσεις στην Ασία) και τα κινέζικα (κουβανικά, Βενεζουέλα κ.λπ.).

Το πρώτο, «ζείτε με τον ιό» ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο η παραγωγή και η αύξηση του ΑΕΠ, αυτή η επιλογή   στρέφεται σε  βάρος εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που πληρώνουν με τη ζωή τους. Ταυτόχρονα όμως το νεοφιλελεύθερο αυτό μοντέλο έχει προκαλέσει και όχι κατά παράδοξο τρόπο (οι διαλεκτικοί παραμονεύουν) μια άνευ προηγουμένου κατάρρευση της ανάπτυξης. Η δε  χειμερινή περίοδος προετοιμάζεται για μια επιπλέον δυνητικά τρομερή δεύτερη πτώση.

Το δεύτερο μοντέλο επικεντρώνει στην εξάλειψη του ιού ακόμη και με ορισμένο κόστος, ακόμη  και με άμεση επίπτωση  στην οικονομική ανάπτυξη. Το “Κινέζικο” αυτό μοντέλο (Κουβανέζικο, Βενεζουέλα κ.λπ.) οδηγεί  τελικά στη μόνη ανάπτυξη που παρατηρείται σε έναν πλανήτη με μια δραματική ύφεση. Οδηγεί  επιπλέον στη διαπίστωση,  η  οποία σίγουρα θα ενδιαφέρει κάθε άτομο στον πλανήτη, ότι οι ανθρώπινες απώλειες εκεί έχουν ταυτόχρονα μειωθεί στο ελάχιστο ενώ στα δυτικά δεν φαίνεται να υπάρχουν όρια. Μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με λίγο περισσότερο από το 20% του κινεζικού πληθυσμού, έχουν υπάρξει σχεδόν 8 εκατομμύρια μολυσμένοι και πάνω από 217.000 θάνατοι μέχρι σήμερα (σε σύγκριση με 91.000 μολυσμένους και 4.740 θανάτους στην Κίνα).

 

Ιταλός εργαζόμενος στην Κίνα

Ίσως οι πολλοί επώνυμοι που ταξιδεύουν στον κόσμο να έχουν δίκιο (“δεν υπάρχει ελευθερία λόγου εκεί”), αλλά κάποιος θα σκεφτόταν ότι για να μιλήσει ο ίδιος πρέπει πρώτα και πάντα να παραμείνει ζωντανός…

Για να είμαστε λοιπόν ακόμη πιο διδακτικοί και όχι στενά ιδεολογικοί, σας προσφέρουμε την παρακάτω μαρτυρία, από έναν Ιταλό που εργάζεται στην Κίνα και που μας στάλθηκε από έναν από τους πολύ έγκυρους συνεργάτες μας.

Το e – mail περιγράφει ένα περιστατικό στην πόλη Qing Dao, στην οποία και τα εννέα (9) εκατομμύρια κάτοικοι δοκιμάστηκαν με επιχρίσματα τεστ για τον κορονοϊό αμέσως με την ανακάλυψη έξι (6) μολυσμένων ατόμων από τον ιό. Τελικά βρήκαν δεκαεφτά (17) κρούσματα.

Εδώ θα μπορούσε κανείς να πει ότι η «υγεία πρώτα» είναι μία από τις επιταγές της σοσιαλιστικής ιδεολογίας. Αλλά αυτή την άποψη …δεν θα τη συμμερίζονταν) ή δεν θα την καταλάβαιναν ίσως …όλοι οι Κινέζοι (1,4 δισεκατομμύρια.

Από την άλλη πλευρά εάν το πιο ουσιαστικό κίνητρο για λήψη δραστικών και αποτελεσματικών αποφάσεων θα ήταν το  «ρίσκο σταδιοδρομίας»  τότε μπορείτε να καταλάβετε πώς μια αφηρημένη «εντολή» μπορεί να γίνει μια αυθόρμητη διοικητική πρακτική…

Δεν είναι λοιπόν «το προσεκτικό κόμμα που ελέγχει τα πάντα» ή «η αστυνομία» που παρακολουθεί, αλλά … η συγκυριαρχία. Και η απειλή δεν είναι κανένα βασανιστήριο, αλλά μια πιο λογική ερώτηση: “Εάν δεν έχετε το πιστοποιητικό του τεστ, δεν θα επιστρέψετε στο «παλάτι» απόψε. Με αυτό το πιστοποιητικό μπορείτε να λάβετε μέρος σε οποιοδήποτε πάρτι για μια ιδιωτική  απόδραση – διασκέδαση.

Σε ένα κοινωνικό σύστημα όπου το συλλογικό και το κοινό έχουν κάποια αξία, δεν χρειάζεται να καλέσουμε την αστυνομία για οποιαδήποτε μαλακία…

Εάν υπάρχει κάτι το οποίο  θα θέλατε να το συζητήσετε τότε είναι σημαντικό να αποδεχτείτε κατ’ αρχάς  κάποιες πληροφορίες που το αφορούν.

Όχι;

Το Σάββατο ή την Κυριακή, βρήκαν ένα ξέσπασμα του κορονοϊού σε ένα νοσοκομείο στο Qing Dao, 6 κρούσματα. Αμέσως διέταξαν μια διεξοδική εξέταση  όλων των κατοίκων (9 εκατομμύρια) σε 72 ώρες.

Σε ιδιόκτητα σπίτια  και βιομηχανικές περιοχές έχουν οργανώσει συνευρέσεις  με το ιατρικό προσωπικό.

Εκεί και με την ευκαιρία αυτή οι αρχές συνιστούν μεγαλύτερη χρήση της μάσκας σε πολυσύχναστα μέρη και περιμένουν αποτελέσματα. Τονίζω “συμβουλεύουν”.

Θυμηθείτε, για να σας δώσω μια λογική εξήγηση, ότι ο δήμαρχος και ο πρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος Qing Dao έχουν ρόλους ευθύνης στην καριέρα τους. Εάν λοιπόν ο ιός είχε εξαπλωθεί στην πόλη Qing Dao χωρίς να αναλάβουν δράση οι αρχές, η σταδιοδρομία αυτών των δύο αξιωματούχων σίγουρα θα οδηγούνταν σε οπισθοδρόμηση.

Όπως συνέβη σε εκείνους στο Γουχάν.

Το γεγονός μου φαίνεται πως το δημοσίευσα τότε.

Γύρω στις 10 Ιανουαρίου, έστειλαν ένα μήνυμα από το Πεκίνο στο Γουχάν ζητώντας τους να αποφύγουν το συνωστισμό  λόγω αυτής της περίεργης πνευμονίας.

Παρόλα αυτά, οι τοπικές αρχές δεν απαγόρευσαν τότε το περίφημο συμπόσιο 40.000 ανθρώπων (ή 40.000 οικογενειών, δεν μου είναι σαφές) σε μια προσπάθεια να σπάσει ένα ρεκόρ στο βιβλίο Guinness. Το βιβλίο Guinness της ηλιθιότητας.

Φυσικά, εξ αιτίας αυτής της ολιγωρίας όλοι έχουν εκδιωχθεί και  αρκετές εκατοντάδες (ή χιλιάδες) κυβερνητικοί αξιωματούχοι απολύθηκαν.

Συνεχίζω με τη διήγηση  των ιστοριών του φίλου μου που εργάζεται εκεί.

Σήμερα ήταν η σειρά του εργοστασίου του για τεστ και του είπαν ότι η σειρά του ήταν περίπου το μεσημέρι.

Ο φίλος μου πήγαινε  εκεί άνετος, αλά ιταλικό στιλ.

Αλλά μια  συγκεκριμένη  στιγμή  τον κάλεσαν από την  πολυκατοικία στην οποία έμενε  και του είπαν ότι δεν θα τον άφηναν εκείνο το απόγευμα να μείνει στο σπίτι χωρίς το έγγραφο που να πιστοποιεί ότι υποβλήθηκε σε τεστ και το αποτελέσματα του τεστ. Μετά από λίγο, του τηλεφώνησαν και από το εργοστάσιο και του είπαν ότι είχαν τελειώσει με την εξέταση στην περιοχή και απλώς τον περίμεναν. Η προγραμματισμένη προθεσμία ήταν έως το μεσημέρι.  Έτσι έσπευσε στο σημείο  όπου τον περίμεναν.

Μου είπε επίσης ότι υπήρχαν τεστ στην είσοδο της πολυκατοικίας του χθες το βράδυ μέχρι τα μεσάνυχτα.  Εάν μάλιστα ζητούσατε από τα παιδιά που έμειναν εκεί να κάνουν το τεστ μέχρι τα μεσάνυχτα δεν θα δεχόσαστε μια «θυμωμένη» αντίδραση, αλλά, σίγουρα θα σας λέγανε ότι είναι περήφανα που βοηθούν τη χώρα και την κοινότητά τους.

Δεν είναι λοιπόν ότι το Κόμμα τους κρατά εκεί με τρόμο, όπως πιστεύουν ορισμένοι.

Από τη Δευτέρα έως Τετάρτη το μεσημέρι λοιπόν έκαναν 6 εκατομμύρια τεστ και τώρα έχουν απομείνει τρεις μέρες για να κάνουν τα υπόλοιπα 5 εκατομμύρια.

Αυτήν τη στιγμή έχουμε τα αποτελέσματα των πρώτων έξι εκατομμυρίων: 17 περιπτώσεις σχετίζονται με το νοσοκομείο, προφανώς λόγω μη συμμόρφωσης με το πρωτόκολλο.  Αλλά  μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης  μπορεί να προκαλέσει ανυπολόγιστη ζημιά σε ένα ολόκληρο έθνος. Απαιτεί, βεβαίως, κάποια σοβαρότητα:. Γι αυτό και ο διευθυντής του νοσοκομείου και ο διευθυντής υγείας του Qingdao απολύθηκαν

Δεν μπορώ να σας πω αν είναι η σωστή απόφαση ή όχι.

.kommon.gr