12 Χρόνια από την Εξέγερση του Δεκέμβρη/ Η νεολαία ξανά στο στόχαστρο

12 Χρόνια από την Εξέγερση του Δεκέμβρη/ Η νεολαία ξανά στο στόχαστρο

  • |

Η 6 Δεκέμβρη δεν πρέπει να ξεθωριάσει στον χρόνο, πόσο δε μάλιστα στα σημερινά δεδομένα που οι καταστάσεις είναι πολύ χειρότερες από τότε και η νέα γενιά ετοιμάζεται να ξαναπληρώσει την κρίση τους.

Ήταν 6 Δε­κεμ­βρί­ου του 2008 όταν ο Αλέ­ξαν­δρος Γρη­γο­ρό­που­λος δο­λο­φο­νεί­ται από τον ει­δι­κό φρου­ρό Επα­μει­νών­δα Κορ­κο­νέα στην πε­ριο­χή των Εξαρ­χεί­ων. Μια δο­λο­φο­νία που σό­κα­ρε την κοι­νω­νία και πρω­τί­στως την νε­ο­λαία, θα μπο­ρού­σε να την χα­ρα­κτη­ρί­σει κα­νείς ως το σπίρ­το που άναψε την φωτιά απέ­να­ντι σε ένα σύ­στη­μα κέρ­δους, βίας και κα­τα­πί­ε­σης.

Μαθητές/τριες Ενάντια στο Σύστημα |

Η νε­ο­λαία όχι μόνο δεν δί­στα­σε να κι­νη­το­ποι­η­θεί αλλά μά­λι­στα, έσπα­σε την κα­νο­νι­κό­τη­τα που είχαν δη­μιουρ­γή­σει για αυτήν εκεί­νη την πε­ρί­ο­δο ( « γενιά του κα­να­πέ », « γενιά των 700 ευρώ » ), μέσω κα­τα­λή­ψε­ων, πο­ρειών, απο­φά­σε­ων φοι­τη­τι­κών συλ­λό­γων, μα­ζι­κών συ­νε­λεύ­σε­ων, συ­γκρού­σε­ων με τα ΜΑΤ, η κα­τά­λη­ψη της λυ­ρι­κής κ.α. Η νέα γενιά έδει­ξε την δύ­να­μη της, έδει­ξε ότι έχει βού­λη­ση, έδει­ξε ότι μπο­ρεί να ανα­τρέ­ψει το μέλ­λον που της προ­ε­τοι­μά­ζουν, ότι δεν φο­βά­ται κα­νέ­ναν και τί­πο­τα, και μά­λι­στα τα κα­τά­φε­ρε όλα αυτά χωρίς καμία πο­λι­τι­κή υπο­στή­ρι­ξη από τα κοι­νο­βου­λευ­τι­κά κόμ­μα­τα ( με εξαί­ρε­ση τον τότε ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που καμία σχέση δεν έχει με τον ση­με­ρι­νό ) και με ανε­λέ­η­τη επί­θε­ση από το σύ­στη­μα.

Η κυ­βέρ­νη­ση Κα­ρα­μαν­λή εκεί­νη την εποχή ήταν ο ηθι­κός αυ­τουρ­γός της δο­λο­φο­νί­ας, όταν πα­ράλ­λη­λα προ­ε­τοί­μα­ζε την νε­ο­λαία και τους ερ­γα­ζο­μέ­νους για να επω­μι­στούν την κρίση τους με τα μνη­μό­νια που θα υπο­γρά­φο­νταν. Η νε­ο­λαία στο­χο­ποι­ή­θη­κε, αλλά κό­ντρα στα σχέ­διά τους, η γενιά του Δε­κέμ­βρη άλ­λα­ξε την ιστο­ρία. Λίγες ημέ­ρες πριν την δο­λο­φο­νία του Αλέξη, η κυ­βέρ­νη­ση Κα­ρα­μαν­λή δώ­ρι­σε 28 δισ. στις τρά­πε­ζες. Σή­με­ρα η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη ξο­δεύ­ει εκα­τομ­μύ­ρια για εξο­πλι­σμούς, δω­ρά­κια στους κα­να­λάρ­χες, την ίδια ώρα που το Ε.Σ.Υ. κα­ταρ­ρέ­ει. Το σύν­θη­μα «στις τρά­πε­ζες λεφτά, στη νε­ο­λαία σφαί­ρες», σή­με­ρα γί­νε­ται επί­και­ρο μέσα από τους αγώ­νες για λεφτά για την υγεία και την παι­δεία των φτω­χών και όχι για τους στρα­τιω­τι­κούς εξο­πλι­σμούς και την αστυ­νο­μία. Μπο­ρεί η εξέ­γερ­ση να μην ολο­κλή­ρω­σε ότι ξε­κί­νη­σε, αλλά σί­γου­ρα τά­ρα­ξε την κα­νο­νι­κό­τη­τα και την ομαλή πο­ρεία των εξε­λί­ξε­ων. Τόσο πολύ, που η κυ­βέρ­νη­ση σκε­φτό­ταν ακόμα και το κα­τέ­βα­σμα του στρα­τού στον δρόμο για την αντι­με­τώ­πι­ση των δια­δη­λω­τών.

Η εξέ­γερ­ση εκεί­νου του Δε­κέμ­βρη, έβαλε κρί­σι­μα ερω­τή­μα­τα για το πώς, με τι πο­λι­τι­κά αι­τή­μα­τα και με ποιους, αλλά δεν κα­τά­φε­ρε να τα απα­ντή­σει συ­νο­λι­κά. Τα επό­με­να χρό­νια και οι με­γά­λοι αγώ­νες που άν­θι­σαν την πε­ρί­ο­δο ’10-’12 στις πλα­τεί­ες, τις γει­το­νιές ενά­ντια στα μνη­μό­νια και την νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη επέ­λα­ση των επό­με­νων κυ­βερ­νή­σε­ων έδει­ξαν ότι ο ρόλος εκεί­νου του Δε­κέμ­βρη πα­ρέ­με­νε κρί­σι­μος. Η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν ήταν ικανή να επι­βά­λει τις πο­λι­τι­κές αλ­λα­γές που απαι­τού­σαν τα κι­νή­μα­τα των προη­γού­με­νων χρό­νων και συμ­βι­βά­στη­κε με κάθε τρόπο στις πο­λι­τι­κές των μνη­μο­νί­ων.

Σή­με­ρα, η νε­ο­λαία στο­χο­ποιεί­ται ξανά και οι ερ­γα­ζό­με­νοι αντι­με­τω­πί­ζουν μία κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα χει­ρό­τε­ρη από αυτή που μπο­ρού­σε να σκε­φτεί η κυ­βέρ­νη­ση Κα­ρα­μαν­λή. Με πρό­σχη­μα την υγειο­νο­μι­κή κρίση, μας απο­κά­λε­σαν υγειο­νο­μι­κή βόμβα, ανεύ­θυ­νους και μας φόρ­τω­σαν την δική τους δο­λο­φο­νι­κή πο­λι­τι­κή. Την ίδια στιγ­μή που το μέλ­λον για τη νε­ο­λαία φα­ντά­ζει εφιάλ­της, η κα­τα­στο­λή των ΜΑΤ, Δράση (απά­ντη­ση στον Δε­κέμ­βρη του ’08) απέ­να­ντι στους αγω­νι­στές επι­βάλ­λε­ται με κάθε ευ­και­ρία και τρόπο. Από το νόμο για τις δια­δη­λώ­σεις, την επί­θε­ση στους δια­δη­λω­τές της 17ης Νο­έμ­βρη, τις συλ­λή­ψεις των φε­μι­νι­στριών, η κυ­βέρ­νη­ση επι­βε­βαιώ­νει τον εχθρι­κό της χα­ρα­κτή­ρα σε όσους τολ­μούν να διεκ­δι­κούν.

Η 6 Δε­κέμ­βρη δεν πρέ­πει να ξε­θω­ριά­σει στον χρόνο, πόσο δε μά­λι­στα στα ση­με­ρι­νά δε­δο­μέ­να που οι κα­τα­στά­σεις είναι πολύ χει­ρό­τε­ρες από τότε και η νέα γενιά ετοι­μά­ζε­ται να ξα­να­πλη­ρώ­σει την κρίση τους. Την ίδια ώρα που η δη­μό­σια παι­δεία και υγεία πα­ρακ­μά­ζει, οι ερ­γα­σια­κές συν­θή­κες γί­νο­νται όλο και πιο δυ­σχε­ρείς και ελα­στι­κές και οι αξίες και η ηθική θυ­σιά­ζο­νται στον βωμό του κέρ­δους των λίγων. Πρέ­πει να γίνει ξε­κά­θα­ρο ότι αυτή η επέ­τειος δεν είναι απλά για να ερ­χό­μα­στε σε σύρ­ρα­ξη με τα ΜΑΤ, αλλά σε σύρ­ρα­ξη με ολό­κλη­ρο το σύ­στη­μα που κα­τα­πα­τά αν­θρώ­πι­νες ζωές, ενά­ντια στην κα­τα­στο­λή του Κ. Χρυ­σο­χο­ΐ­δη και ενά­ντια στην εγκλη­μα­τι­κή πο­λι­τι­κή του Κ. Μη­τσο­τά­κη. Πιά­νο­ντας το νήμα των μα­θη­τι­κών κα­τα­λή­ψε­ων και των αι­τη­μά­των για δη­μό­σια και δω­ρε­άν υγεία και παι­δεία είναι κα­θή­κον μας να βρε­θού­με απέ­να­ντι τους, το οφεί­λου­με στις επό­με­νες γε­νιές, το οφεί­λου­με στον Αλέξη.

/rproject.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.