Η καταστολή ήταν το μόνο που απέμεινε στην κυβέρνηση

Η καταστολή ήταν το μόνο που απέμεινε στην κυβέρνηση

  • |

Με μαζική συμμετοχή λαού και νεολαίας ολοκληρώθηκε ο τριήμερος εορτασμός
της 53ης επετείου του Πολυτεχνείου. Στην πορεία προς την αμερικανική
πρεσβεία κατέβηκαν, ακόμη και με τη μέτρηση της ΕΛ.ΑΣ., περίπου 25.000
άνθρωποι, σε μία από τις μαζικότερες πορείες των τελευταίων ετών.
Οι χιλιάδες που γέμισαν τον ιστορικό χώρο και τους δρόμους ακύρωσαν στην
πράξη τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για ένα Πολυτεχνείο χωρίς κόσμο και
φωνή, μαζί με τους περιορισμούς της Πρυτανείας που τους συνόδευαν.
Ακύρωσαν και τα σενάρια των διάφορων καλοθελητών, που συστηματικά
καλλιεργούσαν κλίμα τις προηγούμενες μέρες και προχώρησαν σε πλήθος
προκλήσεων κατά την διάρκεια του εορτασμού, δίνοντας το πρόσχημα που
έψαχνε η κυβέρνηση για να στήσει ένα ακόμα σκηνικό «νόμου και τάξης»,
αυτήν τη φορά με φόνο το Πολυτεχνείο και την επέτειο της εξέγερσης. Η
μαζική και οργανωμένη παρουσία μαζικών φορέων, ειδικά του φοιτητικού
κινήματος, αλλά και ο τόνος που έδωσε ο ΣΦΕΑ λειτούργησε αποτρεπτικά
απέναντι στα σχέδια ύποπτων κύκλων.
Μετά τη λήξη της πορείας, η κυβέρνηση εξαπέλυσε τους πραιτωριανούς του
καθεστώτος Μητσοτάκη, στον κόσμο που αποχωρούσε, φτάνοντας στο σημείο να
κυνηγούν κόσμο στις αποβάθρες του Μετρό στους Αμπελόκηπους. Η επίθεση
ήταν ξεκάθαρη πολιτική επιλογή της κυβέρνησης, με στόχο να σταλεί σήμα
εκφοβισμού στις χιλιάδες του λαού και της νεολαίας που συμμετείχαν. Το
δολοφονικό χτύπημα με γκλομπ στο κεφάλι νεαρής γυναίκας, που καταγράφηκε
σε βίντεο, δεν αποτελεί παραστράτημα ενός αστυνομικού. Είναι γέννημα της
ατιμωρησίας που απολαμβάνει η αστυνομία καθ’ όλη όλη την επταετία
Μητσοτάκη. Η διερεύνηση των περιστατικών αυθαιρεσίας της ΕΛ.ΑΣ. κατά την
άγρια κατασταλτική επίθεση, θα παραμείνει για μια ακόμα φορά
προσχηματική, καθώς απουσιάζει η συστηματική πίεση για λογοδοσία και
απόδοση ευθυνών. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τη συνεργασία του
συνόλου των δυνάμεων, των μαζικών φορέων, αλλά και των φορέων του
δικηγορικού/ δικαστικού κόσμου και πρωτοβουλιών για δικαιώματα και
ελευθερίες, που αντιλαμβάνονται την ανάγκη κοινού μετώπου απέναντι στην
διαρκή αυταρχική θωράκιση και κατασταλτική σκλήρυνση.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη φοβάται την οργή του λαού για μια πολιτική που τον
βυθίζει στη φτώχεια. Αυτόν τον φόβο συνάντησε όταν είδε το ποτάμι του
κόσμου να πλημμυρίζει τους δρόμους της Αθήνας, 53 χρόνια μετά την
εξέγερση. Όπως το 1973, ο φόβος άλλαξε πλευρά.
Η μαζική συμμετοχή λαού και νεολαίας δείχνει ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια
αναζητά διέξοδο, και αυτή μπορεί να βρεθεί μόνο με τη συγκρότηση
πραγματικής αντιπολίτευσης. Αυτό είναι το καθήκον της αριστεράς σήμερα.
Προς αυτή την κατεύθυνση, η ενότητα της αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς,
για την οποία εργάζεται η Λαϊκή Ενότητα, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση,
αφού μόνο εκείνη μπορεί να επιβάλει την υπέρβαση της πολυδιάσπασης, σε
κατεύθυνση ρήξης με τους πυλώνες της πολιτικής της ολιγαρχίας: το ΝΑΤΟ,
την Ευρωπαϊκή Ένωση και την εξυπηρέτηση του χρέους.
Το Γραφείο Τύπου 18.11.2026

Εκτρωφείο Λαγων Καρφής Ευαγγελος

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.