Ο πατέρας μου ήταν αγρότης και είχα 8 αδέλφια. Ήμουν 15 χρονών όταν μετανάστευσα στην Αυστραλία διότι η οικογένεια μου δεν μπορούσε να μας θρύψει όλους.
Ήμουν πάνω στο καράβι για 40 μέρες.
Όταν έφτασα εκεί, δεν μπορούσα να βρω δουλειά, δεν μιλούσα αγγλικά, και αναγκάστηκα να κοιμάμαι στον δρόμο.
Ξέρω πως είναι.
Γι’ αυτό κάθε μέρα οδηγώ το βανάκι μου στο λιμάνι και μοιράζω ψωμί στους πρόσφυγες.
Με τον γιο μου είμαστε συνέταιροι στη δουλειά.
Μου λέει ”μπαμπά σε παρακαλώ, καλά κάνεις και βοηθάς. Όχι όμως κάθε μέρα”.
Όμως εγώ πάω κάθε μέρα γιατί ξέρω τι είναι να μην έχεις τίποτα.
(Κως, Ελλάδα)
