Κύματα ενθουσιασμού σάρωσαν τη χώρα πριν από λίγες μέρες κατά την άφιξη της υπερσύγχρονης –λένε– πολεμικής φρεγάτας με το αρχαίο όνομα «Κίμων». Φούσκωσαν από υπερηφάνεια [γιατί;] τα στήθη των τηλεπαρουσιαστών. Ούτε εθνική γιορτή να είχαμε· μεγαλεία, χαράς αλαλαγμοί από όλους στα εθνικής εμβέλειας κανάλια. Θωρακίζεται η χώρα αμυντικά, εξοπλίζεται επιθετικά, αποτρέπει τον εχθρό, δείχνει στον κόσμο τη δύναμή της, σκορπίζει στους Ελληνες αισθήματα ασφάλειας και αυταρέσκειας, αυτοπεποίθησης και ανεξαρτησίας! Μάλιστα. Ο φόβος της ήττας σε ενδεχόμενη εμπλοκή με τη γείτονα ελαττώνεται, συρρικνώνεται, εξαλείφεται ίσως. Είμαστε πάνοπλοι και το διαλαλούμε στην οικουμένη – μη νομίζει η οικουμένη ότι είμαστε κανένα προτεκτοράτο, καμιά υποταγμένη στους ισχυρούς χώρα. Ουρλιάζουμε και φουσκώνουμε σαν παγώνια και την ίδια ώρα η μισή Κύπρος είναι υπό ξένη κατοχή. Ποια αιδώς;
Γιώργος Σταματόπουλος
Ακούγονται και πομφόλυγες, όπως εάν θέλουμε την ειρήνη, οφείλουμε να προετοιμαζόμαστε για πόλεμο. Τι ανοησίες είναι αυτές; Μα, έτσι προχωρεί η ανθρωπότητα αντιτάσσουν οι πολεμοκάπηλοι και οι αγρίως ρεαλιστές. Ρεαλισμός και θρησκεία, καθώς έχει αποδειχτεί, έχουν επιφέρει τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ανθρωπότητα. Και να πίστευαν τουλάχιστον οι θρησκεύοντες [γιατί η πίστη είναι σεβαστή] πάει στο καλό, αλλά οι πλείστοι εξ όσων σταυροκοπιούνται ακατάπαυστα, ιδίως μπροστά στις τηλεοπτικές οθόνες, είναι μέγιστοι υποκριτές. Θέλω να πω είναι αδελφωμένες έννοιες πόλεμος και θρησκεία – πολεμάμε για ειρήνη και θρησκεύουμε για να μην πέφτουμε σε κατάθλιψη.
Και τι πρωτοσέλιδα! Δόξα, τιμή δέος υπερηφάνεια – τρομάρα μας. Αφού μιλάμε με πολεμικούς όρους, ο εξοπλισμός όφειλε να γίνει μέσα μας: να οπλιστούμε, αδελφέ, με παιδεία και πολιτισμό, να φροντίσει η κυβέρνηση, εάν όπως κομπάζει ενδιαφέρεται για το καλό και την ευημερία της χώρας, για μια γερή αγροτική και εργατική πολιτική, για μια ικανή οικονομία που θα μπορεί να δίνει άνεση στους καταναλωτές και στους παραγωγούς πρωτύτερα. Προέχει η πολιτισμική αυτοπεποίθηση βεβαίως, αλλά πού να βρεθεί σήμερα ο πολιτισμός; Οι πολλοί έχουμε διαγράψει από την ομιλία μας και τη σκέψη μας ακόμη αυτήν την έννοια· οι άθλιες εκπομπές και τα σίριαλ στην ελληνική τηλεόραση ουδεμία, ασφαλώς, έχουν σχέση με τον πολιτισμό, αλλά μήπως έχουν σχέση οι συνεδριάσεις στη Βουλή των Ελλήνων;
Λοιπόν, δεν πάει να είναι η πιο ισχυρή φρεγάτα στον πλανήτη, δεν πάει να διασφαλίζει την κυριαρχία της χώρας [πράγμα αβέβαιο], δεν πάει να ριγούν τινές των Ελλήνων από εθνική υπερηφάνεια, το πρόβλημα, όπως πάντα, είναι αλλού και ας χλευάζουν οι τηλεπαρουσιαστές και οι λογής [ορθο;]λογιστές, το πρόβλημα, όντως, είναι αλλού, αυτό όμως απαιτεί να διατρέξει κανείς την ιστορία της χώρας, τα τελευταία, έστω, διακόσια χρόνια. Ξαναγεννήθηκε η Ελλάδα; Ναι, αυτό δα έλειπε. Ποιοι όμως ήσαν οι «γονείς» της; Πώς την ανέθρεψαν; Να, όμως, που πολλοί νιώθουν υπερέλληνες, χωρίς ταυτόχρονα να γνοιάζονται για όλους εκείνους που δεν μπορούν να επιβιώσουν, καλή ώρα οι αγρότες – να φανταστεί κανείς ότι οι περισσότεροι πολιτικοί δηλώνουν ότι κατάγονται από γεωργικές οικογένειες, οι καψεροί.
Καλές είναι οι φρεγάτες, τα μαρούλια όμως φαίνονται καλύτερα, τουλάχιστον αυτήν την κρίσιμη στιγμή για το αγροτοκτηνοτροφικό μέλλον της χώρας.
https://www.efsyn.gr/stiles/yposimeioseis/497749_i-fregata-mas









Σχόλια (0)