Το «προϊόν» έφτασε και στην Ελλάδα.
Οι «μερακλήδες» που επιμένουν να ψάχνουν στα άδυτα του διαδικτύου θα ανακάλυψαν την ίδρυση μιας «νέας Διεθνούς», που τάχα επιχειρεί να αναβιώσει τις παραδόσεις της σοβιετικής εποχής όπως και της Τρίτης Διεθνούς, της θρυλικής Κομιντέρν. Αυτή τη στόχευση αναδεικνύει και η θρασύτατη επιλογή του ονόματος Σοβιντέρν.
Αντώνης Νταβανέλος
Το «προϊόν» έφτασε και στην Ελλάδα. Το σπονσοράρουν κάποιοι μάνατζερς που έβγαλαν το παντεσπάνι τους ως εκπρόσωποι μεγαλοκαπιταλιστών που δραστηριοποιήθηκαν στην Ανατολική Ευρώπη στις δεκαετίες της κατάρρευσης του Ανατολικού Μπλοκ, κάποιοι δημοσιογράφοι που απόλαυσαν πρωτοφανή «ελευθερία κίνησης» στις ίδιες περιοχές και στα ίδια χρόνια, αλλά και κάποιοι «ψεκασμένοι» με προϋπηρεσία στην Αριστερά, που θεωρούν ότι στη Ρωσία υπάρχει μια αδιάσπαστη «συνέχεια» μεταξύ των εποχή του Λένιν, του Στάλιν και του Πούτιν. Δυστυχώς, στην εκδήλωση της παρουσίασης της Σοβιντέρν στην Αθήνα (στις 26/5, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ), παραβρέθηκαν και μίλησαν υποστηρικτικά ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και ένα στέλεχος της ΑΡΑΣ ως εκπρόσωπος της ΛΑΕ. Αυτό το στοιχείο, και μόνο, μας υποχρεώνει να αναφερθούμε σε αυτήν την άθλια υπόθεση.
Πρόκειται για μια απάτη μεγάλης κλίμακας. Το ιδρυτικό συνέδριο της Σοβιντέρν οργανώθηκε στη Μόσχα τον Απρίλη του 2026, από το κόμμα «Δίκαιη Ρωσία» που συμμετέχει στη Βουλή με 28 βουλευτές, έχοντας πάρει 7,5% των ψήφων στις προηγούμενες εκλογές. Αυτοπροσδιορίζεται ως «σοσιαλδημοκρατικό-πατριωτικό» κόμμα, αν και επιδιώκοντας την ψηφοθηρική πλατύτητα έχει δώσει στέγη σε κάθε λογής «αστέρες», συμπεριλαμβάνοντας τους ακροδεξιούς. Στις γραμμές της Δίκαιης Ρωσίας δραστηριοποιείται π.χ. ο διαβόητος Ζαχάρ Πριλέπιν, λογοτέχνης, πρώην στέλεχος του επικίνδυνου «εθνικιστικού-μπολσεβικικού» ρεύματος, με ένοπλη δράση μέσα στις παραστρατιωτικές ρωσικές δυνάμεις, και επίλεκτος ομιλητής στις εκπομπές-σκουπίδια της ιδιωτικής ρωσικής TV που υποστηρίζουν τον ρωσικό νεοναζισμό. Ο επικεφαλής της Δίκαιης Ρωσίας, Σ. Μιρόνοφ, φανατικός υποστηρικτής της εισβολής στην Ουκρανία, διακρίθηκε για την επιθετική ρητορική και αρθρογραφία κατά του Λένιν με την κατηγορία περί «τεχνητής δημιουργίας» της Ουκρανίας, αλλά και των αυταπατών του «επαναστατικού ρομαντισμού του 1917» για τη δυνατότητα του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση (εδώ η ρωσική «συνέχεια» υποστηρίζεται, μάλλον, μέσω της γραμμής Ιβάν ο Τρομερός – Στάλιν – Πούτιν, διαγράφοντας τον Λένιν και τους Μπολσεβίκους).
Η Δίκαιη Ρωσία είναι «συνιστώσα» του καθεστώτος Πούτιν. Στην κρίσιμη μεταβατική περίοδο, ανάμεσα στην πρώτη 8ετία Πούτιν και την επιστροφή του στο αξίωμα, υποστήριξε την υποψηφιότητα του «σκληρού» Μεντβέντεφ. Σε όλες τις κρίσιμες αντιδραστικές «τομές» που επιχειρεί το καθεστώς, η Δίκαιη Ρωσία τρέχει μπροστά ως λαγός, ανοίγοντας το δρόμο για τις κυβερνητικές αλλαγές. Για παράδειγμα, υποστηρίζοντας την ανάγκη επιστροφής στις παραδόσεις της «Ρωσίας μητέρας», πρότεινε την αλλαγή της νομοθεσίας για τις εκτρώσεις, απαιτώντας την έγγραφη συγκατάθεση του συζύγου ως προϋπόθεση για να αποκτήσει μια γυναίκα το δικαίωμα επιλογής στην άμβλωση.
Και αυτό το κόμμα παρουσιάζεται ως υποψήφιο για να αναλάβει έναν κάποιο «συντονισμό» του παγκόσμιου αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, ή ακόμα και της διεθνούς πάλης για το «σοσιαλισμό του 21ού αιώνα»!
Το ΚΚΕ, που γνωρίζει καλά τις ρωσικές «ιδιομορφίες», στην ανακοίνωσή του για την αθλιότητα της Σοβιντέρν υποδεικνύει (σωστά!) ως «μέντορα» της ίδρυσης της Δ.Ρ. τον πρώην αντιπρόεδρο της ρωσικής κυβέρνησης και συνοδοιπόρο του Πούτιν από την εποχή Γιέλτσιν, Βλαντισλάβ Σούρκοφ. Ο Σούρκοφ, ο επονομαζόμενος από τους δυτικούς «γκρίζος καρδινάλιος», υπήρξε πράγματι ο αρχιτέκτονας της «κυριαρχικής δημοκρατίας» του Πούτιν. Αυτή προέβλεπε την απόλυτη ισχύ του ενός κόμματος εξουσίας, σε πλήρη ταύτιση με την κρατική μηχανή, αλλά και μια «βεντάλια» από κόμματα-μαριονέτες, που θα έδιναν την ψευδαίσθηση των δυνατοτήτων επιλογής και θα στήριζαν μια δημαγωγική τελετουργία, τάχα, δημοκρατίας. Σε αυτά τα πλαίσια ο Σούρκοφ εργάστηκε και στο διεθνές πεδίο. Καλλιέργησε τις σχέσεις του ρωσικού καθεστώτος, όχι μόνο με διάφορους «αντι-ιμπεριαλιστές» του γλυκού νερού, αλλά και επίσης με την παγκόσμια ακροδεξιά.
Έτσι, πριν από τη Σοβιντέρν, από τη Ρωσία ξεκίνησε και ο ανάλογος διεθνής «συντονισμός» των ακροδεξιών εθνικιστών και νεοναζί «Παλλαδίνων», όπου συμμετέχουν και τα αποκαΐδια της ντόπιας Χρυσής Αυγής (International Sovereignist League “Palladins”, Αγία Πετρούπολη, Σεπτέμβρης 2025). Αυτά τα καλόπαιδα θα αναλάβουν, λέει, τον αγώνα κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, αρχίζοντας από την πάλη ενάντια στην «εκφυλιστική» woke culture. Ελπίζουμε όχι χέρι-χέρι με τους «αντιιμπεριαλιστές» της Σοβιντέρν. Αν και σε αυτούς τους καιρούς της σύγχυσης, τίποτα δεν αποκλείεται. Στις ΗΠΑ, π.χ., ένα (σκιώδες) «Αμερικανικό ΚΚ» που τώρα δηλώνεται ως «τμήμα» της Σοβιντέρν, κάλεσε σε ψήφο υπέρ του Τραμπ, εκτιμώντας ότι η νίκη του είναι ο ταχύτερος δρόμος για την ανατροπή της παγκοσμιοποίησης. Αυτός ο MAGA-«κομμουνισμός» είναι μια προειδοποίηση για το πού μπορεί να φτάσουν και άλλοι…
Η Σοβιντέρν είναι ένα παρακλάδι του ρωσικού καθεστώτος και των υπηρεσιών του. Όσοι επιλέξουν να «ακουμπήσουν» εκεί, είτε το ξέρουν-είτε όχι, διαβαίνουν ανεπιστρεπτί έναν Ρουβίκωνα.
https://www.rproject.gr/article/ti-einai-kai-ti-thelei-i-sobintern
Σχόλια (0)