«Η πιο συγκινητική, όμορφη στιγμή που διατηρώ από το Κοινοβούλιο είναι η κουρασμένη φιγούρα του Κώστα Κάππου, βουλευτή του ΚΚΕ, ο οποίος μόλις διαφώνησε με το κόμμα του παρέδωσε την έδρα του και ξανάπιασε τη δουλειά που έκανε παλιά ως λογιστής. Τον συναντούσα σε τρόλεϊ και λεωφορεία και τον χαιρετούσα με ελαφρύ σκύψιμο του κεφαλιού. Ασυναίσθητα μου έβγαινε ο σεβασμός. Φαραντούρηδες είχα συναντήσει πολλούς μέσα στο Κοινοβούλιο. Στο λεωφορείο μόνο τον Κάππο».
Χριστίνα Κοψίνη
Αυτά έγραψε η καλή συνάδελφος Λασκαρίνα Γερασίμου σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης με αφορμή τη σκόνη που σήκωσε, μετά του αναλόγου στόμφου, ο κύριος Φαραντούρης, ο μέχρι χθες ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, όταν με δηλώσεις του άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο να μεταπηδήσει σε έναν νέο πολιτικό σχηματισμό.
Μεταφέρω αυτούσιο το σχόλιό της γιατί χτύπησε στο κέντρο: εκφράζει την αγωνία των πολλών, το έλλειμμα που νιώθουμε όλο και περισσότερες και περισσότεροι -κι όχι μόνο από τον πολιτικό χώρο της Αριστεράς- όταν διαπιστώνουμε ότι οι Κάπποι δεν υπάρχουν πια. Αφηγήματα πολλά. Φλυαρίες. Συνθήματα και επιχειρήματα άλλοτε σωστά κι άλλοτε λάθος. Αναλύσεις επί αναλύσεων και ναρκισσισμοί.
Δεν μας λείπουν οι πολιτικοί της Αριστεράς, μας λείπει η ηθική των αριστερών πολιτικών που θα κάνει και πάλι τη διαφορά. Δεν μας λείπουν οι θέσεις ούτε η γνώση. Μας λείπουν αυτοί που θα κάνουν με συνέπεια και ανιδιοτέλεια τη διαφορά. Μας λείπει ο Κάππος και η σεμνότητά του, πίσω από την οποία ήταν γραμμένες σελίδες προσφοράς και ανιδιοτέλειας.
https://www.efsyn.gr/stiles/ano-kato/497473_aytoi-poy-mas-leipoyn
Σχόλια (0)