Αν μπορούσε, θα τα έστελνε

Αν μπορούσε, θα τα έστελνε

  • |

Τώρα, για να το καλολέμε, το «Εχει ο καιρός γυρίσματα» δεν μπορώ να το καλοκαταλάβω. Να το καλοπώ χίλιες φορές άμα ησυχάζει το μέσα σας, αλλά να το καλοκαταλάβω δεν. Γυρίσματα έχει μόνο ο Τροχός της Τύχης, άντε και κάνα φαΐ για να μην καεί. Ως εκεί. Τα υπόλοιπα πολύ λαπαδερά τα βλέπω να εξελίσσονται, ως μη εξελισσόμενα, στις ερπύστριες της Ιστορίας.

Νόρα Ράλλη

Ερπύστριες είπα και θυμήθηκα: Μα τι θαύμα αυτός ο κυλιόμενος, γυριστροφόρος μεταλλικός ιμάντας! Γεννήθηκε στο μυαλό Βρετανών και Γάλλων στα μέσα του 19ου αιώνα (Γιατί άραγε; Αφού είχαμε ειρήνη και σχεδόν κανέναν πόλεμο για 100 χρόνια στην Ευρώπη!), Ρώσος τις λειτούργησε πρώτη φορά και στις ΗΠΑ ωρίμασαν εμπορικά (πού αλλού;), ενώ χρησιμοποιήθηκαν ευρέως στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο… και σε κάθε δικτατορικό καθεστώς.

Δικτατορικό καθεστώς είπα και θυμήθηκα: Καλέ, τι καλός! Και πώς τον αγαπάει! Μα, είναι σχεδόν συγκινητικό. Οσο για τους άλλους, και τι δεν τους έσουρε: τι «αηδία» τους είπε, τι «χυδαίους», τι «φασίστες», τι «παράνομους», τι ότι θα φάνε πρόστιμα που θα πληρώνουν έως τα ’γγόνια τους, τι τους κατηγόρησε για πολιτικές σκοπιμότητες. Ξέχασε ότι αυτοί βάζουν γαλάζια παιδιά μέσα στα συνδικαλιστικά τους όργανα. Γιατί οι αγρότες για τον Αδωνι Γεωργιάδη είναι ένοχοι. Και ο Μητσοτάρχας σχεδόν άγιος, γιατί έχει καλή καρδιά (έτσι είπε) και τους έχει χειριστεί «με ευπρέπεια». Ενώ ο ίδιος, που είναι και άντρας άντρας (!) και πολύ τέτοιος είναι και δεν μασάει ταραμά, παρά μόνο την Καθαρά Δευτέρα γιατί τα τιμάει αυτός τα έθιμα, δεν θα ήταν τόσο μολαΐμικος με την εξεγερμένη αγροτιά, αλλά θα τους έστελνε τα τανκς. Ετσι είπε. Ακριβώς. Απλά συμπλήρωσε: «Αλλά δεν μπορούμε να τα στείλουμε». Θέλουν. Αλλά δεν μπορούν.

Γκαντεμιά. Τρελή γκαντεμιά. Δεν μπορούν διάολε να στείλουν τα τανκς στα μπλόκα των αγροτών, που μάχονται για τη ζωή τους (και τη δική μας εδώ που τα καλολέμε), που είναι και αηδία και φασισμός και παράνομα και της Παναγιάς της Μασούταινας (που ιερότερη ο Αδωνις δεν έχει!) τα μάτια είναι και τέλος πάντων δεν μπορεί ν’ ακούει –έτσι είπε– πως το κάνουν για τον αγώνα. Κάπου μπάστα με τους αγώνες!

Πολύ τον ένιωσα. Μα να θέλει ένας δημοκρατικά εκλεγμένος υπουργός, που δεν έχει καμία σχέση με τη χούντα και τον φασισμό και τα σκάνδαλα (με όλα τα σκάνδαλα δεν έχει καμία σχέση όμως), να στείλει τα ερπυστριοφόρα στους μόνους που στηρίζουν ακόμη τον πρωτογενή τομέα στη χώρα (που στηρίζεται μόνο στον πρωτογενή της τομέα) και να μην μπορεί! Τι τον σταματάει αλήθεια;

Η ευθύνη, κυρίες και κύριοι! Αυτή τον σταματά. Η ευθύνη αυτουνού (με τα τανκς) και η ενοχή των αλλωνώνε (με τα τρακτέρ). Ενοχή εκπεφρασμένη, έγκυρη και η απόφασις μία: καταδίκη! Κάποτε, για να δικαστείς, έπρεπε να υπάρξει κατηγορία. Τώρα αρκεί να υπάρξει αφήγημα. Η δικαιοσύνη, πλέον, δεν απονέμεται. Περιφέρεται. Σαν φήμη. Σαν υποψία. Σαν κάτι που… «θα δούμε». Σαν κάτι που… θα δείξει. Δεν χρειάζεται απόφαση. Η εκκρεμότητα είναι πιο παραγωγική. Οσο για την κοινωνία, για μένα και για σένα δηλαδή, αυτή έχει λύσει το πρόβλημα της ενοχής: την έχει αναθέσει αλλού.

Ο κύριος Γιόζεφ Κ. ξύπνησε μια μέρα ένοχος. Τον έσυραν με τις πιτζάμες σε κάτι που σαν δικαστήριο δεν ήταν, αλλά ήταν, για να του απαγγελθούν κατηγορίες για ένα αδίκημα που δεν έμαθε ποτέ. Ο κύριος Κ. έχασε τον εαυτό του, καθώς τον είχε κατακλείσει ένα αίσθημα ενοχής χωρίς όρια, δίχως να μπορεί να σκεφτεί. Ο κύριος Κ. δεν έμαθε ποτέ. Ο κύριος Κ. έχασε και τη ζωή του. Δολοφονήθηκε σαν το σκυλί.

Ιδού το καφκικό θαύμα της Λαϊκιστικής Φυσικής (νέος επιστημονικός κλάδος είν’ αυτός): όσο μεγαλύτερη η ισχύς τόσο πιο πειστική η ενοχή. Του άλλου πάντα. Του όποιου άλλου. Της 37χρονης Ρενέ Γκουντ, του 27χρονου Σαχζάτ Λουκμάν, της 22χρονης Μαχσά Αμινί, του 34χρονου Παύλου Φύσσα, του 46χρονου Τζορτζ Φλόιντ, του 20χρονου Βαγγέλη Γιακουμάκη, του 53χρονου κτηνοτρόφου από την Πιερία, του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Μπορεί. Θα κάνει κι άλλους.

Φόνους.

https://www.efsyn.gr/stiles/hronografima/497750_mporoyse-tha-ta-estelne

Εκτρωφείο Λαγων Καρφής Ευαγγελος

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.