Ο Γιώργος Βότσης με τη βαθιά κριτική του σκέψη που δεν χαριζόταν σε καμία εξουσία, σημάδεψε το πολιτικό γίγνεσθαι την κοχλάζουσα περίοδο από οράματα της Μεταπολίτευσης. Σε μια εποχή που ο έντυπος Τύπος και ειδικά οι μεγάλες εφημερίδες είχαν την πρωτοκαθεδρία της ενημέρωσης αλλά και της διαμόρφωσης της κοινωνικής συνείδησης, πριν εμφανιστούν τα εκφυλιστικά ηλεκτρονικά μέσα προπαγάνδας, η «Ελευθεροτυπία», ως εργαστήριο πολιτικών και πνευματικών ιδεών είχε καταλυτική επίδραση στο κοινωνικό γίγνεσθαι, ιδιαίτερα στην Αριστερά.
Παναγιώτης Γεωργουδής
Γιώργος Βότσης από αυτό το μετερίζι ήταν το σημείο αναφοράς για κάθε σκεπτόμενο πολίτη ανεξαρτήτως πολιτικού χώρου. Η συνταύτιση Πολιτικής και Ηθικής, η διαρκής του προσπάθεια να αναβαθμιστεί ο ρόλος της κοινωνίας των πολιτών και της αυτονομίας των κινημάτων από το κράτος και τα κόμματα, συμπυκνωνόταν στα πολιτικά του άρθρα και στα σχόλια ως εμβατήριο Καθολικής Ελευθερίας.
Είχε εγκαίρως προειδοποιήσει πολλές φορές την Αριστερά πως το πολιτικό και οργανωτικό μοντέλο του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού είναι καταστροφικό για το πολιτικό κίνημα πολύ περισσότερο για μία αυθεντική επανάσταση των συνειδητών πολιτών. Ο ίδιος πρότεινε την Αμεση Δημοκρατία για την αποφυγή της θανατηφόρας γραφειοκρατίας και της αποστράτευσης των πολιτών και ειδικά των νέων από την Πολιτική και δυστυχώς δικαιώθηκε πολλαπλώς. Εισήγαγε συστηματικά κάθε νέα ριζοσπαστική ιδέα από τη Φιλοσοφία, την Τέχνη και την Επιστήμη στην πολιτική αρθρογραφία, υπήρξε ένας δάσκαλος χωρίς δασκαλίστικο ύφος δημιουργώντας μία αξεπέραστη Δημοσιογραφική Σχολή που συνδύαζε την υψηλή ποιητικότητα των κειμένων με τα αναλυτικά πολιτικά επιχειρήματα.
Γνωριστήκαμε στους διαδρόμους της «Ελευθεροτυπίας», όταν ανέβαινα από την Κρήτη στην Αθήνα. Υπήρχε μία αύρα επικοινωνίας μεταξύ μας, αφού με είχε επηρεάσει δημοσιογραφικά και είχαμε κοινό φίλο τον αείμνηστο αντιστασιακό Αντρέα Σαββάκη. Ηταν βαθιά γενναιόδωρος ο Γιώργος και ζούσε με την ψυχή της ελληνικής παράδοσης, όντας ελληνολάτρης και ειδικά της Ηπείρου. Γνωριστήκαμε καλύτερα όταν είχε κατεβεί μαζί με τη σύζυγό του, Λένα Παγώνη, στον Αγιο Νικόλαο Λασιθίου, που γινόταν μία γιορτή για τον σημαντικό λαϊκό ποιητή και λαγουτιέρη, Γιάννη Βάρδα. Ο τρόπος που άκουγε τον «Ερωτόκριτο» και ζούσε τη βαθιά ποίηση και τους μεγάλους στοχασμούς του Κορνάρου έδινε την εντύπωση πόσο αυθεντικός ποιητής ήταν ο ίδιος.
Τελευταία φορά συναντηθήκαμε σε μία εκδήλωση της Βουλής με ομιλητή τον Παντελή Μπουκάλα, για τον Μανόλη Αναγνωστάκη νομίζω. «Γράφεις;», τον ρώτησα, «έχεις τόσα πολλά να μας αφήσεις». «Οχι, δεν μπορώ να γράψω από το εγκεφαλικό», απάντησε ο αετός της δημοσιογραφικής γραφής.
Πολλά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.
https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/503671_o-giorgos-botsis-tis-amesis-dimokratias
Σχόλια (0)