Η Ντόρα Μπακογιάννη ξαναχτύπησε: μίλησε προχθές για υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας που «έχουν κουράσει» και πρέπει να «ξεκαβαλικέψουν», καταλήγοντας πως «δεν υπάρχει εναλλακτική». Επικοινωνιακά, η κίνηση είναι εύστοχη: αναγνωρίζει τη δυσαρέσκεια, τη χρεώνει σε ορισμένα πρόσωπα και διασώζει την κυβέρνηση ως τη μόνη ασφαλή επιλογή. Αν ήμουν μανατζαρέος, θα χειροκροτούσα. Ελα όμως που είμαι «ξενοδόχος». Και η κ. Μπακογιάννη φαίνεται πως τα λογάριασε δίχως αυτόν.
Νόρα Ράλλη
Βλέπεις, η πολιτική εναλλακτική δεν προκύπτει από κατάλογο διαθέσιμων αρχηγών. Χτίζεται όταν κάποιος παίρνει στα σοβαρά όσα η εξουσία παρουσιάζει ως αναπόφευκτα. Και κοίτα να δεις που υπάρχουν και παραδείγματα και μάλιστα σε δύο πόλεις όπου δεν είχε ποτέ πρωτιά η Αριστερά: Ο ινδικής καταγωγής Ζοχράν Μαμντάνι κέρδισε τη δημαρχία της Νέας Υόρκης. Ο λόγος και οι πράξεις του είναι από τις πιο αριστερές που έχουν δει όχι μόνο οι ΗΠΑ αλλά και η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Οσο για την τουρκικής καταγωγής Ελίφ Εράλπ, η ίδια οδήγησε την Αριστερά στην πρώτη θέση στις εκλογές του Βερολίνου!
Και οι δύο αυτές νίκες καταρρίπτουν συθέμελα τον ισχυρισμό ότι οι πολίτες είναι καταδικασμένοι να επιλέγουν μόνο ανάμεσα στη σημερινή κυβέρνηση και στον φόβο του αγνώστου (ή υπαρκτού, μα μη αποδεκτού από τη Δεξιά, γνωστού). Η σταθερότητα στη ζωή δεν κρίνεται από το πόσες φορές θα εκλεγεί ο Κ. Μητσοτάκης. Οσο για τη δημοκρατία, αυτή αρχίζει ακριβώς εκεί όπου το «δεν γίνεται αλλιώς» παύει να γίνεται πιστευτό.
https://www.efsyn.gr/stiles/1473438/den-yparhei-enallaktiki-2/
Σχόλια (0)