Γράμμα-Έκκληση από μητέρες προσφύγων στη Μαλακάσα

Γράμμα-Έκκληση από μητέρες προσφύγων στη Μαλακάσα

  • |

Γεια σας, από το («ανοιχτό») camp της Μαλακάσας, τις καλύτερες ευχές μας σε όλους/ες όσοι/ες βρίσκεστε έξω απ’ αυτό.
Γράφουμε αυτήν την επιστολή για να ζητήσουμε από εσάς, που αγωνίζεστε για να παρέχετε βοήθεια σε άτομα που την έχουν ανάγκη, να μην αφήσετε μόνες και μόνους τους ανθρώπους στο camp της Μαλακάσας, ειδικά κατά τη διάρκεια της καραντίνας για τον Covid-19!
Είναι γενικά πολύ δύσκολο να ζεις στα ελληνικά camp. Αντιμετωπίζουμε πολλά προβλήματα, αλλά θα αναφέρουμε μερικά μόνο από αυτά, εκείνα που τώρα είναι τα περισσότερο πιεστικά:
1. Έλλειψη επαρκών ιατρικών υπηρεσιών εντός του camp, ειδικά για άτομα με συμπτώματα Covid-19, καθώς και για άτομα με χρόνιες και σοβαρές ασθένειες ή για ψυχικά ασθενείς που χρειάζονται τακτική παρακολούθηση και φαρμακευτική αγωγή.
2. Έλλειψη φαρμάκων, π.χ. Depon, Amoxicillin, παρακεταμόλης. Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, δεν μας επιτρέπεται να βγαίνουμε έξω. Πριν από την πανδημία, τις περισσότερες φορές μάς έλεγαν να αγοράζουμε μόνοι/ες μας τα φάρμακά μας. Οι περισσότεροι/ες από εμάς δεν έχουμε AMKA. Πολλοί/ές αντιμετώπιζαν δυσκολίες ήδη πριν από την καραντίνα, καθώς δεν υπήρχαν χρήματα για οποιαδήποτε αγορά, αφού περιμέναμε και ακόμα περιμένουμε τις τραπεζικές κάρτες. Τώρα, δεν μπορούμε ούτε καν να βγούμε για να πάμε σε φαρμακείο. Εξαρτόμαστε απολύτως από τα φάρμακα που μπορούν να μας δώσουν οι γιατροί και αυτά είναι εξαιρετικά περιορισμένα! Τα απογεύματα και τα σαββατοκύριακα δεν υπάρχει γιατρός στο camp. Στον παγκόσμιο αγώνα για την υγεία, εμείς αισθανόμαστε άοπλοι.
3. Έλλειψη πρόσβασης σε καθαρό τρεχούμενο νερό μέσα στο camp και έλλειψη πόσιμου νερού. Πώς μπορούμε να ακολουθήσουμε τα προληπτικά μέτρα που μας λένε αν δεν έχουμε καν νερό;
4. Έλλειψη ασφάλειας και προστασίας για όλες/ους στο camp, ιδιαίτερα τη νύχτα. Υπάρχει αστυνομία έξω από το camp για να μας εμποδίζει να βγούμε έξω, αλλά μέσα σε αυτό είμαστε μόνες, ειδικά τις νύχτες και τα σαββατοκύριακα, όταν απουσιάζουν οι διάφορες οργανώσεις. Ανησυχούμε πολύ για την ασφάλεια των παιδιών μας! Είμαστε κλειδωμένες/οι, η ψυχολογία των ανθρώπων έχει επιδεινωθεί και δεν ξέρουμε σε ποιον να απευθυνθούμε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
5. Έλλειψη σταθερής πρόσβασης σε wi-fi στο camp, ενώ το διαδίκτυο είναι απαραίτητο προκειμένου να μπορούμε να ενημερωνόμαστε για τα καθημερινά νέα και να επικοινωνήσουμε με τον αριθμό έκτακτης ανάγκης που μας έδωσε η διεύθυνση του στρατοπέδου. Μας είναι επίσης αναγκαίο ώστε να διατηρούμε τις επαφές μας με τον έξω κόσμο και συγκεκριμένα με τις οικογένειές μας, για τις οποίες ανησυχούμε αυτές τις στιγμές, όπως κι εσείς ανησυχείτε για τους αγαπημένους σας.
6. Έλλειψη πρόσβασης σε ΑΤΜ, Western Union και καταστήματα. Κατά τη διάρκεια της καραντίνας δεν μας δίνουν άδεια να βγούμε από το camp, επομένως όσοι/ες έχουν τραπεζικές κάρτες για μετρητά δεν μπορούν να βγάλουν χρήματα από τράπεζες και μπορεί να χάσουν τις τελευταίες πιστώσεις ενώ οι υπόλοιποι/ες δεν μπορούν να λάβουν χρήματα από συγγενείς τους που βρίσκονται σε άλλες χώρες. Πολλές/οί από εμάς έχουμε μένει χωρίς μετρητά. Επίσης, δεν μπορούμε να ψωνίσουμε από τα καταστήματα μέσα στο camp, γιατί μετά την καραντίνα έχουν διπλασιάσει τις τιμές τους.
7. Έλλειψη βιταμινούχων προϊόντων διατροφής και ανεπαρκής εφοδιασμός βασικών προϊόντων διατροφής. Τα καλάθια τροφίμων που λαμβάνουμε μία φορά την εβδομάδα δεν περιέχουν φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Χρειαζόμαστε βιταμίνες, ώστε τουλάχιστον τα παιδιά μας, οι ηλικιωμένοι και οι ασθενείς να ενισχύσουν την υγιεία τους και να αντισταθούν στον ιό. Επίσης, δεν λαμβάνουμε βασικά προϊόντα όπως λάδι, αυγά και αλεύρι σε ποσότητες αρκετές για να εξασφαλίσουμε επαρκή γεύματα.
8. Έλλειψη από μάσκες, γάντια και σπρέι απολύμανσης. Δεν μας παρασχέθηκαν υλικά για να προστατευθούμε από τον ιό, ενώ είμαστε περισσότερα από 1.800 άτομα εγκλεισμένα στο ίδιο μέρος και αναγκαζόμαστε να ζούμε μαζί με άγνωστο αριθμό νοσούντων. Ανάμεσά μας υπάρχουν πολλά ιδιαίτερα ευάλωτα άτομα: ηλικιωμένες/-οι, παιδιά, άτομα με διαβήτη, με καρδιακές παθήσεις και με άλλες χρόνιες ασθένειες. Χρειαζόμαστε μάσκες και γάντια ή σπρέι απολύμανσης — τουλάχιστον για την προστασία των ευάλωτων ανάμεσά μας.
Όσες/οι από εμάς ζούμε σε σκηνές, αντιμετωπίζουμε ακόμη περισσότερα προβλήματα:
9. Έλλειψη επαρκούς καταφυγίου. Πάνω από 400 άτομα (μεταξύ αυτών πολλά παιδιά) κοιμούνται σε καλοκαιρινές σκηνές και ακόμη και αν δεχτούμε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση για τους νεοεισερχόμενους από αυτές τις σκηνές, αφού έχει υπερκαλυφθεί η χωρητικότητα των (προκατασκευασμένων) κοντέινερ, δεν υπάρχει κανένας κατάλληλος χώρος για αυτές τις σκηνές ώστε να είναι προστατευμένες από τις καιρικές συνθήκες ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ να βρίσκονται σε ασφαλή απόσταση μεταξύ τους. Ακόμα και τώρα, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, αρκετοί άνθρωποι κοιμούνται σε σκηνές που βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση μεταξύ τους, τοποθετημένες στο εσωτερικό μιας μεγάλης σκηνής ή μέσα σε κάποια κτήρια. Άλλες/οι έχουν τοποθετήσει τις σκηνές τους στο ύπαιθρο και κινδυνεύουν σε κάθε βροχή και καταιγίδα. Δεν μπορούμε να τηρήσουμε τις οδηγίες φυσικής απόστασης σε αυτές τις συνθήκες! Δεν μπορούμε να προστατευθούμε καν από το κρύο! Πολλές/οί από εμάς είμαστε άρρωστες/οι και δεν μπορούμε να καταλάβουμε εάν έχουμε κρυολόγημα λόγω των κακών συνθηκών διαβίωσης ή εάν μολυνθήκαμε από τον ιό.
10. Έλλειψη ζεστού νερού στα κοινόχρηστα ντους και στις βρύσες. Με ποιον τρόπο υποτίθεται θα απολυμάνουμε τα πιάτα ή τα ρούχα μας όταν δεν έχουμε ζεστό νερό; Μας λένε ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε σαπούνια, πώς να το κάνουμε αυτό όταν υπάρχουν διαρκώς διακοπές στην υδροδότηση; Πώς μπορούμε να διατηρούμε αποστάσεις μεταξύ τους, όταν όλες οι βρύσες είναι τοποθετημένες στο ίδιο σημείο και η μία δίπλα στην άλλη;
11. Έλλειψη σε καθαρές και λειτουργικές τουαλέτες. Οι βρώμικες τουαλέτες, (χωρίς καν χωρίσματα) που πρέπει να μοιραζόμαστε, είναι μια περαιτέρω πηγή μολύνσεων.
Ο λόγος για τον οποίο πολλές από μας θέλουμε απεγνωσμένα να βγούμε από το στρατόπεδο, είναι γιατί χρειαζόμαστε βοήθεια. Εάν δεν μπορούμε να διατηρήσουμε τις οικογένειές μας ασφαλείς, καθαρές, υγιείς, προστατευμένες από την πείνα, τότε έχουμε να αγωνιστούμε για τα πιο βασικά πράγματα και όχι μόνο ενάντια σε έναν ιό.
Ζητάμε την αλληλεγγύη σας, τουλάχιστον για όσο καιρό δεν θα μπορούμε να βγαίνουμε έξω και θα εξαρτόμαστε πλήρως από ό,τι μας δίνουν.

Χρειαζόμαστε επειγόντως τα ακόλουθα:
• Μάσκες (τουλάχιστον για τους μολυσμένους και τους ευάλωτους).
• Γάντια ή σπρέι απολύμανσης.
• Αντιπυρετικά φάρμακα για ενήλικες και παιδιά, όπως το Depon και σιρόπι Depon για παιδιά.
• Φρέσκα φρούτα και λαχανικά (κυρίως πατάτες, κρεμμύδια και ντομάτες).
• Λάδι, αλεύρι, αυγά.
• Πάνες και βρεφικό γάλα.
Με εκτίμηση,
Μητέρες προσφύγων στη Μαλακάσα,
21.04.2020 — μετά την επέκταση της καραντίνας που ξεκίνησε στις 5 Απριλίου.
_____________________________________________
Call for help from mothers in the quarantined Malakasa refugee camp
Hello from the (old) Malakasa refugee camp and our best wishes to all people outside,
We write this letter to ask you, the ones struggling to offer aid and assistance to people in need, to not leave us the people of Malakasa camp alone, especially during the COVID-19 quarantine!
It is very difficult to live a life in the Greek camps in general. We have many problems, but we will mention only a few of them, that are putting a lot of pressure on us now:
1. Lack of sufficient medical services inside the camp, specifically for those with Covid-19 symptoms and those with chronic and serious diseases or the mentally ill who need regular follow-ups and medication
2. Lack of sufficient medicine in the camp, for example: Depon, Amoxicillin, Paracetamol. During the quarantine we are not allowed outside. Most of the times also before the pandemic, we were told to buy our medicines ourselves. Most of us have no AMKA. Many faced problems already before the lock down as they lack money to buy anything still waiting for their Cash-Cards. Now, we cannot even go out to a pharmacy. We depend completely on what medicines we may be given by the camp doctors and these are highly limited! In the afternoons and weekends there is no doctor here anyway. We feel unarmed in this worldwide struggle for health.
3. Lack of secured access to clean running water inside the camp and lack of drinking water. How can we follow the preventative measures explained to us if we have not even that?
4. Lack of safety and security for everyone in the camp, particularly at night. There are police outside the camp to hinder us from going outside, but inside we are left alone when no organization is present during the nights and weekends. We worry a lot for the safety of our children specifically! We are locked-up, peoples’ psychology has become worse and we don’t know who to address during an emergency.
5. Lack of camp wide stable WIFI access (internet), so that people can be informed about the daily news, can contact the emergency number handed out by the camp management. We also need to keep up our contacts to the outside world and specifically to our families whom we worry about in these times as you worry for your beloved ones.
6. Lack of access to ATMs and Western Union and shops. During quarantine they do not give us permission to exit the camp so the ones with Cash-Cards cannot withdraw money from banks any may lose the last charges and the others cannot receive money from relatives in other countries. Many of us are left without any cash. We also cannot purchase anything from the shops inside the camp. The shops have doubled their prices since the lockdown.
7. Lack of vitamin food products and insufficient supply of basic food products. The food baskets we receive once a week do not contain fresh fruits and vegetables. We need vitamins for our kids, the elder and the sick at least to be healthy and strong and resist the virus. Also, we do not receive sufficient basic products such as oil, eggs and flour in order to secure sufficient meals.
8. Lack of masks, gloves and disinfection sprays. We were not handed any materials to protect ourselves from getting infected by the virus, while we are more than 1,800 persons locked up together and living side by side with an unknown number of infected. Among us are many highly vulnerable persons: elderly, kids, persons with Diabetes, heart disorders and other chronic diseases. We need masks and gloves or disinfection sprays – at least to protect the vulnerable among us.
Those of us who live in tents face even more problems:
9. Lack of adequate shelter. More than 400 people (among them many kids) sleep in summer tents and even if we assume that there is no other solution than these tents for newcomers, while the containers (prefabs) have exceeded their capacity, there is also no suitable place for these tents where they could be protected from the weather AND be in safe distance to each other. Even now during the pandemic, several people are sleeping in tents which are placed in a very close distance to each other inside a big tent and another building. Others have placed their tents under the sky and suffer from every rainfall and storm. We cannot practice social distancing here! We cannot protect ourselves from the cold like this! Many of us are sick and we cannot understand if we have a cold due to the bad living conditions or if we got infected by the virus.
10. Lack of hot water in the commonly shared showers and water taps. How we should disinfect things like our plates or clothes without hot water? How should we use the soaps, when there are water cuts? How we should keep distance from each other when water taps are placed all together and next to each other?
11. Lack of clean and functioning toilets. The filthy toilets people without proper shelter have to share are a further source of infections.
The reason why many of us are desperate to go out of the camp is because we need help. If we cannot keep our families safe, clean, healthy, protected from hunger, we struggle for more basic things than just against a virus.
We ask you to stand in solidarity with us at least as long as we cannot go out and completely depend on what is given to us.
We urgently need the following items:
Masks (at least for the infected and the vulnerable)
Gloves or disinfection sprays
Antipyretic medication for adults and kids such as Depon and Depon Syrup (for kids)
Fresh fruits and vegetables (potatoes, onions, tomatoes mainly)
Oil, flour, eggs
Pampers and baby milk
Sincerely,
Mothers of Malakasa refugee camp
(21.04.2020 – after the extension of our quarantine and lock down that started on 5 April)

http://artinews.gr