Για τη δυσφορία του εύθικτου υπουργού

Για τη δυσφορία του εύθικτου υπουργού

  • |

Πολλοί αστυνομικοί είναι σωματοφύλακες Φουρθιώτηδων και λοιπών δημοσιογράφων και προσώπων υψηλής προστασίας [πρώην πολιτικών κάθε βαθμίδας], άλλοι προσπαθούν να γίνουν τηλεοπτικοί αστέρες και άλλοι καμπόσοι ετοιμάζονται να πάρουν το διδακτορικό τους για να μπουκάρουν στα πανεπιστήμια και να προστατεύσουν τους φοιτητές από εγκληματικά στοιχεία, αλλότρια προς το πνεύμα, τον πολιτισμό, την επιστήμη.

Γιώργος Σταματόπουλος

Θίχτηκε ο υπουργός (μη) Προστασίας του Πολίτη από την επίθεση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης εναντίον του αλλά και του πρωθυπουργού ότι δεν έκαναν τίποτα, όπως υπόσχονταν, για την πάταξη της εγκληματικότητας. Εχει δίκιο ο κ. Τσίπρας στην κριτική του αυτή, όπως και όλοι όσοι συντάσσονται μαζί του, μια και οι πράξεις βίας εναντίον αθώων έχουν πολλαπλασιαστεί το τελευταίο χρονικό διάστημα. Και οι δυο τους εκστόμισαν πολύ μεγάλα και φωναχτά λόγια, ότι ο νόμος και η τάξη θα επανέλθουν, η ασφάλεια θα διαχυθεί στην ελληνική κοινωνία και άλλα βροντώδη, τα οποία αποδείχτηκαν τελικά άηχα, ανεφάρμοστα, αστεία. Πώς να εμπιστευθεί η κοινωνία κομπορρήμονες και αναποτελεσματικούς πολιτικούς; Πώς να αποβάλει τον φόβο της;

Προσκαλεί σε συστράτευση ο υπουργός ώστε να σωθεί η δημοκρατία, να αντιμετωπίσει τους κακοποιούς -λες και αυτούς τους κακοποιούς [αυτό δεν πρέπει κανείς να παύει να τους το υπενθυμίζει] δεν τους έχει κατασκευάσει η «δημοκρατία» τους και η ανισόρροπη κοινωνική πολιτική τους, λες και υπάρχουν μανάδες που γεννάνε κακούς και άγριους και εγκληματίες ανθρώπους. Επικαλείται στοιχεία ο εν λόγω που δείχνουν τη θέση της Ελλάδας στον πίνακα των ασφαλών χωρών και την ίδια ώρα η βία εξαπλώνεται στη χώρα -γελάει ο κάθε πικραμένος. Ενοχλείται που παρομοιάζουν την Αθήνα με το Σικάγο ή ξέρω ’γώ ποια μεγαλούπολη όπου το έγκλημα βρίσκεται σε έξαρση και έχει ταυτιστεί με την καθημερινότητα. Θα τα λουστεί -και αυτά και άλλα. Τα ίδια εξάλλου δεν έλεγε ο ίδιος για προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας όταν τότε ήταν στην αντιπολίτευση; Καμπούλ δεν αποκαλούσε την Αθήνα; [Απορίας άξιο πώς αυτός ο πολιτικός ήταν κάποτε στην αντιπολίτευση και όχι στο υπουργείο του].

Δυσφορεί όταν τον κατακρίνουν για την απόφασή του να προσλάβει ειδικούς αστυνομικούς για τη φύλαξη των πανεπιστημίων, τον δυσαρεστεί η κοινωνική κατακραυγή γι’ αυτήν του την απόφαση, αγανακτεί μάλιστα, βγαίνει από τα ρούχα του. Θα έπρεπε να είναι πιο συνετός και λιγότερο στωμύλος -δεν του φταίει κανείς, η υπεροψία του τον ταλανίζει και όχι η λαϊκή κριτική ή ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ή ίσως τίποτα ερινύες για το ποιος ήταν και ποιος κατέληξε να είναι -ποιος ξέρει.

Αλλού, εκεί που πρέπει, να δείξει την ευαισθησία και ευθιξία του ο κύριος υπουργός -να ξανακάνει τους σωματοφύλακες που αφειδώς παρέχει για προστασία ξεπεσμένων πολιτικών, δημοσιογράφων, ανθρώπων του θεάματος, φύλακες της κοινότητας, των δρόμων, των οικιών. Αλλά και ο πρωθυπουργός φαίνεται να έχει καταπιεί τη γλώσσα του και όχι μόνο στο θέμα της εγκληματικότητας.

efsyn.gr/