Πολιτισμός – αντίσταση…

Πολιτισμός – αντίσταση…

  • |

Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας σκέψεις που έθρεφαν τμήμα των εφηβικών ανησυχιών και θαρρείς πως ακόμη ανθούν στη σκέψη, μα κυρίως στην καρδιά (επειδή εκεί κατοικούσαν και κάποιες με αναλλοίωτη διάσταση εκεί συνεχίζουν). Ικανή αφορμή, η χρονική προσέγγιση των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο, παγκόσμιας συνύπαρξης με ιδιαίτερες συνθήκες που όμως δεν -πρέπει να- αναιρούν το προφανές. Ποιο είναι αυτό; Ούτε καν το αγωνιστικό σκέλος των Αγώνων.

Σπύρος Τσάμης

Με είχε πυροδοτήσει, λοιπόν, από παιδί η ιδέα που είχε διατυπωθεί ως αιρετική «η Ελλάδα ν’ αρνηθεί τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ως γενέτειρά τους που αντιστέκεται στην εμπορευματοποίησή τους». «Ναι, αυτό πρέπει να κάνουμε ως γονείς, άρα και προστάτες του λυρισμού που απουσιάζει και από την κορυφαία αθλητική διοργάνωση» ήταν πρόταση σχολικής έκθεσης που γέννησε συζήτηση στη γυμνασιακή τάξη.

Αντιλαμβανόμουν δίπλα μου από τότε στην ελληνική κοινωνία την παρανόηση που θριαμβεύει σήμερα, εκείνη που συνειδητά συγχέει την ευνόητη αγάπη για την πατρίδα με τον εθνικισμό! Το ράγισμα από το αντίκρισμα της Ακρόπολης, της υποβλητικής ατμόσφαιρας στα αρχαία θέατρα όπου επιβίωνε ακόμη το αρχαίο κείμενο σε αντίθεση με τον εκχυδαϊσμό της γλώσσας σήμερα, αντίστοιχα ετερόκλητα ερεθίσματα μα με κοινό παρονομαστή την πνευματικότητα, την υψηλή αισθητική, αλλού την προγονική ανδρεία, έδιναν μάχη με τη γνώση πως ο παππούς μου ο Στάμος είχε φάει της χρονιάς του από αστυνομικό στην γέφυρα Καλαμάκι του Πειραιά, επειδή, στα χρόνια τού ’50, απλά κρατούσε την εφημερίδα «Ελευθερία» στα χέρια του.

«Ως Ελληνες είμαστε επικίνδυνα μη σκεπτόμενοι σε καιρούς ειρηνικούς, με τραγικά αποτελέσματα», μου είχε… εξηγήσει, χρόνια μετά, ο δη-μι-ουρ-γός Μάνος Χατζιδάκις. Αντί ο πολιτισμός και οι εκφάνσεις του, πλέον και ως αντίσταση -και στους Ολυμπιακούς Αγώνες-, να αναδεικνύονται…

efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.