Περιπτύξεις με δολοφόνους

Η κυβέρνηση της ΝΔ βρίσκεται αυτές τις ημέρες σε θερμή πολιτική περίπτυξη με τους δύο δράστες της πιο φιλοπόλεμης ενέργειας των τελευταίων ετών στη Μέση Ανατολή.

Λίγα 24ωρα πριν, ο Κυρ. Μη­τσο­τά­κης αγκά­λια­ζε τον –διω­κό­με­νο για υπο­θέ­σεις δια­φθο­ράς στην ίδια του τη χώρα– πρω­θυ­πουρ­γό του Ισ­ρα­ήλ, Βε­νια­μίν Νε­τα­νιά­χου, με τον οποίο συ­νυ­πέ­γρα­ψε τη συμ­φω­νία για τον αγωγό East Med. Υπο­τί­θε­ται ότι ο αγω­γός είναι μια απλή οι­κο­νο­μι­κή συμ­φω­νία, ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα εντάσ­σε­ται στους σχε­δια­σμούς των ΗΠΑ για την Αν. Με­σό­γειο, σχε­δια­σμοί που τόση σχέση έχουν με το διε­θνές δί­καιο, όσο και οι υπό­λοι­πες ενέρ­γειες της Ουά­σινγ­κτον στον πλα­νή­τη.

Πέτρος Τσάγκαρης

Ο στό­χος είναι η απο­μά­κρυν­ση της Ευ­ρώ­πης από την ανά­γκη για ρω­σι­κούς υδρο­γο­νάν­θρα­κες (και συ­να­κό­λου­θα η εξάρ­τη­ση από αμε­ρι­κα­νι­κές εται­ρί­ες), αλλά και ο θα­λάσ­σιος οι­κο­νο­μι­κός απο­κλει­σμός της Τουρ­κί­ας, η οποία έχει έρθει σε ρήξη με τη Δύση και ει­δι­κά με τις ΗΠΑ και το Ισ­ρα­ήλ. Τόσο η ση­με­ρι­νή όσο και οι προη­γού­με­νες ελ­λη­νι­κές κυ­βερ­νή­σεις (προ­ε­ξάρ­χο­ντος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ) δια­πί­στω­σαν αυτή την αλ­λα­γή και έσπευ­σαν να ση­κώ­σουν το χέρι σαν τον σπα­σί­κλα προς τον δά­σκα­λο-ιμπε­ρια­λι­στή: «Εμείς εί­μα­στε εδώ. Δώστε μας το ρόλο της Τουρ­κί­ας» είπαν και εν πολ­λοίς αυτό το αί­τη­μα ει­σα­κού­στη­κε.

Όμως υπάρ­χει και η άλλη πλευ­ρά, η τουρ­κι­κή, που επί­σης μι­λά­ει για διε­θνές δί­καιο κ.λπ. Όμως, όπως ανα­φέ­ρει η «ΕφΣυν» (5/1/2020) «στο επι­χεί­ρη­μα της Άγκυ­ρας ότι τί­πο­τα δεν μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει χωρίς τη συ­γκα­τά­θε­σή της […], η Αθήνα και η Λευ­κω­σία διο­χε­τεύ­ουν την ύπαρ­ξη μιας “μυ­στι­κής” συμ­φω­νί­ας με το Ισ­ρα­ήλ για την ασφά­λεια του μελ­λο­ντι­κού αγω­γού». Δηλ. μι­λά­με και πάλι για πο­λε­μι­κές ιαχές. «Η πο­λι­τι­κή στή­ρι­ξη του Ισ­ρα­ήλ», συ­νε­χί­ζει η εφη­με­ρί­δα για όποιον δεν κα­τά­λα­βε, «δεν είναι αμε­λη­τέα. Γι’ αυτήν δια­δρα­μα­τί­ζει έντο­νο πα­ρα­σκη­νια­κό ρόλο το εβραϊ­κό λόμπι στις ΗΠΑ».

Αυτή η φι­λο­πό­λε­μη συ­νερ­γα­σία με το Ισ­ρα­ήλ, έδωσε το δι­καί­ω­μα στον Νε­τα­νιά­χου να υπο­θέ­σει ότι μπο­ρεί να κάνει κι άλλες φι­λο­πό­λε­μες δη­λώ­σεις από την Αθήνα, όχι πια σε σχέση με την Τουρ­κία, αλλά και σε σχέση με το Ιράν. Ο Ισ­ραη­λι­νός πρω­θυ­πουρ­γός ήταν ο πρώ­τος και ο μόνος ηγέ­της πα­γκο­σμί­ως που υπο­στή­ρι­ξε την εγκλη­μα­τι­κή ενέρ­γεια του Τραμπ, δηλ. τη δο­λο­φο­νία του Ιρα­νού υπο­στρά­τη­γου Κασέμ Σο­λεϊ­μα­νί, επι­κε­φα­λής των ει­δι­κών δυ­νά­με­ων Κουντς. Αυτή την από­λυ­τη επι­δο­κι­μα­σία του για την ενέρ­γεια αυτή ο Νε­τα­νιά­χου την έκανε από την… Αθήνα. Σχο­λιά­ζο­ντας τη δο­λο­φο­νία, δή­λω­σε κυ­νι­κά: «Όπως ακρι­βώς το Ισ­ρα­ήλ έχει το δι­καί­ω­μα στην αυ­το­ά­μυ­να, οι ΗΠΑ έχουν ακρι­βώς το ίδιο δι­καί­ω­μα. Ο Σο­λεϊ­μα­νί είναι υπεύ­θυ­νος για το θά­να­το Αμε­ρι­κα­νών πο­λι­τών και άλλων αθώων και σχε­δί­α­ζε και άλλες επι­θέ­σεις».

Ούτε ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός, ούτε κά­ποιος άλλος από τους οι­κο­δε­σπό­τες του –που όλοι τους δί­νουν όρ­κους πί­στης και υπο­τα­γής στο Διε­θνές Δί­καιο όταν ανα­φέ­ρο­νται στην Τουρ­κία– δεν θύ­μι­σε στον Νε­τα­νιά­χου, ότι ακόμη κι αν ο Σο­λεϊ­μα­νί είχε σκο­τώ­σει Αμε­ρι­κα­νούς, δεν τους είχε βρει άκα­κους στην πα­τρί­δα τους, αλλά τους είχε βρει οπλι­σμέ­νους σαν αστα­κούς σε μια πολύ μα­κρι­νή χώρα (στο Ιράκ) όπου είχαν ει­σβά­λει πα­ρα­νό­μως και όπου είχαν δο­λο­φο­νή­σει πα­ρα­νό­μως όχι έναν-δύο, αλλά εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες πο­λι­τι­κούς τους αντι­πά­λους οι πε­ρισ­σό­τε­ροι εκ των οποί­ων ήταν άμα­χοι!

Ο Κυρ. Μη­τσο­τά­κης επί­σης δεν φρό­ντι­σε να θυ­μί­σει στον Νε­τα­νιά­χου ότι η δο­λο­φο­νία του Σο­λεϊ­μα­νί ήταν εκ προ­με­λέ­της έγκλη­μα των μυ­στι­κών υπη­ρε­σιών του Ισ­ρα­ήλ: Τον πε­ρα­σμέ­νο Οκτώ­βριο ο Γιόσι Κοέν, επι­κε­φα­λής της Μο­σάντ, είχε μι­λή­σει ανοι­χτά σχε­τι­κά με την προ­ο­πτι­κή δο­λο­φο­νί­ας του Σο­λεϊ­μα­νί λέ­γο­ντας τα εξής: «Ξέρει πολύ καλά ότι η δο­λο­φο­νία του δεν είναι αδύ­να­τη» (ο Σο­λεϊ­μα­νί είχε καυ­χη­θεί ότι το Ισ­ρα­ήλ είχε απο­πει­ρα­θεί να τον δο­λο­φο­νή­σει και το 2006 και είχε απο­τύ­χει). «Παρά την αλα­ζο­νεία του», συ­νέ­χι­σε ο Κοέν «δεν έχει κάνει ανα­γκα­στι­κά το λάθος που θα τον έθετε στη λίστα των υψη­λό­βαθ­μων στό­χων δο­λο­φο­νί­ας, την οποία κα­ταρ­τί­ζει η Μο­σάντ»! (η έμ­φα­ση δική μας).

Επί­σης ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός δεν θύ­μι­σε στον Νε­τα­νιά­χου ότι μόνον τα τε­λευ­ταία δέκα χρό­νια η Μο­σάντ έχει δο­λο­φο­νή­σει του­λά­χι­στον πέντε Ιρα­νούς πυ­ρη­νι­κούς επι­στή­μο­νες (το μαρ­τυ­ρά ο Ισ­ραη­λι­νός δη­μο­σιο­γρά­φος Ρόνεν Μπέρ­γκ­μαν) σε μια προ­σπά­θεια να κα­τα­στρέ­ψει το –ει­ρη­νι­κό– πυ­ρη­νι­κό πρό­γραμ­μα του Ιράν. Μιας και μι­λά­με για πυ­ρη­νι­κά, ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός δεν θύ­μι­σε στον Νε­τα­νιά­χου ότι το Ισ­ρα­ήλ είναι η μο­να­δι­κή χώρα που δια­θέ­τει πυ­ρη­νι­κά όπλα στη Μέση Ανα­το­λή (σύμ­φω­να με δη­μο­σιεύ­μα­τα, πάνω από 120 πυ­ρη­νι­κές κε­φα­λές, αριθ­μός ικα­νός να ισο­πε­δώ­σει όλη την πε­ριο­χή).

Όπως απο­κα­λύ­πτει ένας άλλος Ισ­ραη­λι­νός δη­μο­σιο­γρά­φος, ο Γιόσι Μέλ­μαν, από το 1947 οπότε ιδρύ­θη­κε, η Μο­σάντ έχει δο­λο­φο­νή­σει 60-70 πο­λι­τι­κούς αντι­πά­λους του σιω­νι­στι­κού κρά­τους εκτός συ­νό­ρων του Ισ­ρα­ήλ. Ούτε αυτό βέ­βαια το θύ­μι­σαν στον φι­λο­ξε­νού­με­νό τους οι Έλ­λη­νες οι­κο­δε­σπό­τες που κό­πτο­νται για το διε­θνές δί­καιο. Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο δεν του θύ­μι­σαν ποτέ τις εκα­το­ντά­δες πα­ρα­βιά­σεις, εκ μέ­ρους του Ισ­ρα­ήλ, των απο­φά­σε­ων του ΟΗΕ και του Συμ­βου­λί­ου Ασφα­λεί­ας του ΟΗΕ. Ούτε βέ­βαια ότι το Ισ­ρα­ήλ είναι το μο­να­δι­κό κρά­τος που έχει ει­σβά­λει όχι σε μία, αλλά σε ΟΛΕΣ τις γει­το­νι­κές του χώρες.

Τώρα ο Μη­τσο­τά­κης θα πάει στις ΗΠΑ και θα συ­να­ντή­σει τον φυ­σι­κό αυ­τουρ­γό του εγκλή­μα­τος που μπο­ρεί να ανα­φλέ­ξει μια τε­ρά­στια πε­ριο­χή του πλα­νή­τη, δηλ. τον Ντ. Τραμπ –ση­μειω­τέ­ον κι αυτός κα­τη­γο­ρού­με­νος (από τη Βουλή της χώρας του για κα­τά­χρη­ση εξου­σί­ας και πα­ρα­κώ­λυ­ση της καλής λει­τουρ­γί­ας του Κο­γκρέ­σου).

Ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός θα μι­λή­σει στον Τραμπ για την «τουρ­κι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα» και για τις μπίζ­νες στην Αν. Με­σό­γειο. Θα «ξε­χά­σει» να ανα­φέ­ρει και πάλι το έγκλη­μα της δο­λο­φο­νί­ας του Σο­λεϊ­μα­νί. Γιατί να το κάνει άλ­λω­στε; Μήπως ο Τσί­πρας θα έκανε κάτι δια­φο­ρε­τι­κό; Όταν, ως πρω­θυ­πουρ­γός της Ελ­λά­δας, είχε βρε­θεί κι αυτός δίπλα στον Τραμπ, είχε δη­λώ­σει ότι «μοι­ρα­ζό­μα­στε κοι­νές αξίες» με τον Αμε­ρι­κα­νό πρό­ε­δρο. Ήταν από τις λίγες φορές που έλεγε αλή­θεια…

/rproject.gr