Azadi! Ελευθερία!

Ενάντια σε πλωτά φράγματα και ΜΑΤ, να διεκδικήσουμε άσυλο για όλους

Ο δί­καιος ξε­ση­κω­μός των προ­σφύ­γων στη Μυ­τι­λή­νη (θα έπρε­πε να) επα­να­φέ­ρει στο επί­κε­ντρο της συ­ζή­τη­σης, για την κα­τά­στα­ση στα νησιά του Αι­γαί­ου, τα με­γά­λα θύ­μα­τα της πο­λι­τι­κής εγκλω­βι­σμού τους στα πλαί­σια της συμ­φω­νί­ας Ελ­λά­δας-ΕΕ-Τουρ­κί­ας.

Πάνος Πέτρου

Ο δη­μό­σιος διά­λο­γος είχε κα­θο­ρι­στεί από μια ύπο­πτη υπε­ρευαι­σθη­σία απέ­να­ντι στις ανη­συ­χί­ες (ή «ανη­συ­χί­ες») των ντό­πιων, την ίδια ώρα που αντι­με­τώ­πι­ζε τους ίδιους τους πρό­σφυ­γες ως μπα­λά­κι και «πρό­βλη­μα», αν όχι ως «απει­λή». Η αρ­χι­κή δια­δή­λω­ση των 2.000 προ­σφύ­γων και οι επα­κό­λου­θες κι­νη­το­ποι­ή­σεις στο λι­μά­νι ή στο δη­μο­τι­κό θέ­α­τρο της Μυ­τι­λή­νης υπεν­θύ­μι­ζαν ότι η εξέ­γερ­ση είναι η φωνή εκεί­νων που δεν ει­σα­κού­γο­νται. Και η φωνή των προ­σφύ­γων, όταν διεκ­δί­κη­σαν την ευ­και­ρία τους να ει­σα­κου­στεί επι­τέ­λους και αυτή, είπε ένα πράγ­μα: Azadi! Ελευ­θε­ρία!

Αυτή η κραυ­γή αγω­νί­ας αντι­με­τω­πί­στη­κε με κα­τα­στο­λή. Δι­μοι­ρί­ες των ΜΑΤ επι­χεί­ρη­σαν να κό­ψουν το δρόμο στους δια­δη­λω­τές, με ρί­ψεις χη­μι­κών και κρό­του λάμ­ψης μέχρι και μέσα στον κα­ταυ­λι­σμό του Καρά Τεπέ, ενώ τη δεύ­τε­ρη μέρα κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων η αστυ­νο­μία διέ­λυ­σε άλλη μια ει­ρη­νι­κή συ­γκέ­ντρω­ση με­ρι­κών εκα­το­ντά­δων προ­σφύ­γων στο λι­μά­νι. Η κυ­βέρ­νη­ση, αντί να ακού­σει τις φωνές απελ­πι­σί­ας για τις άθλιες συν­θή­κες στη Μόρια και για τις δια­δι­κα­σί­ες ασύ­λου, είχε ως πρώτη αντί­δρα­ση την απο­στο­λή δύο επι­πλέ­ον δι­μοι­ριών ΜΑΤ.

Μετά τις δη­λώ­σεις Μη­τα­ρά­κη, που επι­κα­λού­νταν την «ασφά­λεια των πο­λι­τών» και έκανε λόγο για «υπο­κι­νη­τές», ήρθε και η δή­λω­ση του κυ­βερ­νη­τι­κού εκ­προ­σώ­που: «Είναι αυ­το­νό­η­το ότι πα­ρα­βα­τι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές δεν συ­νά­δουν με τη δια­δι­κα­σία πα­ρο­χής ασύ­λου. Επι­πλέ­ον οι ελ­λη­νι­κές αρχές ενι­σχύ­ουν τα μέτρα φύ­λα­ξης και ερευ­νούν το εν­δε­χό­με­νο υπο­κί­νη­σης τέ­τοιων αντι­δρά­σε­ων».

Η ρη­το­ρι­κή «νόμου και τάξης» και η ανα­ζή­τη­ση «υπό­πτων» στις τά­ξεις των αλ­λη­λέγ­γυων έδει­ξαν τον πραγ­μα­τι­κό τους στόχο από τις προ­σα­γω­γές που έγι­ναν. Σύμ­φω­να με την «Εφη­με­ρί­δα των Συ­ντα­κτών», προ­σή­χθη­σαν στη διάρ­κεια των γε­γο­νό­των τέσ­σε­ρις για­τροί που φρό­ντι­σαν αν­θρώ­πους με ανα­πνευ­στι­κά προ­βλή­μα­τα, ένας δη­μο­σιο­γρά­φος από ξένο δί­κτυο κι ένας φω­το­ρε­πόρ­τερ επί­σης από το εξω­τε­ρι­κό. Λίγες μέρες πριν, η κυ­βέρ­νη­ση είχε άλ­λω­στε προ­χω­ρή­σει στην ικα­νο­ποί­η­ση μόνο ενός αι­τή­μα­τος από την (ακραία   «συ­μπε­ρι­λη­πτι­κή») λίστα που κα­τέ­θε­σαν οι το­πι­κοί άρ­χο­ντες ως «αι­τή­μα­τα των κα­τοί­κων των νη­σιών»: τον αυ­στη­ρό­τε­ρο έλεγ­χο των ΜΚΟ, που μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει ως μέσο πει­θάρ­χη­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων και συ­νά­δει με την τάση ποι­νι­κο­ποί­η­σης της αλ­λη­λεγ­γύ­ης.

Όσοι ανα­ζη­τούν «υπο­κι­νη­τές» ή εκ­φρά­ζουν «φόβο συ­γκρού­σε­ων», ας μην ψά­χνουν στις γραμ­μές των προ­σφύ­γων και των αλ­λη­λέγ­γυων. «Υπο­κι­νη­τής» του ξε­ση­κω­μού των προ­σφύ­γων είναι η κυ­βερ­νη­τι­κή αναλ­γη­σία και η αθλιό­τη­τα που έχει επι­βά­λει. «Υπο­κι­νη­τές», που είναι υπεύ­θυ­νοι για τη δη­μιουρ­γία «κλί­μα­τος σύ­γκρου­σης», είναι οι το­πάρ­χες που κρύ­βο­νται πίσω από το γε­νι­κό αί­τη­μα της «απο­συμ­φό­ρη­σης», για να το στρέ­ψουν συ­στη­μα­τι­κά σε ρα­τσι­στι­κή κα­τεύ­θυν­ση («θέ­λου­με πίσω τα νησιά μας!», με φύ­λα­ξη συ­νό­ρων, επι­στρο­φές στην Τουρ­κία κ.ο.κ.), είναι κάτι «λε­βέ­ντες» που βά­ρε­σαν ως συ­να­γερ­μό τις κα­μπά­νες της εκ­κλη­σί­ας, όταν με­ρι­κές εκα­το­ντά­δες πρό­σφυ­γες πέ­ρα­σαν από το χωριό της Μό­ριας, επι­στρέ­φο­ντας στον κα­ταυ­λι­σμό τους, είναι πο­λι­τι­κά στε­λέ­χη που πρω­το­στα­τούν σε «δρά­σεις» όπως η κα­τά­λη­ψη της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Αι­γαί­ου με όρους εμ­φα­νώς «απά­ντη­σης» στην κι­νη­το­ποί­η­ση των προ­σφύ­γων κ.ο.κ.

Η Αρι­στε­ρά, τα συν­δι­κά­τα, οι δυ­νά­μεις της αλ­λη­λεγ­γύ­ης οφεί­λουν να στη­ρί­ξουν τις διεκ­δι­κή­σεις των προ­σφύ­γων, να βρε­θούν στο πλευ­ρό τους και να κα­λέ­σουν σε κοινό αγώνα όσους ντό­πιους εν­δια­φέ­ρο­νται ει­λι­κρι­νά για τη με­τα­φο­ρά των τα­λαι­πω­ρη­μέ­νων αυτών αν­θρώ­πων σε αν­θρώ­πι­νες εγκα­τα­στά­σεις και συν­θή­κες. Όπως φω­νά­ζουν και οι ίδιοι οι πρό­σφυ­γες, «Lesvos people – Join us, join us!» (Λαέ της Λέ­σβου – Ενώ­σου μαζί μας!).

Στην ηπει­ρω­τι­κή Ελ­λά­δα, έχου­με να φω­νά­ξου­με ξανά «σπά­στε το ρα­τσι­στι­κό σύμ­φω­νο Ελ­λά­δας-ΕΕ-Τουρ­κί­ας». Και απέ­να­ντι στους σχε­δια­σμούς για ενί­σχυ­ση της «φύ­λα­ξης των συ­νό­ρων» (ακόμα και με πλωτά φράγ­μα­τα!) που θα φέρει νέους θα­νά­τους και που ενι­σχύ­ει το κλίμα ότι αυτοί οι κυ­νη­γη­μέ­νοι άν­θρω­ποι απο­τε­λούν κά­ποιου εί­δους «απει­λή», πρέ­πει να ξα­να­πού­με «κα­λο­δε­χού­με­νοι οι πρό­σφυ­γες!». Με επό­με­νο με­γά­λο σταθ­μό την 21 Μάρτη, μέρα διε­θνών κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων ενά­ντια στο ρα­τσι­σμό.

 

Τις ίδιες πε­ρί­που μέρες με τα πρό­σφα­τα γε­γο­νό­τα, δι­κα­ζό­ταν σε δεύ­τε­ρο βαθμό η υπό­θε­ση των 32 αν­θρώ­πων, κυ­ρί­ως αφ­γα­νι­κής κα­τα­γω­γής, που κα­τα­δι­κά­στη­καν τον Απρί­λη του 2018 για επι­κίν­δυ­νη σω­μα­τι­κή βλάβη σε βάρος αστυ­νο­μι­κών, όταν τον Ιούλη του 2017 είχαν δε­χτεί οι ίδιοι μια βάρ­βα­ρη επί­θε­ση δυ­νά­με­ων της ΕΛΑΣ. Ει­ρω­νεία της τύχης είναι ότι η υπό­θε­ση επα­νήλ­θε αυτές τις μέρες στην επι­και­ρό­τη­τα, θυ­μί­ζο­ντας ότι ήταν Ιού­λης του 2017, όταν οι πρό­σφυ­γες δια­δή­λω­ναν για τις άθλιες συν­θή­κες στη Μόρια κι αντι­με­τώ­πι­ζαν κα­τα­στο­λή. Δη­λα­δή επί δια­κυ­βέρ­νη­σης του ίδιου ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που σή­με­ρα κα­τη­γο­ρεί την κυ­βέρ­νη­ση ως «μόνη υπεύ­θυ­νη»…

/rproject.gr/