Και τυφλοί και χωρίς μπαστούνι

Τι ξέρουμε και τι δεν ξέρουμε για την πανδημία και τον κορωνοϊό- και καλή αντάμωση στους αγώνες που έρχονται.

Scheit Foll. Η έκ­φρα­ση είναι ολ­λαν­δι­κή και ση­μαί­νει αυτό που οι πε­ρισ­σό­τε­ροι κα­τα­λά­βα­τε. Σκατά και βό­θρος. Με τον κο­ρω­νο­ϊό στη ζωή μας (και στην ασθέ­νεια και τον θά­να­το) η κα­τά­στα­ση είναι εντε­λώς scheit foll.

Γιάννης Νικολόπουλος

Από πού να το πρω­το­πιά­σου­με. Ας ξε­κι­νή­σου­με από τα φρέ­σκα κου­λού­ρια (και σκατά). Η ΕΕ πραγ­μα­το­ποιεί τη­λε­μα­ρα­θώ­νιο, λέει, για να μα­ζευ­τούν 7,5 δισ. ευρώ προ­κει­μέ­νου να δια­τε­θούν «κατά προ­τε­ραιό­τη­τα» (άρα, μπο­ρεί να δια­τε­θούν και για να δια­σω­θούν πχ οι αε­ρο­πο­ρι­κές εται­ρεί­ες, λέω εγώ τώρα), στις έρευ­νες για εμ­βό­λιο και φάρ­μα­κα κατά του κο­ρω­νοϊ­ού. Η… πα­νί­σχυ­ρη ΕΕ κάνει crowdfunding λες και είναι η Unicef ή η Action Aid (ουπς, μη­τσο­τα­κι­κή φόρ­τι­ση και συγ­γε­νι­κό υπο­νο­ού­με­νο)!

ΜΚΟ κα­τά­ντη­σε η νο­μπε­λί­στρια Ει­ρή­νης 2012, ΕΕ! Αν αυτό δεν λέ­γε­ται από­λυ­τη ξε­φτί­λα και μέ­γι­στος ξε­πε­σμός για τους… κα­τα­πλη­κτι­κούς, τους… φο­βε­ρούς και… ασυ­να­γώ­νι­στους ηγέ­τες «μας», στις Βρυ­ξέλ­λες, το Βε­ρο­λί­νο, το Πα­ρί­σι, τη Ρώμη ή την Αθήνα, δεν ξέρω τι λέ­γε­ται.

Αντί να επι­βά­λουν γεν­ναία και με­γά­λη φο­ρο­λο­γία στους πλου­το­κρά­τες και τους κα­πι­τα­λι­στές, αντί να πλη­ρώ­σουν και την κρίση του κο­ρω­νοϊ­ού, οι πλού­σιοι, αντί να ανοί­ξει τα θη­σαυ­ρο­φυ­λά­κια και τα χρη­μα­το­κι­βώ­τια η ΕΚΤ, οι ηγέ­τες της ΕΕ ψά­χνουν ένα φαι­νο­με­νι­κά αθώο τρόπο, για να μα­δή­σουν τα συ­νή­θη «θύ­μα­τα» του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού, της ΤΙΝΑ και της covid-19, με άλλα μέσα και τερ­τί­πια. Άκου τη­λε­μα­ρα­θώ­νιος!; Έρι­ξαν καμιά 700 δισ. ευρώ για να σώ­σουν τους κα­πι­τα­λι­στές της ευ­ρω­παϊ­κής οι­κο­νο­μί­ας και δεν έχουν 7,5 ψω­ρο-δισ. για την έρευ­να του εμ­βο­λί­ου! Μι­λά­με για χο­ντρό δού­λε­μα στο ευ­ρω­παϊ­κό πό­πο­λο.

Τε­λι­κά, όλοι οι ηγέ­τες της ΕΕ είναι πολύ κα­τώ­τε­ροι των πε­ρι­στά­σε­ων – θα συμ­φω­νού­σε σε αυτή τη δια­πί­στω­ση, και ο διευ­θυ­ντής της «Κα­θη­με­ρι­νής», Αλέ­ξης Πα­πα­χε­λάς, είμαι σί­γου­ρος. Να μου το θυ­μη­θεί­τε, αυτοί οι τύποι και οι τύ­πισ­σες, στις Βρυ­ξέλ­λες, το Βε­ρο­λί­νο, τη Φραν­κφούρ­τη, κά­ποια στιγ­μή θα δια­τά­ξουν τον Στουρ­νά­ρα να κάνει ρι­φι­φί στο Νο­μι­σμα­το­κο­πείο για να κόψει πλη­θω­ρι­στι­κά ευρώ… Τέ­τοια θα είναι η απελ­πι­σία και η ανι­κα­νό­τη­τα τους.

Πάμε να θυ­μη­θού­με ορι­σμέ­να δε­δο­μέ­να, την ώρα που τάχα και δήθεν επι­στρέ­φου­με στην… κα­νο­νι­κό­τη­τα «στα­δια­κά» και με πολ­λές αι­ρέ­σεις, πολ­λές αβε­βαιό­τη­τες, πολλά ελ­λι­πή στοι­χεία, πολλά νέφη στον ορί­ζο­ντα και πολ­λές εσφαλ­μέ­νες προ­ο­πτι­κές και αντι­λή­ψεις.

Κα­ταρ­χάς, η κή­ρυ­ξη της παν­δη­μί­ας στα τέλη Φε­βρουα­ρί­ου δεν ήταν υγειο­νο­μι­κή, αλλά πο­λι­τι­κή από­φα­ση του ΠΟΥ, επει­δή ο ιός είχε πια φτά­σει στις πιο κρί­σι­μες για τον πα­γκό­σμιο κα­πι­τα­λι­σμό πε­ριο­χές του πλα­νή­τη – την Ευ­ρώ­πη και τη Βό­ρεια Αμε­ρι­κή. Θα πρέ­πει να θε­ω­ρή­σου­με ως πο­λι­τι­κό κρα­τού­με­νο και δε­δο­μέ­νο, ότι αν ο ιός είχε κάνει την πρώτη μετά την Κίνα και τη Νο­τιο­α­να­το­λι­κή Ασία, επέ­λα­ση του στη Νότια Αμε­ρι­κή ή την Αφρι­κή, ου­δείς Γκε­μπρε­σε­γέ­σους (πώς τον λένε αυτόν!;) θα προ­χω­ρού­σε σε μια τέ­τοια από­φα­ση – κι ας άφηνε τους συ­μπα­τριώ­τες του, Νι­γη­ρια­νούς, και όχι μόνο αυ­τούς, στη μοίρα τους.

Από εκεί­νη τη στιγ­μή και έπει­τα, υπο­τί­θε­ται ότι ξε­κί­νη­σε ο «πό­λε­μος» ενά­ντια στον ιό. Και τι «πό­λε­μος»!; Με πρώτο θύμα, όπως σε όλους τους πο­λέ­μους, την αλή­θεια. Ακόμη και σή­με­ρα, δεν ξέ­ρου­με δύο απο­λύ­τως κρί­σι­μα για τις ση­με­ρι­νές ή αυ­ρια­νές απο­φά­σεις και κα­τευ­θύν­σεις, με­γέ­θη – ΔΕΝ ξέ­ρου­με πόσοι νο­σούν πραγ­μα­τι­κά από τον κο­ρω­νο­ϊό (ασυμ­πτω­μα­τι­κά, ήπια, βαριά) και ΔΕΝ ξέ­ρου­με πόσοι έχουν πε­θά­νει πραγ­μα­τι­κά από την covid-19.

Κάθε χώρα, κάθε κρά­τος, κάθε κυ­βέρ­νη­ση κα­τα­γρά­φει ό,τι γου­στά­ρει και ό, τι μπο­ρεί ή θέλει να κα­τα­γρά­ψει (τα Greek Statistics τώρα δι­καιώ­νο­νται!) – και σε κρού­σμα­τα και σε νε­κρούς. Και σε ια­θέ­ντες. Ή νο­ση­λευό­με­νους. Το απο­κά­λυ­ψαν οι Financial Times ή οι Tampa Bay Times, το πα­ρα­δέ­χτη­καν ωμά στην Ολ­λαν­δία, το σι­γο­ψι­θυ­ρί­ζουν στην Ισπα­νία, τη Βρε­τα­νία ή τις ΗΠΑ, το «επα­να­κα­τα­με­τρούν» στην Ιτα­λία, που μόλις προ­χθές άρ­χι­σε να κάνει εκ νέου απα­ρίθ­μη­ση και προ­σκλη­τή­ριο πε­σό­ντων, συ­νυ­πο­λο­γί­ζο­ντας όσους έχουν πε­θά­νει, σχε­δόν αβο­ή­θη­τοι, στα σπί­τια τους από τις αρχές Απρι­λί­ου – αυτοί, μέχρι σή­με­ρα, είναι 282 επι­πλέ­ον των αρ­χι­κών, επί­ση­μων απο­λο­γι­σμών. Για να μην θυ­μη­θού­με ότι και οι Ιτα­λοί και οι Ολ­λαν­δοί, δη­λα­δή οι κυ­βερ­νή­σεις Κόντε και Ρούτε αντί­στοι­χα, εκ­μυ­στη­ρεύ­ο­νται πια ότι ο κο­ρω­νο­ϊ­ός υπήρ­χε, κυ­κλο­φο­ρού­σε και χτύ­πα­γε πολύ νω­ρί­τε­ρα από τα πρώτα, «βαριά» και επι­βε­βαιω­μέ­να κρού­σμα­τα, που δια­πι­στώ­θη­καν στις δυο χώρες.

Με αυτά τα ψευ­δο-δε­δο­μέ­να, ο κα­θέ­νας δη­μό­σιος σχο­λια­στής και αρ­θρο­γρά­φος (και η αφε­ντο­μου­τσου­νά­ρα μου, ανά­με­σα τους) γρά­φει επί­σης ό,τι γου­στά­ρει, ό,τι θέλει και ό,τι μπο­ρεί να κα­τα­λά­βει. Για να μη μι­λή­σου­με για τους διά­φο­ρους ει­δι­κούς (ή, «ει­δι­κούς») της λοι­μω­ξιο­λο­γί­ας και της ια­τρι­κής.  Ή, όσους γρά­φουν σχο­λιά­ζουν και λένε ό,τι «εν τη πα­λά­μη και ούτω βο­ή­σω­μεν» υπα­γο­ρεύ­ουν οι χα­ρι­στι­κές προς τον συ­στη­μι­κό και εν­σω­μα­τω­μέ­νο Τύπο ρυθ­μί­σεις ανά την Ευ­ρώ­πη.

Πα­τώ­ντας σε λεπτό πάγο, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας, ου­σια­στι­κά, στοι­χεία που δεν ευ­στα­θούν, στο σύ­νο­λο τους, και δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, κατά κύριο λόγο, λέ­γο­ντας και γρά­φο­ντας, ο κα­θέ­νας, το μακρύ του, και το κοντό του (δεν αυ­τό-εξαι­ρού­μαι, ε; αυτό ση­μαί­νει πραγ­μα­τι­κή ατο­μι­κή ευ­θύ­νη).

Στο πλαί­σιο αυτό, βγαί­νουν και διά­φο­ροι «φι­λό­σο­φοι» της γαλ­λι­κής σχο­λής κυ­ρί­ως, και υπο­στη­ρί­ζουν «βά­σι­μα» πως εντέ­λει ο κο­ρω­νο­ϊ­ός μπο­ρεί να είναι και μια με­γά­λη, υγειο­νο­μι­κή απάτη, οι νε­κροί είναι «λίγοι», τα κρού­σμα­τα, «λίγα», σε σχέση πάντα με τον πα­γκό­σμιο πλη­θυ­σμό, τόσοι πε­θαί­νουν από πείνα, από γρίπη, από καρ­κί­νο, από τρο­χαία δυ­στυ­χή­μα­τα, από aids, (όχι βέ­βαια ότι κρα­τά­με εξα­ντλη­τι­κές στα­τι­στι­κές και έχου­με αξιό­πι­στες βά­σεις δε­δο­μέ­νων για όλους αυ­τούς, κάθε χρόνο), και το 1957 έγινε έτσι, και το 1968, αλ­λιώς, και τέλος πά­ντων, όλη η… φάση, δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στον πα­νι­κό και τα μέτρα, ει­δι­κά και τυ­πι­κά γε­νι­κής κα­ρα­ντί­νας, άλλο του πού και πώς εφαρ­μό­στη­κε, μιας παν­δη­μί­ας.

ΟΚ, ας πούμε ότι έχουν δίκιο, αλλά, για μισό λεπτό, και ο γρά­φων μπο­ρεί να πι­στεύ­ει ότι η κρίση είναι «πα­ρα­φου­σκω­μέ­νη» και επι­κοι­νω­νια­κά, και υγειο­νο­μι­κά, και πο­λι­τι­κά, και εκ­με­ταλ­λευ­τι­κά, και τα­ξι­κά, μα, ποια είναι τα πραγ­μα­τι­κά, τα αλη­θι­νά, τα ου­σιώ­δη δε­δο­μέ­να και στοι­χεία για να βα­σί­σω και να τεκ­μη­ριώ­σω, αυτήν την «απο­ψά­ρα» μου;

Πα­τά­με από πλευ­ράς κα­τα­γρα­φής, στα­τι­στι­κής, υγεί­ας  και αλή­θειας, με απλά λόγια, από πλευ­ράς πο­λι­τι­κής υπό ευ­ρεία έν­νοια, σε κι­νού­με­νη άμμο – και η υγειο­νο­μι­κή κρίση του κο­ρω­νοϊ­ού, που έχει κα­ταρ­χάς πο­λι­τι­κά και οι­κο­νο­μι­κά θε­μέ­λια τρια­κο­ντα­ε­τούς του­λά­χι­στον πα­γκο­σμιο­ποί­η­σης του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού και συ­νε­πα­γό­με­νης συ­ντρι­βής του κοι­νω­νι­κού κρά­τους και της κεϋν­σια­νής «συ­ναί­νε­σης» του με­τα­πο­λε­μι­κού κα­πι­τα­λι­σμού, ΔΕΝ έχει λήξει ακόμη και, πολύ χει­ρό­τε­ρα για όλους μας, ΔΕΝ πρό­κει­ται να λήξει στον ορατό, πο­λι­τι­κά, οι­κο­νο­μι­κά, υγειο­νο­μι­κά και ερευ­νη­τι­κά, ορί­ζο­ντα. Πρώτα η ΜΙ5, οι βρε­τα­νι­κές μυ­στι­κές υπη­ρε­σί­ες, ύστε­ρα και άλλοι, τε­λευ­ταία ο Bloomberg (με όλες τις συν­δη­λώ­σεις του ρόλου τους στο πα­γκό­σμιο σύ­στη­μα ισχύ­ος) έχουν κάνει τον κόπο να μας προ­ε­τοι­μά­σουν για μια συ­νύ­παρ­ξη με τον κο­ρω­νο­ϊό για του­λά­χι­στον 2 χρό­νια. Του­λά­χι­στον.

Με την κυ­νι­κή, επο­μέ­νως, γλώσ­σα των μέχρι στιγ­μής απο­σπα­σμα­τι­κών και, συ­νε­πα­γό­με­να, ανα­λη­θών αριθ­μών ει­δι­κά των νε­κρών από την covid-19, οι αν­θρώ­πι­νες απώ­λειες μέσα σε 2 χρό­νια (24 μήνες), με τις υφέ­σεις και τις εξάρ­σεις της νόσου, θα μπο­ρού­σε να είναι πε­ρί­που, πάντα κα­τα­γε­γραμ­μέ­νοι με τις ση­με­ρι­νές «προ­βο­λές» στο μέλ­λον, και επο­μέ­νως ψευ­δώς,  του­λά­χι­στον ένα εκα­τομ­μύ­ριο δια­κό­σιες χι­λιά­δες (1.200.000). Του­λά­χι­στον, ε; – μας φαί­νο­νται «λίγοι» ή «πολ­λοί»; Στον πρό­ε­δρο της γερ­μα­νι­κής Βου­λής, Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε, μπο­ρεί να φαί­νο­νται και… ασή­μα­ντοι. Και υπεν­θυ­μί­ζω ότι η πα­ρα­πά­νω εκτί­μη­ση βα­σί­ζε­ται στα ση­με­ρι­νά δε­δο­μέ­να της υπο­κα­τα­γρα­φής κρου­σμά­των και νε­κρών και χωρίς να συ­νυ­πο­λο­γί­ζο­νται είτε μια «φο­νι­κό­τε­ρη» με­τάλ­λα­ξη του ιού είτε οι εκα­τόμ­βες σε χώρες είτε της Αφρι­κής είτε της Ασίας, έπει­τα και από την κα­τάρ­ρευ­ση των εκεί οι­κο­νο­μιών και συ­στη­μά­των διοι­κη­τι­κής ορ­γά­νω­σης και υγεί­ας μετά από κά­ποιο, πα­ρα­τε­τα­μέ­νο λο­κντά­ουν.

Αλλά, εμείς, ευ­τυ­χώς, δεν εί­μα­στε οι λα­διά­ρη­δες κο­μι­στές δια­φθο­ράς της Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τι­κής Ένω­σης επί επο­χής Χέλ­μουτ Κολ, όπως ήταν ο Σόι­μπλε. Ούτε οι υπουρ­γοί Οι­κο­νο­μι­κών της Γερ­μα­νί­ας, που βύ­θι­σαν την ΕΕ, στο πο­λι­τι­κο-οι­κο­νο­μι­κό χάος του χρέ­ους uber alles, όπως ήταν πάλι ο Σόι­μπλε. Ούτε οι πρό­ε­δροι της Μπού­ντε­σταγκ, που λένε την αν­θρω­πο­φα­γι­κή μα­λα­κία της ημέ­ρας, όπως είναι σή­με­ρα, ο ίδιος πάντα Γερ­μα­νός πο­λι­τι­κός.

Ευ­τυ­χώς, εί­μα­στε ρι­ζο­σπά­στες και αντι­κα­πι­τα­λι­στές και ανα­ρω­τιό­μα­στε και πο­λε­μά­με και φω­νά­ζου­με πως ήδη (ήδη!) τα κρού­σμα­τα είναι πολλά και οι νε­κροί είναι πολ­λοί, από τη στιγ­μή που για πα­ρά­δειγ­μα, στην Κα­στο­ριά της Ελ­λά­δας, δεν υπήρ­χε δεύ­τε­ρος για­τρός στο νο­σο­κο­μείο, στο Τίλ­μπουργκ της Ολ­λαν­δί­ας, τρίτο κέ­ντρο υγεί­ας, στο Μπέρ­γκα­μο της Ιτα­λί­ας, δέκα ΜΕΘ πα­ρα­πά­νω, και λίγες γράφω, στην Του­λούζ της Γαλ­λί­ας, δύο επι­πλέ­ον γη­ρο­κο­μεία για να απο­συμ­φο­ρη­θούν τα υπάρ­χο­ντα, στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, 20.000 κλί­νες πρω­το­βάθ­μιας φρο­ντί­δας, από αυτές που κα­τάρ­γη­σαν οι Δη­μο­κρα­τι­κοί, τρο­μά­ρα τους!, στη Μπριζ του Βελ­γί­ου, σα­πού­νι και νερό στις φυ­λα­κές για τους κρα­του­μέ­νους – για να μην θυ­μη­θού­με τις άθλιες συν­θή­κες ζωής και απα­σχό­λη­σης στην Αφρι­κή ή τη Λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή ή την Ασία των πο­λέ­μων και της φτώ­χειας. Ή, για να μην ξε­χνιό­μα­στε, στις Μό­ριες ή τις Λα­μπε­ντού­ζες της Ευ­ρώ­πης, της Ελ­λά­δας και της Ιτα­λί­ας.

Από τη στιγ­μή που θα μπο­ρού­σε να σωθεί έστω και ένας άν­θρω­πος από αυ­τούς που κα­τέ­λη­ξαν και δεν σώ­θη­κε, από τη στιγ­μή που θα μπο­ρού­σε να μη νο­σή­σει έστω και ένας από όσους νό­ση­σαν, τα κρού­σμα­τα είναι πολλά και οι νε­κροί από τον κο­ρω­νο­ϊό, είναι πολ­λοί και η δια­χεί­ρι­ση της υγειο­νο­μι­κής κρί­σης από τις κυ­βερ­νή­σεις «μας» είναι προ­κλη­τι­κά και αι­μα­τη­ρά απο­τυ­χη­μέ­νη. Είτε με κα­ρα­ντί­να, όπως και αν αυτή επι­βλή­θη­κε και όπου και αν εφαρ­μό­στη­κε, είτε με ανο­σία της αγέ­λης, όσο και αν αυτή διάρ­κε­σε ή όπως σή­με­ρα επα­νέρ­χε­ται «στα­δια­κά».

Στο πλαί­σιο αυτό, και κακά τα ψέ­μα­τα, τρεις πα­ρά­γο­ντες κα­θο­ρί­ζουν τη «νίκη» στον «πό­λε­μο» με τον κο­ρω­νο­ϊό με τα μέχρι στιγ­μής δε­δο­μέ­να και από τη στιγ­μή που δεν υπάρ­χει εμ­βό­λιο ή κά­ποιο, πραγ­μα­τι­κά απο­τε­λε­σμα­τι­κό φάρ­μα­κο, όσες ανα­κοι­νώ­σεις και αν κά­νουν ο ΠΟΥ ή οι ΗΠΑ για τη ρε­μντε­σι­βί­ρη ως «βρα­χυ­πρό­θε­σμη» λύση – η κοι­νω­νι­κή απο­στα­σιο­ποί­η­ση, οι κα­νό­νες προ­σω­πι­κής υγιει­νής και η τα­χύ­τη­τα δια­πί­στω­σης των πραγ­μα­τι­κών κρου­σμά­των ανά­με­σα μας, με μα­ζι­κά τεστ.

Κοι­νω­νι­κή απο­στα­σιο­ποί­η­ση δεν ση­μαί­νει κα­ρα­ντί­να ή κα­τα­να­γκα­στι­κός εγκλει­σμός στο σπίτι της τη­λερ­γα­τι­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης.

Προ­σω­πι­κή υγιει­νή δεν ση­μαί­νει αι­σχρο­κέρ­δεια και δυ­σβά­στα­χτες, οι­κο­νο­μι­κές θυ­σί­ες για σα­πού­νια ή αντι­ση­πτι­κά.

Μα­ζι­κά τεστ δεν ση­μαί­νει ει­κο­νι­κές στα­τι­στι­κές, απο­σπα­σμα­τι­κές έρευ­νες, ψεύ­τι­κες απο­τυ­πώ­σεις.

Κάντε τα αυτά, λιανά, στην Ελ­λά­δα, που κυ­βερ­νά το… κο­ρω­νοϊ­ι­κό­τε­ρο βιο­γρα­φι­κό της χώρας!

Όποιος δεν κα­τα­λα­βαί­νει τα πα­ρα­πά­νω είναι ή ηλί­θιος, ή αντι­πρό­ε­δρος και υπουρ­γός και «αυ­το­φω­ρά­κιας» λοι­μω­ξιο­λό­γος της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη. Ή και όλα αυτά, ταυ­τό­χρο­να. Το πρώτο δεν απο­κλεί­ει τα επό­με­να. Αντί­θε­τα, τα κα­τα­τάσ­σει στις κο­ρυ­φές, δη­λα­δή για την ακρί­βεια, στα τάρ­τα­ρα της α(χ)ρι­στεί­ας.

Μόνο τα μα­ζι­κά τεστ μπο­ρούν να δώ­σουν την πραγ­μα­τι­κή δια­σπο­ρά του ιού ανά­με­σα μας, ώστε να τη­ρη­θούν κα­νό­νες απο­μό­νω­σης και απο­θε­ρα­πεί­ας για 14 μέρες για τους πραγ­μα­τι­κούς ασθε­νείς ασυμ­πτω­μα­τι­κούς, ήπιους, «βα­ριούς» – όσο αυτά δεν γί­νο­νται, κυ­νη­γά­με την ουρά του κο­ρω­νοϊ­ού, ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κά και κα­τα­στρο­φι­κά. Και θα εί­μα­στε, πάντα, ένα βήμα πίσω από τη νόσο.

Όλα τα άλλα, είναι να εί­χα­με, να λέ­γα­με και να γρά­φα­με.

Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο σή­με­ρα, που σχε­δόν στο σύ­νο­λο της υφη­λί­ου, αί­ρε­ται «στα­δια­κά» το λο­κντά­ουν για να επα­νέλ­θου­με σε κά­ποιας μορ­φής οι­κο­νο­μι­κή, πα­ρα­γω­γι­κή και κα­τα­να­λω­τι­κή αντι-κα­νο­νι­κό­τη­τα στην εποχή του κο­ρω­νοϊ­ού.

Έχω εδραιω­μέ­νη «απο­ψά­ρα» (όχι, που δεν…) επ’ αυτού – οι κυ­βερ­νή­σεις «μας» πα­λιν­δρο­μούν σε κά­ποιου εί­δους ανο­σία της αγέ­λης και «επα­νεκ­κί­νη­σης» της οι­κο­νο­μί­ας, επει­δή κα­τέρ­ρευ­σαν οι πα­γκό­σμιες τιμές του πε­τρε­λαί­ου και των ορυ­κτών καυ­σί­μων.

Δεν εν­δια­φέ­ρο­νται για την υγεία μας, δη­μό­σια και ατο­μι­κή, κα­λύ­τε­ρα, προ­σω­πι­κή.

Καί­γο­νται για τη διά­λυ­ση της «αι­μο­δο­σί­ας» του κα­πι­τα­λι­σμού με ορυ­κτά καύ­σι­μα, που ήλθε με τα λο­κντά­ουν και την παν­δη­μία. Κή­ρυ­ξε φα­λι­μέ­ντο η πα­γκό­σμια πα­ρα­γω­γή και κα­τα­νά­λω­ση πε­τρε­λαί­ου και τρέ­χουν τώρα οι «ηγέ­τες» της υφη­λί­ου να δια­σώ­σουν τα πε­τρε­λαιο­πα­ρα­γω­γά κράτη και όχι μόνο αυτά. Και τα κρα­τι­κά χρε­ό­γρα­φα που έχουν αυτά τα κράτη στην κα­το­χή τους – ο νοών, νο­εί­τω.

Γι’ αυτό στην Ελ­λά­δα τα υφυ­πουρ­γά­κια του Μη­τσο­τά­κη κάπως «αθώα» πρό­τει­ναν τη με­τα­κί­νη­ση απο­κλει­στι­κά και μόνο, με αυ­το­κί­νη­το ή ιδιω­τι­κό μέσο με­τα­φο­ράς – για να κα­τα­σπα­ρά­ξουν οι κα­πι­τα­λι­στές του πε­τρε­λαί­ου και των ορυ­κτών καυ­σί­μων τις τε­λευ­ταί­ες απο­τα­μιεύ­σεις των μι­σο­τρε­λα­μέ­νων από την κα­ρα­ντί­να και τη συ­ντρι­βή των ει­σο­δη­μά­των ερ­γα­ζο­μέ­νων – όσοι τέλος πά­ντων έχουν ταυ­τό­χρο­να,  ερ­γα­σία και αυ­το­κί­νη­το με­τα­ξύ των Συ­νευ­ρω­παί­ων συ­μπο­λι­τών μας. Α, ρε ηλί­θια, με­σαία τάξη, πάλι εσύ πλη­ρώ­νεις το μάρ­μα­ρο, δη­λα­δή, το πε­τρέ­λαιο!

Πα­ντού το ίδιο γί­νε­ται – από τις πο­λι­το­φυ­λα­κές των ακρο­δε­ξιών στις ΗΠΑ έως τους μπά­τσους του Μπολ­σο­νά­ρο στη Βρα­ζι­λία, που απαι­τούν «επει­γό­ντως» πλήρη άρση του λο­κντά­ουν «εδώ και τώρα» – η χώρα του καφέ είναι και χώρα του πε­τρε­λαί­ου, ε;

Ο πα­γκό­σμιος κα­πι­τα­λι­σμός έπαθε… κο­ρω­νο­ϊό, που έπλη­ξε το πε­τρέ­λαιο. Τώρα τρέ­χει να βρει «θε­ρα­πεία». Στο με­σο­διά­στη­μα, ας πε­θά­νουν και με­ρι­κές χι­λιά­δες άν­θρω­ποι από covid-19. Δεν υπε­ρι­σχύ­ει η αν­θρώ­πι­νη ζωή σε όλα, όπως είπε και ο Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε, ο ανό­η­τος – αν και μάλ­λον ο ίδιος δεν θα ήθελε να έχει πε­θά­νει στην ένο­πλη επί­θε­ση ενα­ντί­ον του, το 1990, την ίδια που τον κα­θή­λω­σε έκτο­τε, σε ανα­πη­ρι­κή κα­ρέ­κλα.

Για το πε­τρέ­λαιο, επί­σης, κό­πτο­νται ορι­σμέ­νοι κήν­σο­ρες της  «επα­νεκ­κί­νη­σης» του του­ρι­σμού (και ας νο­σή­σουν ή πε­θά­νουν και με­ρι­κές χι­λιά­δες ακόμη) – τα αε­ρο­πλά­να, τα βα­πό­ρια, οι κρουα­ζιέ­ρες κα­τα­να­λώ­νουν πε­τρέ­λαιο με τους τό­νους. Έτσι, δεν είναι, εν­σω­μα­τω­μέ­νοι ρυ­πα­ρο­γρά­φοι γε­λω­το­ποιοί των… βα­σι­λέ­ων της υφη­λί­ου;

Όλα τα άλλα είναι να εί­χα­με, να λέ­γα­με και να γρά­φα­με.

Τέλος πά­ντων. Πού κα­τα­λή­γου­με; Ότι βγαί­νου­με από το λο­κντά­ουν, τυ­φλοί και χωρίς μπα­στού­νι στην με-τον-κο­ρω­νο­ϊό-επο­χή. Scheit foll, που λένε και ορι­σμέ­νοι φίλοι μου, Ολ­λαν­δοί. Σκατά, δη­λα­δή. Τυ­φλοί, επει­δή δεν γνω­ρί­ζου­με την αλή­θεια για τον κο­ρω­νο­ϊό και τις πραγ­μα­τι­κές του συ­νέ­πειες. Σε κρού­σμα­τα και νε­κρούς, στην οι­κο­νο­μι­κή και ψυ­χο­λο­γι­κή μας κα­τά­στα­ση, στην απει­λή της ανερ­γί­ας και της έτι πε­ραι­τέ­ρω εξα­νέ­μι­σης των όποιων ει­σο­δη­μά­των μας από την ερ­γα­σία μας. Χωρίς μπα­στού­νι, επει­δή το μέχρι στιγ­μής απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρο «όπλο» ενα­ντί­ον του, τα μα­ζι­κά τεστ και η στο­χευ­μέ­νη απο­μό­νω­ση, χρη­σι­μο­ποιού­νται απο­τε­λε­σμα­τι­κά και έγκαι­ρα σε συ­γκρι­τι­κά λίγες χώρες.

Δεν ζούμε και ως ήρωες της πο­λι­τι­κής αλ­λη­γο­ρί­ας του Ζοζέ Σα­ρα­μά­γκου, Περί Τυ­φλό­τη­τος, όταν οι εκεί αόμ­μα­τοι είχαν οδηγό τη γυ­ναί­κα του για­τρού, η οποία και κοί­τα­ζε και έβλε­πε (χα­ώ­δης δια­φο­ρά με­τα­ξύ των δυο ρη­μά­των της ελ­λη­νι­κής). Βέ­βαια, οι εν­σω­μα­τω­μέ­νοι ρυ­πα­ρο­γρά­φοι μπο­ρεί να βα­σί­ζουν τις… ελ­πί­δες τους, στην Άν­γκε­λα Μέρ­κελ ή την Ούρ­σου­λα φον ντερ Λάιεν. Ει­δι­κά αν βρε­θούν και πρό­θυ­μα «θύ­μα­τα» να συν­δρά­μουν τον τη­λε­μα­ρα­θώ­νιο της ΜΚΟ Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, τη Δευ­τέ­ρα το βράδυ.

Προ­σω­πι­κά, θα προ­τι­μού­σα να επι­βι­βα­στούν οι δυο ηγέ­τι­δες της ΕΕ σε ένα φορ­τη­γό και να κά­νουν πα­νευ­ρω­παϊ­κή πε­ριο­δεία επαι­τεί­ας τρα­γου­δώ­ντας, πχ, το Λιλί Μαρ­λέν…

Να φτά­σουν και στην Ηρώ­δου Ατ­τι­κού, να βγει ο Μη­τσο­τά­κης να τις υπο­δε­χθεί και να τις χει­ρο­κρο­τή­σει. Να πάει και ο διευ­θυ­ντής της «Κα­θη­με­ρι­νής», Αλέ­ξης Πα­πα­χε­λάς να εντο­πί­σει ιδί­οις όμ­μα­σι την κα­τω­τε­ρό­τη­τα των Ευ­ρω­παί­ων ηγε­τών σε όλες και όχι μόνο τις ση­με­ρι­νές πε­ρι­στά­σεις.

Θα ήταν μια ωραία ατμό­σφαι­ρα, όπως έλεγε και ο Ντί­νος Ηλιό­που­λος. Ποιος δια­δι­κτυα­κός τη­λε­μα­ρα­θώ­νιος, τώρα για το εμ­βό­λιο!; Ένα φορ­τη­γό για να κά­νουν συ­ναυ­λία οι Ευ­ρω­παί­οι ηγέ­τες, από σπίτι σε σπίτι. Θα κα­τα­νά­λω­ναν και τον τόσο πο­λύ­τι­μο, μαύρο χρυσό, με τα μπι­τό­νια…

Τυ­φλοί, λοι­πόν. Και χωρίς μπα­στού­νι. Έτσι βγαί­νου­με από τα λο­κντά­ουν. Και όσοι πε­ρισ­σό­τε­ροι το συ­νει­δη­το­ποι­ή­σουν αυτό, τόσοι πε­ρισ­σό­τε­ροι θα είναι και οι συ­νει­δη­το­ποι­η­μέ­νοι για τις με­γά­λες προ­κλή­σεις που ανοί­γο­νται μπρο­στά μας, στην τα­ξι­κή πάλη της επο­χής του κο­ρω­νοϊ­ού.

Καλή αντά­μω­ση – όχι στα γου­να­ρά­δι­κα. Ούτε στους τη­λε­μα­ρα­θώ­νιους.

ΥΓ. Την ώρα που έγρα­φα αυτό το κεί­με­νο, ένα ρε­πορ­τάζ του CNN, απο­πει­ρά­ται να εξα­κρι­βώ­σει το πώς θα είναι ο κό­σμος μας, με τον κο­ρω­νο­ϊό και χωρίς να έχει βρε­θεί εμ­βό­λιο. Εφιαλ­τι­κό, αλλά όχι και τόσο ανύ­παρ­κτο σε­νά­ριο. Εξάλ­λου και το aids/hiv  δεν έχει εμ­βό­λιο και έχει σκο­τώ­σει πε­ρί­που 32 εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους τα τε­λευ­ταία 40 χρό­νια, κυ­ρί­ως στην Αφρι­κή. Το ρε­πορ­τάζ εκτι­μά ότι σε αυτό το εν­δε­χό­με­νο, η υφή­λιος θα βρί­σκε­ται σε  ένα διαρ­κές εκ­κρε­μές ανά­με­σα σε επα­να­λαμ­βα­νό­με­να στις εξάρ­σεις του ιού, λο­κντά­ουν και σε επο­χές ύφε­σης της δια­σπο­ράς του ιού,  που θα απο­τε­λούν «επα­νεκ­κι­νή­σεις» της οι­κο­νο­μί­ας και της κοι­νω­νί­ας, με ένα όχι και τόσο «δη­μο­κρα­τι­κό» και φι­λε­λεύ­θε­ρο πλαί­σιο λει­τουρ­γί­ας και ορ­γά­νω­σης. Ο πήχης των προ­κλή­σε­ων για τις ερ­γα­τι­κές τά­ξεις ανε­βαί­νει σε μία τέ­τοια, όχι και τόσο απί­θα­νη, πε­ρί­πτω­ση.

rproject.gr/