Κάλπες σε κλίμα πόλωσης, διαφθοράς, σήψης και κοινωνικής καταστροφή του Γιάννη Νικολόπουλου

Η πανδημία ξεγύμνωσε το οικονομικό και πολιτικό σύστημα του ελλαδικού αστισμού και έρχονται εκλογές σε νοσηρό και διαλυτικό για την κοινωνία, κλίμα.

Μύ­ρι­σε θυ­μά­ρι και βα­σι­λι­κό, και υπό­νο­μο και κάλ­πες. Αν υπάρ­χει ένας απα­ρά­βα­τος κα­νό­νας στην ελ­λα­δι­κή, πο­λι­τι­κή σκηνή είναι πως όταν ο δι­κομ­μα­τι­σμός αλ­λη­λο­κα­τη­γο­ρεί­ται για σκάν­δα­λα και πα­ρα­κρά­τη (πλη­θυ­ντι­κός εν Ελ­λά­δι, όχι ενι­κός), τότε το κλίμα τε­χνη­τής έντα­σης, πό­λω­σης και ποπ-κορν, για τους κα­να­πε­δά­τους ψο­φο­δε­είς ψη­φο­φό­ρους, κλίμα απο­φο­ράς, που προ­κα­λεί­ται «ξαφ­νι­κά», επα­λη­θεύ­ει τα ορό­ση­μα εκεί­να τα οποία ση­μα­το­δο­τούν τον δρόμο προς τις πρό­ω­ρες, εθνι­κές εκλο­γές.

Ορό­ση­μο πρώτο : Η παν­δη­μία ξε­βρά­κω­σε το ελ­λα­δι­κό, πο­λι­τι­κό και οι­κο­νο­μι­κό σύ­στη­μα, το οποίο αντα­πο­κρί­θη­κε με τον γνω­στό τρόπο, αστι­κά και μνη­μο­νια­κά στην οι­κο­νο­μι­κή κρίση της προη­γού­με­νης δε­κα­ε­τί­ας και σή­με­ρα, πλη­ρώ­νει εν πολ­λοίς τις αυ­το­κα­τα­στρο­φι­κές επι­λο­γές στη διά­λυ­ση του κοι­νω­νι­κού κρά­τους, στην υγεία και την παι­δεία.

Ο Κυ­ριά­κος Κων­στα­ντί­νου Μη­τσο­τά­κης και η κυ­βέρ­νη­ση του, γνω­ρί­ζουν ότι μπο­ρεί στο πρώτο τέ­ταρ­το ή ει­κο­σά­λε­πτο της παν­δη­μί­ας να γλί­τω­σαν, στα χαρ­τιά, τα χει­ρό­τε­ρα λόγω των γε­νι­κό­τε­ρων υστε­ρή­σε­ων του ελ­λα­δι­κού κα­πι­τα­λι­σμού σε σχέση με την υπό­λοι­πη Ευ­ρώ­πη ή τις ΗΠΑ, αλλά η τύχη τους αυτή και η κω­λο­φαρ­δία ταύτη, δεν μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί επ΄άπει­ρον. Ούτε καν το προ­σε­χές φθι­νό­πω­ρο. Η διπλή κα­ται­γί­δα «παν­δη­μία εν εξε­λί­ξει και οι­κο­νο­μία σε ελεύ­θε­ρη πτώση» δεν είναι ένας τυ­φώ­νας, τον οποί­ον μπο­ρεί να κου­μα­ντά­ρει ο Μω­υ­σής από τα Lidl. Κα­λύ­τε­ρα από όλους, το ξέρει ο ίδιος. Το έλ­λειμ­μα ήδη τρέ­χει με ρυθμό 7,5 δις ευρώ στους πρώ­τους, πέντε μήνες – τρεις φορές πάνω σε σχέση με τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Επο­μέ­νως, η βρα­δυ­φλε­γής βόμβα δεν πρέ­πει να σκά­σει στα χέρια του Κούλη, αλλά να πε­ρά­σει στα χέρια κά­ποιου προ­θυ­μό­τε­ρου για νέα μνη­μό­νια και νέους «τε­με­νά­δες» στους Ευ­ρω­παί­ους εταί­ρους και το ΔΝΤ, πρω­θυ­πουρ­γού.

Ορό­ση­μο δεύ­τε­ρο : Ο του­ρι­σμός απο­τε­λεί το 1/5 του ΑΕΠ της Ψω­ρο­κώ­σται­νας. Το 2009, απο­τε­λού­σε το 1/8. Αυτό λέει πάρα πολλά για τη με­τε­ξέ­λι­ξη της ελ­λα­δι­κής οι­κο­νο­μί­ας και κοι­νω­νί­ας εν καιρώ μνη­μο­νί­ων και «με­τρη­μέ­νης» χρε­ο­κο­πί­ας και την εξάρ­τη­ση της από τα «κα­πρί­τσια» της εκά­στο­τε διε­θνούς συ­γκυ­ρί­ας. Λέει πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα για το τι μέλ­λει δεν γε­νέ­σθαι με τον του­ρι­σμό να κα­τα­γρα­φεί, με­τριο­πα­θώς, απώ­λειες της τάξης του -70%. Με άλλα λόγια, μια «ύφεση» 12-14%. Μόνο στον του­ρι­σμό. Φέτος, όχι του χρό­νου. Όλοι οι πα­ρά­γο­ντες του τρι­το­γε­νούς αυτού κλά­δου, ει­δι­κά οι λε­γό­με­νοι «θε­σμι­κοί» το ομο­λο­γούν πια χωρίς ξύλο – φέτος η Ελλάς πα­λεύ­ει να σώσει απο­κλει­στι­κά και μόνο τη «φήμη» της.

Κοι­νώς, ας μην έρ­θουν του­ρί­στες και δη covid-19πα­θείς του­ρί­στες, γιατί αλ­λέ­ως η Ψω­ρο­κώ­σται­να θα την έχει βάψει και πα­τή­σει με­γα­λο­πρε­πώς. Η… φήμη της θα τρω­θεί, ανε­πα­νόρ­θω­τα, εξαι­τί­ας των γνω­στών και παν­θο­μο­λο­γού­με­νων ελ­λεί­ψε­ων στο σύ­στη­μα υγεί­ας και πρό­νοιας, ελ­λεί­ψε­ων με δια­κυ­βερ­νη­τι­κή συ­νυ­πευ­θυ­νό­τη­τα και μνη­μο­νια­κή «στα­θε­ρό­τη­τα». Τραύ­μα στη… φήμη ανοι­χτό και με­γά­λο. Για χρό­νια. Πολλά χρό­νια.

Βέ­βαια, η ίδια «φήμη» είχε ήδη απει­λη­θεί και τραυ­μα­τι­στεί και από την κραυ­γα­λέα κερ­δο­σκο­πία των τε­λευ­ταί­ων τριών ετών ή τις off-shore κα­τα­θέ­σεις των κα­πι­τα­λι­στών του κλά­δου, ει­δι­κά των με­γα­λύ­τε­ρων, στην Ευ­ρώ­πη ή τα νησιά της Κα­ραϊ­βι­κής. Μια «ενο­χλη­τι­κή» συ­ζή­τη­ση για τους «θε­σμούς» του εν Ελ­λά­δι του­ρι­σμού. Συ­ζή­τη­ση που πρέ­πει να ανοί­ξει για το ποιος θα πλη­ρώ­σει στο τέλος, το μάρ­μα­ρο της κρί­σης. Και στην παν­δη­μία. Και στον του­ρι­σμό.

Και αυτό, επει­δή η «φήμη» του του­ρι­σμού και η «ασφά­λεια»  της κερ­δο­φο­ρί­ας των κα­πι­τα­λι­στών του, δεν βά­ζουν με­ρο­κά­μα­το στους λο­γα­ρια­σμούς των ερ­γα­ζο­μέ­νων, δεν το­πο­θε­τούν ψωμί και φα­γη­τό στο κα­θη­με­ρι­νό τους τρα­πέ­ζι, δεν πλη­ρώ­νουν τους λο­γα­ρια­σμούς ρεύ­μα­τος και τα κα­θη­με­ρι­νά έξοδα των παι­διών της ερ­γα­τι­κής τάξης για σπου­δές, ρου­χι­σμό, ανα­τρο­φή – οι ει­δή­σεις από την του­ρι­στο-εξαρ­τη­μέ­νη ελ­λα­δι­κή πε­ρι­φέ­ρεια τεκ­μη­ριώ­νουν τα πα­ρα­πά­νω.

Θα πει­νά­σει κό­σμος στην Ελ­λά­δα της του­ρι­στο­ε­ξάρ­τη­σης, αν δεν λη­φθούν άμεσα μέτρα γεν­ναί­ας και έμπρα­κτης υπο­στή­ρι­ξης  της ερ­γα­τι­κής τάξης στον του­ρι­σμό. Ήδη, πει­νά­ει και «τρέ­χει» και δεν φτά­νει, ει­δι­κά μετά τα αστεία, ανα­κου­φι­στι­κά μέτρα που πήρε το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών, με έντο­νη, τα­ξι­κή με­ρο­λη­ψία υπέρ του κε­φα­λαί­ου και των κολ­λη­τών της Δε­ξιάς. Ο Κού­λης το ξέρει, βλέ­πει την κα­τα­στρο­φή που κα­τα­φτά­νει, αλλά νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρα προ­σκολ­λη­μέ­νος και αστι­κά προ­ση­λω­μέ­νος και αυτός στα συμ­φέ­ρο­ντα των δικών «του» αν­θρώ­πων, απλώς θα στρί­ψει διά των εκλο­γών, μόλις ο κό­μπος της τα­ξι­κής οργής φτά­σει στο χτένι.

Ορό­ση­μο τρίτο : Παρά την απί­στευ­τη και πρω­τό­τυ­πη προ­α­ναγ­γε­λία του αντ’ αυτού, Γε­ρα­πε­τρί­τη για τον… προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νο ανα­σχη­μα­τι­σμό της 1ης Ιου­λί­ου, ο Μη­τσο­τά­κης δεν μπο­ρεί να κάνει ανα­σχη­μα­τι­σμό χωρίς να τι­νά­ξει το γα­λά­ζιο μα­γα­ζί του Μο­σχά­του στον αέρα.

Η κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ, είναι ένα άθλιο παζλ και ένα εκτρω­μα­τι­κό μω­σαϊ­κό αν­θρώ­πων, υπουρ­γών και υφυ­πουρ­γών, κα­τώ­τε­ρων των πε­ρι­στά­σε­ων, όπως θα έγρα­φε εν­δε­χο­μέ­νως και ο διευ­θυ­ντής της «Κα­θη­με­ρι­νής», ατό­μων που λο­γο­δο­τούν αλλού σε σχέση με το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου και χρω­στούν την κα­ρέ­κλα τους, και εντός και εκτός των γρα­φεί­ων της ΝΔ – άλλοι, στην ακρο­δε­ξιά του Αντώ­νη Σα­μα­ρά, άλλοι, στην Εκ­κλη­σία, άλλοι, στον ΣΕΒ, άλλοι, στο δεξιό, κα­θη­γη­τι­κό κα­τε­στη­μέ­νο των ΑΕΙ και πάει λέ­γο­ντας.

Αν φύγει, αν ανα­σχη­μα­τι­στεί, ο χ του ψ, πρέ­πει να βρε­θεί ο κα­τάλ­λη­λος αντ’ αυτού για να μη θι­γούν τα συμ­φέ­ρο­ντα του ψ που έχει βάλει τον χ στο «σωστό» υπουρ­γείο ή υφυ­πουρ­γείο (ο Μη­τσο­τά­κης έχει την «πο­λυ­τέ­λεια» να ελέγ­χει υφυ­πουρ­γούς, και όχι υπουρ­γούς!). Επο­μέ­νως, και υπό αυτό το πρί­σμα, ο Μη­τσο­τά­κης είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος να πάει σε εκλο­γές, με­τα­ξύ άλλων, και για να «ξε­κα­θα­ρί­σει» το τοπίο εντός της κυ­βέρ­νη­σης και του Μο­σχά­του. Εντός και εκτός.

Ορό­ση­μο τέ­ταρ­το : Πα­λιός κα­νό­νας στην ελ­λα­δι­κή πο­λι­τι­κή : Μόλις η δη­μό­σια ατμό­σφαι­ρα γε­μί­ζει από τη δυ­σω­δία σκαν­δά­λων, ανε­ξάρ­τη­τα από την πραγ­μα­τι­κή ή την ει­κο­νι­κή τους διά­στα­ση (Νο­βάρ­τις, ΕΥΠ, κυ­κλώ­μα­τα νύ­χτας και αστυ­νο­μι­κών, συ­νο­μι­λί­ες, ηχο­γρα­φή­σεις, Παπ­πάς, Μιω­νής, «Ρα­σπού­τιν», ΚΕ­ΕΛ­ΠΝΟ, λοι­πές πα­ρα­κρα­τι­κές δυ­νά­μεις κτλ), τότε η πό­λω­ση που προ­κα­λεί­ται από πο­λι­τι­κούς, δι­κα­στι­κούς και δη­μο­σιο­γρα­φι­κούς «παί­κτες» προ­ε­τοι­μά­ζει και το κλίμα κα­θό­δου πρώτα στα βάθη των επί­και­ρων κάθε φορά, υπο­νό­μων και έπει­τα, προς τις εθνι­κές, βου­λευ­τι­κές κάλ­πες.

Το κλίμα έχει οξυν­θεί και κη­λι­δω­θεί. Ό,τι πρέ­πει για να γί­νουν εκλο­γές. Ει­δι­κά όταν υπουρ­γοί και αντι­πρό­ε­δροι απει­λούν δι­κα­στι­κούς με φυ­λά­κι­ση και βα­ρύ­τα­τες ποι­νές, για τις εν εξε­λί­ξει ανα­κρι­τι­κές έρευ­νες στα επί­και­ρα σκάν­δα­λα της επο­χής μας, που αγ­γί­ζουν τους εν λόγω υπουρ­γούς. Κάλ­πες, λοι­πόν, μέσα στη σύγ­χυ­ση, την πα­ρα­ζά­λη και τις κραυ­γές για το ποιος είναι πιο διε­φθαρ­μέ­νος, σά­πιος και «παρ­τά­κιας»,  ανά­με­σα στους μνη­στή­ρες της εξου­σί­ας και τους πα­ρά­γο­ντες της δη­μό­σιας τε και μνη­μο­νια­κής ζωής.

Ορι­σμέ­νοι φίλα προ­σκεί­με­νοι στο κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, κά­νουν λόγο και για νέο… 1989! Νέο, «βρώ­μι­κο ΄89». ‘ντά­ξει, έχουν φάει κόλ­λη­μα με τον Αν­δρέα Γ. Πα­παν­δρέ­ου και τη προ­σω­πο­λα­τρία του αρ­χη­γού, αλλά λίγο μέτρο δεν βλά­πτει. Ας θυ­μη­θούν, επί­σης, αυτοί οι επι­λή­σμο­νες ότι το «βρώ­μι­κο (θε­ρι­νό) ΄89» είχε και συ­νέ­χεια στην οι­κου­με­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση του φθι­νο­πώ­ρου του 1989, όταν βρέ­θη­καν κα­τή­γο­ροι και κα­τη­γο­ρού­με­νοι, αρ­χιε­ρείς της «κά­θαρ­σης» και «ψα­ρο­κα­σέ­λες», μαζί, στην ίδια κυ­βέρ­νη­ση – με πρω­θυ­πουρ­γό τον Ξε­νο­φώ­ντα Ζο­λώ­τα. Η ιστο­ρία επα­να­λαμ­βά­νε­ται μόνο ως φάρσα – και μά­λι­στα, πολύ κακής ποιό­τη­τας. Λέτε να ξα­να­δού­με αυτή τη φορά, ΝΔ, ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ΚΙΝΑΛ μαζί στην ίδια κυ­βέρ­νη­ση, μετά τις κάλ­πες της παν­δη­μί­ας και της οι­κο­νο­μι­κής κα­θί­ζη­σης; Θα δούμε.

Πα­ρε­μπι­πτό­ντως και όπως και στην πε­ρί­πτω­ση Άκη Σκέρ­τσου με την πα­ρέμ­βα­ση του στη δίκη Το­πα­λού­δη, οι αντι­πρό­ε­δροι, οι υπουρ­γοί και οι υφυ­πουρ­γοί δεν ομι­λούν και δεν σχο­λιά­ζουν ως «απλοί πο­λί­τες» – αν θέ­λουν να το κά­νουν αυτό, ας πα­ραι­τη­θούν από τις βου­λευ­τι­κές, υπουρ­γι­κές και τις κυ­βερ­νη­τι­κές τους κα­ρέ­κλες. Και ας αντι­με­τω­πί­σουν και τις δι­κα­στι­κές έρευ­νες ως «απλοί πο­λί­τες» και χωρίς ασυ­λί­ες.

Ορό­ση­μο πέμ­πτο και τε­λευ­ταίο : Η παν­δη­μία συ­νε­χί­ζε­ται. Ο κο­ρω­νο­ϊ­ός επε­λαύ­νει, ει­δι­κά στις χώρες που είχαν τε­ρά­στια προ­βλή­μα­τα υγειο­νο­μι­κής πε­ρί­θαλ­ψης εδώ και χρό­νια, ανε­ξάρ­τη­τα από τη γε­νι­κή, οι­κο­νο­μι­κή τους θέση στο πα­γκό­σμιο σύ­στη­μα ισχύ­ος (ΗΠΑ, Βρα­ζι­λία, χώρες του Περ­σι­κού Κόλ­που κ.α.). Αυτή τη στιγ­μή, και πάντα βα­σι­ζό­με­νοι στα κα­τα­γε­γραμ­μέ­να και όχι τα πραγ­μα­τι­κά ή τα αυ­θε­ντι­κά στοι­χεία, το πο­σο­στό θα­νά­των από covid-19 ανά­με­σα σε όσους νο­σούν κυ­μαί­νε­ται με­τα­ξύ του 3 και του 5,5% ανά­λο­γα με τη χώρα, που έχει χτυ­πή­σει η παν­δη­μία και τον όγκο στοι­χεί­ων, που αυτή έχει συ­γκε­ντρώ­σει. Δεν είναι μι­κροί, δεν είναι ασή­μα­ντοι, δεν είναι κα­θη­συ­χα­στι­κοί οι αριθ­μοί – πε­θαί­νει κό­σμος. Ενί­ο­τε και εντε­λώς αβο­ή­θη­τος, όπως στη Βρα­ζι­λία ή την Ινδία. Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο, θα πε­θά­νει κό­σμος, όσο στο μέ­τω­πο των ερευ­νών για ένα απο­τε­λε­σμα­τι­κό εμ­βό­λιο ή ένα στο­χευ­μέ­νο φάρ­μα­κο, πρυ­τα­νεύ­ουν κερ­δο­σκο­πι­κοί και πο­λυ­ε­θνι­κοί ή δια­κρα­τι­κοί αντα­γω­νι­σμοί και όχι η προ­στα­σία της δη­μό­σιας υγεί­ας. Και αυτό το μέ­τω­πο πα­ρα­μέ­νει ανοι­χτό. Άγνω­στο πόσο.

/rproject.gr