Βαδίζοντας προς τα Αντιρατσιστικά Φεστιβάλ
Στα ελληνικά σύνορα την τελευταία δεκαπενταετία έχει στηθεί μια δολοφονική φάμπρικα εναντίον προσφύγων και μεταναστών. Αυτή η φάμπρικα δεν δρα στη σκιά των κρατικών μηχανισμών, αλλά με τη σφραγίδα τους. Όποιος κατά καιρούς έχει τολμήσει να ψελλίσει το παραμικρό για τα όσα συμβαίνουν κατηγορείται αυτομάτως ως «ανθέλληνας», «δικαιωματιστής» και «συνήγορος των διακινητών». Όμως όταν διεθνή μέσα όπως το BBC φέρνουν στο φως όσα αδιανόητα συμβαίνουν στον Έβρο και στο Αιγαίο, τότε αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος των εγκλημάτων που συντελούνται στην ελληνική συνοριογραμμή.
Νικόλας Κολυτάς
Βιομηχανία αίματος
Τα όσα καταγγέλλονται είναι πραγματικά ανατριχιαστικά. Δεν είναι η πρώτη φορά που βγαίνουν στο φως μαρτυρίες για την απάνθρωπη μεταχείριση των προσφύγων στα ελληνικά σύνορα. Είναι όμως η πρώτη φορά που συνολικοποιείται μια εικόνα που ήταν σπασμένη σε πολλά επιμέρους κομμάτια, από ένα διεθνές μέσο υπεράνω πάσης υποψίας για αριστερή ιδιοτέλεια. Σύμφωνα, λοιπόν, με το ρεπορτάζ του BBC το οποίο βασίζεται σε έγγραφα, βίντεο και μαρτυρίες, η Ελληνική Αστυνομία στρατολογεί μασκοφόρους μετανάστες για να απωθήσει βίαια άλλους μετανάστες πίσω στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Οι μισθοφόροι μετανάστες στρατολογούνται από χώρες όπως το Πακιστάν, η Συρία και το Αφγανιστάν, με αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες τους μετρητά και κινητά που έχουν κλαπεί από άλλους μετανάστες, καθώς και έγγραφα που στην πραγματικότητα τους επιτρέπουν τη διέλευση από την Ελλάδα.
Αντίστοιχες καταγγελίες είχαν ξαναέρθει στο φως στην έκθεση της οργάνωσης Human Rights Watch το 2022, καθώς και σε πολύμηνη έρευνα των Guardian, Lighthouse Le Monde, Reports, Report Munchen και Spiegel το ίδιο έτος. Όπως πάντα όμως αντιμετωπίσθηκαν από σύσσωμο το συστημικό Τύπο στην Ελλάδα ως επίθεση στη χώρα στην καλύτερη περίπτωση, και ως επίθεση στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη χειρότερη. Είναι ασύλληπτο ότι στα ελληνικά σύνορα αναπτύσσονται από επίσημους φορείς τέτοιες κανιβαλιστικές πρακτικές χωρίς την παραμικρή αντίδραση ή τιμωρία. Σύμφωνα με το βρετανικό μέσο, μετανάστες ξεγυμνώθηκαν, ληστεύτηκαν, ξυλοκοπήθηκαν, δέχτηκαν ακόμα και σεξουαλικές επιθέσεις στα ελληνικά σύνορα, ενώ μισθοφόροι απασχολούνται ανεπίσημα τουλάχιστον από το 2020. Τα πλάνα από τα σώματα των ανθρώπων γεμάτα πληγές και μελανιές αφήνουν μικρό περιθώριο αμφιβολίας, τη στιγμή που η επίσημη Πολιτεία δηλώνει πλήρη άγνοια.
Το γεγονός ότι αυτές οι μαρτυρίες δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά μια παγιωμένη πρακτική στα ελληνικά σύνορα επιβεβαιώνει και η Διεθνής Αμνηστία. Σε έκθεσή της το 2021 κατέγραφε παράνομες επιχειρήσεις επιστροφής που διεξήχθησαν από άτομα που φαινόταν να ανήκουν στις αρχές επιβολής του νόμου, με συχνή συμμετοχή ατόμων με πολιτικά ή χωρίς διακριτικά ρούχα που φαινόταν να συνεργάζονται μαζί τους. Μάλιστα, σε απόφαση κατά της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το 2025 για περίπτωση παράνομων επαναπροωθήσεων στον Έβρο, σημειώνεται ότι υπάρχουν «ισχυρές ενδείξεις» ότι η πρακτική αυτή είναι «συστημική» κατά την περίοδο που εξετάστηκε. Εν ολίγοις, καταγγέλλεται από πολλές και διαφορετικές πηγές, που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να κατηγορηθούν για μεροληψία, ότι έχει στηθεί μια ανθρωποφάγα βιομηχανία αίματος στα ελληνικά σύνορα.
Κυβερνητική «άγνοια»
Απέναντι σε όλα τα παραπάνω, η κυβέρνηση Μητσοτάκη κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: Την ανήξερη. Η κυνική δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού, όταν ρωτήθηκε από τους συντάκτες της έρευνας στις Βρυξέλλες, ότι δεν γνωρίζει τίποτα και ότι δεν θα απολογηθεί που η Ελλάδα φυλάει τα ευρωπαϊκά σύνορα, είναι ενδεικτική της κατάστασης. Η Ελλάδα έχει αναλάβει πρόθυμα το ρόλο του μαντρόσκυλου της Ε.Ε. απέναντι στους κακατρεγμένους και αβοήθητους πρόσφυγες, την ίδια στιγμή που συμμετέχει σε κολοσσιαία εξοπλιστικά προγράμματα, που συμμαχεί με το κράτος γενοκτόνο του Ισραήλ και που μετέχει σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Ο Μητσοτάκης επιχειρεί να προσαρμοστεί με κάθε κόστος στο ακροδεξιό μοτίβο άσκησης πολιτικής σε ένα διεθνές περιβάλλον πλήρους αστάθειας και ανισορροπίας.
Καλύτερος υπουργός για την υλοποίηση αυτής της θανατοπολιτικής στα ελληνικά σύνορα δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον Θάνο Πλεύρη. Τα όσα δήλωσε στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών γύρω από τη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος προκαλούν πραγματικά ανατριχίλα. Η παρέμβασή του είχε δύο άξονες: Αφενός την ανάγκη έντασης των αποτροπών στα σύνορα, αφετέρου τη δημιουργία κέντρων επιστροφών εκτός Ε.Ε.. Πρόκειται για δύο προτάσεις που συνιστούν κορωνίδα της ακροδεξιάς ρητορικής αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη. «Θα πάρουμε όποια μέτρα χρειαστούν για να προστατεύσουμε τα σύνορα της Ελλάδας και της Ευρώπης. Και δεν πρέπει να φοβόμαστε να μιλάμε για το αυτονόητο. Η προστασία των συνόρων έχει και αποτροπή. Οι βάρκες πρέπει να σταματούν» δήλωσε, ενώ σε άλλο σημείο της ομιλίας του τόνισε ότι «Πρέπει να υπάρχει σαφές μήνυμα ότι όποιος δεν δικαιούται διεθνούς προστασίας θα επιστρέφει. Αυτό είναι το μόνο πραγματικό αντικίνητρο στην παράνομη μετανάστευση».
Το δόγμα απελάσεις-αποτροπές-επαναπροωθήσεις, είναι κεντρικό στην κυβερνητική πολιτική και πληρώνεται με αίμα στα ελληνικά σύνορα. Προφανώς αυτές οι δολοφονικές πρακτικές εξυπηρετούν την Ε.Ε. που θέλει να φράξει κάθε δίοδο εισόδου νέων προσφυγικών κυμάτων στην Ευρώπη. Είναι χαρακτηριστική η τοποθέτηση της Κομισιόν έναντι των καταγγελιών ότι «είναι ευθύνη των κρατών-μελών να διερευνήσουν τυχόν ισχυρισμούς, εξακριβώνοντας τα γεγονότα και επίσης να διασφαλίσουν την επαρκή παρακολούθηση τυχόν εντοπισμένων παραβάσεων». Η μπάλα, λοιπόν, πετιέται στην εξέδρα, ή μάλλον… στον Θάνο Πλεύρη, να ερευνήσει το αν καταπατώνται ανθρώπινα δικαιώματα στα ελληνικά σύνορα. Πρόκειται για ανέκδοτο, αν σκεφτεί μάλιστα κανείς ότι η ελληνική Πολιτεία ισχυρίστηκε ότι πολλά από τα καταγγελλόμενα συνέβησαν επί υπηρεσιακής κυβέρνησης το 2023 και ότι δεν φέρει ευθύνη η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Αντιρατσιστικά Φεστιβάλ
Είναι σαφές, λοιπόν, ότι η εποχή που διανύουμε, μόνο ευνοϊκή δεν είναι για τους πρόσφυγες και μετανάστες. Απέναντι στην ακροδεξιά ρητορική που αναπτύσσεται τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς, χρειάζεται μαζική, ενωτική, ριζοσπαστική απάντηση. Τα Αντιρατσιστικά Φεστιβάλ τόσο στην Αθήνα, όσο και στην υπόλοιπη χώρα κάθε καλοκαίρι αποτελούν βασικό κορμό συγκρότησης αντιρατσιστικών απαντήσεων και πρωτοβουλιών σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο τις τελευταίες δεκαετίες. Αποτελούν χώρους όπου συγκεντρώνονται εμπειρίες, εκτίθενται προβληματισμοί, προβάλλονται αναλύσεις και ζυμώνονται οι αγώνες του αύριο. Οργανώσεις, συλλογικότητες και φορείς του κινήματος και της κοινωνίας συζητούν γύρω από τα φλέγοντα ζητήματα του πεδίου του αντιρατσισμού συνδέοντάς τα όμως κάθε χρόνο με την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Τα Φεστιβάλ αυτά δίνουν φωνή και ορατότητα σε όλα τα καταπιεσμένα υποκείμενα μιας κοινωνίας που προωθεί τους διαχωρισμούς και τις διακρίσεις. Αποτελούν κέντρα αγώνα, σύζευξης πολιτισμών και συνάντησης διαφορετικών κουλτουρών.
Αυτός είναι και ο λόγος που τόσο το κράτος όσο και το παρακράτος έχουν κατά καιρούς επιχειρήσει να σαμποτάρουν τη διοργάνωση με διάφορους τρόπους, από ανάκληση των αδειών παραχώρησης χώρων μέχρι επιθέσεις από ακροδεξιές γκρούπες. Φέτος που το προσφυγικό ζήτημα βρίσκεται σε μια άκρως επικίνδυνη καμπή είναι πολύ σημαντικό να στηριχθούν οι διοργανώσεις των Αντιρατσιστικών Φεστιβάλ από πολύ νωρίς. Η συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων συντρόφων/ισσών στις επιμέρους ομάδες και συνελεύσεις του Φεστιβάλ που θα αναλάβουν να δομήσουν το πρόγραμμα και τις εκδηλώσεις του είναι πάρα πολύ σημαντική. Για να πάρουν σάρκα και οστά διοργανώσεις που περιλαμβάνουν κεντρικές πολιτικές συζητήσεις, επιμέρους workshops, μουσικές συναυλίες, εκθέσεις φωτογραφίας, μεταναστευτικές κουζίνες και πολλά άλλα μικρά ή μεγάλα δρώμενα, απαιτείται συμμετοχή και οργάνωση.
Φέτος, εν μέσω της διεθνούς θύελλας από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τη γενοκτονία στη Γάζα, τα Αντιρατσιστικά Φεστιβάλ έχουν αναβαθμισμένη αξία. Η ενδυνάμωσή τους και η μαζική ενίσχυσή τους κρίνεται πιο αναγκαία από ποτέ. Το ναυάγιο της Χίου καθώς και οι χιλιάδες νεκροί πρόσφυγες στο Αιγαίο και τον Έβρο, μας δείχνουν εμφατικά τις προθέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Απέναντι στις πολιτικές των κλειστών συνόρων, των push backs και των μασκοφόρων μισθοφόρων, οφείλουμε να αντιτάξουμε τα προτάγματα του αγώνα, της αλληλεγγύης και της ανυπακοής. Οφείλουμε να χτίσουμε ένα μαζικό, ενωτικό και ριζοσπαστικό αντιρατσιστικό κίνημα που θα βάζει φρένο στις πολιτικές της απανθρωποποίησης και στα οράματα της σύγχρονης ακροδεξιάς. Όσοι ονειρεύονταν να γίνουν Όρμπαν των Βαλκανίων μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτούν. Όσοι επιμένουμε να πιστεύουμε σε μια κοινωνία χωρίς φτώχεια, πόλεμο και ρατσισμό, πρέπει να γίνουμε ενεργά κομμάτια του αντιρατσιστικού κινήματος.
https://rproject.gr/article/maziki-rizospastiki-apantisi-sto-ratsistiko-katiforo-tis-kyvernisis









Σχόλια (0)