Κλείνουν δομές, απολύουν εργαζόμενους, εγκαταλείπουν πρόσφυγες και μετανάστες. Η κυβέρνηση και η ΕΕ αντιμετωπίζουν ανθρώπους και εργαζόμενους ως αναλώσιμους.
Μέσα στο κατακαλόκαιρο, λίγες μόλις ημέρες πριν από τη λήξη των συμβάσεων, δεκάδες εργαζόμενοι στις δομές φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών, καθώς και στις δομές ασυνόδευτων ανηλίκων, πληροφορούνται ότι οδηγούνται στην ανεργία. Για ακόμη μία φορά, οι αποφάσεις λαμβάνονται πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς καμία ενημέρωση προς τους εργαζόμενους, με το Υπουργείο Μετανάστευσης και τις διοικήσεις των ΜΚΟ να επιχειρούν να επιβάλουν τετελεσμένα.
Κωνσταντίνος Κόκορας*
Πάνω από 130 εργαζόμενοι χάνουν τη δουλειά τους, προστιθέμενοι στις εκατοντάδες απολύσεις που έχουν προηγηθεί τα τελευταία χρόνια στον χώρο. Πρόκειται για ανθρώπους που κράτησαν όρθιες τις δομές, που στάθηκαν δίπλα σε ασυνόδευτα παιδιά, πρόσφυγες και μετανάστες, καλύπτοντας διαρκείς κοινωνικές ανάγκες. Κι όμως, αντιμετωπίζονται ως προσωπικό μιας χρήσης.
Στη συνάντηση του Σωματείου με το Υπουργείο, οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι δήλωσαν ουσιαστικά… αναρμόδιοι. Δεν υπήρξε καμία δέσμευση για την απορρόφηση των απολυμένων, καμία εγγύηση ότι οι εργαζόμενοι θα πληρώνονται κανονικά, καμία απάντηση για το καθεστώς της χρόνιας εργασιακής ομηρίας μέσω συμβάσεων ορισμένου χρόνου.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση επικαλείται τη μείωση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών για να δικαιολογήσει το κλείσιμο δομών καθώς και την μείωση της εγκληματικότητας (?) στο κέντρο της Αθήνας. Πρόκειται όμως για ένα επιχείρημα που καταρρέει από την ίδια την πραγματικότητα. Κάθε χρόνο επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο: δομές κλείνουν όταν οι αφίξεις μειώνονται προσωρινά και λίγους μήνες αργότερα ανοίγουν ξανά όταν οι ανάγκες αυξάνονται. Οι εργαζόμενοι απολύονται και επαναπροσλαμβάνονται ανάλογα με τις χρηματοδοτικές επιλογές, ενώ πρόσφυγες, μετανάστες και ιδιαίτερα τα ασυνόδευτα παιδιά μετατρέπονται σε αριθμούς ενός προϋπολογισμού.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι παιδιά άνω των 16 ετών παραμένουν σε περιοριστικές δομές “κέντρα κράτησης” επειδή το κράτος επιλέγει να μειώνει το κόστος αντί να εξασφαλίζει αξιοπρεπείς συνθήκες προστασίας, στέγασης και κοινωνικής ένταξης.
Η ίδια η κυβέρνηση παραδέχεται ότι οι αποφάσεις καθορίζονται από τους όρους της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης. Οι ανάγκες των ανθρώπων υποτάσσονται στις δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κοινωνική πολιτική μετατρέπεται σε πεδίο περικοπών, την ίδια στιγμή που δισεκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται σε εξοπλισμούς και πολεμικούς σχεδιασμούς.
Οι εξελίξεις αυτές δεν αφορούν μόνο τους εργαζόμενους ούτε μόνο τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Αποτελούν χαρακτηριστική έκφραση μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει κάθε κοινωνικό δικαίωμα ως κόστος και κάθε εργαζόμενο ως αναλώσιμο. Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, οι απολύσεις, η ανασφάλεια και η διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών αποτελούν συνειδητές πολιτικές επιλογές.
Από την 1η Αυγούστου, δεκάδες εργαζόμενοι θα βρεθούμε στην ανεργία. Δεν σκοπεύουμε όμως να αποδεχτούμε σιωπηλά αυτή την εξέλιξη. Οργανωνόμαστε συλλογικά και προχωράμε σε κινητοποίηση και πορεία διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Μετανάστευσης, μαζί με τα ασυνόδευτα παιδιά που τόσα χρόνια στηρίζουμε και πλαισιώνουμε καθημερινά.
Θα είναι μια ευκαιρία για τον υπουργό, κ. Πλεύρη, να αντικρίσει από κοντά τους ανθρώπους που οι πολιτικές του στοχοποιούν και παρουσιάζουν ως πρόβλημα για την κοινωνία. Να δει από κοντά τα παιδιά, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που δεν είναι «απειλή», αλλά άνθρωποι που αναζητούν ασφάλεια, αξιοπρέπεια και μια ζωή χωρίς πόλεμο και φτώχεια. Και μαζί τους να δει και εμάς: τους εργαζόμενους που δεν είμαστε αριθμοί σε υπολογιστικά φύλλα, ούτε αναλώσιμα κόστη στους προϋπολογισμούς των υπουργείων και των ΜΚΟ. Είμαστε άνθρωποι με ανάγκες, οικογένειες, δικαιώματα και αξιοπρέπεια.
Η απάντηση δεν βρίσκεται στην αναμονή ούτε στις κυβερνητικές υποσχέσεις. Βρίσκεται στην οργάνωση, στα σωματεία, στους κοινούς αγώνες εργαζομένων, προσφύγων και μεταναστών απέναντι στις πολιτικές που υπηρετούν τα κέρδη, τις περικοπές, τον ρατσισμό και τον πόλεμο.
Καμία απόλυση – Καμία δομή κλειστή.
Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους τους εργαζόμενους.
Στέγη, προστασία και αξιοπρεπής ζωή για όλους τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
Ανοιχτά σύνορα για την προσφυγιά και τη μετανάστευση – Όχι στη Ευρώπη-φρούριο.
Στέγη για όλους – Καμία ζωή δεν περισσεύει.
Έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι απέναντι στην εκμετάλλευση, τον ρατσισμό και τον πόλεμο.
Οι ζωές μας δεν είναι κόστος. Οργανωνόμαστε, αγωνιζόμαστε, νικάμε.
*Ο Κ. Κόκκορας είναι ψυχολόγος σε Κέντρο Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων
Σχόλια (0)