Η αξία του χειροκροτήματος

Η αξία του χειροκροτήματος

  • |

Οι τενίστες ήταν χρονικά οι τελευταίοι αθλητές που επέστρεψαν στους αγωνιστικούς χώρους. Το άθλημά τους, που απαιτεί διαρκή ταξίδια σε διάφορες χώρες και ηπείρους, έπρεπε να βρει τρόπο για να περάσει μέσα από τις συμπληγάδες των περιορισμών στις μετακινήσεις και της υποχρεωτικής καραντίνας από χώρα σε χώρα.

Βασιλική Παπαντωνοπούλου

Οι διοργανωτές του Αμερικανικού Οπεν, για να προσελκύσουν τους τενίστες στη -μαστιζόμενη από την πανδημία- χώρα τους δημιούργησαν μια «φούσκα» για εκείνους στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο προκειμένου να νιώθουν σίγουροι. Ναι μεν οι αθλητές δεν μπορούσαν να πάνε βόλτα στο Μανχάταν για να ξεσκάσουν, όμως διέθεταν χίλιους δυο τρόπους διασκέδασης στα ξενοδοχεία της διοργάνωσης, που δεν είχαν τίποτε να ζηλέψουν από τα πολυτελέστερα resort. Και όλοι δήλωσαν ευχαριστημένοι, αποδεχόμενοι ότι -δεδομένων των συνθηκών- ήταν ό,τι καλύτερο και ασφαλέστερο μπορούσαν να έχουν. Αγωνιστικά ήταν ένα επιτυχημένο τουρνουά, αλλά όχι αξέχαστο.

Στο Ρολάν Γκαρός δεν υπάρχει η απόλυτη απομόνωση της Νέας Υόρκης. Οι υγειονομικοί κανόνες στα γήπεδα είναι οι ίδιοι, όμως με μία διαφορά: στις εγκαταστάσεις του γαλλικού Οπεν επιτρέπονται έως 1.000 θεατές κάθε μέρα. Και αυτή η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά.

Οι παίκτες υψώνουν πάλι τις γροθιές τους, πανηγυρίζουν, δεν λένε τα «come on» μόνο για να τονώσουν την αυτοπεποίθησή τους. Ακούνε πάλι χειροκρότημα από τις εξέδρες, βλέπουν πάλι κόσμο -έστω κι αυτόν τον λιγοστό. Ηταν κάτι που τους είχε λείψει και φαίνεται από την ποιότητα των αγώνων, που έχει ανεβεί σημαντικά σε σχέση με τη Νέα Υόρκη. Γιατί έχει προστεθεί το κάτι παραπάνω: ο θεατής. Και στο τένις, ένα άθλημα αυτοσυγκέντρωσης και ησυχίας στους πόντους, ο ήχος του χειροκροτήματος μετά τους πόντους ή στα διαλείμματα αποδεικνύεται τελικά τόσο σημαντικός…

.efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.